PALING EN KUNST AAN HET DONKMEER

Mark en Lien lopen door een safaripark, Lien ziet een giraffe en vraagt: "Wat is dat voor een beest?".
Mark antwoordt: "Dat is een dangeroe."
Later ziet Lien een leeuw en vraagt: "Wat is dat voor een beest?"
Mark: "Oh, dat is ook een dangeroe."
Even later zien ze een olifant en Lien vraagt: "Wat is dat voor een beest?" Mark: "O, dat is weeral een dangeroe."
Lien zegt: "Dat is knap van jou, hoe weet je dat allemaal?"
"Wel", zegt Mark, "toen we hier binnenkwamen zag ik een bord waarop stond: All animals are dangerous!"

  

Liefde

Een man schenkt nog een heerlijk glaasje wijn, in ‘t bijzijn van zijn echtgenote, en zegt:
"Ik hou héél véél van jou, ik weet niet of ik zou kunnen leven zonder jou."
Waarop zijn echtgenote zegt:
"Ben jij het die praat of is ‘t de wijn?"
De man antwoordt:
"Ik ben het die praat, ...tegen de wijn."


Een hele fijne dag,

Schoenen kopen

Een jong blondje is op vakantie in het verre Louisiana. Ze wil graag een paar authentieke krokodillenschoenen kopen. Ze is echter verbolgen over de hoge prijzen die de plaatselijke handelaars durven te vragen. Na een ruzie met een winkelier, die maar niets van zijn prijs wil afdoen,barst ze in woede uit:
"Als het zo zit ga ik me er zelf een vangen! Zo geraak ik tenminste aan een paar schoenen aan een redelijke prijs!"
"Ik zal je niet tegenhouden", zegt de winkelier, "veel geluk, misschien vang je wel een grote!"
Het kwade blondje keert hem vastberaden de rug toe en vertrekt naar het moerasland om te jagen.

Wat later die dag, als hij naar huis rijdt, ziet de handelaar het blondje tot aan haar middel in het water staan. In haar handen houdt ze een groot jachtgeweer. Net op dat moment ziet hij een grote krokodil van wel 4 meter in haar richting zwemmen. Het blondje legt aan en vermoordt het beest. Met heel wat moeite trekt ze het gedrocht op het droge. Daar lijken nog een hele serie krokodillen te liggen. De handelaar gelooft zijn eigen ogen niet. Plots begint het blondje gefrustreerd te roepen:
"Shit, weer eentje zonder schoenen!"


Een hele fijne dag,

Eerwaarde Heer Frans Penne. Tot aan zijn schielijke dood in 1978 de bezieler van een heus Boerenkrijgmuseum in het oude gemeentehuis van Overmere. Frans Penne was een kleurrijke figuur. Ooit afgestudeerd als ingenieur Spinen Weefkunde en pas later „geroepen“ tot zijn geestelijke ambt. Door het bisdom verbannen naar de buitenpost van Bareldonk. Maar behalve dat was hij een amateurgeschiedkundige en een autoriteit op het gebied van de Franse bezetting in onze streken. Hij kon er trouwens boeiend over vertellen. Nog minder geweten is dat hij de auteur is vanhet boekje „Overmere, dorp van de Boerenkrijg“. Het was zijn droom aan het Donkmeereen nationaal Boerenkrijgmuseum te vestigen.