Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

Er rest ons nog een aantal dagen en een jaar is weer voorbij, met hoogte- en met diepte punten voor ieder mens, voor u en mij.

Het nieuwe jaar is nog blanco wat zal het ons brengen?
Och, het leven zal zelf de kleuren wel mengen:

Goudgeel van de zon met het grijs van de regen,

het rood van de warmte en het groen van de hoop

Alle nuances komen we tegen.
Soms houdt het leven uitverkoop.

Om daarna weer, met frisse kleurtjes
en een smetteloos leeg blad
een nieuw patroontje te ontwerpen
voor uw verdere Levenspad.

En wat of het nieuwe jaar ook geeft
dit kaartje geeft je kracht.

Ik heb een wens voor iedereen

Een mooie Kerst met lieve mensen om je heen.

Mensen die van je houden om wie je bent

In wie je een stukje van jezelf herkent.

Laat merken dat je om die mensen geeft.

Dat je samen met hen iets moois beleeft.

Geniet van de warmte die  dat alles brengen kan.

Prettige feestdagen.

Ik schenk aan jou een doosje stilte
toe gestrikt met de zachtste rust
Ook een bosje mooie vreugde
en een portie levenslust.

Voor jou speciaal een potje liefde,
toffe momenten, dag na dag,
voeg daarbij een goeie gezondheid,
en een hele mooie lach.

'k Geef je ook een pakje blijdschap
en een flesje vol met hoop,
Je ziet, de allermooiste geschenken
zijn niet overal te koop!

Neem je tijd voor heel wat vriendschap
en kijk uit naar elk vriendelijk gebaar,
En als je nood hebt om het eens uit te schreeuwen,
ik luister graag, je roept me maar!

Ik wilde je nog veel meer geven,
maar helaas, zo werkt het niet!
Kijk om je heen en laat je leiden
door alles wat het leven biedt!!

Kerst menu :

Neem een liter wijsheid

van alle volkeren op deze aarde

Meng het met respect voor alles wat leeft

Smelt een klontje verdraagzaamheid

Snipper een handjevol wederzijds begrip

Laat alles een uur met liefde sudderen

Besprenkel het met hoop

Verdeel het met zorg over heel deze planeet.

Het Kerst-ABC... 

A. is Augustus. Hij lijkt heel gewoon,
maar is koning en zit op een troon.
B. dat is Betlehem, klein en veracht.
Nu is het heilige nacht.
C. is het Credo, dat eerst moet gezegd.
Wie gelooft kan hier terecht.
D. is de deur van de herberg.
Gesloten.
Armoedige reizigers worden verstoten.
E. is een engel, 't is er een van de velen,
F. is de fijfel, waarop hij mag spelen.
G. is het Gloria, hoort in de velden.
Daar waar de engelen het nieuws vermelden.
H. zijn de herders die het verstonden,
en het Kind zochten, in doeken gewonden.
I. is Imannuel, God komt de mensen te hulp.
J. dat is Jozef, verbaasd en verlegen,
't Kindje huilt, hij kan er niet tegen.
K. dat is de kribbe, gevuld met stro,
als het Kindje beweegt, hoor je het zo.
L. is het lampje, het laat schaduwen leven,
M. is Maria, die dommelt nu even.
N. is Nazareth, dat speelt in haar dromen,
waarom kon thuis de geboorte niet komen?
O. is de os, die snuift welgezind.
Toe, kom niet zo dicht bij het Kind.
P. is het paleis van Herodus de koning,
hij krijgt bezoek in zijn prachtige woning.
Q. is Quo Vadis, dat vraagt hij de heren,
kom later terug, ook ik wil Hem eren.
R. is hun reis door verre woestijnen,
S. is de ster, die zij zagen verschijnen.
T. is de troon en de geschenken die ze brachten,
goud, wierook en mirre. En 't Kindje lachte.
U. is de uitweg voor jou en voor mij, want
V. is de Verlossing en
W. dat zijn wij.
'k snel nu de
X. en de
Y. maar voorbij, want
Z. is de Zoon van God,
gekomen voor allen,
voor jou en voor mij.

(Uit Jeugdpost Jaargang 20, nr. 10 december 1993)

Daar lig ik op de grond te wachten op het einde van mijn dagen, samen met nog vele anderen.
Mensen komen voorbij en vragen : 
Wat moet ie kosten, liever niet te veel zeg want over een paar weken gooien we hem toch weer weg.
Wat? zo veel?, dat is toch niet normaal binnen twee dagen is ie kaal.
Ik wil waar voor mijn geld, meneer
Wat zegt u, heeft u geen betere meer.
Kan u dan niet in andere oorden betere exemplaren voor ons vermoorden?
Ja, oké dat is ook weer waar.
Het prijskaartje wordt dan een nog een groter bezwaar.
Nou, we zullen het er maar mee doen.
Deze dan maar, die is nog een beetje groen.
De man pakt me op, sleept me naar huis.
Timmert me vast op een houten kruis.
De kinderen joelen en springen.
Moeder begint een lied te zingen.
Jongens de boom is daar Kerstmis kan komen, ook dit jaar
Ondertussen sta ik wankelend te pronken bedolven onder glitter en glans.
Veel te warm slijt ik mijn laatste dagen veel te veel moet ik pracht en praal dragen.
Niemand ziet dat ik mijn laatste leven verlies.
Verblind door het licht sta ik daar een beetje te staan,
tot dat ik eindelijk op de brandstapel voor de laatste keer  mag vlammen.

Saturnl

Eventjes gaat het niet meer
Alle radertjes staan stil
Zelfs ademen doet zeer
En ik weet o zo goed wat ik wil

Maar eventjes zie ik het niet meer zitten
zit ik op de grond
Waar alleen mijn voeten zouden moeten
De wereld draait heel even niet rond

Zo een onrecht, zo een smart
Het verscheurt de wereld en vooral mijn hart

Mag ik even grienen
Voor het leed van hen die het niet verdienen
Die alles kwijt raken, in een klap
Wie ze liefhebben, de hele hap

Ik zie het eventjes niet zitten
En daarom doe ik mijn ogen nog niet open
En ik kan alleen maar hopen
Als ik weer kijk, wordt het weer licht

Maar eventjes in het donker
Naakt, alleen, zwart en koud
Tegen beter weten in
Mezelf vertellen dat ik niet meer van het leven houdt

Eventjes, een dag of wat
Dan heb ik het wel weer gehad
Ik worstel, en kom waarschijnlijk weer boven
Ik zal het jullie maar beloven

Ik geef toe, erg vaag, maar het moest even eruit.

Onbekend.

Vriendschap.

Vrienden zoals wij dat zijn,

Zijn in een leven heel erg fijn.

Nooit gezien, alleen maar gesproken,

Een luisterend oor is in mijn leven opgedoken.

Gewoon even alles kunnen delen,

Zonder dat het echt gaat vervelen.

Een ander begrijpen waar je over praat,

Dat zijn vrienden waar het in het leven om gaat.

Liefde voor een medemens,

Is toch ieders hartenwens.

Een vriendschap die niet verloren hoeft te gaan,

Maar weet op welke plek ze staan.

Mogen we zijn als goede vrienden, in het verschiet,

Ik hoop dat jij dat ook zo ziet.

Want met een vriend als jou ben ik erg blij,

En ik hoop dat jij dat ook bent met mij.

(Anoniem)

Vandaag namen we afscheid van een goede vriend

EEN COPAIN

zoals hij steeds zelf zei.

Edgard Desmet

Toch zullen we je blijven tegenkomen;

zeg nooit .... het is voorbij!

Slechts jouw lichaam werd ons afgenomen;

niet wat je was,niet wat je zei...

Toon Hermans

Vanwege al je vrienden.

Vrouw zijn .

Vrouw zijn is geen zwakte

maar juist het tegenovergestelde :

het is een kracht.

Een vrouw kan baren ,

zij geeft het leven

behoed haar kinderen

voor naderende gevaren .

Zij regelt alles

bestiert haar gezin .

Durft ook vrouw te zijn

de trots die zij voelt ,

die straalt zij uit

zoals het water vloeit .

Durf te zijn wie je bent

je zal gelukkiger zijn ,

door de signalen

die je gevoel zend .

( Ria Voorschuur)

Gedicht.

Mensen die echt beminnen

Aanvaarden elkaars anders zijn

Ze geven alle vrijheid en ruimte

Om zichzelf  te blijven

Zonder elkaar te hinderen

Ze aanvaarden ook

De minder sympathieke kanten,

Hoe vervelend die soms zijn

En hoeveel geduld ze ook vergen                                      

Ze weten dat we allen,

Met de onvolkomenheden  

Die we het liefst kwijt zouden zijn

Moeten leven

Valeer Deschacht.     

Duizend soldaten - liedje van Willem Vermandere.

God, wanneer mijn plicht roept
daar waar de vlammenzee ook woedt
wilt U mij de kracht dan geven
voor het redden van een mensenleven.

Help me om een arm om een klein kind te slaan
dat in de vlammen dreigt onder te gaan
maar ook voor een ouder wil ik er zijn.

Help mij om alert te zijn
en zelfs het zachtste hulpgeroep te verstaan
om dan snel de vlammen tegen te gaan.

Ik wil mijn roeping volgen en het beste van mij geven want mijn medemens en hun eigendommen
te beschermen dat is mijn streven.

En als ik dan gelijk Uw wil, hierbij het leven laat
zorg dan dat U Uw beschermende arm
om mijn vrouw en kinderen slaat.

 Myriame, dit is hier voor jou en voor jouw brandweermannen neer gezet. Zoals je weet is dit niet door mij geschreven. Ik weet niet wie het geschreven heeft.

Verkracht, het zijn 9 letters
Maar wat doet het pijn
En wat is het moeilijk om daarna
Weer jezelf te mogen zijn.

Verkracht, het is maar een woord
Even je verstand op nul
Want als hij je betast
Voel jij je zo’n grote sul

Bang om te schreeuwen
Bang om wat ze denken
Bang omdat je er geen
Aandacht aan wil schenken

Het liefst gewoon weer verder gaan
Zonder dat je eraan terug denkt
Zonder dat je bang hoeft te zijn
Dat iemand je weer een haar krenkt

Je lichaam betast door vreemde handen
Ogen die begeerte uitstralen
Een vies, vet lichaam bovenop je
En stoot in je met lange halen

Een warme douche van uren
Gewoon denken dat je vies bent
Al het ‘vuil’ er afspoelen
Van die vieze, enge vent

Mijn hart is voor altijd gebroken
Het doet vaak nog zo’n pijn
Ik denk nog te vaak aan het gebeurde
En dan wil ik graag alleen zijn

Alleen met mijn gedachten
Want ze zeggen dat ik verder moet
Ze weten niet waarover ze het hebben
En hoeveel pijn dat doet

Vertrouwen in jezelf
Maar ook in je omgeving.
Weer genieten van dingen
En zorgen voor vergeving

En nu moet ik verder
Verder met mijn leven
Ik hoop dat het me zal lukken
En het een plekje zal kunnen geven…

Geplaatst door: Yvon

Gebedsverhoring.

Ik bad om kracht.

En God gaf mij zorgen, om mij sterk te maken.

Ik bad om wijsheid,

En God gaf me problemen om te leren oplossen.

Ik bad om welvaart,

En God gaf mij verstand, en spieren om te werken.

Ik bad om moed,

En God gaf mij gevaren om te overwinnen.

Ik bad om liefde,

En God gaf mij moeilijke mensen om te helpen.

Ik bad om gunsten,

En god gaf mij gunstige gelegenheden.

Ik kreeg niets van wat ik gevraagd had,
ik kreeg alles wat ik nodig had.

Mijn gebed is verhoord!

Deze tijd,
 
Soms zit ik als het stil is in gedachten,
dat gebeurt veelal in de stille nachten.
Dan zit je zo te filosoferen, wat eigenlijk deze tijd,
ons nog heeft te leren. Is het verdraagzaamheid,
De Tijd, De Strijd, in deze Eenzaamheid.
Als je in die nachten zit met je gedachten,
kan je komen tot een conclusie, is het zo,
of is het een illusie, in deze Tijd, in deze Strijd,
van de Eenzaamheid.
Als je s’ nachts dan zo zit in gedachten ,
wat kan je dan nog verwachten,
mensen staan elkaar na......met hun bla...bla...bla....,
Velen zitten in `t geheel in de knoop, de lus is te strak,
maar ze lopen er niet mee te koop. Dat is deze Tijd, dat is onze Strijd,
de strijd tegen de Eenzaamheid. Iedereen kent die mensen wel, ·het lijkt tegenwoordig wel een groot gezwel, ·je leest het ook in de kranten, zijn het niet jouw naaste bloedverwanten, ·is het wel iemand anders, die eindigt in de goot, ·zonder nog een pleziertje, ·waar die persoon van genoot.
Waar is dan het eind zitten praten, niet met de stem, ·die kregen wij van HEM, ·nee, wij praten nog met letters, ·en misschien, ·heeft iemand anders het wel door, ·want in deze Tijd, ·onze strijd tegen de Eenzaamheid, ·krijg je tegenwoordig zo weinig gehoor.
Ja, veroordeelt, dat word je wel, ·dat is nou eenmaal dat gezwel, ·Ben je ziek van verdriet ??, Zie je geen uitweg meer in `t verschiet ??,
Krijg je laster over je heen, ·en dat is zeker, ·altijd gemeen.
Een oordeel vellen, ja ja zeg het maar, ben je ziek, zie je het niet meer zitten pa, of een ander misschien, je eigen buurman, of een vriend, je zegt het maar mijn kind, dit is onze Strijd, tegen de Tijd van eenzaam- en verdraagzaamheid. Leer ermee om te gaan, naast elkaar te staan,
luister een naar elkaar en hou van hem/of haar Maar weet één ding,
die Strijd, tegen die Eenzaam- en verdraagzaamheid, in deze Tijd..
is te overwinnen, als je maar weet waar te beginnen.

 Deze tekst is geschreven door Elisabeth.

Wat je  ook overkomt, verlies nooit de moed!

Als je door je eigen mensen

 in de steek wordt gelaten.

Als je eigen kinderen al je dromen aan scherven hebben geslagen.

Als de zon verdwenen is uit je leven,

zoek dan de ster,

 die God ergens voor je heeft aangestoken.

Als je met lege handen staat

en je hebt geen parels meer

om iemand aan te bieden, weet dan

dat God geen oogst van je vraagt,

 geen volle schuren.

Als de harten van je eigen huis hard zijn als steen.

als je de deuren van je medemensen vergrendeld vindt,
als men nergens meer opendoet al klop je dag en nacht,
keer je dan niet wanhopig om in grenzeloze bitterheid.
Onderzoek je eigen hart

en maak het klaar voor een feest.
God heeft je lief en zal ergens

een mensenhart voor je openen,  
om dat te laten weten.

De regen zal ophouden. De kou is voorbij.

In de straling van een glimlach  en de zachtheid van een hand

zul je de warmte voelen en weer leven.

Als jij je boodschap moet brengen, verloren in de woestijn,

en er niemand luistert,
weet dan dat God verborgen antennes heeft uitgezet,  
die elk woord uit je hart zullen opvangen en doorseinen

over alle verdorde, onvruchtbare velden heen

tot op dat stukje grond, waar de nieuwe wereld geboren wordt.

Verlies nooit de moed! Verzoen je nooit met de nacht!

Wat er ook gebeurt en wat je ook overkomt,

God heeft je lief.

Phil Bosmans

Als de nacht mijn dag verlicht,
met zijn milde duisternis.
Verdwijnt de wereld om me heen,
zijn er geen dagen meer alleen.
Op mijn reis van toen naar ooit,
weet ik zeker dat ik nooit,
een knuffel vind zo lief als jij,
mijn reis naar ooit is nu voorbij.
Jij was de weg die ik wou gaan,
wij samen naar een nieuw bestaan.
Ons doel van leven, eeuwig wij,
te ver gezocht, te vlug voorbij.
Ik vraag aan elk antwoord nou,
waarom het toch niet lukken wou.
Besef dat niemand helpen kon,
want liefde kent ook geen waarom.
In elk moment van tederheid,
dat ik delen mocht met jou.
Werden dromen werkelijkheid,
die ik nooit echt geloven wou.
Ik wist dit duurt geen zomers lang,
en hield me sterk maar was zo bang.
Op wat de winter ooit
voor mij brengen zou,
Een kilte leeg, en zonder jou.
Er klopt een hart in mij dat hoopt,
terwijl verdriet me langzaam sloopt.
Elke nacht voel ik jou bij me echt,
terwijl ik met mijn dromen vecht.
Ik wil het niet maar telkens weer,
beleef ik terug die eerste keer.
Dat echt vergeten,
moet het zaligste zijn,
voorbij het sterven van de pijn.
Besef dat niemand mij ooit helpen kon.
Want liefde kent ook geen waarom.

Stevens Peter

Een brief van een jongere aan de ouders van de  hele wereld.

Geef me niet alles wat ik vraag.
 Soms vraag ik alleen om te weten hoeveel ik kan krijgen.
Schreeuw niet tegen me. Als u schreeuwt heb ik
minder respect voor u. Daarbij leert u mij
ook te schreeuwen en dat wil ik niet.
Geef niet altijd bevelen. Als u me iets vraagt
in plaats van te bevelen, zal ik het vlugger en liever doen.
Doe wat u me belooft, om het even of het goed of slecht is.
Als u me een beloning belooft of een straf, geef me die dan.
Vergelijk me met niemand, zeker niet met mijn broer of zus.
Als ik beter lijk dan een ander, zal die eronder lijden en als ik slechter lijk, zal ik eronder lijden.
Verander niet om de haverklap van mening over wat ik moet doen. Beslis en houdt u aan die beslissing.
Laat mij zelf mijn eigen weg vinden.
Als u alles in mijn plaats doet,
zal ik het nooit leren.
Vertel me geen leugens en vraag me ook nooit om te liegen,
zelfs niet om uit een probleem te geraken. Bij leugens voel ik mij niet goed: ik verlies dan mijn geloof in wat u zegt. Wanneer u zich vergist heeft, geef dit dan toe.
Dat zal mijn geloof in u versterken.
En het zal me leren mijn eigen vergissingen ook toe te geven.
Vertel me niet dat u iets zult doen als u het vervolgens niet doet. Ik leer uit alles wat u doet, ook al zegt u dat niet.
Maar ik zal nooit doen wat u zegt, als u het zelf niet doet.
Leer mij God kennen en liefhebben.
Het heeft geen zin over God te leren op school als ik bij u niets van liefde tot God merk.
Wanneer ik u een probleem voorleg, zeg dan niet:
"Ik heb geen tijd voor onbenulligheden." Of: "Dat heeft geen belang."
Probeer mij te begrijpen en te helpen.
Zie mij graag en zeg me dat.
Ik heb graag dat u dat zegt, ook al vindt u dat niet nodig.

Moed.

Ik ben een flink en moedig mens

niemand kan mij raken,

ik ben geworden wat ik ben

door wat ik mee moest maken.

Niemand neemt mij af

wat ik daardoor heb geleerd

al zijn er van die dagen

dan loopt alles verkeerd.

Dan is er weer die onrust

gaat alles veel te vlug,

ik doe drie stappen voorwaarts

en doe er vijf terug.

Maar ik zal overleven

mij krijgen ze niet klein.

Al wat er nu met mij gebeurt

heeft gewoon zo moeten zijn.

Gedicht: Ria Lips,

Er was eens een moeder, ... alleen maar de moeder!
De vader was haastig vertrokken, ·en nu was alleen "moeder" nog daar!  De kinderen gingen hun weg, ·op zoek, de grote wereld in.
Maar moeder bleef trouw op post! op ieder moment,
in alle omstandigheden was ze daar. De zonen gingen naar hier, de dochters hun weg naar daar! zij vaarden hun eigen koers, ver weg van elkaar
Af en toe verdwaalden zij in het labyrint,
in het doolhof van het leven.
Maar moeder bleef trouw en geduldig
haar onovertroffen liefde geven .Buren en familie
kwamen meermaals op bezoek.
"Kijk eens, naar je dochters en je zonen!
Kijk wat er is van gekomen!" Het brak haar hart in twee,
het verscheurde haar gemoed! Maar de moeder glimlachte en zei:
"mijn kinderen doen het goed".Soms kregen ze het moeilijk, en
kwamen ze terug. Eventjes maar, want ... moeder was immers altijd daar! Het leven riep hen weg, elk zijn eigen pad.
En als ze het niet meer wisten, dan was moeder altijd nog daar! Toen alles in orde leek te komen en haar opdracht was volbracht,
heeft ook zij voor zich, ...een klein moment genomen.
Op het toppunt van de "heilige dagen",
hoefde ze haar zorgen niet meer te dragen.
In vrede kon ze nu gaan,
naar de oorsprong van ons bestaan ...

De weg der dualiteit

De weg der dualiteit is een manier van kijken een weg der eenzaamheid een verdeling tussen armen en rijken.  Zie voor jezelf dit schouwspel aan terwijl je er deel van bent neem eens wat afstand zodat je de weg der tegenstellingen herkent.

Laat jij je meenemen in deze eeuwige stroom het spel der extremiteiten
of ontwaak je uit de droom? Beslis voor jezelf of jij je laat meesleuren in waarheden en ideologieën kortom in het grote wereldgebeuren.

Hup, daar ga je weer van boven naar beneden en zo heeft elke zijde er opeens weer twee. Tot je besluit en tot inzicht komt zo gaat het dus niet meer zoek je opnieuw de rust verdwaal je niet elke keer.  In het eeuwige gedoe van dan weer hoog en dan weer laag even sterk, dan weer slap supersnel en daarna weer traag.

Er is een weg van het midden een waarvan je zegt ik voel me lekker dat niemand me dat nooit eerder heeft uitgelegd. Open je hart en ontdek je bent van nature goed op dat moment twijfel je niet meer en is er enkel overvloed.

Rest er geen vraag van wie is er nou schuldig ga je voorbij aan vijanddenken en ben je gewoon geduldig Omdat je in verwondering bent onschuldig in het leven in plaats van steeds maar hebben veranderd het in geven.

Want het is geen geheim meer waar de rijkdom te vinden valt waar een mens eerst buiten zichzelf zocht ligt in zijn kern alles uitgestald. Voor wie het wil zien
is er van alles veel dan is er plaats voor delen wordt je wereld één geheel.

Een geheel dat is wat je vindt dan straalt het licht door jou en voel je je door alles en iedereen bemind.

Willem.

Doe het niet!

Pappa pleeg geen zelfmoord!
Het doet veel mensen verdriet.
Wat heb je er nu aan?!
Pappa doe het niet!
Zelfmoord plegen is niet fijn.
Het zal een blijvende herinnering zijn.
In deze donkere dagen van pijn en verdriet,
Wil ik even zeggen:
Pappa doe het niet!
Ook al heb je geen zin meer.
Blijf toch door gaan met je leven.
Je zegt dat je geen zin meer hebt.
Maar diep van binnen sta je daar erg van te beven.
Voor de laatste keer dat ik dit zeg:
Pappa doe het niet!!!...

Altijd iets niet te benamen

Altijd voel ik een gemis

en ook al zijn we samen

ergens is er droevenis

Ik denk en voel teveel

het ligt allemaal aan mij

zorgen zijn dan mijn deel

mijn geest voelt dan niet vrij

ogenschijnlijk is alles oké

toch voelt het mij zo niet

en al zijn we met ons twee

het is niet echt wat men ziet

ik wou dat ik beschrijven kon

de emoties die ik voel

heimwee naar éénheid in de bron

dit aardse leven, een moeilijk doel.

Er lopen mensen om je heen,
maar niet één ziet je verdriet!
Niet één ziet de oorlog tussen liefde en haat,
niet één weet wat er in je hoofd omgaat!

Mensen begrijpen geen gevoelens,
enkel de woorden;
enkel de woorden die vaak verkeerd zijn uitgedrukt!
Niemand weet wat een ander voelt,
niemand weet wat hij precies bedoelt!

En zet je jouw gevoelens om in woorden,
dan zie je ze één voor één vergaan.
Want wat ben je met woorden,
als mensen je niet verstaan....

                                                    (b)engel

Jij was echt een goede vriend.

Mijn beste kameraad :

Door ieder hart bemind.

Op niemand was je kwaad.

Ik was opgegroeid met jou.

We maakten veel plezier.

Een vriend die ik als broer beschouw.

Iedere dag samen op zwier.

Toch had je zelf veel verdriet.

En je wist dat ik je helpen zou.

Maar er over praten deed je niet.

Alsof je mijn hulp niet wou.

Waarom heb je het toch gedaan.

Waarom ontnam je, jezelf van het leven?

Nu zal je nooit meer naast me staan.

Nu kan ik je nooit meer vriendschap geven.

Toch laat ik je niet zomaar gaan.

Mijn hart is niet te klein.

Want in mijn hart blijf je bestaan.

Daar zal je eeuwig zijn.

Rust nu in vrede mijn beste vriend.

Ooit zijn we weer bij elkaar.

golven van gelukzaligheid

golven van gelukzaligheid
hebben mij van boeien bevrijd
zwevend op golven van geluid
suis ik het universum uit

mee met de tonen van het bestaan
zomaar op de gok meegegaan
te reizen sneller dan geluid of licht
niet verdwalen met je ogen dicht

mee te laten voeren door je gevoel
laat je je gaan, ruim en koel
meegenomen door je wezen
op reis zonder kaart te lezen

de diepte in, de stilte achterna
ik weet echt niet meer waar ik naar toe ga
vervuld door overgave laat ik me leiden
naar het land van nu zonder tijden

meegevoerd door hemelse winden
de mond gesnoerd in zalig welbevinden
ingegeven door het ritme van mijn hart
voor eeuwig helder, nooit meer verward

Willem

Papa,

Omdat ik mijn ogen nu moet sluiten om je nog te kunnen zien, weet ik dat je weg bent.
Ik weet, dat je stem zal vervagen tot alleen nog hoorbaar in mijn hoofd.
Ik weet dat gevoel voor humor altijd deel van mij zal zijn,
maar de stilte van je grappen zegt mij dat je niet meer bij ons bent.
Ik hoop, als ik in de spiegel kijk een glimp op te kunnen vangen van jouw wilskracht, wijsheid en gave om mensen te accepteren zoals ze zijn.
En in mijn eigen liefde voor de kleine dingen, voel ik jouw gemis.
Ik weet nog die ogen, als de lucht zo blauw.
Donderslagen en zonnestralen, zij voorspelden het weer in huis.
Omdat ze nu voor altijd gesloten zullen blijven, weet ik dat je bent heengegaan.
Ik weet dit alles, maar toch.......

dood ben je pas als ik dit alles ben vergeten.

Amy       

Zeg me wie je ziet...

 Zeg me wie je ziet
Wanneer je naar me kijkt
Als je het met vroeger vergelijkt
Krijg je dan nog steeds zomaar kippenvel
Of tranen van geluk
Heb je die nog wel?
Vieren we nog feest
Of teren we alleen op wat er is geweest?
Zeg me wat je voelt
De muur waar ik op stuit
Ik kom er niet doorheen dus schreeuw het uit
Voel jij je alleen
Of door mij ontkend?
Zeg me alsjeblieft
Waarom je hier nog bent
Vind je het nog fijn
Wanneer je wakker word
Om dicht bij mij te zijn?
Als je bij me blijft
Doe het dan bewust
Luister naar je hart
Wanneer je mond de mijne kust
En als je 't niet meer weet vraag het aan de tijd
Vecht je voor geluk
Of tegen eenzaamheid.
Voel je niet alleen
Zie je dan niet door je tranen heen
Hoeveel ik van je hou
Dat ik naar je verlang?
Ik weet niet wat je voelt
En dat maakt mij zo bang!
Zeg me wie je ziet
Wanneer je naar me kijkt
Ik heb jouw ogen niet...
Zeg me wie je ziet...
                                 Marco Borsato

Vriendschap ~*~

Vrienden zoals wij dat zijn,
Zijn in een leven heel erg fijn.

Nooit gezien, alleen maar gesproken,
Een luisterend oor, is in mijn leven opgedoken.

Gewoon even alles kunnen delen,
Zonder dat het echt gaat vervelen.

Een ander begrijpen waar je over praat,
Dat zijn vrienden waar het in het leven om gaat.

Liefde voor een medemens,
Is toch ieders hartenwens.

Een vriendschap die niet verloren hoeft te gaan,
Maar weet op welke plek ze staan.

Mogen we zijn als goeie vrienden, in het verschiet,
Ik hoop dat jij dat ook zo ziet.

Want met een vriend als jou ben ik erg blij,
En ik hoop dat jij dat ook bent met mij.
(Anoniem)

Het kind in ons.

Waar is het kind in ons gebleven,
het kind dat zich nog verwonderen kon over kleine dingen,
over de eerste warme stralen van de zon?

Waar is het kind in ons gebleven,
waar is het naar toe gegaan?
Het kind dat vrijuit durfde te lachen,
ik vraag je: heeft dat kind ooit wel bestaan?

O zeker wel, vast en zeker,
maar we weten het vaak niet meer.
Vaak werden we gekwetst,
en dat deed zeer.

Maar als het gebeurt,
als je de moed hebt om te kijken,
te voelen, weer te worden als een kind,
weet dan dat je wordt gedragen,
op de wolken,door het water,
in het ruisen van de wind.

Weet dan dat je wordt gedragen door God.
Je bent en blijft altijd Zijn Kind.

Het Licht

Het licht dat jij me hebt laten zien,
Is mooier dan het licht van de zon,
Is helderder dan het licht van de maan.
Het licht dat jij me liet zien,
Is het licht van liefde.
De zon en maan,
Zijn belangrijk voor een mens,
Maar zonder liefde
kan geen enkel mens bestaan.

Mama
je bent mijn steun, mijn rots
ik ben gewoon apetrots.
je bent iemand om van te houden
en aan wie ik mijn vreugde
pijn en verdriet kan toe vertrouwen.
het idee dat je van me houd
is mij meer waard dan bergen goud.
je blijft gewoon wie je bent
al heb je nog zoveel pijn en verdriet gekend.
maar jij laat je niet kennen
daarom wil ik jou nu eens verwennen.
iemand die al zo veel heeft meegemaakt
en toch nog zoveel geduld en liefde kan delen.
natuurlijk is er wel eens gemopper
maar mama
jij blijft mijn topper!

Bidden wij voor

Bidden wij voor moed voor allen die wanhopen.
Bidden wij voor sterkte voor allen die hun medemensen,

zelfs hun partner of kinderen niet begrijpen.
Bidden wij voor inzicht voor allen die op zoek zijn naar geloof in God.
Bidden wij voor allen die zich niet goed thuis voelen in het huis van de Vader, in onze kerken en kapellen
Bidden wij voor alle zieken, gehandicapten, voor allen die zorgen hebben.
Bidden wij dat de maatschappij de kracht van het geloof zou zien door het voorbeeld van christenen.
Bidden wij dat we de eenvoud en zachtmoedigheid van Maria nooit zullen vergeten.
Bidden wij voor hen van wie we houden of niet genoeg houden.
 Bidden wij voor alle zorgen en vragen in ons hart.

De eik is een boom
waar je lang naar kunt kijken,
hij is vaak zo hoog en zo oud.
Hij wordt ook door iedereen bewonderd,
vooral om zijn prachtige hout.
De bladeren gaan in september verkleuren,
maar 's zomers zijn ze mooi groen.

Wil je ook graag zo'n boom in je tuin,
dan hoef je maar een ding te doen
stop eerst een eikel onder de aarde
 zo is deze boom ook ontstaan,

en als je dan héél veel later gaat kijken,
hang ik er misschien wel aan!

Sandy.

Doe je ogen open en kijk

zie om je heen en vergelijk

aanschouw de vele kleuren

ruik de unieke geuren

zie het wonder van de zon

als de aardse levensbron

Sandy.

ALS JE OUDER BENT,

MOET JE STERKER IN JE SCHOENEN STAAN DAN OOIT.

WANT: 

Als de jeugd moe is zijn ze aan vakantie toe,
als oude mensen moe zijn, zegt men:
ze takelen wel af hé...?

 Als de jeugd bezwaren maakt,

hebben ze een uitgesproken mening
als oude mensen bezwaren maken
hebben ze het niet goed begrepen.

 Als de jeugd verliefd is, voelt men zich jong
als oude mensen verliefd zijn,
vindt men dat kinderachtig.

 Als bij de jeugd iets mislukt zegt men:
"volgende keer gaan we er weer hard tegenaan "
als oude mensen dat gebeurt, zegt men:
"laat maar, dat heeft toch geen zin meer. "

 Als je jeugd iets vergeet zegt men:
"Ik heb het ook zo waanzinnig druk "
als oude mensen iets vergeten dan
zeggen we: "Hij wordt dement."

 Als de jeugd depressief is,

 hebben ze problemen,als oude mensen depressief zijn,
dan moeten ze niet zo zeuren.

Vergissen is menselijk maar om de boel echt

 in het honderd te laten lopen
kun je beter een computer gebruiken

Wie geen dissonantie kent,

 is niet in staat harmonie te waarderen

Ik heb een steen verlegd
in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen.
 
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee.
 
 
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
 
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

 Dit werdt me doorgestuurd via e-mail.
Via een reactie kom ik te weten dat dit een tekst is van Bram Vermeulen.

Zonder Vrienden kan ik niet !! 

Je kunt desnoods wel zonder geld. Al is dat voor je maag niet fijn
Nog erger als een vrouw je kwelt. Want dan doet ook je hart nog pijn
Ik weet, het kan verschrikkelijk zijn Liefst heb 'k een vriend met wie 'k almaar Langdurig zeuren kan hoe ’t was En ik heb troost in mijn verdriet
Mijn makker, schenk me nog een glas Want zonder vrienden kan ik niet 

Raar is het leven toch, ik hou al niet zo veel van alcohol
Maar uitgerekend om een vrouw Sla ik 't naar binnen tot ik vol
En snikkend van de bittere lol Direct in slaap val in een stoel
Daar vindt een vriend mij, ruimt mijn boel. Ik wankel, prevel vals een lied
Omdat 'k me toch gelukkig voel Maar zonder vrienden kan ik niet 

Bedrogen ben ik vaker wel Ook heb ik meer een vrouw bemind
Uit ging het steeds, maar aan die hel Denkt toch geen mens als het begint
Een man blijft toch altijd een kind Wie droomt niet van het paradijs
Ineens wordt niemand oud en wijs Je krijgt voor vreugde vaak verdriet
Niet over rozen gaat de reis Maar zonder vrienden kan ik niet 

Laat mij maar schuiven, want ik red Er toch nog altijd wel iets van
Nu God verhoor dan dit gebed Neem alles als 't niet anders kan
Alleen mijn vrienden, laat die dan Er blijft mij anders niets, o Heer
Rampzaliger kan toch niet meer Terwijl u mij in tranen ziet
Zweer ik desnoods, ik drink niet meer Maar zonder vrienden kan ik niet

 Lieve God, mag ik iets vragen?
Waarom is er onrecht in het leven? Waarom toch problemen alle dagen, waarom ons al dat leed gegeven? Is de mens dan werkelijk gedoemd te lijden? Schiepen wij zelf deze hel? Waarom toch oorlog alle tijden? Waarom reageert men steeds zo fel? Waarom sterven goede mensen steeds zo jong en blijven de slechte langer leven? Waarom spreken zo velen met haat op de tong en kan de mens nauwelijks nog vergeven? Waarom toch zoveel honger om ons heen, of ziektes en geweld? Is uw hart dan soms van steen? Is de mens voor u soms uitgeteld? Waarom maakt men eerlijke mensen zwart, wordt er in uw naam steeds gestreden? Heeft u zoveel wroeging in uw hart, en luistert u niet meer naar gebeden? Waarom is vrijheid een illusie, zegt een ander wat je moet doen? Waarom maken mensen ruzie, over bezit en over poen?
Leeft u eigenlijk nog wel mijn heer, of bent u al lang gegaan?
Of denkt u keer op keer, laat de mens maar gaan?
Kunt u me dan misschien vertellen, wat we zelf kunnen veranderen? Kunt u mij niet even bellen, dan vertel ik het de anderen. Want echt er moet toch iets gebeuren, dit leed is veel te groot! Teveel mensen die steeds treuren, de hele mensheid is in nood! Zeg me wat ik moet doen voor u! Hoe kunnen we de ondergang voorkomen? Zeg het me hier en nu, of bestaat u alleen maar in onze dromen? Wijs me de weg die ik moet gaan, en ik vertel een ieder wat u zei! Al moet ik reizen hier ver vandaan, ik maak de mens weer blij! Dus lieve God, ik vraag u weer, leid ons allen naar geluk. Dan dankt ieder u keer op keer, hun liefde gaat dan nooit meer stuk! Dank u dat ik dit mocht vragen, al begon ik hem eventjes te knijpen. Ik dank u ook voor al die dagen, dat ook anderen het gaan begrijpen!

Koffieklets in de vasten.

Koffieklets? Vasten?

Het stelt allemaal niets voor maar,

Wij, vrouwen, weten beter!

Samen een kop koffie drinken

Is even halt houden

midden de drukte van het werk

Even uit de sleur stappen en gaan zitten

Om te keuvelen, te babbelen, bij te praten.

De tijd even tijd laten zijn.

Koffiestop.

Vastentijd,

Stop de tijd, pak een koffie

Vertel eens niet over het weer

Over de kinderen, je gezondheid

Over de vorige of komende activiteit

Over je geliefkoosde soap

Over jezelf

Neem de tijd om stil te staan

Bij al wat in die simpele kop koffie zit:

Groeitijd onder de hete zon

Kostbaar water

Arbeid van mensenhanden

Moeizaam verdiende loon

Eerlijk verhandelde koopwaar

En erbovenop:

Een wolkje rechtvaardigheid

Een klontje zoetigheid

Warmte, geur, gezelligheid

Stop de tijd

Drink een kop koffie

En deel je solidariteit

Broederlijk en zusterlijk

Roos Maes

PS: Meer info over de koffiestop?

 www.koffiestop.be