Moederdag.

De weg der dualiteit

De weg der dualiteit is een manier van kijken een weg der eenzaamheid een verdeling tussen armen en rijken.  Zie voor jezelf dit schouwspel aan terwijl je er deel van bent neem eens wat afstand zodat je de weg der tegenstellingen herkent.

Laat jij je meenemen in deze eeuwige stroom het spel der extremiteiten
of ontwaak je uit de droom? Beslis voor jezelf of jij je laat meesleuren in waarheden en ideologieën kortom in het grote wereldgebeuren.

Hup, daar ga je weer van boven naar beneden en zo heeft elke zijde er opeens weer twee. Tot je besluit en tot inzicht komt zo gaat het dus niet meer zoek je opnieuw de rust verdwaal je niet elke keer.  In het eeuwige gedoe van dan weer hoog en dan weer laag even sterk, dan weer slap supersnel en daarna weer traag.

Er is een weg van het midden een waarvan je zegt ik voel me lekker dat niemand me dat nooit eerder heeft uitgelegd. Open je hart en ontdek je bent van nature goed op dat moment twijfel je niet meer en is er enkel overvloed.

Rest er geen vraag van wie is er nou schuldig ga je voorbij aan vijanddenken en ben je gewoon geduldig Omdat je in verwondering bent onschuldig in het leven in plaats van steeds maar hebben veranderd het in geven.

Want het is geen geheim meer waar de rijkdom te vinden valt waar een mens eerst buiten zichzelf zocht ligt in zijn kern alles uitgestald. Voor wie het wil zien
is er van alles veel dan is er plaats voor delen wordt je wereld één geheel.

Een geheel dat is wat je vindt dan straalt het licht door jou en voel je je door alles en iedereen bemind.

Willem.

Doe het niet!

Pappa pleeg geen zelfmoord!
Het doet veel mensen verdriet.
Wat heb je er nu aan?!
Pappa doe het niet!
Zelfmoord plegen is niet fijn.
Het zal een blijvende herinnering zijn.
In deze donkere dagen van pijn en verdriet,
Wil ik even zeggen:
Pappa doe het niet!
Ook al heb je geen zin meer.
Blijf toch door gaan met je leven.
Je zegt dat je geen zin meer hebt.
Maar diep van binnen sta je daar erg van te beven.
Voor de laatste keer dat ik dit zeg:
Pappa doe het niet!!!...

Altijd iets niet te benamen

Altijd voel ik een gemis

en ook al zijn we samen

ergens is er droevenis

Ik denk en voel teveel

het ligt allemaal aan mij

zorgen zijn dan mijn deel

mijn geest voelt dan niet vrij

ogenschijnlijk is alles oké

toch voelt het mij zo niet

en al zijn we met ons twee

het is niet echt wat men ziet

ik wou dat ik beschrijven kon

de emoties die ik voel

heimwee naar éénheid in de bron

dit aardse leven, een moeilijk doel.

Er lopen mensen om je heen,
maar niet één ziet je verdriet!
Niet één ziet de oorlog tussen liefde en haat,
niet één weet wat er in je hoofd omgaat!

Mensen begrijpen geen gevoelens,
enkel de woorden;
enkel de woorden die vaak verkeerd zijn uitgedrukt!
Niemand weet wat een ander voelt,
niemand weet wat hij precies bedoelt!

En zet je jouw gevoelens om in woorden,
dan zie je ze één voor één vergaan.
Want wat ben je met woorden,
als mensen je niet verstaan....

                                                    (b)engel

Jij was echt een goede vriend.

Mijn beste kameraad :

Door ieder hart bemind.

Op niemand was je kwaad.

Ik was opgegroeid met jou.

We maakten veel plezier.

Een vriend die ik als broer beschouw.

Iedere dag samen op zwier.

Toch had je zelf veel verdriet.

En je wist dat ik je helpen zou.

Maar er over praten deed je niet.

Alsof je mijn hulp niet wou.

Waarom heb je het toch gedaan.

Waarom ontnam je, jezelf van het leven?

Nu zal je nooit meer naast me staan.

Nu kan ik je nooit meer vriendschap geven.

Toch laat ik je niet zomaar gaan.

Mijn hart is niet te klein.

Want in mijn hart blijf je bestaan.

Daar zal je eeuwig zijn.

Rust nu in vrede mijn beste vriend.

Ooit zijn we weer bij elkaar.

golven van gelukzaligheid

golven van gelukzaligheid
hebben mij van boeien bevrijd
zwevend op golven van geluid
suis ik het universum uit

mee met de tonen van het bestaan
zomaar op de gok meegegaan
te reizen sneller dan geluid of licht
niet verdwalen met je ogen dicht

mee te laten voeren door je gevoel
laat je je gaan, ruim en koel
meegenomen door je wezen
op reis zonder kaart te lezen

de diepte in, de stilte achterna
ik weet echt niet meer waar ik naar toe ga
vervuld door overgave laat ik me leiden
naar het land van nu zonder tijden

meegevoerd door hemelse winden
de mond gesnoerd in zalig welbevinden
ingegeven door het ritme van mijn hart
voor eeuwig helder, nooit meer verward

Willem

Papa,

Omdat ik mijn ogen nu moet sluiten om je nog te kunnen zien, weet ik dat je weg bent.
Ik weet, dat je stem zal vervagen tot alleen nog hoorbaar in mijn hoofd.
Ik weet dat gevoel voor humor altijd deel van mij zal zijn,
maar de stilte van je grappen zegt mij dat je niet meer bij ons bent.
Ik hoop, als ik in de spiegel kijk een glimp op te kunnen vangen van jouw wilskracht, wijsheid en gave om mensen te accepteren zoals ze zijn.
En in mijn eigen liefde voor de kleine dingen, voel ik jouw gemis.
Ik weet nog die ogen, als de lucht zo blauw.
Donderslagen en zonnestralen, zij voorspelden het weer in huis.
Omdat ze nu voor altijd gesloten zullen blijven, weet ik dat je bent heengegaan.
Ik weet dit alles, maar toch.......

dood ben je pas als ik dit alles ben vergeten.

Amy       

Zeg me wie je ziet...

 Zeg me wie je ziet
Wanneer je naar me kijkt
Als je het met vroeger vergelijkt
Krijg je dan nog steeds zomaar kippenvel
Of tranen van geluk
Heb je die nog wel?
Vieren we nog feest
Of teren we alleen op wat er is geweest?
Zeg me wat je voelt
De muur waar ik op stuit
Ik kom er niet doorheen dus schreeuw het uit
Voel jij je alleen
Of door mij ontkend?
Zeg me alsjeblieft
Waarom je hier nog bent
Vind je het nog fijn
Wanneer je wakker word
Om dicht bij mij te zijn?
Als je bij me blijft
Doe het dan bewust
Luister naar je hart
Wanneer je mond de mijne kust
En als je 't niet meer weet vraag het aan de tijd
Vecht je voor geluk
Of tegen eenzaamheid.
Voel je niet alleen
Zie je dan niet door je tranen heen
Hoeveel ik van je hou
Dat ik naar je verlang?
Ik weet niet wat je voelt
En dat maakt mij zo bang!
Zeg me wie je ziet
Wanneer je naar me kijkt
Ik heb jouw ogen niet...
Zeg me wie je ziet...
                                 Marco Borsato

Vriendschap ~*~

Vrienden zoals wij dat zijn,
Zijn in een leven heel erg fijn.

Nooit gezien, alleen maar gesproken,
Een luisterend oor, is in mijn leven opgedoken.

Gewoon even alles kunnen delen,
Zonder dat het echt gaat vervelen.

Een ander begrijpen waar je over praat,
Dat zijn vrienden waar het in het leven om gaat.

Liefde voor een medemens,
Is toch ieders hartenwens.

Een vriendschap die niet verloren hoeft te gaan,
Maar weet op welke plek ze staan.

Mogen we zijn als goeie vrienden, in het verschiet,
Ik hoop dat jij dat ook zo ziet.

Want met een vriend als jou ben ik erg blij,
En ik hoop dat jij dat ook bent met mij.
(Anoniem)

Het kind in ons.

Waar is het kind in ons gebleven,
het kind dat zich nog verwonderen kon over kleine dingen,
over de eerste warme stralen van de zon?

Waar is het kind in ons gebleven,
waar is het naar toe gegaan?
Het kind dat vrijuit durfde te lachen,
ik vraag je: heeft dat kind ooit wel bestaan?

O zeker wel, vast en zeker,
maar we weten het vaak niet meer.
Vaak werden we gekwetst,
en dat deed zeer.

Maar als het gebeurt,
als je de moed hebt om te kijken,
te voelen, weer te worden als een kind,
weet dan dat je wordt gedragen,
op de wolken,door het water,
in het ruisen van de wind.

Weet dan dat je wordt gedragen door God.
Je bent en blijft altijd Zijn Kind.

Het Licht

Het licht dat jij me hebt laten zien,
Is mooier dan het licht van de zon,
Is helderder dan het licht van de maan.
Het licht dat jij me liet zien,
Is het licht van liefde.
De zon en maan,
Zijn belangrijk voor een mens,
Maar zonder liefde
kan geen enkel mens bestaan.

Mama
je bent mijn steun, mijn rots
ik ben gewoon apetrots.
je bent iemand om van te houden
en aan wie ik mijn vreugde
pijn en verdriet kan toe vertrouwen.
het idee dat je van me houd
is mij meer waard dan bergen goud.
je blijft gewoon wie je bent
al heb je nog zoveel pijn en verdriet gekend.
maar jij laat je niet kennen
daarom wil ik jou nu eens verwennen.
iemand die al zo veel heeft meegemaakt
en toch nog zoveel geduld en liefde kan delen.
natuurlijk is er wel eens gemopper
maar mama
jij blijft mijn topper!

Bidden wij voor

Bidden wij voor moed voor allen die wanhopen.
Bidden wij voor sterkte voor allen die hun medemensen,

zelfs hun partner of kinderen niet begrijpen.
Bidden wij voor inzicht voor allen die op zoek zijn naar geloof in God.
Bidden wij voor allen die zich niet goed thuis voelen in het huis van de Vader, in onze kerken en kapellen
Bidden wij voor alle zieken, gehandicapten, voor allen die zorgen hebben.
Bidden wij dat de maatschappij de kracht van het geloof zou zien door het voorbeeld van christenen.
Bidden wij dat we de eenvoud en zachtmoedigheid van Maria nooit zullen vergeten.
Bidden wij voor hen van wie we houden of niet genoeg houden.
 Bidden wij voor alle zorgen en vragen in ons hart.

De eik is een boom
waar je lang naar kunt kijken,
hij is vaak zo hoog en zo oud.
Hij wordt ook door iedereen bewonderd,
vooral om zijn prachtige hout.
De bladeren gaan in september verkleuren,
maar 's zomers zijn ze mooi groen.

Wil je ook graag zo'n boom in je tuin,
dan hoef je maar een ding te doen
stop eerst een eikel onder de aarde
 zo is deze boom ook ontstaan,

en als je dan héél veel later gaat kijken,
hang ik er misschien wel aan!

Sandy.

Doe je ogen open en kijk

zie om je heen en vergelijk

aanschouw de vele kleuren

ruik de unieke geuren

zie het wonder van de zon

als de aardse levensbron

Sandy.

ALS JE OUDER BENT,

MOET JE STERKER IN JE SCHOENEN STAAN DAN OOIT.

WANT: 

Als de jeugd moe is zijn ze aan vakantie toe,
als oude mensen moe zijn, zegt men:
ze takelen wel af hé...?

 Als de jeugd bezwaren maakt,

hebben ze een uitgesproken mening
als oude mensen bezwaren maken
hebben ze het niet goed begrepen.

 Als de jeugd verliefd is, voelt men zich jong
als oude mensen verliefd zijn,
vindt men dat kinderachtig.

 Als bij de jeugd iets mislukt zegt men:
"volgende keer gaan we er weer hard tegenaan "
als oude mensen dat gebeurt, zegt men:
"laat maar, dat heeft toch geen zin meer. "

 Als je jeugd iets vergeet zegt men:
"Ik heb het ook zo waanzinnig druk "
als oude mensen iets vergeten dan
zeggen we: "Hij wordt dement."

 Als de jeugd depressief is,

 hebben ze problemen,als oude mensen depressief zijn,
dan moeten ze niet zo zeuren.

Vergissen is menselijk maar om de boel echt

 in het honderd te laten lopen
kun je beter een computer gebruiken

Wie geen dissonantie kent,

 is niet in staat harmonie te waarderen

Ik heb een steen verlegd
in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen.
 
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee.
 
 
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
 
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

 Dit werdt me doorgestuurd via e-mail.
Via een reactie kom ik te weten dat dit een tekst is van Bram Vermeulen.

Zonder Vrienden kan ik niet !! 

Je kunt desnoods wel zonder geld. Al is dat voor je maag niet fijn
Nog erger als een vrouw je kwelt. Want dan doet ook je hart nog pijn
Ik weet, het kan verschrikkelijk zijn Liefst heb 'k een vriend met wie 'k almaar Langdurig zeuren kan hoe ’t was En ik heb troost in mijn verdriet
Mijn makker, schenk me nog een glas Want zonder vrienden kan ik niet 

Raar is het leven toch, ik hou al niet zo veel van alcohol
Maar uitgerekend om een vrouw Sla ik 't naar binnen tot ik vol
En snikkend van de bittere lol Direct in slaap val in een stoel
Daar vindt een vriend mij, ruimt mijn boel. Ik wankel, prevel vals een lied
Omdat 'k me toch gelukkig voel Maar zonder vrienden kan ik niet 

Bedrogen ben ik vaker wel Ook heb ik meer een vrouw bemind
Uit ging het steeds, maar aan die hel Denkt toch geen mens als het begint
Een man blijft toch altijd een kind Wie droomt niet van het paradijs
Ineens wordt niemand oud en wijs Je krijgt voor vreugde vaak verdriet
Niet over rozen gaat de reis Maar zonder vrienden kan ik niet 

Laat mij maar schuiven, want ik red Er toch nog altijd wel iets van
Nu God verhoor dan dit gebed Neem alles als 't niet anders kan
Alleen mijn vrienden, laat die dan Er blijft mij anders niets, o Heer
Rampzaliger kan toch niet meer Terwijl u mij in tranen ziet
Zweer ik desnoods, ik drink niet meer Maar zonder vrienden kan ik niet