Zondag 16 juli 2006
naar het noorden van Evia
16/07/2006
Onze tocht gaat verder naar het noorden van het eiland Evia. Met een slakkegang rijden we door de bergen tot het badplaatsje Pefki. Aan de haven lijkt het rustig te zijn en op de grote parking kunnen we overnachten. Rond 19h moeten we onze mening herzien, de mensen komen nu buiten. Vele kraampjes worden opgesteld en de barbecues worden aangestoken. Nieuwsgierig gaan we eens kijken wat ze hier klaarmaken. Het zijn maïskolven, die als ze gaar zijn met zout of suiker worden bestrooit. Zo zie je velen met een maïskolf in hun hand rond wandelen, toch heb ik geen zin om het eens te proeven. Ik heb meer trek in een meloen. Achter ons staat een pick-up geladen met een berg meloenen. Tegen een spotprijsje worden die verkocht. De meloen wordt gewogen op een oude weegschaal en de man steekt 1 vinger op, dus 1 euro. Ik vraag mij af hoe deze mensen hun kost kunnen verdienen, want in de winkels is alles toch niet zo goedkoop. Tegen middernacht gaan de mensen terug naar huis, worden de kraampjes afgebroken en vertrekt een lege pick-up. De jongen zal tevreden zijn, hij heeft al zijn meloenen verkocht. De haven ligt er weer rustig bij en wij zoeken na een mooie dag ook ons bed op.
Onze tocht gaat verder naar het noorden van het eiland Evia. Met een slakkegang rijden we door de bergen tot het badplaatsje Pefki. Aan de haven lijkt het rustig te zijn en op de grote parking kunnen we overnachten. Rond 19h moeten we onze mening herzien, de mensen komen nu buiten. Vele kraampjes worden opgesteld en de barbecues worden aangestoken. Nieuwsgierig gaan we eens kijken wat ze hier klaarmaken. Het zijn maïskolven, die als ze gaar zijn met zout of suiker worden bestrooit. Zo zie je velen met een maïskolf in hun hand rond wandelen, toch heb ik geen zin om het eens te proeven. Ik heb meer trek in een meloen. Achter ons staat een pick-up geladen met een berg meloenen. Tegen een spotprijsje worden die verkocht. De meloen wordt gewogen op een oude weegschaal en de man steekt 1 vinger op, dus 1 euro. Ik vraag mij af hoe deze mensen hun kost kunnen verdienen, want in de winkels is alles toch niet zo goedkoop. Tegen middernacht gaan de mensen terug naar huis, worden de kraampjes afgebroken en vertrekt een lege pick-up. De jongen zal tevreden zijn, hij heeft al zijn meloenen verkocht. De haven ligt er weer rustig bij en wij zoeken na een mooie dag ook ons bed op.
Geschreven door moekeontour om 00:00
Reageer op dit bericht








































































































