Het doet soms pijn als je mensen hoort vertellen wat er allemaal gebeurt. We leven in een overbodige luxe dat we niet weten wat er aan de hand is met anderen. Als er een vrouw langs de kant zit te bedelen ben je vaak er niet op geconcentreerd en loop je haar voorbij alsof het niets is. Ik ken zo iemand en ze heeft het moeilijk. Ze leeft in nauwe toestanden, waarmee ik bedoel dat ze geen geld heeft om te eten, geen geld heeft voor studies waardoor ze amper ergens kan geraken in het leven. Ik vind het erg voor haar, want ze moet bukken om tomaten te plukken. Door al dat bukken krijgt ze pijn en dan is er geen dokter die er voor haar kan zijn. Ze heeft geen geld, ze heeft geen kleding, het is een drama als in een film die je in de werkelijkheid leert kennen. Je wil haar helpen maar je weet niet hoe. Wat kan je doen buiten haar hulp aan te bieden en ze vooruit te helpen met haar studies. Ze wil niet praten over haar verdriet, want ze vertrouwt de mensen om haar heen helemaal niet. Ze kan genezen van dit drama eens ze de luxe van ons in handen krijgt. Haar moeder en broer zijn ziek, haar broer moest zijn studies opgeven. Zij moet nu toiletten schoonmaken zonder al te veel te verdienen. Zo moet ze haar moeder, broer en zichzelf onderhouden. Niet alle mensen betalen, mensen lopen weg en schelden haar uit. Ze moet sterk zijn en van zich afbijten. Een vader bestaat niet meer voor haar, het land waar ze vandaan komt heeft hem gevloerd en begraven. Eén kogel was genoeg om haar leven een ommekeer te geven en te vluchten van haar land, van haar vrienden en familie. Help haar, doe iets, maar wat? Wat kan je doen zonder je weet hoe? Ik wil haar helpen, ik wil haar steunen, maar geef me een kans. Geef haar een kans om te leven. Met deze tekst wil ik mensen één raad meegeven. Geraak niet gefrustreerd door het kleine iets, denk dan aan deze persoon die het moeilijk heeft, die door het leven gaat met verdriet. Genieten mag je van het leven maar trek je niet van het minste iets aan, als je weet dat voor sommige mensen het leven een andere richting is ingegaan.
Ik ben vloeibaar en zacht, Ik loop vanaf jouw ooghoeken, De trappen af naar je neus, En glijd naar je blozende wangetjes, Naar beneden, Ik ga vervolgens langzaam naar je mond, En streel je lippen, Ik kus ze, En geef je een zoet –zure smaak, Ik ben een traan, Een traan van geluk, En je denkt telkens weer aan mij, Als je een traan laat, Van verdriet, Of van geluk, Ik ben van jou!
Er was eens een roos met vele mooie blaadjes ,velen werden er van geplukt, maar eentje werd er uit het hart gerukt . Dat deed vreselijk veel pijn ze zou nooit meer de zelfde zijn . Het hart bloede maar door en door tot ze het geloof in zich zelf bijna verloor. Maar ooit komt er een tijd dan krijgt de plukker spijt en zal er iets gebeuren dat ook de plukker zijn hart zal verscheuren, en dan pas zal deze weten ik mocht haar nooit vergeten.
Ik geef je Mijn vrede, Ik reik je Mijn hand. Ik geef je Mijn sterkte, door Mij houd. Ik geef je genade, een teken van trouw, Ik ben als een Vader , Ik ben er voor jou.
Ik geef je Mijn vriendschap,een arm om je heen, Ik geef je Mijn zegen, je bent nooit alleen. Ik geef je Mijn warmte, een vuur in de kou,want Ik ben als een Vader, Ik ben er voor jou. Ik geef je Mijn toekomst, Ik geef je Mijn Geest, als gid,s in de wereld,op weg naar het feest. Ik geef je Mijn liefde die nimmer benauwd,want Ik ben als een Vader,Ik ben er voor jou. Ik geef je Mijn blijdschap, Ik geef je Mijn kracht, Ik geef je Mijn uitzicht als licht in de nacht. Ik geef je Mijn leven, omdat Ik van je hou, want Ik ben als een Vader, Ik ben er voor jou.
Elke keer dat een hand naar een ander wordt uitgestrekt om te helpen Dat is Kerstmis Elke keer dat iemand boosheid aan de kant schuift en naar begrip streeft Dat is Kerstmis Elke keer dat mensen hun verschillen vergeten en zich hun liefde voor elkaar realiseren Dat is Kerstmis Moge deze Kerstmis ons dichter brengen bij de energie van menselijk begrip en de zegen van vrede! PRETTIGE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG 2006
Waar liefde heelt een hart van steen, en lachen helpt tegen geween. Voert Kerst al tijden hevig strijd Voor Vrede en Menselijkheid. Om zoveel warmte kan niemand heen De beste wensen voor iedereen.
De allerbeste wensen voor 2006 Dat elke nieuwe dag Jullie vrede geven mag En bergen van geluk Een heel jaar aan één stuk Veel liefde voor elkaar Een ongelooflijk goed jaar!
Laat vergeving ons pad naar innerlijke vrede worden. Laat gelach en vreugde de muziek van ons leven worden. Laat verbazing over het wonderlijke mysterie van het leven ons terug een kind doen worden. Laat liefde ons herinneren aan de eenheid met God. Laat de kracht om schuld en ego los te laten in ons geboren worden. Laten pijn en lijden onze ziel transformeren tot een stralende ster. Laten mededogen en dienstbaarheid ons geschenk zijn aan alle wezens. Laat het tijdperk van intuïtie en wijsheid zich manifesteren in onze geest. Laat het licht een bevrijdend vuur ontsteken in ons hart. Laten we stil zijn en luisteren naar de adem van God in iedere hartslag.
Was er maar vrede, overal op de wereld Al wat we deden, had niets te maken met geld. We zorgden voor elkaar en hadden veel plezier Kon het maar, op die manier... Liefde kan ook vrede zijn, houden van mensen In deze wereld doet dat soms pijn, maar de vrede vervuld al je wensen. Geen oorlogen meer en grote ruzies Niet keer op keer die wrede discussies! Met vrede praten mensen ruzies uit En wordt je niet meteen gestraft door een boze mensenkluit! De zon zal altijd schijnen in ieder zijn gezicht Het komt door de vrede, vandaar dat grote Licht!
Zolang je Moeder nog in leven is dan ben je rijk als mens, maar als de tijd dan komen gaat en zij je dan verlaten gaat, dan besef je het gemis. Het waren de kleine dingen van heden, en de bezorgdheid van het verleden. Was mijn Moeder nog maar hier dan maakten we nog plezier, helaas het is voorbij. Het roepen naar, zeg Mam ben je daar? Neen ze is niet meer en je zegt ook niet tot de volgende keer. Alles is anders als voorheen je voelt je echt alleen, het vragen om een kleine raad, ze stond meteen paraat, Die fouten die ze had ben ik echt niet vergeten, daar heb ik van geleerd, en ben een dankbaar kind dat ik mijn Moeder zo bijzonder vind. Helaas het is verleden tijd met veel verlangen naar die tijd, eens treft dit ook mij zal dan mijn Dochter zeggen, was mijn Moeder nog maar hier, dan maakten we plezier, ook zij beseft gewis dat pijnlijke gemis.
Je voelt de stilte om je heen omdat mijn grootste liefde verdween, niet vrijwillig is hij gegaan maar een ziekte heeft het gedaan.
nu moet ik alleen verder gaan, de herinneringen die er zijn waren met ons tweeën fijn, daarom koester ik deze gedachten en weet dat je op mij zal wachten, voor jou is alles voor en daarom voel ik mij ondanks alles blij.
Wees niet bang, je mag opnieuw beginnen, Vastberaden of aarzelend op de tast Hou je aan de regels, volg je eigen zinnen Laat die hand maar los of pak er juist een vast
Wees niet bang voor al te grote dromen Ga als je zeker weet en als je aarzelt, wacht Hoe ijdel zijn de dingen die je je hebt voorgenomen Het mooiste overkomt je, het minste is bedacht
Wees niet bang voor wat ze van je vinden Wat weet je van een ander als je jezelf niet kent Verlies je oorsprong niet door je te snel te binden Het leven lijkt afwisselend, maar zelfs de liefde went
Wees niet bang, je bent een van de velen En tegelijk is er maar één zoals jij Dat betekent dat je zult moeten delen En soms zal moeten zeggen: laat me vrij
Als ik wandel, wandel ik in vertrouwen Als ik handel, handel ik naar gevoel Als ik spreek, verwoord ik mijn gedachten over wat ik vind en wat ik bedoel Als ik creëer, dan schep ik bezieling Als ik geef, dan geef ik vanuit mijn hart Als ik mezelf zoek, dan geniet ik de stilte, wanneer de chaos mij soms verwart Als ik lief heb, dan is dat voor alle leven Want ware liefde is universeel want alle zielen zijn met elkaar verweven.
Ik ben ik en jij bent jij Ik ben niet op de wereld om aan jouw verwachtingen te voldoen En jij bent er niet voor de mijne Ik ben op de wereld om aan mijn eigen verwachting te voldoen Als wij elkaar ontmoeten dan is dat goed En zo niet dan is dat ook goed Want ik ben ik en jij bent jij.
Loslaten is mijn machteloosheid toegeven wat wil zeggen dat de uitkomst niet in mijn hand ligt Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn Loslaten is niet ontkennen, maar accepteren Loslaten is niet alles aan mijn wensen aanpassen, maar zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die corrigeren Loslaten is niet spijt hebben van het verleden, maar groeien en leven voor de toekomst Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben
Denk altijd voor JEZELF. Leef nooit je leven gebaseerd op de meningen van anderen die nergens wat vanaf weten of negatief zijn. Sta altijd open voor nieuwe ideeën. Zoek mensen op die voor zichzelf denken en succesvol zijn in het leven. Als je jezelf een meeloper vindt, vraag jezelf dan af waar je mee naartoe loopt. Maak de beslissing in jezelf te geloven wat er ook gebeurt. Vraag jezelf regelmatig af of je nog naar je eigen maatstaven leeft. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen keuzes en je eigen daden. Stel doelen en probeer hier aan vast te houden. Laat je hier niet van afhouden of tegenhouden door andere mensen. Wees niet bang om anders te zijn. De grootste prestaties zijn bereikt door mensen die breken met het gewone. Wees nooit negatief over jezelf. Er zijn een hoop goede dingen in je en in de wereld om je heen. Probeer altijd het goede te blijven zien. Heb plezier in je keuzes en in wat je doet. Laat nooit een dag voorbijgaan zonder dankbaar te zijn voor het feit dan je hier bent gekomen in de eerste plaats.
Wetende blij je te mogen kennen, dat moeten ze mij niet vertellen. Het fijne gevoel voor elkaar, dat blijft in mijn hart bewaard. Zoals we elkaar schrijven, zal steeds in mijn gedachten blijven. Zo naar het heelal kijkende het gevoel heeft wetende, er is iemand die aan je zal denken. Ben de hemel dankbaar jou te treffen. Je bent zoals een bloem die open bloeit daarom vergeten zal ik je nooit.
Veiligheid voor mijn gevoel, is voor ieder een levensdoel. Veiligheid betekent voor mij, vertrouwdheid dichterbij. Iemand waar ik aanvast kan pakken, als ik dreig om af te zakken. Een steun van veiligheid, waar het leven toch om lijd. Een telefoontje met de stem, van iemand die ik herken. Of een arm om me heen, als ik even zachtjes ween. De veiligheid, brengt een geborgenheid. Als ik maar weet dat het er is, als ik de veiligheid even mis. Als ik vraag, erom, als ik er even niet uitkom. Ik laat het niet zomaar gaan, ook al is het ver van mij vandaan. Ik hou me er stevig aanvast, tot het laatste stukje past. Veiligheid is mijn vertrouwen, wat ik verder op wil bouwen. Ik heb het nu zo hard nodig, en het word nooit overbodig.
Ik verf de lucht met een pallet vol kleuren alles in een spiritueel licht waar geen duisternis valt te bespeuren. Ik verf de lucht met geel de kleuren van de zon en denkend aan hem die voor mij haar stralen vangen kon. Ik verf de lucht met blauw die de stilte weergeeft van de morgendauw de kleur van zijn ogen waar vrede heerst en alle mensen elkaar mogen. Ik verf de lucht met grijs wegwijzers te vinden op mijn levensreis, met woorden zomaar uit mijn mouwen gegooid die elke bevroren bloem in de winter ontdooit. Ik verf de lucht met paars met naast me het licht van een kaars die me naar mezelf leert luisteren en wijze woorden in mijn hart laat fluisteren. Ik verf de lucht met groen die me toekomstbeelden geven in een visioen die me liefde, licht en kracht geven en doen hopen op een zinvoller leven. Ik verf de lucht met rood die de passie laat voelen van avondrood die verandering in mij teweegbrengt en me nieuwe energie schenkt. Ik verf de lucht met mijn pallet vol kleuren met elke veeg van het penseel creëer ik mijn eigen toneel...
Wachten is verlangen, stil en onbevangen, los van jouw belangen. Wachten is ook waken, je dan rustig maken, vrij van zoveel zaken. Wachten is vertrouwen, naar de toekomst schouwen, stil je handen vouwen. Wachten is geloven met je blik naar boven, is het licht niet doven. Wachten is ook hopen, in Gods aandacht lopen met je handen open. Wachten is bezinnen met je blik naar binnen; wachten is beminnen.
Wat is een vriend? Ik zal het je vertellen. Het is een persoon met wie je durft jezelf te zijn. Je ziel kan naakt zijn met hem. Je moet niet doen alsof met hem. Je moet niet beter of slechter voorkomen met hem. Wanneer je bij hem bent, voel je als een gevangene die werd vrijgelaten. Je moet niet op je hoede zijn. Je kunt zeggen wat je wil, zolang je maar jezelf blijft. Hij begrijpt die tegenstellingen in je waardoor de anderen misleidt worden om je verkeerd te beoordelen. Je kan vrij ademen. Je kunt rustig je ijdelheden en verdorvenheden belijden, je gemeenheden en ongerijmdheden, en door ze te tonen aan hem, worden ze opgeslorpt in de oceaan van zijn loyaliteit. Hij begrijpt. Je moet niet zorgvuldig zijn. Je kunt hem misbruiken, hem verwaarlozen, hem dulden. Het beste wat je kan doen is stil zijn met hem. Het doet er niet toe. Hij houdt van jou. Hij is zoals het vuur dat loutert tot op het bot. Hij begrijpt. Je kunt wenen met hem, je kunt zondigen met hem, lachen met hem, bidden met hem. Doorheen dit allemaal ziet hij alles. Hij kent je en hij houd van jou. Een vriend. Wat is een vriend? Je hebt er maar een nodig, ik herhaal het, met wie je jezelf durft te zijn.
Je bent met iets bezig. Je komt niet klaar. En langs een onzichtbare antenne krijgt ergens iemand een ingeving, een soort bevel om je te benaderen en je te helpen, je een steun te zijn, je een duw te geven of om je te troosten. "Je bent een engel" zeg je dan. Je zegt het tegen een man, een vrouw, een jongen, een meisje. Geslacht en leeftijd spelen geen rol! Er komt iets goeds, iets heerlijks over je! Het leven wordt licht een alle pijn is weg! Maar engelen kun je niet krijgen op bestelling. Ze komen dikwijls heel onverwacht, zijn soms onopvallend aanwezig, wijzen je de weg en verdwijnen weer! Ik heb al heel wat engelen ontmoet. Soms kwamen ze uit de massa getreden, doken op uit de straat, gaven je een hand en losten je probleem op en verdwenen weer in de straat en in de massa. Naamloos, zonder te wachten op dank! Er zijn nog engelen in de wereld, maar er zijn te weinig engelen, daarom is er nog zoveel duisternis en zoveel ellende! God is op zoek naar engelen onder de mensen van nu, maar teveel mensen zien hem niet meer, horen hem niet meer. Ze hebben hun eigen antenne gestoord of afgebroken! Ze vangen niets meer op en geven niets meer door! Kom, je bent een engel en er zijn in je eigen omgeving mensen genoeg voor wie je een engel kunt zijn!
Iemand die lieflijke gebaren op mij afvuurt. Zonder verdere bijbedoelingen, gewoon als vriend. Ik begrijp het maar half, ik voel het alleen. Dat iemand om mij geeft, ja zelfs meer dan één. Ik hoop dat het duren mag. Voor altijd als we samen zijn, zolang ik leven mag. Dat verzacht heus de pijn. Iemand die zonder het het te beseffen mijn hart verandert. Het maakt een wereld van verschil. Het valt niet uit te leggen. Een arm om me heen, zomaar. Een schouder waar ik mag op huilen. Een plaats van warmte, lief gebaar, Waar ik durf te schuilen. Het is goed dat te voelen, Mezelf te mogen zijn, Dank aan hen die het zo goed bedoelen, Jullie verzachten heus de pijn!!!!
Huil maar rustig uit ook in het bijzijn van een kind. Huil maar rustig uit hoe gek die kleine het misschien ook vind. Een kind huilt toch ook, als het verdriet heeft of pijn? Waarom zou jij dan niet, verdrietig mogen zijn? Huil maar rustig uit een kind moet maar leren wennen, dat ook grote mensen, net zo goed vedriet kennen. Huil maar rustig uit bij kinderen, al zijn ze nog zo klein, leer ze vroeg, dat vriendschap, verdriet en tranen, niet alleen voor kleintjes zijn..
Mensen zeggen vaak harde dingen, geven vaak een judaszoen. Weten niet hoe pijn ze iemand met woorden kunnen doen. Maar je mag niet laten blijken dat je een hart hebt, dat je lijdt. Zet dus mijn masker maar snel op en lach mee in de realiteit. Maar is de werkelijkheid wel zo? Zonder liefde of een vriendelijk gebaar? Is dan iedereen een grapjas? Ben ik zonder masker in gevaar? Soms ben ik het beu de clown te spelen. Ik wil leren om mijzelf te zijn. Mezelf te geven aan een ander. Maar doe me dan toch niet zo'n pijn!.
Geniet van het leven je hebt het maar even. Geniet van een vogel die zingt naar de zon. Geniet van een bloem die bloeit op een balkon. Geniet van een warme zonnestraal die schijnt door het raam. Geniet van een kop koffie die je voor je hebt staan. Geniet van de poezen die spinnend zich wassen. Geniet van de regen die maakt grote plassen. Geniet van je kinderen ook al zijn ze zo groot. Geniet van de avondzon aan de hemel zo rood. Geniet van de bloemen die staan op de vaas. Geniet van het eten van een lekker stuk kaas. Geniet van jezelf die durft te leven. Geniet van alle uren die je zijn gegeven.
Als je denkt " ik ben verslagen" is de nederlaag een feit. Als je denkt " ik zal niet versagen" win je op den duur de strijd. Als je denkt " ik zal het niet halen" is de tegenslag op til. Want het overslaan der schalen, hangt voornamelijk af van wil. Moedelozen gaan ten onder, door hun twijfel, door hun vrees. Vechters winnen, door een wonder telkens weer de zwaarste race. Denk: " ik kan het, en dan gaat het. Iedereen vindt bij wilskracht baat. En in zaken wint de daad het van het nutteloos gepraat. Als je jammert: "ik ben zwakker". Dan mijn grootste concurrent" blijf je levenslang de stakker, die je ongetwijfeld bent. Niet de Goliaths en de rijken tellen in de kamp voor zes, maar de fermen, die niet wijken hebben vroeg of laat succes.
Er is een clowntje. Dat kan huppelen en kan springen. Dat kan dansen en kan zingen. Door zijn grappen en zijn grollen. Kan hij met iedereen dollen. Heel trouw doet hij iedere dag zijn plicht. En door het dragen van zijn masker verbergt hij zijn ware gezicht. Van binnen moet dit clowntje huilen van pijn en verdriet. Maar door zijn grappen en grollen zorgt hij wel dat niemand het ziet.
Elke keer als ik je spreek komt mijn hart tot rust. Elke keer als ik je spreek wordt de onrust in mij weggekust. Die momenten van kontakt zijn zo ontzettend fijn. Zonder jouw aanwezigheid voel ik me vaak zo klein. Door jou ben ik gaan groeien heb mezelf opnieuw ontdekt. 'k Ben een roos op punt van bloeien door jou in 't zonlicht neergezet.
De Schorpioen is een sterk en gecompliceerd persoon, trots en gevoelig. Zijn gevoelens zijn niet makkelijk onder woorden te brengen, laat staan uit te leggen. Als hij van iemand houdt, dan doet hij dat heel intens, met hart en ziel. Het is voor hem erg moeilijk om luchtig met dergelijke gevoelens om te gaan. Doet een ander dat wel, dan kan hij daar eigenlijk geen begrip voor opbrengen.
Zijn gevoelens zijn dan ook vrij snel gekwetst. Ondanks het feit dat hij dan direct in de aanval gaat - het teken Schorpioen is niet voor niets één van de felste strijders van de dierenriem - verliest hij niet snel zijn humeur. Gebeurt dit wel, dan kan degene die zijn boosheid over zich af heeft geroepen beter maken dat hij of zij wegkomt: vergeten en vergeven komt niet in zijn woordenboek voor.
Anderen hebben soms moeite hem te begrijpen en ondanks de aantrekkingskracht worden vriendschappen moeilijk gesloten. Is het eenmaal zover, dan gaan deze vriendschappen heel lang mee.
De ascendant schorpioen.
Degenen met ascendant Schorpioen zijn gevoelige personen. Zij staan open voor de gevoelens van anderen en hebben een meer dan gemiddeld inzicht in mensen. Daarnaast kunnen zij snel beledigd zijn. Hun interesse in anderen gaat verder dan hun gevoelens en hun ideeën: zij willen weten waarom mensen dingen doen zoals ze doen. Hebben zij eenmaal een standpunt ingenomen, dan staan zij hier ook voor.
Zij zullen hun gevoelens niet snel uiten. Hierdoor weten anderen niet altijd wat ze aan ze hebben en kunnen zij enigszins geheimzinnig of zelfs achterbaks overkomen. Hun temperament zit ze hierbij in de weg: Zij kunnen koppig zijn en snel beledigd. Is hun woede eenmaal aangewakkerd dan valt deze niet snel te blussen. Zij kunnen in dergelijke situaties zeer scherp en sarcastisch zijn.
Elke nieuwe ervaring wordt door hen voor meer dan 100 procent beleefd, het woord extreem komt niet in hun woordenboek voor. Zij storten zich echter nooit ergens hals-over-kop in: zij denken van te voren goed na en de risico's die zij nemen zijn eigenlijk altijd goed doordacht.
Ik bad om kracht en God gaf mij zorgen om mij sterk te maken. Ik bad om wijsheid en God gaf mij problemen om te leren oplossen. Ik bad om welvaart en God gaf mij verstand en spieren om te werken. Ik bad om lief en God gaf mij lastige mensen om te helpen. Ik bad om gunsten en God gaf mij gunstige gelegenheden.
Ik kreeg niets van wat ik had gevraagd Ik kreeg alles wat ik nodig had. Mijn gebed is verhoord
Een vriend is iets van de leukste dingen die je kunt hebben. Een van de leukste dingen die je kunt zijn. Een vriend is een levende dienstbaarheid en als je er een hebt dan... dan heb je één van de meest waardevolle geschenken in het leven. Een vriend is iemand die altijd bij je is, bij elke lach, bij elke traan. Een vriend is iemand op wie je altijd kunt vertrouwen, iemand waarbij je je altijd kunt openstellen. Die ene wonderbare persoon, die altijd in je gelooft op een manier die niemand anders doet. Een vriend is een glimlach, een vriend is een hand die de jouwe nooit loslaat. Eender waar je ook bent hoe ver en hoe dicht waar je ook bent. Een vriend is iemand die er altijd is en die altijd ja altijd bekommerd is. Een vriend is een gevoel die eeuwig in je hart is. Een vriend is die ene deur die altijd open is. Een vriend is een van de leukste dingen die je kunt hebben of wie je kunt zijn.
Als je vrienden , je vrienden niet meer zijn Stel er komt een dag dat je vrienden, je vrienden niet meer zijn. Hoe zou je die periode door het leven gaan. Dan is het hele leven een stuk minder fijn. Misschien heb je ineens wel helemaal geen contact meer met ze. En doe je net of het je niks interesseert. Maar toch doet het ergens wel pijn. Misschien zou je het contact weer op gaan zoeken en het goedpraten. Als het echt je vrienden zijn, dan komt het vast weer goed. Er over praten is beter dan elkaar te ontlopen en te haten.
Soms voel je hoe iemand je zoekt, je voelt het aan zijn handdruk of je ziet het aan zijn ogen.
Het is een uitnodiging tot vriendschap.
En toch ben je bang en onzeker om dat teken verkeerd te verstaan. Je droomt wat allemaal zou kunnen, maar je durft zo moeilijk zeggen: "ik vind je tof,
ik wil van je houden, ook al ben je heel anders!"
En toch is het dat waarop die ander wacht. Vriendschap is een stap durven zetten, je vertrouwen aan iemand schenken, en je veilig voelen.
Vriendschap is luisteren, aanvoelen, stil worden. Het geeft een nieuwe horizon aan je leven.
Je moet je onmacht, je kleinheid niet meer verbergen, je moet ze niet langer alleen dragen. Er is iemand bij wie je altijd terechtkunt,
Als ik TIJD in een flesje zou kunnen doen Zou ik als eerste, heel even Elke dag veilig stellen zijn Totdat die TIJD in eeuwigheid voorbij zal gaan Gewoon om ze steeds opnieuw te kunnen beleven
Als ik de dagen eeuwig zou kunnen laten duren Als ik de woorden en wensen zou kunnen laten uitkomen Dan zou ik elke dag veilig stellen en ze beleven opnieuw, iedere keer weer, ieder willekeurig uur.
Maar er lijkt nooit voldoende TIJD te zijn Om de dingen te doen die je wilt doen Ooit zul je ze vinden Ik heb genoeg rond gekeken om te weten Dat iedereen degene is met wie ik mijn tijd door wil doorbrengen
Als ik een doos vol wensen en dromen zou hebben die nooit uitgekomen zouden zijn Dan zou die doos leeg !! Op één herinnering na, de herinnering aan hoe die dromen en wensen,
vervuld werden, door samen te zijn.
Maar er lijkt nooit voldoende TIJD te zijn Om de dingen te doen die je wilt doen Ooit zul je ze vinden Ik heb genoeg rond gekeken om te weten
Soms voel je hoe iemand je zoekt, je voelt het aan zijn handdruk of je ziet het aan zijn ogen. Het is een uitnodiging tot vriendschap. En toch ben je bang en onzeker om dat teken verkeerd te verstaan. Je droomt wat allemaal zou kunnen, maar je durft zo moeilijk zeggen: "ik vind je tof, ik wil van je houden, ook al ben je heel anders!" En toch is het dat waarop die ander wacht. Vriendschap is een stap durven zetten, je vertrouwen aan iemand schenken, en je veilig voelen. Vriendschap is luisteren, aanvoelen, stil worden. Het geeft een nieuwe horizon aan je leven. Je moet je onmacht, je kleinheid niet meer verbergen, je moet ze niet langer alleen dragen. Er is iemand bij wie je altijd terecht kunt, een echte vriend.
Waarom zou de mens niet mogen huilen, en zijn pijn laten zien.. Waarom groter als groot zijn, terwijl de tranen prikken achter de ogen.. Waarom geen eerlijk verdriet tonen, omdat de weg zo zwaar blijkt te zijn.. Laat de tranen maar vloeien, en verwerk deze pijn. Maar dan mag de mens ook lachen, en de vreugde laten zien. Heerlijk om blij te zijn, met vreugdetranen op de wangen. Dus ook ongeremd gevoelens tonen, vreugde en verdriet, hand in hand. De weegschaal in het midden, het leven weer in balans. Dus alle moeilijke momenten, iedere trieste dag, beginnen met een borrel van binnen, en liefst een stralende lach. Dan is het evenwicht gevonden, om je door het 't leven te slaan. God heelt alle wonden, je hoeft er alleen maar open voor te staan..
Kleine waterdruppels kleine korrels zand, vormen samen de grote zee en het grote strand. Kleine liefdedaden kleine woordjes teer en zacht, hebben vaak in het kleinste huis het grootste geluk gebracht.
Het verdriet van je kinderen, is het ergste wat je in een moederhart vind. Het houd haar bezig dag en nacht, zelfs als ze met anderen praat en lacht. Want er is niets van grotere waarde, dan het geluk van haar kinderen op deze aarde. Ook al is het verdriet nog zo klein, het raakt haar diep en doet pijn. Ze probeert je zo goed mogelijk te begeleiden, en je door deze harde wereld te lijden. Toch kan ze niet al jullie leed verzachten, ook al zou ze dat willen met al haar krachten. Maar één ding moeten jullie weten, dat ze er altijd voor jullie is. Want zij als geen ander weet wat het is, als je dat gevoel mist. Dan voel je je leeg en alleen, want waar moet zij met haar verdriet heen.
Op van de zenuwen, dat is niet best meid. Je weet er alles van. Geef jezelf rust zegt men dan. Ik wou dat ik dat kon. Maar mijn hoofdje is soms net een tijdbom. Er is wel eens een tijd, dan is er een en al spiritualiteit. Zo rustig is dan mijn geest, en dit waardeer ik het meest. Maar als ik erg ben gestrest. Vergeet dan maar de rest. Agressie, onrecht, verdriet en pijn, laat me dan zo zijn. Het is iets wat ik absoluut niet wil. Maar het overkomt me en staat nooit stil. Ik ben een echte zenuwpil. Behoorlijk eigenwijs en doe vaak wat ik wil. Terwijl mijn hartje openstaat, voor één ieder die hierop ingaat... Want voor een goed doel, geef ik heel wat liefde en gevoel. Daarom heb ik voor elk mens, eigenlijk maar één wens. Vergeet mijn nerveusiteit, en zie wie ik ben in werkelijkheid. Een lieve meid met veel spontaniteit, in voor vrolijkheid en soms spiritualiteit.
Een vriend is iemand die naar je lacht, en als je te laat bent op je wacht. Een vriend is iemand die verschijnt, net als je dacht alleen te zijn. Een vriend begrijpt wat je bedoeld. Een vriend voelt wat jij zelf ook voelt. Een vriend is iemand die je door en door kent. Een echte vriend is wat jij voor mij bent.
Ik zou de wolken willen verdrijven De zon weer laten schijnen Dat ze weer warmte geven kan de regenboog weer kleuren kan Ik wou dat ik je tranen kon drogen Weer een lach in je ogen kon toveren Want hoe slecht het nu ook is morgen brengt weer licht Ooit worden dromen vervult Vecht door en heb geduld Totdat je verder nog alleen warmte en geluk hebt om je heen
Diep verweven in mijn zijn ligt ergens een diepe liefde Die ik koester en bewaar als een tedere droom Eerder wou ik die bannen wegjagen uit mijn denken Telkens komt die onbehoedzaam opduiken als een warm gevoel Die trekt weg bij eb en komt terug bij vloed Het diepe gevoel van samen te horen komt telkens terug mijn geest vervullen Jij hebt me gelukkig gemaakt Ooit hoop ik jou eens terug in mijn armen te sluiten
Blij Wetende blij je te mogen kennen dat moeten ze mij niet vertellen Het fijne gevoel voor elkaar dat blijft in mijn hart bewaard Zoals we elkaar schrijven zal steeds in mijn gedachten blijven Zo naar het heelal kijkende het gevoel geeft wetende Er is iemand die aan je zal denken ben de hemel dankbaar jou te treffen Je bent zoals een bloem die open bloeit daarom vergeten zal ik je nooit
Als alles tegenzit en niemand om je lijkt te geven. Als je vastzit en niet meer weet wat je moet doen. Denk dan aan je innerlijke bron. Luister naar je innerlijke stem, voel je eigen kracht.
Wees je bewust van je mogelijkheden en kansen. Laat de wereld zien wie je echt bent. Start vandaag met de eerste stap,
Woorden schieten te kort Woorden zijn te kil en oppervlakkig Enkel de stilte kan mijn gevoel voor je vatten Enkel de stilte is zo puur en allesomvattend De stilte doet me wegdromen in je ogen, een glimlach toveren op je gezicht, een reis maken doorheen je gedachten en stranden in je hart Geef mij maar een hartverwarmende stilte...
Vriendschap is zwijgen niets zeggen maar een arm om je schouder leggen. Vriendschap is in iemands leven vreugde en verdriet mee beleven; Vriendschap is durven tonen welke gevoelens in je wonen. Vriendschap is delen in iemands geluk en dan bidden " ga toch nooit stuk" Vriendschap is niets vragen maar gewoon helpen dragen. Vriendschap is gauw even bellen om de laatste nieuwtjes te vertellen. Vriendschap zit in kleine dingen die je niet tot wedervriendschap dwingen. Aan een goede vriendschap komt geen eind waar ter wereld je ook bent. En heb je echte vriendschap gevonden legt ze een pleister op vele wonden. Daarom is het zo fijn om goede vrienden te zijn.
En een goed hart is in deze dagen moeilijk te vinden. Ware liefde:" die eeuwig blijft duren".
Ik verwacht er misschien veel van dat ligt aan mijn jeugd vind ik. Vlug zal ik ondervinden hoe moeilijk de waarheid is, ik zal deze moedig aanpakken als een strijder en er dan prat op gaan dat ik gegroeid ben. Niets is erger dan alleen te zijn ik weet het want ik leer elke dag bij. Ik weet het want ik luister naar mensen met levenservaring. Als ik nadenk over al mijn kinderlijke dromen, dan waren mijn ideeën over liefde nog zo gek niet. Als ik nu niet uitlijk zal ik blijven steken en een goed hart is in deze dagen moeilijk te vinden. Ik weet dat het een droom is die ik wil verdedigen. Ik weet dat het uiteindelijk de moeite waard is!!!
De grootste schat op aarde is een goede moeder. Jouw pad was niet bezaaid met rozen. Jouw hart bleef niet gespaard van pijn. Jouw lot was echt niet te benijden. Jouw opdracht was ontzettend zwaar. Je had de onnoemelijke zware taak op je schouders genomen om de acht kinderen die met vader alleen waren groot te brengen. Ook voor vader zorgde je zolang je kon. Niemand kon het beter doen. Wie heeft het recht om te oordelen, wie heeft het recht om te veroordelen. Toen we jou de laatste groet brachten bedachten we kon je nog maar eens je ogen opendoen. Konden we nog maar eens zeggen het spijt ons dat je in alle eenzaamheid moest sterven. Het spijt ons dat we je niet zoveel kwamen opzoeken na alles wat jij voor ons gedaan hebt. Door jou zijn we uiteindelijk geworden wat we nu zijn. De afwezigen hebben ongelijk. Goede moeder. Verdrietig zijn om alles wat gij ons geven mocht om alles wat gij voor ieder van ons betekenen mocht om alles wat nu niet meer kan zijn. Zo een verdrietig zijn doet pijn. Bedankt ma voor alles!! Dit is voor de vrouw die mij heeft grootgebracht. Mijn stiefmoeder.
"Vandaag is de dag om gelukkig te zijn! Geen enkele dag is je gegeven, dan de dag van vandaag om voluit te leven, om blij en tevreden te zijn. Gisteren ben je kwijt, morgen moet nog komen. Vandaag is de enige dag die je even in handen mag houden. Maak er de beste dag van. Vergeet niet dat elke dag je wordt aangereikt als een eeuwigheid om gelukkig te zijn."!
Als je geen liefde hebt voor elkaar, vallen dromen in duigen. Dromen van vrede worden niet waar, kwaad is niet om te buigen. Als je geen liefde hebt voor elkaar. Als je geen antwoord geeft op verdriet, zullen tranen niet drogen. Als je geen oog hebt voor gemis, als je geen brood weet te delen. Als je geen liefde hebt voor elkaar, is er geen hoop meer voor zegen. Maak de liefde toch waar, schrijf het op alle wegen.
"Laat me. .... als herinnering weer bij jou leven, elke dag weer."
Ik rende naar de plaats waar ik mijn naam kon horen noemen. En plots werd ik moe, en ben mijn weg verloren.
Nu leef ik verder boven al de bloemen en hoor op aarde steeds mijn naam weer vernoemen. Maar mensen treur niet meer om mij. ik leef.....in de hemel en heel blij.
Met vele gouden bloemen en straks komen jullie bij mij. Als jullie je naam horen noemen.
ze wachten tot je nog eens langskomt. En ze zijn onverstoorbaar als je wegblijft. Ook na maanden van afwezigheid, kan je de draad weer opnemen. Omdat, ondertussen niets werd afgebroken.
Vrienden zijn als bomen
op een goede afstand van elkaar geplant. Zo moeten ze elkaar niets betwisten, ze kennen ook geen afgunst. Maar nodigen elkaar uit hoger te groeien.
Dag oma,dag opa kom je babysitten? Mag ik op je knie gaan zitten? Neen, laat die tv maar aan 'k wil nog niet naar mijn bedje gaan. Eerst nog het verhaaltje vertellen van de fiets met de zeven bellen. Kusje oma, kusje opa, babysit hoe gezellig vind ik dit.
Ik zie je als een engel met een gebroken vleugel op zoek naar een spalk om weer te kunnen vliegen. Hij ziet je als een enkel van gebroken dubbel op zoek naar de andere helft om weer één geheel te kunnen zijn. Zij zien jou als een enkeling met een gebroken hart op zoek naar een geliefde om nooit meer alleen te zijn en jij.... Jij ziet jezelf als een drenkeling met een gebroken hoop nauwelijks nog zwemmend voor redding bijna ben je eeen engel.
Op een dag moest er een belangrijke opdracht worden vervuld. Iedereen dacht dat het iemand het wel zou doen. En hoewel iedereen het kon, deed niemand het. Hierdoor werd iedereen boos. Want het was de taak van iedereen, en nu had niemand het gedaan. Iedereen dacht dat iemand het had kunnen doen, maar niemand had zich gerealiseerd dat niet iedereen het wilde doen. Aan het einde beschuldigde iedereen iemand omdat niemand deed wat iedereen had kunnen doen.
Zou het niet mooi zijn als ik .... Ophield met jou te veroordelen, respect had voor jouw keuzes. Ook als ik ze niet helemaal begreep. Jou je geluk niet misgunde, milder was voor jou. Jou je in je waarde liet, echt naar jou luisterde, niet meteen klaarstond met mijn mening, mezelf minder snel bedreigd zou voelen, mezelf kon relativeren. Mijn oogkleppen op het nachtkastje kon laten liggen. Niet langer bang van je was omdat ik je niet ken. Kon inzien dat niet iedereen op dezelfde vlakken hoeft uit te blinken, simpelweg van je leerde houden, inplaats van je te beroordelen. Op je uiterlijk, je baan, je status, je kleur, je opleiding, je intresses, en je meningen. Volop kon leven in een multiculturele wereld. Zou het niet mooi zijn als ik... Verdraagzaam was tegenover mezelf en daardoor verdraagzaam tegenover jou!
Een warm gevoel krijg ik van binnen wanneer ik denk aan jou. Een zinderend verlangen, steeds meer besef ik hoeveel ik van je hou. Met mijn ogen gesloten waan ik me in een heerlijke droom: Leg je dicht naast me nog heerlijk slaperig sloom. Langzaam strelen mijn vingertoppen over je rug en langs je armen. Ik laat je genieten en je lichaam verwarmen. En ik maak je gek van verlangen. Lieve woordjes fluister ik in je oor. De wekker gooi ik aan de kant, en ga de hele dag zo met je door, want je bent het mooiste wat er is.
Alleen zijn, je zou er bang van worden, maar dan toch weer niet. Omdat er toch ergens op de wereld iemand is die aan jou denkt. Het is niets waard. Men zegt soms; ik heb niemand nodig, maar heel diep vanbinnen, zit het verdriet van alleen zijn. Iemand om je heen, iemand om mee te praten, iemand die naar je luistert, iemand die je vriend wil zijn, en die je respecteert hoe je bent. Je echte vrienden leer je kennen als je ze echt nodig hebt. Of als je alleen komt te staan. En dan nog zeggen : " Dat je niemand nodig hebt"!
Ik hou van het leven Ik heb me af en toe ongeremd hopeloos intens ellendig gevoeld kapot van verdriet. Maar...onder dat alles weet ik nog steeds vrij zeker dat alleen al in leven zijn iets geweldigs is.
De vriendenboom Ergens op de wereld staat een levensboom een sterke boom, de vriendenboom. Een die niet van zon en regen leeft maar van een beetje tederheid, vriendschap en genegenheid we zijn het langzaam vergeten.
't Is misschien onvervulde kinderdroom, die boom van mij, de vriendenboom. Maar hij zou er moeten wezen. Overal waar mensen samen zijn arm of rijk en groot of klein dat moet de hele wereld weten.
Als je maar oprecht naar die boom wilt zoeken staat hij heel dichtbij misschien kun je 'm uit je venster zien maar hij staat nergens in de boeken.
Als je durft te leven zonder angst of schroom, dan groeit hij wel de vriendenboom. En je zult het met me eens zijn; 't allermooiste van de hele schepping is de vriendenboom.
Welke is de beste dag, de beste dag van het leven, de dag waarop je hopen mag, te lukken in je streven?
Welke is de beste dag, de beste dag in het leven, de dag waarop je durven mag en volop gas mag geven?
Het is vandaag die beste dag, waarop je niet alleen maar mag, maar je gewis je kans moet wagen, wil je gewis in het leven slagen, want wachten op wat morgen komt veel plannen van de tafel gomt.
Morgen is niet gegeven aan iedereen jong of oud. Maar vandaag zou het je laatste kans kunnen zijn om naast diegene te lopen, te liggen waarvan je houdt. Doe dus vandaag, wat je morgen wilde doen, zeggen. Als het morgen dan niet zou kunnen hoef je het niemand uit te leggen. Neem, vandaag die extra tijd, voor een knuffel, kus of lach waardoor je morgen door andere omstandigheden niet spijt kan hebben, wat je morgen niet geven mag. Hou diegene extra vast geef een knuffel en een kus. Vertel ze hoeveel je van ze houdt en dat je dat altijd zal blijven doen met een glimlach. Neem de tijd om te vertellen "Sorry" Vergeef me Dank je of het is goed. En als morgen dan niet meer zou komen heb je morgen geen spijt, en dat is zoals het gaan moet.
Het leven is als een roos. Scherpe doornen, en een knop mooi en broos. Rozen hebben doornen, het leven kent verdriet. Maar zorg ervoor, dat je ondanks de doornen de pracht van het leven ziet.
Hoe zou jij je voelen, als ik er niet meer zou zijn. Zou jij me dan gaan missen vertel me, doet het je dan pijn. Hoe zou jij je voelen, als je me niet meer kan bereiken. Zou jouw hart dan van slag raken, of zal jij voor niets wijken. Hoe zou jij je voelen, als je mijn stem nooit meer kan horen, en niemand mij kan vinden, zal het je hart doorboren? Hoe zou jij je voelen, als ik zomaar verdwijn, en alles achter me laat, ook mijn verdriet en pijn. Hoe zou jij je voelen, als dit engeltje naar beneden kijkt en alles achter haar laat, wat ze nooit heeft bereikt. Hoe zou jij je voelen als er bloemen liggen op mijn graf, denk je dan nog aan mij aan alle liefde die ik je gaf.
Geloof kom je niet te boven zonder te geloven in het wonder om je heen. Hoop gaat ten onder als je leeft zonder het wonder om je heen. Liefde valt in duigen als je niet kunt getuigen van het wonder om je heen. Verwonder je het wonder kan niet zonder je: Geloof, Hoop, Liefde om je heen.
Kruip wat dichter bij elkaar geef elkaar een pakkerd als opeens van binnen uit de liefde volop flakkert. En vind je niet de woorden om haar alles uit te leggen geen nood het lijf kan af en toe de mooiste dingen zeggen.
Wat ik je kan laten zien is enkel wie ik ben. Wat ik je kan geven is wat ik voel. Wat ik je kan laten zien is wat ik uitstraal. Wat ik wil laten weten is wat ik ben. Wat ik met je kan delen is mijn innerlijke eerlijkheid. Wat ik voor me zelf hou is mijn ziel.
Soms zou ik willen, dat ik eens keihard kon gillen. Zonder geluid, alles eruit. Niemand die me kon horen, om zich aan me te storen. En toch bevrijd van alle haat en nijd, die diep van binnen in je blijft groeien. Wachtend op het moment, dat je gaat bloeien. Om je vervolgens weer in te halen op het moment dat je graag zou stralen. Stralen van geluk. Weer brengt het je van je stuk, 't zit er nog steeds. Net alsof het nooit is weggeweest. Twee stappen vooruit en één terug, was dit alles maar achter de rug. Vallen en opstaan en wederom maar gewoon weer doorgaan.
Eerlijke ogen gevuld met oneerlijkheid keken me aan. Mooie woorden bedrogen mijn blik op de werdelijkheid, klopten zoetjes bij mijn goed gelovigheid aan. Gesproken letters hingen als zachte regen vleiend aan mijn mond. Gaven boeiende vertoningen waarin ze dingen verzwegen die jij voor mij niet belangrijk vond. Lippen die logen gekleed in een opalen glimlach over de kwetsende waarheid. Ik loop gebogen door je aanslag verkrampt door de pijn waar ik aan lijd. Een beter leven is voor me bestemd en leugens horen daar niet bij. Het zal moeilijk zijn voor even, het heeft me bitter gestemd. Maar ooit verscheur ik deze bladzij.
"Sta aan mijn graf zonder verdriet, ik ben niet daar, ik slaap er niet. Ik ben de wolken, door de wind gewaaid, de sneeuw, met diamant bezaaid. Ik ben de zon op het volle koren, de stilte van het ochtendgloren, waarin jij, die de dag begint, de circelvlucht van vogels vind. Ik ben de lenteregens zacht, de sterren schittering in de nacht. Sta aan mijn graf, zonder een traan,... Ik ben niet daar, niet doodgegaan!
Strelend laat ik mijn vingers weer over het toetsenbord gaan. Letters woorden en zinnen komen weer op het scherm te staan. Steeds meer zinnen komen nu in zicht ze vormen weer een nieuw gedicht. Over vriendschap, liefde, rozegeur of maneschijn. Over gebroken liefdes of over verdriet en pijn. En een gedicht is voor...de een mooi...en de ander niet. Het is maar net wat voor boodschap ... je er in ziet. Voor de een kan een gedicht iets troostend zijn. En de ander krijgt door het lezen soms verdriet of juist pijn. Maar vaak heeft het een goed gevoel. Omdat nu iets onder woorden is gebracht wat je eigelijk bedoeld.
Wanneer je je alleen voelt en iemand nodig hebt. Kijk dan op naar de hemel. Tussen de wolken zul je dan Gods geschenk voor jou vinden, in de vorm van een klein engeltje. Dit speciale kleine engeltje, perfectie van liefde, zal wachten op het moment waarop jij haar bij je zult roepen. Vanuit de wolken die haar omringen zal haar glimlach voor je verschijnen. Ze zal je zachtjes aanraken en je daarmee troosten. Ze zal jouw angsten wegnemen met haar schoonheid. Moge deze engel geboren uit liefde, je de kracht geven die je nodig hebt. Waardoor je zult weten dat alles goed zal zijn.
Dag wereld, dag mensen, dag vrienden allemaal. Wij groeten U en wensen ieder kind een gul onthaal. Heel anders onze eigen wereld, waar een mens zichzelf kan zijn. De mensen lieve woorden spreken een vriendentaal.
Ieder kind is uniek. Juist de kleine dingen in je kind. Die dingen die jij het mooiste vindt zijn voor andere mensen soms niet te begrijpen. Omdat ze je kind met andere kinderen vergelijken. Maar de spontaniteit die hen is gegeven. Is de basis naar zijn volwassen leven. En door al de liefde, steun en vertrouwen. Zal je kind duidelijk weten op jou te kunnen bouwen. Wat hem op den duur in rustiger vaarwater zal leiden. En jou van je zorgen zal bevrijden.
Geluk is de basis van het leven, hoe kun en wil je anders naar geluk of gelukkig zijn streven? In ieder leven gaat het wel eens anders dan je wilt, wenst of verwacht.... Besef echter voortdurend dat met liefde geduld en onvoorwaardelijk vertrouwen menig wonder of geluk in het leven is ontstaan of volbracht. Het enige geluk of wonder dat er dan ook bestaat is dat je open en onbevooroordeeld in je dagelijks leven jouw heden staat. Gelukig zijn of geluk is altijd dat wat je in het heden zelf maakt.
Ik drink op de mensen die bergen verzetten, die door blijven gaan met hun kop in de wind. Ik drink op de mensen die risico's nemen, die vol blijven houden met het geloof van een kind. Ik drink op de mensen die dingen beginnen waar niemand van weet wat de afloop zal zijn. Ik drink op de mensen die met vallen en opstaan niet willen weten van water in wijn. Ik drink op de mensen die blijven vertrouwen, die van tevoren niet vragen voor hoeveel en waarom. Ik drink op de mensen die door blijven douwen: van doe het maar wel en kijk maar niet om. Ik drink op het beste van vandaag en van morgen. Ik drink op het mooiste waar ik van hou. Ik drink op het maximum wat er nog in zit in vandaag en in morgen, in mij en in jou.
Indien ik je dragen kon over de diepe grachten van je gesukkel en je angsten heen dan droeg ik je uren en dagen lang. Indien ik de woorden kende om de antwoorden te geven op de duizend vragen over leven, over jezelf over liefhebben en gelukkig worden dan praatte ik met je uren en dagen lang. Indien ik vrede in je hart kon planten door geduldig te wachten en te hopen tot het zaad van de vrede in je open brak dan wachtte ik uren en dagen lang. Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart aan onmacht, ontevredenheid, en onverwerkt verdriet dan bleef ik naast je staan uren en dagen lang. Maar ik ben niet groter niet sterker dan jij. En ik weet niet alles en ik kan niet zoveel. Ik ben maar een vriend op je weg al uren en dagen lang. En ik kan alleen maar hopen dat je dit weet. Je hoeft nooit alleen te vechten of te huilen. Als je een vriend hebt, Voor uren en dagen lang.
In een heel moeilijke periode van mijn leven kreeg ik deze tekst van mijn zus, ik vindt deze prachtig. Jullie ook hoop ik? Leentje-Scorpio
Er is heel wat leed onder de mensen. Het leven is niet altijd rozegeur en maneschijn. Het gaat dan ook gepaard met heel veel verdriet en pijn. In zo'n klotentijd leer je ook je echte vrienden kennen. Velen zetten het dan op een lopen daar moet je eventjes aan wennen. In deze slechte tijden velies je heel wat mensen om je heen. En denk je vaak nu sta ik helemaal alleen. Maar er zijn ook heel wat mensen die niet weten hoe ze met emoties om moeten gaan, en heel wat moeite hebben een arm om de ander heen te slaan. Ook deze mensen moet je respecteren zoiets hebben ze dan oook nooit geleerd, en hebben dan door onmacht de rug naar je toe gekeerd. Maar je hebt van die vrienden die je echt niet laten staan. En bieden jou die arm en schouder zomaar gratis aan. Waar je dan mag schuilen en huilen van verdriet. Dan weet je ook "Echte vrienden verlaten je niet."
Het is zo fijn dat in je leven er nog vrienden zijn, die je troost en warmte geven zodat je niet alleen zult zijn. Die niet altijd vragen gaat het er een beetje mee. Maar die gewoon je helpen dragen zorgen voor jouw rust en vree. Dank aan alle fijne mensen voor hun zorg liefde en raad. Echte vriendschap kent geen grenzen dat is het mooiste wat er bestaat.
Ik zit op je schouder en ben niet zo groot, Maar ik hoor als je me roept en spring op je schoot. Ik kom dan meteen en ga om je heen ik luister altijd je raakt me niet kwijt. Ik ben altijd bij jou, zelfs in je dromen, sta je nooit in de kou. Ik deel je verdriet, droog je tranen, ook al zie je me niet. En iedere dag weer, ben ik op jou trots want ik zie dat je vecht en sterk bent als een rots. Ik heb geen naam en wordt niet ouder. Maar zo lang je leeft zit ik op je schouder. Gestuurd door de vader ben ik jouw : Engelbewaarder!
"Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven" Glimlach Begin de dag met een glimlach, soms met een dikke traan, laat die ook maar gewoon gaan. Als je denkt soms ben ik alleen kijk dan maar eens goed om je heen, ook al heb je het nog zo zwaar. Er staat altijd wel iemand voor je klaar. Ben je naar diegene op zoek, komt hij /zij altijd uit een onverwachte hoek. Ik heb het zelf ervaren dat er onverwachts mensen waren. En eindig ik dus de dag met een brede glimlach.
Ieder mens draagt in het leven een onzichtbare rugzak mee. Bergt daarin zijn vreugde en zorgen verzameling van wel en wee. Soms is de rugzak zwaar van stenen dan is hij weer vederlicht, blijft er nog ruimte over, maar dikwijls kan hij haast niet dicht. En zo ga je door de jaren raapt iets op en gooit iets weg, soms gebeurt dit vanzelfsprekend dan weer na veel overleg. Langzaam wordt de rugzak leger s'levens middag gaat voorbij, en bij het naderen van de avond werpt men een deel der last opzij. Toch is er nog veel van waarde 't zijn de herinneringen o zo teer die je voor geen goud wil missen dat ontdek je telkens weer. Ieder draagt een eigen rugzak niemand die hem overneemt en men hoeft ook niet te vrezen dat een dief hem ooit ontvreemd.
Senioren. Ik lijk wat dement, blij dat ge'm herkent. Oppassen met eten, dus wat dieëten. Tegen bloeddruk een pil, op de neus een bril. 's Nachts in een glas de tanden op de kas. Voor bloed soms een prik, 't hart vergeet soms een tik. Op de rug wat jeuk , daar zeker niet leuk. In de keel wat hoest, de stem klinkt verroest. De heup net niet gebroken, toch namaak in gestoken. 'k Ben soms sikkeneurig, wat ge noemt humeurig. Ik wil nog niet oud zijn, al ben ik dat wel. Ik blijf optimist, lig nog niet in de kist.
Vergeet die overbodige luxe.
