vergeet me nietjes


De vergeet-me-nietjes staan in onze tuin al in bloei!
Lief blauw bloempje zacht en teder,
Half verscholen tussen ’t riet,
Vriend’lijk zie ik op u neder,
Waant gij u ook onbespied.
Want ge zijt,wen’k u aanschouwe,
in dit hemelsblauwe kleed,
mij tot zinnebeeld der trouwe,
die verzeilt in vreugd en leed.
Bloempje,wen ge in ’t schemerduister
Schittert,waar geen oog u ziet,
Hoor ik naar uw zacht gefluister:
“ach,vergeet,vergeet me niet!”
(onbekend)




















