Archief

Woef woef woef.

Kef kef kef.

Neen Thabo, ik wil het vertellen. Jij brabbelt alleen maar een puppy-taaltje, en dan begrijpen de mensen je niet.

Wie voelt zich geroepen mij te komen redden van een monsterachtig klein broertje? Niemand? Amai merci hoor. Wat zeg je daar? Dat ik en de baasjes allemaal verdrietig zouden zijn dan? Hmm ja, dat is eigenlijk wel waar. We zijn eigenlijk allemaal verliefd op die kleine gekke broer van mij.

Dag allemaal
dat mijn voornaam Thabo zou worden met roepnaam Thabe dat wist ik al meteen. Maar dat mijn familienaam Nee was.... ???? Had ik dat geweten, dan had ik toch wel twee keer nagedacht voor ik me liet adopteren! Feit is dat ik wel al heel snel mijn naam kende.

- hap en bijt in mijn broertje zijn pootjes: Nee, Thabe nee! en dat is dus wel zo voor allevier zijn poten he, en zijn staart en zijn oren en elk haarsprietje!!
- spelen met schoenen en pantoffels: Nee, Thabe nee!
- bloemetjes plukken en opeten: Nee, Thabe nee!
- bijten in stoelen en zetels zodat die niet meer zo hoog zijn en ik er makkelijker in kan springen: Nee, Thabe nee!
- mijn miesteske gaat in de badkamer naar de wc maar als ik dat doe: Nee, Thabe nee!
- Blaf blaf, bekijk mij eens: Nee, Thabe nee!
- Grom grom trek sleur aan mijn wandelbandje: Nee, Thabe nee!
- Larco komt op MIJN tapijt en dat wil ik hem even zeggen: Nee, Thabe nee!

Help mama, ik mag hier niks!! Ik mag alleen maar braaf en lief zijn seg. Oke ja... dat is waar, het is vaak ook leuk. Als ik me gedraag en speel met mijn speelgoed in plaats van met schoenen en stoelen, dan komt mijn miesteske meespelen. Of ik mag op haar schoot liggen als ik heel heel moe ben van al dat kattekwaad uithalen. En ik pest mijn grote broer altijd en hij mij ook maar als we niet samen zijn dan missen we elkaar hoor.
Eigenlijk was ik nu al een hele tijd flink en mijn miesteske roept me om te spelen Dus, ik ga het hier kort maken hé.
Nog vlug even vertellen dat ik eind van de maand voor de eerste keer op reis ga! Naar de zee dan nog wel!! ’t Schijnt dat ik daar al geweest ben, allez volgens Larco toch, maar ik heb de hele tijd in mijn miesteske haar binnenzak gezeten… dus ik weet van niks hoor. Nu zitten Larco, Benneke en Fako me vanalles te vertellen over de zee. Maar ik laat me niet bang maken door verhalen over kriebelende zandkorrels… en veel water… en putten… en bergen zand …en verhalen over dat ik spleetoogjes krijg in China als ik te diepe putten graaf enzo. Pooh mij maken ze niet bang hoor! Ik blijf gewoon de hele week heel dicht bij mijn miesteske en ik zorg dat ze al mijn speelgoed en knuffels en dekentjes meeneemt.
Ale daaaaaaaaag ik ga met mijn miesteske spelen, dan eens kijken wat ik allemaal in mijn valies moet steken want ik vertrek wel al over 4 weken hoor! En ondertussen dat mijn miesteskes telefoneren, ga ik nog wat met Larco babbelen
Pootje van Larco en Thabe

Benji: „Ale ale he, kleine witte bollekes. Wat zitten jullie nu alweer ruzie te maken? Als jullie twee minuten niet bij elkaar zijn, missen jullie elkaar al.” Fako: “Ja, goed gezegd papa. Ze vechten en bijten af en toe en ze maken ruzie maar owee als klein miesteske en Thabe naar hun appartement gaan. Eigenlijk kunnen ze al bijna net zo goed met elkaar opschieten als wij he papa?” Benji: “Zo is dat Fakootje. Wij maakten ook wel eens ruzie over wie met welk speelgoedje mocht spelen of over wie er nu eerst mocht eten. En wij probeerden ook wel eens de ander zijn markiesje te stelen en we deden gemeen tegen elkaar als de ander meer aandacht kreeg van de baasjes. Maar het hoort erbij en we hadden niet zonder elkaar gekund.” Larco: “Seg heee zo is het wel genoeg gepreekt hoor. We kunnen ook wel lief zijn met elkaar! Dan slapen we heel dicht bij elkaar. Of we eten braaf samen, of we geven elkaar honderdduizend kusjes!”



Thabe: “Ja echt waar! En in plaats van te preken, willen jullie misschien liever luisteren naar wat we allemaal al samen gedaan hebben. Maar Larco gaat dat vertellen, want ik ben al moe, ‘k ga slapen.”


Benji en Fako: “Oooooh ja dat is wel leuk. Vertel het ons maar allemaal.” Larco: “Zaterdag 21 juli waren allen winkels gesloten en moest bijna niemand werken en weet je waarom? Omdat Thabe dan bij ons is komen wonen! Hij was nog maar 6 weken en dat was wel heel erg vroeg om bij zijn mama al weg te gaan maar hij was er klaar voor. Zijn mama was soms toch boos omdat hij haar pijn deed elke keer hij melk wou drinken. Ze verdedigde zich en dus had ze die kleine Thabe kunnen pijn doen. Klein miesteske heeft hem flink verwend. Hij werd geknuffeld, gerustgesteld, geaaid, kreeg kusjes. Maar zielig of verdrietig was hij absoluut niet! Het duurde niet lang eer hij als een kikkerachtige kangoeroe, of is het een kangoeroe-achtige kikker?, door het hele huis rondsprong in een poging achter mij te lopen! Hij liep zijn eigen pootjes voorbij en rolde meer over de grond dan dat hij liep, maar stilzitten zat er echt niet in. Een heel weekend niet! Zo een levendig klein pupje, alhoewel….




Maar die maandag was het heel wat anders hoor. We gingen naar zee!!! Ik ben dol op de zee. Lekker ravotten op het strand en achter mijn bal crossen. Samen met mijn miesteske een terraske doen en gezellig wandelen


Alleen regende het pijpestelen en was ik kletsnat en zag ik er al gauw niet meer uit. Ik kreeg van mijn miesteske dan een hele stoere rode draagtas, zo werden mijn pootjes niet meer moe en werd ik ook niet nat meer! Tof hoor! Of mijn kleine broertje dan ook mee in die draagtas mocht? NEE! Hihi maar dat was ook niet nodig hoor. Kleine Thabe heeft niets gezien van de zee. Natuurlijk was hij wel mee! Alleen vond Thabe het blijkbaar maar niets en heeft hij de hele dag lang in klein miesteske haar binnenzak geslapen en geslapen en geslapen. Af en toe kwam hij eens piepen en hij heeft ook wel heel eventjes op de dijk gewandeld maar hij kroop snel terug lekker warm in klein miesteske haar binnenzak hoor. Voor de rest heeft hij zijn oogjes bijna niet open gedaan. Toen onze miesteske ’s middags iets gaan eten zijn, waren er wel 2 keer mensen die met de kleine Thabe op de foto wilden. Nog zelfs daarvoor deed ons fotogeniek pupje zijn oogjes niet open ;-) En mijn oogjes waren wel open en ik ben nog zo lief, maar niemand wou met mij op de foto! Of ik dat erg vind? Je denkt van wel he? Maar nee gij. Eerst was ik jaloers, maar toen vonden onze miesteskes het zo erg dat ik zo achtergesteld werd, dat ik werd overladen met lieve woordjes en aaitjes en kusjes van hun  “ Benji en Fako: “Oh wat schattig he. Daar zijn onze miesteskes goed in hoor! Vertel eens Larco, wat deden jullie dan in de auto? Mogen jullie op de schoot zitten? “ Larco: “Nee hoor. Wij zitten braafjes op de achterbank met onze gordel aan! Soms wringen we ons nog even in bochten om toch maar zo dicht mogelijk bij miesteske te geraken maar meestal slapen we de hele weg. Voorbeeldig he? “


Fako: “Heee Larco, uw klein broerke is wakker! Kom we gaan spelen!” Larco: “Ja tof! Tot de volgende keer allemaal!” Thabe: “Daaaaaaaag iedereen! Ik wil nu liever ravotten dan ook wat te vertellen. Maar mijn grote broer zal toch wel over mij geroddeld hebben dus weten jullie wel al hoe het met ons gaat he!!”




Benneke en Fako (+), Larco en Thabe Veel pootjes allemaal en een kus van ons

- Fakooo? Hee Fako! Alé seg, zotte moesj, stop nu eens heel even met spelen en kom eens kijken! Maar Fakootje, kijk dan toch! Er zit weer zo een klein wit pluizig ding!

Oke, wie wenst mij proficiat? Nen hele dikke proficiat? Ik ben grote broer geworden!!!!
Yeeahh applaus voor Larco! Proficiat! Gefeliciteerd! Hip hoi voor de grote broer!
Dank u, dank u

Waar ik zo lang gezeten heb? Zo… jullie zijn ook niet een beetje nieuwsgierig seg!

Awel, ik heb mijn miesteske geplaagd en met klein miesteske gespeeld en in mijn baasje zijn tenen gebeten en nu verstop ik mij al een paar dagen voor de regendruppels en de wind, maar het grootste deel van de tijd heb ik doorgebracht met zand uit mijn oren schudden!

Yep, ik ben voor het eerst naar zee geweest!!! En tof dat dat was jong.
Eerst moest ik wel heel lang flink in de auto zitten. Maar dat was niet erg want mijn klein miesteske reed en daardoor zat mijn miesteske dicht bij mij op de achterbank.

Hoy, ik ben al terug van Frankrijk hoor. En jullie geloven het of niet, maar ik ben heeeeeeeeeeeeeel braaf geweest. De ganse rit in de auto was ik echt een engeltje, zolang er gereden werd natuurlijk. Eens gestopt, wou ik er zo vlug mogelijk uit om te ravotten, want stil zitten mag niet te lang duren voor mij hé.
Dikke poot voor jullie allemaal van mij, Larco