Leef

We zijn niet verslagen.

Als je denkt " ik ben verslagen" is de nederlaag een feit.
Als je denkt " ik zal niet versagen" win je op den duur de strijd.
Als je denkt " ik zal het niet halen" is de tegenslag op til.
Want het overslaan der schalen, hangt voornamelijk af van wil.
Moedelozen gaan ten onder, door hun twijfel, door hun vrees.
Vechters winnen, door een wonder telkens weer de zwaarste race.
Denk: " ik kan het, en dan gaat het.
Iedereen vindt bij wilskracht baat.
En in zaken wint de daad het van het nutteloos gepraat.
Als je jammert: "ik ben zwakker".
Dan mijn grootste concurrent"
blijf je levenslang de stakker, die je ongetwijfeld bent.
Niet de Goliaths en de rijken tellen in de kamp voor zes,
maar de fermen, die niet wijken hebben vroeg of laat succes.

De Schorpioen

De Schorpioen is een sterk en gecompliceerd persoon, trots en gevoelig. Zijn gevoelens zijn niet makkelijk onder woorden te brengen, laat staan uit te leggen. Als hij van iemand houdt, dan doet hij dat heel intens, met hart en ziel. Het is voor hem erg moeilijk om luchtig met dergelijke gevoelens om te gaan. Doet een ander dat wel, dan kan hij daar eigenlijk geen begrip voor opbrengen.

Zijn gevoelens zijn dan ook vrij snel gekwetst. Ondanks het feit dat hij dan direct in de aanval gaat - het teken Schorpioen is niet voor niets één van de felste strijders van de dierenriem - verliest hij niet snel zijn humeur. Gebeurt dit wel, dan kan degene die zijn boosheid over zich af heeft geroepen beter maken dat hij of zij wegkomt: vergeten en vergeven komt niet in zijn woordenboek voor.

Anderen hebben soms moeite hem te begrijpen en ondanks de aantrekkingskracht worden vriendschappen moeilijk gesloten. Is het eenmaal zover, dan gaan deze vriendschappen heel lang mee.

 De ascendant schorpioen.

Degenen met ascendant Schorpioen zijn gevoelige personen. Zij staan open voor de gevoelens van anderen en hebben een meer dan gemiddeld inzicht in mensen. Daarnaast kunnen zij snel beledigd zijn. Hun interesse in anderen gaat verder dan hun gevoelens en hun ideeën: zij willen weten waarom mensen dingen doen zoals ze doen. Hebben zij eenmaal een standpunt ingenomen, dan staan zij hier ook voor.

Zij zullen hun gevoelens niet snel uiten. Hierdoor weten anderen niet altijd wat ze aan ze hebben en kunnen zij enigszins geheimzinnig of zelfs achterbaks overkomen. Hun temperament zit ze hierbij in de weg: Zij kunnen koppig zijn en snel beledigd. Is hun woede eenmaal aangewakkerd dan valt deze niet snel te blussen. Zij kunnen in dergelijke situaties zeer scherp en sarcastisch zijn.

Elke nieuwe ervaring wordt door hen voor meer dan 100 procent beleefd, het woord extreem komt niet in hun woordenboek voor. Zij storten zich echter nooit ergens hals-over-kop in: zij denken van te voren goed na en de risico's die zij nemen zijn eigenlijk altijd goed doordacht.

Ik wil dansen door het leven

Maar mijn lichaam is vastgezet

Dus dansen is mij niet gegeven

Maar omstanders nu opgelet:

Ik ga dansen met woorden

Melodieuze akkoorden

Verlaten mijn vingers

Letters aan slingers

Want ik wil dansen in stijl

Amor die richt nu zijn pijl

En baljurken wervelen rond

Tot hij zijn slachtoffer vond

En plotseling staat alles stil

Die is geraakt, kijkt om zich heen

Maar ziet er geen, 't is al van steen

En niets dat nog bewegen wil.

Willen en Wensen

Ik wil verhalen en gedichten schrijven,

maar mijn hoofd is zo leeg

Ik wil uren wandelen,

maar mijn voeten doen zo'n pijn

Ik wil van zoveel mensen houden,

maar mijn hart is soms zo koud

Ik wil uren huilen,

maar mijn tranen zijn verdroogd.

Ik wil nog zoveel tekenen,

maar mijn handen trillen zo.

Ik wil nog zoveel dingen,

Zal ik dan maar minder willen?

en veel meer dingen doen?

Luisteren naar mensen,

en naar dieren?

Kijken naar de sterren,

voelen aan de wind?

Ruiken aan de geuren,

genieten van een kind?

Dat in een spel verdwijnt?

de fijne warmte voelen

van een goede vriend?

Ik wil nog zoveel maken

en verschrikkelijk veel doen!

Ik wil met zoveel mensen praten

en hun ogen laten glimmen!

Ik wil nog zoveel lachen,

en stralen van geluk!

Gelukkig kan ik zoveel dingen,

omdat ik leven wil.

VRIENDEN

Als je vrienden ,
je vrienden niet meer zijn
Stel er komt een dag dat je vrienden,
je vrienden niet meer zijn.
Hoe zou je die periode door het leven gaan.
Dan is het hele leven een stuk minder fijn.
Misschien heb je ineens wel helemaal
geen contact meer met ze.
En doe je net of het je niks interesseert.
Maar toch doet het ergens wel pijn.
Misschien zou je het contact weer op
gaan zoeken en het goedpraten.
Als het echt je vrienden zijn,
dan komt het vast weer goed.
Er over praten is beter dan elkaar
te ontlopen en te haten. 

Soms voel je
hoe iemand je zoekt,
je voelt het aan zijn handdruk
of je ziet het aan zijn ogen.

Het is een uitnodiging tot vriendschap. 

En toch ben je bang en onzeker
om dat teken verkeerd te verstaan.
Je droomt wat allemaal zou kunnen,
maar je durft zo moeilijk zeggen:
"ik vind je tof,

ik wil van je houden,
ook al ben je heel anders!"

  En toch is het dat
waarop die ander wacht.
Vriendschap is een stap durven zetten,
je vertrouwen aan iemand schenken,
en je veilig voelen.

  Vriendschap is luisteren,
aanvoelen, stil worden.
Het geeft een nieuwe horizon
aan je leven.

Je moet je onmacht,
je kleinheid niet meer verbergen,
je moet ze niet langer alleen dragen.
Er is iemand
bij wie je altijd terechtkunt,

een echte vriend.

Als ik TIJD in een flesje zou kunnen doen
Zou  ik als eerste, heel even
Elke dag veilig stellen zijn
Totdat die TIJD in eeuwigheid voorbij zal gaan
Gewoon om ze steeds opnieuw te kunnen beleven 

Als ik de dagen eeuwig zou kunnen laten duren
Als ik de  woorden en  wensen zou kunnen laten uitkomen
Dan zou ik elke dag veilig stellen en ze beleven
opnieuw, iedere keer weer, ieder willekeurig uur.

Maar er lijkt nooit voldoende TIJD te zijn
Om de dingen te doen die je wilt doen
Ooit zul je ze vinden
Ik heb genoeg rond gekeken om te weten
Dat iedereen degene is met wie
ik mijn tijd door wil doorbrengen

Als ik een doos vol wensen en dromen zou hebben
die nooit uitgekomen zouden zijn
Dan zou die doos leeg !!
Op één herinnering na,
de herinnering aan hoe die dromen en wensen,

 vervuld werden, door samen te zijn.

Maar er lijkt nooit voldoende TIJD  te zijn
Om de dingen te doen die je wilt doen
Ooit zul je ze vinden
Ik heb genoeg rond gekeken om te weten

Hier sta ik ... een beetje alleen maar niet verlaten

het enige wat ik me nog herinner is jouw naam

de rest verdween als een zonsondergang in mijn hart

en kreeg daar een plaats om eeuwig te verblijven.

Maar hoe graaf je herinneringen op diep in mijn hart

hoe weet ik in welke schatkamer jouw aanwezigheid zit

want mijn hart is een warme bodemloze cosmische plaats

waar ik lichtjaren zou moeten zwoegen om jou te vinden.

Ik weet dat je er bent en herken enkel nog de warmte in jouw blik

ook al zie ik jou nooit meer terug mijn vriend, jouw naam staat

onvergankelijk gekerfd op de wand van mijn hart

waar zelfs het verstrijken van de tijd geen vat op heeft.

Ongekooid en in volle vrijheid turend naar de horizon

stil in mezelf ... een beetje alleen ... maar nooit verlaten

Als Huisvrouwen staken

  Nee, nee, mijnheer, ik schrijf dat woord niet meer

Marie is nu wel wijs en doet 't nietmeer

En u hoeft heus niet zo beduusd te kijken         

Ik zie, u denkt: Wat is dat voor gezeur??

Als u aandachtig luistert zal dat blijken.

Ik ben gezinshulp in mijn eigen huis;

ik ben all-round verpleegster zonder kruis

ik kan rake diagnose stellen

is 't waterpokken, kinkhoest of de bof              

Of was die laatste repetitie soms een sof

ik kan het in één oogopslag vertellen

Ik ben een strijkmachiene, de poetsmachiene,

ik ben de afwas- en de droogmachine

ik ben de zoek-es-op-ik-zie-het-niet machine

ik ben de broodsnij- en de broodinpakmachine

de koffiezet- en de pleeënboenmachiene

en ik gebruik geen olie- of benzine

Ik ben de glazenwasser en de "wasserij"

ik ben de tuinman,  'k hou het netjes bij

ik maai het gras per maand vier, vijf, zes keren

geloof mij: heel dit radarwerk staat stil

wanneer mijn moede arm eens niet meer wil

dan moet de hele troep misschien kreperen.

Ik ben gepromoveerd, psygologie

gewoon aan huis kreeg ik de theorie

'k geef toe: speciaal dit vak belast mij zwaar        

zeven frustraties in 1 tent- 't is waar

dat ik dat soms maar moeizaam kan verduren.

Soms is het mij alsof ik angstig droom

want: 'k ben ook paedagoog, en econoom

ik ben de schouder om op uit te huilen

ik ben de keeper, ik vang alles op

en alle missers vallen op mijn kop

nou 'k verzeker u, dan heb ik grote builen

' k Ben (sta mij toe, dat ik nog verder ga)

serveerster in een cafetaria

zelf ben ik kok, en kook met variatie

ik ben de werkster en de keukenmeid

en 'k doe het goed -dat moest ik even kwijt-

want niemand vindt dit eigenlijk een prestatie.   

Je staat verbaasd, waar 'n mens nog tijd voor vindt

want ik kreeg ook zo nu en dan nog eens een kind

dan stond een ieder van GELUK te kwelen

en  'k paste het weer in 't programma in

want 'k werd de babysitter in de min

en iedere vrouw weet dit weer klaar te spelen

Soms voel je
hoe iemand je zoekt,
je voelt het aan zijn handdruk
of je ziet het aan zijn ogen.
Het is een uitnodiging tot vriendschap.
En toch ben je bang en onzeker
om dat teken verkeerd te verstaan.
Je droomt wat allemaal zou kunnen,
maar je durft zo moeilijk zeggen:
"ik vind je tof,
ik wil van je houden,
ook al ben je heel anders!"
En toch is het dat
waarop die ander wacht.
Vriendschap is een stap durven zetten,
je vertrouwen aan iemand schenken,
en je veilig voelen.
Vriendschap is luisteren,
aanvoelen, stil worden.
Het geeft een nieuwe horizon
aan je leven.
Je moet je onmacht,
je kleinheid niet meer verbergen,
je moet ze niet langer alleen dragen.
Er is iemand
bij wie je altijd terecht kunt,
een echte vriend.

Waarom zou de mens niet mogen huilen,
 en zijn pijn laten zien..
Waarom groter als groot zijn,
 terwijl de tranen prikken achter de ogen..
Waarom geen eerlijk verdriet tonen,
omdat de weg zo zwaar blijkt te zijn..
Laat de tranen maar vloeien,
en verwerk deze pijn.
Maar dan mag de mens ook lachen,
 en de vreugde laten zien.
Heerlijk om blij te zijn,
met vreugdetranen op de wangen.
Dus ook ongeremd gevoelens tonen,
 vreugde en verdriet,
 hand in hand.
De weegschaal in het midden,
het leven weer in balans.
Dus alle moeilijke momenten,
iedere trieste dag,
beginnen met een borrel van binnen,
 en liefst een stralende lach.
Dan is het evenwicht gevonden,
 om je door het 't leven te slaan.
God heelt alle wonden,
 je hoeft er alleen maar open voor te staan..

Op van de zenuwen,
dat is niet best meid.
Je weet er alles van.
Geef jezelf rust zegt men dan.
Ik wou dat ik dat kon.
Maar mijn hoofdje is soms net een tijdbom.
Er is wel eens een tijd,
dan is er een en al spiritualiteit.
Zo rustig is dan mijn geest,
en dit waardeer ik het meest.
Maar als ik erg ben gestrest.
Vergeet dan maar de rest.
Agressie, onrecht, verdriet en pijn,
laat me dan zo zijn.
Het is iets wat ik absoluut niet wil.
Maar het overkomt me en staat nooit stil.
Ik ben een echte zenuwpil.
Behoorlijk eigenwijs en doe vaak wat ik wil.
Terwijl mijn hartje openstaat,
voor één ieder die hierop ingaat...
Want voor een goed doel,
geef ik heel wat liefde en gevoel.
Daarom heb ik voor elk mens,
eigenlijk maar één wens.
Vergeet mijn nerveusiteit,
en zie wie ik ben in werkelijkheid.
Een lieve meid met veel spontaniteit,
in voor vrolijkheid en soms spiritualiteit.