Wedstrijd tegen Dorne

De vakantie is alweer voorbij.  Mooi weer hebben we niet gehad maar we hebben ons toch geamusseerd aan zee en in Euro-disney.  Meer moet dat niet zijn.
Maandag begint de school!!!!!!!!!!!

25 jaar geleden...
na een half jaar lijden...
ben je van ons afgenomen…
weg gehaald uit het leven…
het leven waar je voor leefde…
het leven waar je nog geen afscheid van wilde nemen…
het leven heeft ook afscheid van jou genomen…
de ziekte die zoveel pijn deed…
die zoveel los heeft gemaakt…
die ons dichter bij elkaar bracht…
nog dichter dan we al waren…
pas dan ga je beseffen wat je hebt…
en wat je gaat verliezen…
wat je niet wilt verliezen…
waar je met z’n alle tegen vecht…
omdat de mooiste vrouw van het leven afscheid moet nemen van het leven…
zoveel dromen..
zoveel wensen…
zoveel tijd die je nog wilde…
om maar te genieten van een bak koffie op de bank…
voor een vakantie…
voor het zonnetje in de achtertuin…
om klaar te staan voor anderen…
om je leven te leven…
alles in 6 maanden weg genomen…
6 maanden was je tijd nog…
langer mocht je niet bij ons zijn…
langer kon je lichaam niet meer vechten…
maar ondanks alle pijn alle verdriet…
bleef je geest zo sterk…
hield je moed…
luisterde je een keer niet naar het realistische gedeelte van het leven…
nee iedere dag ieder moment…
die je had zonder pijn en verdriet werd dubbel van genoten…
de liefde hield jou sterk…
daardoor bleef je recht overeind staan…
maar de ziekte werd te sterk…
het nam je lichaam beetje bij beetje over…
na 6 maanden was het op…
was jij op…
mamma iedere dag die jij bij ons hebt mogen zijn zal ik koesteren…
iedere moment…
iedere minuut…
iedere seconde…
het leven zonder jou is bijna niet mogelijk…
alles in huis doet me herinneren aan jou….
Je parfum…
Je make-up…
Je kleding…
Mamma waar ben je…
Ben je nog bij ons…
Denk je nog aan ons…
Leeft je ziel nog verder…
Waak je hier in huis…
Ooit komt de dag dat ik je weer zie…
En dat we weer lachen, huilen, schreeuwen…
Alle wijze woorden van jou…
Ik neem ze mee…
Ik beluister ze elke dag…
Ik hou van je mamma…
Ik mis je…

Donderdagavond is Xavi blijven slapen.  Xavi is de zoon van Sandra en Kurt.
Ze hebben veel plezier gehad. 
Ik ken Sandra vanaf mijn 14e. We zijn samen naar school geweest en ze woonde nog geen km van mijn woonplaats.  Na onze school zijn we nog jaren samen op stap geweest. 
We bellen elkaar geregeld  en we zien ons 2 tot 3 keer per jaar.
Voor de jongens is dat altijd heel fijn ookal zien we ons niet zo vaak.  De mannen komen ook heel goed overeen ookal is Stefan supporter van Rsca en Kurt een hevinge Club Brugge fan.
Dat vindt ik heel sportief.

Ik staar naar de sterren
in de donkere nacht,
op zoek naar een seintje
een teken, ik wacht.

Ik zoek in de sterren
ik zoek, ik zoek jou,
om aan je te vragen
hoe gaat het met jou.

Ik staar in de sterren
in de donkere nacht,
denk aan jou mama
wat je zegt hoe je lacht.

Ik zoek in het duister
Ik zoek iets van jou,
lieve mama  ik mis je
ik houd zo van jou.

Geschreven door Anita van Rumpt
 

Vandaag zijn mijn schat Stefan en ik 12,5 jaar getrouwd.  Amaai wat is de tijd toch omgevlogen?
We hebben ons leren kennen in 1989.  Die dag vergeet ik nooit.  Een dikke xxxxxxxxxx a mijn schatje.  

Aanstaande zondag gaan Carine (mama van Robbe) en ik samen naar Rimpelrock in Hasselt.
Dit is mijn 1e keer dat ik naar dit concert ga. 
We gaan gewoon onder ons voor de "fun".  Hopenlijk is het mooi weer       

Gisteren is Daan (klasgenootje van Alessio) in de namiddag komen spelen.
Ze kennen mekaar al van bij onthaalmoeder Carine en hebben samen in de kleuterklasjes gezeten en vorig jaar in het 1e leerjaar.
Dat gaat heel goed met hun samen. Af en toe moet ik eens tussen beide komen maar dat is normaal hé!