Naar de inhoud

Over Katjes in het Donker

akke.beakke.be

Archief

Over vervelende vogels in de tuin

Een houtduif zit hoog in de top van een boom onze tuin te observeren.
Waarschijnlijk heeft hij de dakpunt van ons huis in het vizier.
Hopelijk moet hij nu geen kakje doen.
We zijn zijn geschijt op ons nieuw aangelegd terras stilaan beu geworden.
Binnenkort komt hij wel in het vizier van de jagers.
En belandt hij dan in de kookpotten van een restaurant.

Geschreven door Filosoof van Laken om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door

Mijn eerste pakje chips

Over Chips
Terwijl ik giesterenavond mijn laatste kruimeltjes chips uit het pakje aan het vissen was, herinnerde ik nog hoe mijn mama me trakteerde op mijn eerst pakje chips, alsof het gisteren was.
Het was in een klein en ouderwets winkeltje in de hoofdstraat van Strombeek. Een huis met 3 trappen naar boven, een zware deur die je met moeite kon opendoen, door het feit dat de laatste trede te smal was en je weinig kracht kon uitoefenen. Een krakende houten vloer, die nog niet veel water of zeep gezien had en een statige hoge houten toog. Het was een typische kruidenierswinkeltje van vroeger waar nog geen koeltoog stond.
Mijn moeder noemde de rondborstige winkelierster, de Engelse, waar ze die naam gehaald had is voor mij altijd een mysterie gebleven, want ik heb de madam nooit een woord Engels horen praten, ze had zelfs geen Engels accent maar misschien had ze tijdens de bevrijding een relatie gehad met een Engelsman.
Mijn moeder gaf nogal vlug een bijnaam aan de mensen in het dorp, zo sprak ze van "den hogen rek" (hoge rug), de Witten (zou lid geweest zijn van de witte brigade),            het zentje, haar fantasie was onbegrensd.
   
Het pakje met chips was waarschijnlijk ver over de versheidsdatum,  ze smaakten verdoeft en hebben geen goede herinnering nagelaten.
In die tijd bestonden er immers nog geen speciale verpakkingen in plastic-folie.
Nu zijn de chips luchtdicht of nog beter onder inert gas verpakt, in een zakje vervaardigd uit een meerlagen film in polypropyleen gebiörienteerd, waarvan de binnenlaag aluminium is en de buitenlaag een bedrukbare folie.
De kans dat je dus nu een verdoefte chips eet is praktisch niet meer mogelijk, zelfs na de versheidsdatum.
De keuze aan smaken valt niet meer te tellen.
Je kan nu kiezen uit chips met zout, paprika, peper, pickels, Provençaalse kruiden, uien, pizaiola, tomaat met basilicum, weinig zout, geribbelde en nog zovele andere.

Wanneer ik mijn kruidenrekje bekijk en de sauzen in het fritkot overloop, dan is er nog veel inspiratie voor de volgende jaren. Ik denk zo aan saté, stoofvlees, americano, kerrie, groene kruiden, olijven, mosterd, look ….

 



 

Geschreven door Filosoof van Laken om 20:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Over een pingpongbeestje

Ik zag een lieveheersbeestje sukkelen op drie pootjes.
Van het vierde pootje bleef er maar een stompje over.
Triest om naar te kijken.
Het arme beestje zwieberde van links naar rechts.
Zijn voelsprietjes werden gebruikt als steun.
Ze deden de dienst van twee mini-krukjes.
Misschien had het weleer eens een slechte landing gemaakt?
Of had het eens gevochten met grotere kompaan?
Of teveel gepingpongd in zijn jonge jaren?
*** Als kind, had ik altijd het lieveheersbeestje immers een pingpongbeestje genoemd.***
Ik zal het helaas nooit te weten komen.
Een van de zovele raadsels van de natuur.
 

Geschreven door Filosoof van Laken om 20:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Ons maartje

Wie kent er niet het liedje over Tineke van Heule?

Tineke van Heule, ons maartje,
Kan werken gelijk een paardje,
Kan melken, kan mesten,
Kan schuren gelijk de besten.
Tineke van Heule, ons maartje,
Staat hoog in de gunst van mijn vaartje,
En als moederken haar prijst,
Dat mijn zuster er om krijst,
Dan lach ik een beetj' in mijn baardje.

Liever dan een vis die in een goudzee zwemt,
Liever dan een vogel die geen sparen kent
Liever dan een freule, Tineke van Heule,
Tineke, ons maartjen in haar hemd !
                 **************
Maar wie of wat is ons "Maartje"?
Een pastoor heeft een Maarte bvb.
Zou dit een opheldering kunnen zijn?
Op 29 juli staat de Heilige Martha vermeld.
Zij is de patrones van het huispersoneel. 
Ligt daar misschien de link: marthe - maarte?

 

Geschreven door Filosoof van Laken om 20:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Wat is een pol?

Wast ne keer uw pollekes voor dat ge komt eten.
Geef ne keer een flink polleke aan meneer.
Ge kunt mekaar een polleke geven.
Houd dat eens deftig in uw pollen.
Typisch Brussels?
Behoort dit enkel tot de Brusselse spreektaal?
Van waar komt dit woord?
Helaas heb ik er geen antwoord op.
Kan er mij iemand soms helpen???

 

Geschreven door Filosoof van Laken om 20:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Commissaris Buitendam

buitendamko9.jpg

Ooit heb ik Carl Mary, grote baas van de VRT, op radio 2 met enige fierheid horen vertellen dat hij in het Koninklijk Atheneum van Brussel samen met Serge Valcke op de schoolbanken had gezeten.
Welnu, dat zal wel kloppen, maar Serge heeft ook in mijn klas gezeten in het Atheneum in Koekelberg en daar ben ik trots op.
De laatste jaren van zijn Atheneum heeft hij in het KAK afgemaakt om nadien in het Conservatorium van Brussel de afdeling toneel , met veel succes, te gaan volgen.
Op de klasfoto van de 2de Latijnse kan je Serge misschien herkennen op de middenste rij, de tweede van rechts, uw dierbare dienaar staat op de bovenste rij, de  tweede van rechts.
De foto is genomen in 1964, dus 42 jaar geleden, de meesten zullen uiterlijk wel veranderd zijn ondertussen, Martine, 4de van links, is helaas al overleden enkele jaren geleden.
Serge was een joviale kerel en zeer galant voor de dames van de klas.
Nu woont hij in Amsterdam en is hij één van de vele Vlaamse acteurs die carrière heeft gemaakt in Nederland.
Maar elke keer als ik hem zie als commissaris Buitendam dan zeg ik bij mezelf, die norse Commissaris lijkt langs geen kanten op Serge.
Zou Serge-Henri dan zo veranderd zijn in die 42 jaar?
Geschreven door Filosoof van Laken om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Onze egel

Met dit warme weer kom je niet zoveel buiten, oudere en zieke mensen doen liefst geen krachtinspanningen, je blijft dan maar best binnen met gesloten rolluiken om de warmte zoveel mogelijk buiten te houden. Helaas zijn de Tour en Wimbledon voorbij, het gebruik van de PC is ook al tot een minimum herleid, de boodschappen worden goed gepland en het koken in de keuken wordt zoveel mogelijk vermeden.
's Avonds genieten we tot bij avondschemering ten volle van de tuin.
Op de bank aan de vijver is het zalig onder de Taxusboom, in de lente hebben we hem zodanig gesnoeid dat hij dienst doet als parasol.
De vissen appreciëren onze aanwezigheid, ze wentelen zich in alle richtingen en happen af en toe naar een mugje.
Naargelang de avond vordert trekken we ons terug op het terras onder de zonnetent en genieten bij een koel drankje van de bloemen.
De vogels zijn stil, ze hebben waarschijnlijk ook last van de warmte, behalve dan de groene parkieten die al kwetterend in grote getale overvliegen om te overnachten in het park van Woluwe. Deze vogels zijn een ramp voor de fruitbomen en de jonge blaadjes en takken,  resultaat: de bomen zijn kaal gevreten en sterven af.
Maar dan komt onze vriend de egel aangestormd. De hond van de buren begint lastig te doen en te blaffen, het diertje trekt er zich niks van aan, en de hond blaft voort, tot vervelens toe.
Onze egel inspecteert gans de tuin en verlost ons (hopelijk) van slakken, wormen en ander ongedierte.
Met zijn fijn neusje zoekt hij in het half-verdorde gazon en met succes peutert hij er wel iets eetbaars naar boven. Onder de droge bladeren begint hij weer te woelen, van dit alles heeft hij wellicht dorst gekregen: zijn volgende stop is de vijver. In de nacht inspecteert hij alles verder rond het huis, gelukkig dat de honden binnen zijn. Liever het geritsel van een egeltje onder het openstaande raam dan het geblaf van een nerveuze hond.
Het begint meer om meer te schemeren en het is stil geworden, een buurman geniet ook van zijn terras en heeft een sigaar opgestoken, om de muggen uit de buurt te houden?
Onze muggenverschrikker is een citroengeranium, kado gekregen van Pol.
Zo later de avond, zo heerlijker de geur - en de muggen die vallen ons inderdaad niet meer lastig. 
Twee rondfladderende vleermuisjes wijzen er ons op dat het stilaan bedtijd is geworden.
Maar we blijven lekker zitten en halen er nog een drankje bij, morgen komt er toch een nieuwe dag met een aangename avond.

Ons egeltje is ondertussen een beetje meer vertrouwd met de tuin, hij doet zijn dutje in het gras in de schaduw en heb er van geprofiteerd het beestje te fotograferen van kort bij, een paar weken nadien op zondag 13 augustus.

egeltjeyv2.jpg
Geschreven door Filosoof van Laken om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Heiligennieuwtjes

Over namen van Heiligen op de scheurkalender
Elke dag lees ik aandachtig het blaadje van mijn dagkalender.
Wat me interessert zijn de namen van Heiligen die gevierd worden en de daaraan verbonden voornamen.
Vandaag 8 juli zijn dat : H. Landrada,  nooit van gehoord. Stel je voor dat je dochter zo'n naam zou dragen, het kind zal met zekerheid gepest worden op school.
H. Edgar, ik heb er een gekend op het werk, het werd verbasterd naar Eddegaar. Hij werd voortdurend geplaagd en op de koop toe heeft zijn vrouw hem laten zitten met al de kinderen.
En Edgard kon financieel opdraaien, hij werd gepluimd tot en met door zijn ex (heks).
H. Amelberga van Temse, Google brengt je naar schoolnamen in Vlaanderen, maar er zouden verschillende H. Amelberga's bestaan hebben. In die tijd werd er nog niet zoveel op papier vereeuwigd als nu.
H. Kiliaan van Würzburg, maar weinig over bekend. Als ik het me goed herinner zijn al eens vele jaren terug in Würzburg geweest om er van daar uit de Romantische Strasse te volgen.
En dan als laatste H. Thibaut, mijn echtgenote heeft er verschillende in haar klas gehad, allemaal op een verschillende wijze gespeld, naargelang de fantasie van de ouders.
In 2003 en 2004 stond Thibault  op de vierde plaats bij de populairste jongensnamen, achter Noah, Lucas en Thomas. In Vlaaderen lijkt hij veel minder populair te zijn, plaats 90, daar worden de eerste plaatsen ingenomen door Milan, Robbe en Thomas.
Geschreven door Filosoof van Laken om 10:24 Reageer op dit bericht Stuur door

bij gebrek aan......

Bij gebrek aan inspiratie, dan maar iets van Louis Verbeeck, gekopieerd van de Druivelaar.
Er was eens een kuststad,
waar de zeedijk vol liep
met blaffende honden die dus weliswaar niet "beten",
maar wel voortdurend iets deden
wat daar verdacht goed op rijmt.
???????????????????????????????????????????????????????????????

Geschreven door Filosoof van Laken om 20:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Over Katjes in het Donker

↑ Terug naar de berichten