Donderdag 2 april 2009
cpm
Na het doorbuigen van mijn knie en 4 dagen en nachten op de CPM
ben ik er weer .
ben ik er weer .
Vrijdag 27 maart 2009
in het donker van mijn leven
In het donker van mijn leven
In het donker van mijn leven
tast ik zoekend naar het licht
vraag ik om een beetje vrede
beetje liefde, beetje rust
blind en bang voor grote dingen
hunker ik naar een gezicht
In het donker van mijn leven
reik ik naar een sterke hand
die mij steun geeft bij het lopen
die me licht geeft in de nacht
voel me soms intens verdrietig
nietig klein en zonder kracht
In het donker van mijn leven
lijkt de hemel als van steen
niemand kan dit echt begrijpen
deze weg ga ik alleen
En toch
Toch geloof ik in de liefde
toch geloof ik in de hoop
dat men mij zal verlossen
van mijn angsten en mijn pijn
toch geloof ik in de ander
toch geloof ik in mezelf
toch vertrouw ik op mijn redder
dat dit eens voorbij zal zijn.
Vrijdag 27 maart 2009
antoine de saint-exupéry
Een stapel stenen houdt op
een stapel stenen te zijn
op het moment dat iedereen ernaar kijkt
met het beeld in zich van een kathedraal .
Vrijdag 27 maart 2009
ik ben als een vogel
Ik ben nu als een vogel voorbereid
op de grote trek die staat te wachten:
slapeloos beginnen al zijn nachten
in de boom van zijn verleden tijd.
En hij wordt gewekt door ’t eerste licht
uit de takken van zijn oude leven,
die hem nog onwerkelijk omgeven
als een vreemde noodzaak, als een plicht.
Maar zijn hart is van dit alles los:
van de meidoorn, van de zo beminde
vijvertjes en van geheel het bos ––
Zo ook ben ik tot de reis gereed,
en ik voel mijn vleugels reeds verzwinden
naar het land dat grenzenloosheid heet
Donderdag 26 maart 2009
willem vermandere
Als je je hele leven
mag bezighouden met wat je graag doet ,
ben je rijk betaald .
Donderdag 26 maart 2009
de weg
Het is belangrijk de weg te vinden ,
maar nog belangrijker is het die te
kunnen volgen !
Donderdag 26 maart 2009
tongbrekers
Ik zag twee vliegen vliegen , ze vlogen onder de deur deur , over de weg weg .
--------------------
Drie dikke domme dames dachten dat dromedarissen
dagelijks drieduizend deciliter druivensap dronken.
----------------
Wij willen Willem weg.
Wil Willem wijzer worden wij willen Willem weer.
---------------
To en Tom aten tomaten, Tom at en To vrat.
----------------
Leentje leerde Lotje lopen op de lange Lindelaan.
Maar omdat Lotje niet wilde lopen liet Leentje Lotje staan.
------------------
Langs de koele kali liep een kale koeli
met een kilo kali op zijn kale koeli-kop.
--------------------
Als vliegen vliegen en bijen vrijen, vliegen de vliegen
de vrijende bijen vliegensvlug voorbij.
-------------------
Vissers die vissen naar vissen en vissers die vissen die vangen vaak bot.
De vissen waar de vissende vissers naar vissen,
vinden vissers die vissen vervelend en rot!
--------------------
Onder de afwas viel de asbak in de afwasbak.
--------------------
De kat krabt de krullen van de trap.
--------------------
Als een potvis in een pispot pist, heb je een pispot vol potvispis.
---------------------
Als jouw tekkel mijn tekkel tackelt,
tackelt mijn tekkel jouw tekkel terug.
----------------------
Als echtparen echt paren hebben echtgenoten echt genoten.
------------------------
Moeder sneed zeven scheve sneden brood.
------------------------
Woensdag 25 maart 2009
een kip
Een kip
Een kip sprak peinzend tot een ei:
'wie was er eerder : ik of jij?
De wijsbegeerte mag misschien
op deze vraag geen antwoord zien,
maar ik heb, wat men ook mag zeggen,
nog nooit een ei een kip zien leggen.
Woensdag 25 maart 2009
langzaam
Als je dringende zaken langzaam doet ,
zul je geen tijd meer hebben
voor de rest .
Dinsdag 24 maart 2009
miguel de unamuno
Beschouw jezelf niet als meer noch als minder
dan anderen , en ook niet als hun gelijke ,
want een mens is geen kwantitatief begrip .
Elk mens is uniek en onvervangbaar .
Maandag 23 maart 2009
ik heb thuis een potje
Ik heb thuis een potje
Op het potje staat verdriet
ik doe er vaak verdrietjes in
want als ze klein zijn,
huil ik niet.
Steeds als er iets tegen zit
er iets gebeurt wat ik niet wil
open ik het potje
gooi het erin, heel stil.
Maar nu was de laatste
druppel iets te veel.
Van al die stukjes klein verdriet
kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot omhoog.
Een traan begon te rollen
Ik voelde me erg rot.
Een onbedaarlijk snikken deed me
trillen overal,
ik zat echt tot mijn haren
in het diepste diepe dal.
Het was met rood omrande ogen
toen ik mijzelf weer rustig kreeg.
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje . dat was leeg.
Dus zie ik iemand lopen?
Rode ogen en heel bedeesd,
Dan vraag ik niets meer,
dan weet ik.
Zijn potje is pas vol geweest
Schrijver onbekend
Maandag 23 maart 2009
Benjamin spock
Vertrouw uzelf .
U weet meer dan u denkt .
Zaterdag 21 maart 2009
de lente - robert orben
De lente is Gods manier om te zeggen
'nog één keer !'
Vrijdag 20 maart 2009
de lente - claude roy
De lente is de tijd van de grote verbroedering ,
blije , spraakzame verbroedering;
het groen van duizend groenen ,
van eik tot es , van iep tot meidoorn ;
de stem van duizend stemmen ,
van woudzanger tot merel ,
van mees tot zwaluw ;
en de frisheid van duizend frisse dingen ,
van opborrelende bronnen tot flinke buien ,
van plassen die de lange winter achterliet
tot water dat met nieuwe kracht stroomt .
Vrijdag 20 maart 2009
lente
Lente
Ik zie het aan de bomen,
het zit eraan te komen,
het voorjaar roert zich in een blauw gewelf.
Laat binnen alle geuren,
de ramen en de deuren,
gooi alles open maar vooral je zelf.
toon hermans
Donderdag 19 maart 2009
de kost
De kost verdienen zou niet ten koste
van ons leven moeten gaan !
Donderdag 19 maart 2009
firmin van der poorten
Snijd je pijlen uit licht hout
als je hoog wilt mikken .
Woensdag 18 maart 2009
geloof niet alles
Geloof niet alles wat je hoort ,
maar probeer goed te begrijpen
wat je wilt geloven !
Woensdag 18 maart 2009
het ziekenhuis venster
Het Ziekenhuis venster
Een mooi verhaal om te lezen en het zal je maar enkele seconden
van je kostbare tijd kosten om hem te lezen en je manier van denken te veranderen.
De mannen praatten eindeloze uren met elkaar.
Ze spraken dan over hun vrouw en families, hun thuis, hun werk,
hun dienst die ze beiden vervuld hadden bij het leger,
waar ze in betere tijden op vakantie waren geweest, enz.
Elke namiddag als de man naast het venster rechtop mocht zitten,
begon hij aan z'n kamergenoot alle dingen te beschrijven die hij door het raam zag.
De man in het andere bed begon naar dit dagelijks uurtje toe te leven,
daar waar zijn leefwereld een stukje vergroot werd met de geurige
en kleurige beschrijving die de andere man gaf van alles wat hij zag.
Het venster keek uit op een wondermooi park met een vijver.
Eenden en zwanen dobberden op het water net als de modelbootjes
van de kinderen die in het park speelden.
Verliefde koppeltjes liepen arm in arm door het park tussen de bloemen
van allerhande kleuren en op de achtergrond was er de skyline van de grote stad.
Als de man bij het venster alles wat hij zag in geuren en kleuren vertelde,
sloot de bedlegerige man naast hem z'n ogen en begon alles wat hij hoorde voor z'n geest te halen.
Op een warme zonnige dag beschreef de man aan 't venster hoe hij
een fanfare zag langskomen met een hele stoet mensen er achter aan.
Alhoewel de bedlegerige man de muziek niet kon horen,
kon hij de fanfare zien in z'n gedachten.
Dagen en weken gingen voorbij.
Op een morgen toen de verpleegster kwam om hen beiden een bad te geven,
vond ze het levensloze lichaam van de man bij het venster.
Hij was vredig in z'n slaap gestorven
Ze was zeer aangeslagen en haalde er een andere verpleegster bij die het lichaam kwam weghalen.
Nadat hij de dood had aanvaard van z'n kamergenoot,
vroeg de bedlegerige man of hij niet het bed aan het venster kon krijgen.
De verpleegster stemde toe en nadat hij van plaats was verwisseld en alles in orde was,
liet de verpleegster de man alleen.
Langzaam, met zéér veel pijn, duwde de man zich recht in z'n bed,
gebruikmakende van zijn ellebogen, om een blik te werpen op de buitenwereld door het venster.
Alles wat hij door het venster zag was een witte muur.
De man belde de verpleegster om te vragen wat z'n overleden kamergenoot
kon bezield hebben om dingen te vertellen die er niet waren.
De verpleegster antwoordde dat de overleden man zelfs de witte muur niet kon hebben gezien,
daar hij reeds jaren blind was.
Ze zei: "Misschien wou hij jou alleen maar wat moed geven."
Moraal van het verhaal:
Het is een onwaarschijnlijke vreugde die je voelt om iemand anders gelukkig te maken,
ondanks je eigen, misschien moeilijke situatie.
Gedeelde smart is halve smart, maar gedeeld geluk is dubbel!!!
Als je je rijk wilt voelen, tel dan de dingen die je hebt die met géén geld te betalen zijn.
“Today is a gift, that's why it is called the present.”
De herkomst van dit verhaal is onbekend,
maar hij zou geluk brengen aan iedereen die hem doorstuurt.
Aan vrienden en kennissen, die je veel geluk toewenst.
Woensdag 18 maart 2009
roger wastijn
De zon schittert nooit
door haar afwezigheid .