Manier van denken

Alleen voor jou

Voor jou heeft Vivaldi

"de lente" gecomponeerd

Het heldere van je stem,

die als klaterend water

mij de zuurstof geeft

en doet herleven.

Je hartverwarmende lach

als de eerste zonnestraal,

die na een harde winter,

mijn huid komt strelen.

Je eenvoud,

als zachte tinten,

die me telkens doen ontwaken

uit mijn grijze nachten.

En wanneer je zwierig

door de kamer gaat,

voel ik een frisse bies,

die mijn rimpels doet vervagen.

Hoe oud je ook mag groeien,

voor mij blijf jij die kracht,

die onweerswolken doet verdwijnen.

Jij bent " de lente " en

het steeds weer verbazende nieuwe 

miek

Ze groet de lente door het raam
ziet hoe de bomen daar witgesluierd staan
Ze voelt de nacht op haar huid
zo koel, zo zacht, zo zoet
Wat niet is dat kan komen
Alles komt goed

Ze groet de zomer, haar korenblonde haar
wordt alsmaar langer, haar vlechten worden zwaar
ze draagt haar hoofd hoog geheven
haar mond is sterk en stil
Wat niet is dat kan komen
Als de hemel het wil

Ze groet de herfst en haar korenblonde haar
zie je verkleuren, ze bindt het bij elkaar
zij trotseert alle stormen van twijfel
met haar moed
Wat niet is kan komen
Alles komt goed

Ze groet de winter, het vuur brandt dag en nacht
het zal niet doven, want zij houdt goed de wacht
en haar handen omspannen
rimpelig en stil
al haar hoop, haar verlangen
haar rustige wil
maar je ziet in haar ogen
met vroeger geen verschil
Want wat niet is dat kan komen
Als de hemel het wil

                                               Liselore Gerritsen

al je onrust, je twijfel, je woede, je tranen

geef mij het maar mee

dan heb ik voor twee

en je onlust, je pijnen, je zoeken, je vragen

geef mij het maar mee

ik vraag wel voor twee

want vandaag is het mijn beurt

al je schepen die omslaan, je vallen en opstaan

geef mij het maar mee

ik struikel wel voor twee

al je angstige dromen die uit kunnen komen

geef mij het maar mee

ik vrees wel voor twee

want vandaag is het mijn beurt

je ver weg zijn, dichtbij zijn, je nemen, je geven

geef mij het maar mee

ik leef voor twee

je gevangen, je vrij zijn, je dood en je leven

geef mij het maar mee

ik sterf wel voor twee

want vandaag is het mijn beurt

maar morgen is het weer jou beurt

rust uit dichtbij mij want morgen komt gauw

en morgen

dat weet ik nu al
vraag ik hetzelfde van jou

op zaterdag 30.12.69 besloten we samen dezelfde koers te varen
in voor- en tegenspoed.
"omdat ik van je hou..."

 Dit is de tijd van het jaar waarin ik, en ik denk niet alleen ik, met pijn in het hart rondloop, bij de gedachte aan diegenen rondom ons, die de weelde, ja zelfs het noodzakelijke moeten missen.
En dan denk ik met een zekere melancholie terug aan mijn studententijd. Toen wij met een klein groepje op school een hulpactie op het getouw zetten, voor degenen die het echt niet breed hadden. Zeg maar de armen, die dichterbij wonen dan wij soms wel denken.
Er werd een tombola georganiseerd, sjaals gebreid, plaids genaaid. Iedereen was echt gedreven in wat hij als bijdrage kon leveren. Met het ingezamelde geld kochten we speelgoed, kolen, voeding… .
Wat nu ondenkbaar zou zijn, gezien de wet op de privacy, kon toen nog wel. Van de toen nog
‘Openbare Onderstand ‘, kregen we enkele adressen van gezinnen die best wel onze steun konden gebruiken,.
En mijn God wat waren wij welkom in die arme gezinnen.
Nooit zal ik de stralende ogen vergeten van de kinderen, toen zij het speelgoed mochten uitpakken. De tranen in de ogen van de moeder, die het voedselpakket en een voorraadje kolen kreeg, dat we hadden gekocht van de opbrengst van de tombola. De warme handdruk van de gehandicapte vader die ons wel tien keer bedankte en zei :”Dit had ik van jullie jongeren nooit verwacht!”.

Een oud vrouwtje kreeg de prachtige kleurrijke plaid en wat snoepgoed voor de feestdagen.
Achteraf bezocht ik haar nog verschillende malen en nam haar telkens wat mee, dat ik kocht van mijn zakgeld. Tot op een keer ik voor het lege huisje stond. Weg vrouwtje... vaarwel lief mensje. Ik heb ze zo gemist… .
Onze idealen… onze manier om de wereld te verbeteren… !!!
Dat goed gevoel… !!!
Ik zou het nog wel eens willen overdoen…!!!

Je hebt ze in alle maten en kleuren.
Het kan wel handig zijn zo’n specimen in huis te halen.
Toch moeten wij vrouwen wel bij de pinken blijven, want iedere medaille heeft ook wel een keerzijde.
Persoonlijk denk ik dat zij het Eva nooit hebben vergeven dat zij eerst in de appel heeft gebeten en dat zij ons eeuwig zullen laten voelen dat ‘Zij’ als eersten werden geschapen.
Dat wij zowaar blij mogen zijn dat ze een lichaamsdeel hebben afgestaan, om ons deel te laten worden van ‘de Schepping’.
Nu gebeurt het in deze drukke tijden, dat wij vrouwen toch wat om handen hebben.
Naast onze dagelijkse beroeps- en andere bezigheden, er ook nog moeten voor zorgen dat alles perfect is voor de feesten. Zorgen dat voor iedereen een pakje onder de boom ligt. Een boom die we trouwens ook elk jaar eigenhandig moeten versieren, of er hangt geen bal aan… .
Van jut naar her lopen, met ellenlange boodschappenlijstjes om ‘Hèt Kerstmaal’ tot een feest te maken, menu’s schrijven, zorgen dat het beste tafellinnen netjes is en dat de feestkledij er piekfijn uitziet… .
En dan mag er niks meer tussenkomen of het zou toch wel normaal zijn dat, wij vrouwen, ook eens onze tellen kwijt raken.
Nu kwam er vandaag wèl wat tussen, want er was de begrafenis van een tantetje. Een halve dag de plannen opschuiven en in de late namiddag, na de gebruikelijke maaltijd met belegde broodjes, de agenda inkrimpen waar het kan en als de vliegende vaart de tijd inhalen.
Moest efkes brut op de rem gaan staan, zodanig dat de rug van mijn achterbank loskwam en naar voor klikte, waardoor de inhoud van mijn koffer op mijn achterbank kwam te liggen.
Werd dus eventjes met mijn voetjes terug op de grond gezet.
Dacht ik onderweg aan het avondeten.
”Gauw nog even wat garnalen halen en vanavond eten we ‘tomaat garnaal’ met frietjes”.
Zegt meneer dan ’s avonds : “ Och…! Ik dacht toch aan warm eten !!! Heb je dan niet gekookt ?”
Dacht ik even : “ Zal ik eens een nieuwe man maken uit een ander lichaamsdeel ?”

   
miek  

Een kerel staat aan te schuiven aan de kassa van zijn lokale supermarkt wanneer hij merkt dat de knappe blondine achter hem haar hand opsteekt en naar hem glimlacht.  Hij schrikt ervan dat zo'n bloedmooie jonge vrouw naar hem zou wuiven, en alhoewel ze hem niet vreemd lijkt kan hij haar toch niet thuisbrengen.

Dus draait hij zich om en zegt vriendelijk: "Excuseer, maar kent u mij?".

Zij antwoordt met een glimlach: "ik kan het fout hebben, maar ik denk dat u de vader van een van mijn kinderen bent..."

Zijn gedachten schieten terug naar die eerste en enige keer dat hij ontrouw is geweest, en hij vraagt:"Jezus", zegt hij, "bent u soms die stripper van mijn vrijgezellenavond die ik geneukt heb op de biljarttafel in het zicht van al mijn maten, terwijl jouw vriendin me geselde met een natte selder en een komkommer in mijn reet duwde?"

Scroll naar beneden




 

"Nee" zegt ze, "ik ben de lerares Engels van uw zoontje "!!!!!!!

Is het de tijd van het jaar, of ligt het aan mezelf, maar ‘kan mij niet van de indruk ontdoen dat de wereld toch bezig is met om zeep gaan…

In mijn eigen kringen merk ik dat mensen nog enkel het materialistische van de zaken zien en hoe of wat een medemens zich daarbij voelt zal hun zorg niet wezen.

Het nieuws slaat ons rond de oren met fraude, misbruik van alles en iedereen, verkrachtingen, moorden, oorlog; corruptie… . We stompen af van al de wreedheden.
En dan slaagt iemand er ook nog in om zowaar een continent in rep en roer te zetten door gewoonweg een sigaret op te steken tijdens een optreden.
Al die tumult om een sigaret, dat hebben we echt nog nodig.
Moest één of ander showbeest het in zijn hoofd halen om zich op scène te staan bezuipen, er zou waarschijnlijk met geen woord over gerept worden. Maar een sigaret en de wereld staat op zijn kop.Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat een kind van 4 van school wordt gestuurd omdat het zijn hoofdje tegen de borst van zijn juf drukt !!! Moeders let dus wel op hé, want straks gaan we ons nog bezondigen aan 'incest' als we borstvoeding geven aan ons kind !
Alsof er nog niet genoeg tumult is, vindt één van onze eigenste ‘Belgische’ TV zenders het nodig om keet te schoppen met de ‘scheuring’ van België te simuleren. “ Om de discussie op gang te brengen” zo heet dat ! Geef me dan maar het verhaal van de Marsmannetjes die op aarde geland zijn… .

Vrede op aarde voor alle mensen van goede wil…

Weten wij nog wel wat dat betekent “ Vrede en Goede wil “ ?

Ben ik dan zo naïef te geloven dat er nog een heel pak mensen zijn, die het wél goed menen ?

“Begin bij jezelf” zo wordt gezegd

Zal ik eerst beginnen… of jij ?

Mensen… waar zijn we mee bezig…?