een beetje opreis,

Morgen ga ik een dagje naar Antwerpen. 't Is één van m'n vriendinnen uit m'n jeugd die me het vroeg om dit eens samen te doen. 'k Zie er wat tegenaan, om de reden dat ik een huismus ben. Maar 'k zeg dan maar tegen mezelf, toch maar doen. Je ziet anders toch nog maar alleen je huis en z'n omtrek. 'k Ga er naartoe met de trein, die stopt hier niet zover vandaan, dus wel gemakkelijk. Ik reis namelijk o zo graag met de trein, en omdat manlief daar helemaal niet van houd gebeurd dat ook maar zelden.'k Vind het altijd zoals een klein beetje reizen. Man zegt terwijl hij lacht "alle kindjes rijden graag met de trein". Zo, komt m'n vriendin me opwachten in het centraal station, eens wat anders he. En dan gaan we samen een beetje Kerstsfeer opsnuiven. En, dan waarschijnlijk doodmoe, maar toch gelukkig de koekenstad nog eens gezien te hebben, blij weer thuis te zijn.




















