Eerlijke ogen
Mooie woorden bedrogen mijn blik op de werdelijkheid,
klopten zoetjes bij mijn goed gelovigheid aan.
Gesproken letters hingen als zachte regen vleiend aan mijn mond.
Gaven boeiende vertoningen waarin ze dingen verzwegen
die jij voor mij niet belangrijk vond.
Lippen die logen gekleed in een opalen glimlach over de kwetsende waarheid.
Ik loop gebogen door je aanslag
verkrampt door de pijn waar ik aan lijd.
Een beter leven is voor me bestemd
en leugens horen daar niet bij.
Het zal moeilijk zijn voor even,
het heeft me bitter gestemd.
Maar ooit verscheur ik deze bladzij.

