Naar de inhoud

MILLIE'S HOME

BEDENKINGEN
seniorennet.beseniorennet.be
Zaterdag 14 oktober 2006

Gedichtje over moeder

MOEDER.
------------

Dank je moeder,dat je me het leven schonk
Dank je moeder,omdat ik je melk dronk
Dank je moeder door me veel liefde te geven
Dank je moeder,door jou heeft het zin om te leven
Ach moeder laat me nu niet in de steek.
Laat me niet alleen,mijn hart is nog week
Blijf nog wat langer hier op deze aarde
Zonder jou ben ik niks,geen waarde.

Maar het heeft niet mogen zijn,,,,
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door SONIA om 13:11 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 14 oktober 2006

Het geluksroosje

Het geluksroosje


Als je een roos geeft met een glimlach,
zal deze bloem zeker nooit vergaan.
Ze zal bloeien van dag tot dag,
tot het einde van je levensbaan.

De roos blijft in de harten van je vrienden,
ze laat het mooie lichtje branden,
Je zult dan de eeuwige rust vinden,
met roosjes die komen van alle kanten.

Hou deze roos vast,het is je geluk,
maar geef dan ook een roosje door.
dan gaat deze bloem nooit stuk,
en je glimlach is je  gaat er  voor.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:57 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 13 oktober 2006

Moeder

Een heel mooi gedicht gekregen,, samen met foto, speciaal voor mij gemaakt,,bedankt !!!

 
    
 
 
 


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 21:58 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 9 oktober 2006

Naar zee

Vandaag ga ik met Annick dan nog eens naar zee en we moeten al vroeg weg, want om 11 uur komen ze al iets leveren,,, en ja hoor ze waren op tijd. Danny, de bouwheer had me gevraagd om hem te verwittigen als ik er was en hij zou ook daar zijn om alles nog eens goed te bekijken,,, Tijdens dat de mannen hun werk deden om alles in orde te krijgen hielden wij ons bezig met hetgeen wij konden doen,,, en het was dan ook een hele verhuis, maar we hadden wel hulp, iedereen daar wou helpen zodat alles zou vooruitgaan.

Om half drie zijn we dan iets gaan eten en het weer viel goed mee, het was echt zacht weer,, dus maar wat wandelen. Dan terug en daar was er terug iemand die iets in orde kwam maken,, nadat dit gedaan was kwam de volgende stipt op tijd. Dan zien dat alles aan de kant was en om zeven uur zijn we terug naar huis vertrokken. Maar tevreden. Het was een vermoeiende dag, maar wel tof !!!! Bedankt Annick dat ik je weer eens had,, bedankt voor je hulp !!!!
Samen lukt alles zoveel beter, en mijn gedachten kon ik op iets anders zetten,,,,

 





 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 8 oktober 2006

Weekend

Zaterdag,,, ja het is weer eens een weekend zonder,,, dus weer een geen "SAMEN"
Dus ja, deze namiddag dan maar met Annick wat gaan koopjes doen,, bedankt Annick,,, zoals ik al zei, nog een geluk dat ik allerbeste vriendinnen heb,,, op wie moet je dan rekenen als de man niet naar jou wil komen, moet je u maar zien te redden met iemand anders,,,
Er is geen IK, er is geen JIJ, maar WIJ,,, maar dat is er niet meer, en nogmaals, dat doet pijn,,,, verstaan wie het verstaan wil,,,
Daarna zijn we iets lekker gaan eten met een wijntje en eerst een aperitiefje,, we zullen het maar niet aans ons hart laten komen,,,
Vandaag weer zo'n triestige dag,, deze morgen tot bij de bakker, was al redelijk druk met de verkiezingen.
Na de middag zijn mijn dochter en ik Samen gaan kiezen,,, het was onze eerste keer hier in Dendermonde, en voor Ivanka haar eerste keer dat ze moest gaan kiezen,, en voor haar is  dat nu wel iets dat van pas komt voor haar studies,, Politiek !!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 22:19 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 8 oktober 2006

Gekregen gedichtje

 
 
    
 
 
      IK BEN DIE IK BEN
 
Waarom heb ik toch al dat verdriet in mijn leven,
mag ik dan niet gewoon gelukkig zijn.
Zonder mijn kinderen was ik hier niet gebleven,
leven is niks met steeds opnieuw die pijn.
 
Waarom ben ik te lief, te aardig, te goed,
ik ben toch gewoon wie ik ben.
Het is dus niet zo wie goed doet goed ontmoet,
ben ik dan zo fout zit het in mijn gen
 
Zal voor mij ooit het geluk nog eens komen,
kan iemand van mij houden omdat ik ben wie ik ben.
Mag ik er dan alleen maar van dromen,
nee, jouw tijd komt, zegt men.
 
De helft van mijn tijd hier is zeker al om,
de tijd die mij rest wordt beter verteld men.
Je zal het zien, geloof me en ik brom,
wordt beter? het geluk? geloof hen?
 
Ik zou moeten veranderen, niet zo lief, aardig en goed,
erop letten dat ik niemand meer zo verwen.
Maar al zou ik weten hoe dat moet,
ik ben en blijf toch gewoon die ik ben.
 
 
     
Bedankt aan de persoon die me dit gedichtje stuurde,,,,
 
 
 
 
 
 
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 15:31 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 8 oktober 2006

Het diepste verdriet

Het diepste verdriet wordt zo dikwijls verzwegen
voor het diepste geluk schieten woorden tekort
wij zijn met ons diepste verlangen verlegen
waar een mensen-leven slechts herinnering wordt.
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 15:30 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 4 oktober 2006

Een traan

Er zit een traan in mijn oog,
stiekem, niemand die hem ziet.
Niet een traan van blijdschap,
maar een traan van stil verdriet.
 
Die traan in mijn oog,
rolt inmiddels over mijn wang.
Ik kan hem niet meer stoppen,
hij gaat zijn eigen gang.
 
Er rolde een traan over mijn wang,
hij kwam op de grond terecht.
Een traan van stil verdriet,
die voor mij zoveel zegt.
 
Er rolde een traan
ik heb hem niet gestoord,
omdat je met een traan,
soms zoveel meer zegt als één enkel woord
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:11 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 4 oktober 2006

Inspiratie

Inspiratie
  Ik zoek naar mijn woord.Ik zoek naar mijn woord.
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.

Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.

Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.

De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan.

Michiel Duchatea
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.

Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.

Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.

De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:10 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 1 oktober 2006

Troost

Iemand stuurde me dit gedichtje op,,, en de persoon in kwestie zal wel geweten hebben waarom denk ik !!! Bedankt alleszins om aan me te denken ?

 TROOST

 

Geen woord kan omschrijven hoe jij je nu voelt
Geen mens kan je troosten, hoe goed ook bedoelt.
De woede, de angst, het grote verdriet,
Een verlaten gevoel, meer is er nu niet.

Toch wil ik je zeggen; je bent niet alleen,
Er staan heel veel mensen, dicht om  je heen.
Ze kennen je pijn en weten van je verdriet,
Ze leven met je mee, ook als je het niet ziet
 
 
   
 

 
 

 
 
 
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door SONIA om 20:39 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 1 oktober 2006

Bedankt !!!

Een bloemetje ,, hoe kan het ook anders,, aan de milde schenkers van deze mooie foto's die gaan over de Bloemencorso in Blankenberge !!!!  Bedankt !!! Ook al krijg ik er sommige foto's nog niet op,, sorry,, ik probeer nog eens !!!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door SONIA om 20:25 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 1 oktober 2006

Als ik huil

Als ik huil         

Als ik huil
wil ik eigenlijk alleen
dat iemand mij troost
met een arm om me heen

Ik voel ze branden
de tranen in mijn ziel
na alle jaren verkondigen
dat het"wel mee viel"

Want het valt niet mee
en ik moet erkennen
dat ik af en toe van alles
weg zou willen rennen

Maar hoe kan iemand me troosten
als ik me steeds verschuil
en net doe of het wel meevalt
terwijl ik rennen wil, en huil..................
 


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 18:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 30 september 2006

zaterdag,,,

Normaal zou je verwachten van een "koppel" dat ze SAMEN vanalles doen,, wel zo zit dit niet , zeker niet bij ONS,, en daar heb ik het moeilijk mee,Het is niet mijn gewoonte om dit hier op mijn blog te zetten,, maar het is me nu wel een beetje teveel, en heb ik weer maar eens mijn "BEDENKINGEN",, vroeger was ik al een "vervangmiddel" en "overschot",, maar wat er nu nog van overblijft is me de vraag.
En ja dan zoek je maar ander gezelschap als ze genen tijd hebben voor jou zeker.
Wat bijft er nog over van een relatie vraag ik me dan af??? Ja het zit me redelijk diep,,, het doet pijn,, als je weet dat ja altijd alles gedaan hebt en wat krijg je terug ???
Ik zeg altijd al,,,, "Het zijn de kleine dingen die het hem doen,,
Vandaag dan een goeie namiddag doorgebracht met een vriendin,,, een mooie aankoop gedaan, we vonden het allebei mooi,,, maar ja,,,, Daarna nog wat bijgepraat bij een lekkere "Dame Blanche",,
Bedankt Isa !!!! Nog een geluk, dat ik fantastische vriendinnen heb !!!  En niet te vergeten,,, je woont prachtig !!!!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door SONIA om 21:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van MILLIE'S HOME

↑ Terug naar de berichten