Zondag 14 mei 2006
Ook dit is moederdag.
Een allerlaatste gedicht voor moederdag, want ook dit is moederdag!
Je leeft je eigen leven, wat zij er ook van vind.
Je bent allang geen kind meer, al blijf je ook haar kind.
Je wilt er over praten, maar niet op haar manier.
Je zult haar best verdriet doen, maar niet voor je plezier.
Je bent allang geen kind meer, al blijf je ook haar kind.
Je wilt er over praten, maar niet op haar manier.
Je zult haar best verdriet doen, maar niet voor je plezier.
Wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag
en dan opeens dan is ie er die dag.
en dan opeens dan is ie er die dag.
De dag waarop je moeder sterft dat jij wordt los gelaten.
en al die eigenschappen erft die jij zo in haar haatte.
De scherpe tong, de bokkenpruik, de zure schooljuffrouw,
die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou.
Maar hopelijk ook de andere kant de aardige, de zachte,
maar of je die hebt meegeerfd vat nog maar af te wachtten.
De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn.
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn.
en al die eigenschappen erft die jij zo in haar haatte.
De scherpe tong, de bokkenpruik, de zure schooljuffrouw,
die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou.
Maar hopelijk ook de andere kant de aardige, de zachte,
maar of je die hebt meegeerfd vat nog maar af te wachtten.
De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn.
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn.
Wat al die jaren fout ging komt dan niet meer terecht.
En wat je nog wou zeggen, blijft eeuwig ongezegd.
De machteloze frasen van je genegenheid.
En dat het niet haar schuld was en ook dat het je spijt.
De dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou,
en dan zo graag nog 1 keer zeggen zou.
En wat je nog wou zeggen, blijft eeuwig ongezegd.
De machteloze frasen van je genegenheid.
En dat het niet haar schuld was en ook dat het je spijt.
De dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou,
en dan zo graag nog 1 keer zeggen zou.
De dag waarop je moeder sterft, de dag die al je dagen,
van dan af aan wat grijzer stemt al hou je niet te klagen.
Je hebt je goeie vrienden nog, die staan je ook dichtbij,
en als je soms een minnaar zoekt dan staan ze in de rij.
van dan af aan wat grijzer stemt al hou je niet te klagen.
Je hebt je goeie vrienden nog, die staan je ook dichtbij,
en als je soms een minnaar zoekt dan staan ze in de rij.
Maar niemand zal meer weten hoe je met je pop kon spelen.
En niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
De dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kunt en klein.
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn
En niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
De dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kunt en klein.
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn
Geschreven door Leentje-Scorpio om 16:21
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
De dag waarop je...