Het zigeuner stadje El Rocio


12/07/2005
We zijn terug in Spanje. Het is alsof we op bekende grond komen. Het voelt eigenaardig aan. Portugal is een heel mooi land maar de inwoners leven vooral in hun eigen wereld en afgesloten. Ik denk dat het komt omdat Portugal zo aan het uiteinde van Europa ligt met aan de ene kant de zee en aan de andere kant de bergen aan de grens met Spanje. Zo zie je, buiten in het zuiden, nergens veel buitenlanders. We komen zeker nog terug, maar dan vroeger in het jaar, in de lente bv. We rijden langs de autovia A 49 Andalucía binnen naar El Rocio. Dit dorpje stond verleden jaar hoog op onze lijst om zeker te bezoeken. Maar het lot heeft toen anders gewild, dat vertel ik in het volgende reisverhaal. Nu gaan we zeker dit dorpje bezoeken. We rijden in Bollullos van de autostrade en nemen de A 483 voorbij Almonte. We rijden op de asfalt en bij het binnen rijden van El Rocio komen we in zand terecht. In heel het dorp ligt geen meter asfalt of beton. Ik rij langzaam door het zand en we kijken onze ogen uit. Het is alsof de tijd is blijven stil staan. Het zou zo uit een western komen. Het kerkje is gewijdt aan "Santa Maria de las Rocinas" Het is vrij eenvoudig maar het altaar is een gouden muur. Het beeld van Santa Maria is helemaal met een gouden stof gekleed. In de kerk mag geen foto's genomen worden. Er loopt zelfs een veiligheidsagent rond. Eens terug buiten slaat de warmte in ons gezicht. We wandelen wat rond maar voor mij is het veel te warm. René verkent dan alleen de straatjes. Alles ligt er nog doods bij want de siesta is hier ook heilig. We staan op het pleintje voor de kerk en een guardia cicil komt zeggen dat we aan de andere kant moeten gaan staan. Ook de autobus met franse kinderen moet zich verplaatsen. De bestuurder is een Nederlander die reeds vele jaren in Spanje werkt. We willen hier overnachten maar het is verboden dus moeten we iets anders vinden. We rijden richting Bollullos naar de Embalsa de Corumbel Bajo. Ook hier is alles zeer droog. We zien de zwarte stieren op de rode grond staan op de heuvels. Het geeft een hallucinant beeld. Naast het meer vinden we een plaats met uitzicht op de heuvels.






































