AAN DE OEVER VAN DE LEVENSSTROOM
Aan de oever van de levensstroom
heb ik mijn tranen van verdriet gehuild,
me afgevraagd waarom zoveel mensen lijden.
Aan de oever van de levensstroom
heb ik mijn stille pijn gevoeld,
mijn boosheid weg geschreid
bij het overzien van voorbije tijden.
Aan de oever van de levensstroom
heb ik het falen van mezelf en velen
waargenomen en aanvaard,
heb zowel mezelf als de ander daar vergeven.
Aan de oever van de levensstroom
ben ik gewaar geworden,
heb ik gezien,
onwetendheid werd weten.
Rust en vrede vloeiden mij te binnen.
Aan de oever van de levensstroom
heb ik stil verwijld voor het aangezicht van de Kosmische Ziel,
heb me gebogen, gebeden en besloten
de weg te gaan van liefde en waarachtig zijn.
COR