Op een dag moest er een belangrijke opdracht worden vervuld. Iedereen dacht dat het iemand het wel zou doen. En hoewel iedereen het kon, deed niemand het. Hierdoor werd iedereen boos. Want het was de taak van iedereen, en nu had niemand het gedaan. Iedereen dacht dat iemand het had kunnen doen, maar niemand had zich gerealiseerd dat niet iedereen het wilde doen. Aan het einde beschuldigde iedereen iemand omdat niemand deed wat iedereen had kunnen doen.
Zou het niet mooi zijn als ik .... Ophield met jou te veroordelen, respect had voor jouw keuzes. Ook als ik ze niet helemaal begreep. Jou je geluk niet misgunde, milder was voor jou. Jou je in je waarde liet, echt naar jou luisterde, niet meteen klaarstond met mijn mening, mezelf minder snel bedreigd zou voelen, mezelf kon relativeren. Mijn oogkleppen op het nachtkastje kon laten liggen. Niet langer bang van je was omdat ik je niet ken. Kon inzien dat niet iedereen op dezelfde vlakken hoeft uit te blinken, simpelweg van je leerde houden, inplaats van je te beroordelen. Op je uiterlijk, je baan, je status, je kleur, je opleiding, je intresses, en je meningen. Volop kon leven in een multiculturele wereld. Zou het niet mooi zijn als ik... Verdraagzaam was tegenover mezelf en daardoor verdraagzaam tegenover jou!
Een warm gevoel krijg ik van binnen wanneer ik denk aan jou. Een zinderend verlangen, steeds meer besef ik hoeveel ik van je hou. Met mijn ogen gesloten waan ik me in een heerlijke droom: Leg je dicht naast me nog heerlijk slaperig sloom. Langzaam strelen mijn vingertoppen over je rug en langs je armen. Ik laat je genieten en je lichaam verwarmen. En ik maak je gek van verlangen. Lieve woordjes fluister ik in je oor. De wekker gooi ik aan de kant, en ga de hele dag zo met je door, want je bent het mooiste wat er is.
Alleen zijn, je zou er bang van worden, maar dan toch weer niet. Omdat er toch ergens op de wereld iemand is die aan jou denkt. Het is niets waard. Men zegt soms; ik heb niemand nodig, maar heel diep vanbinnen, zit het verdriet van alleen zijn. Iemand om je heen, iemand om mee te praten, iemand die naar je luistert, iemand die je vriend wil zijn, en die je respecteert hoe je bent. Je echte vrienden leer je kennen als je ze echt nodig hebt. Of als je alleen komt te staan. En dan nog zeggen : " Dat je niemand nodig hebt"!
Ik hou van het leven Ik heb me af en toe ongeremd hopeloos intens ellendig gevoeld kapot van verdriet. Maar...onder dat alles weet ik nog steeds vrij zeker dat alleen al in leven zijn iets geweldigs is.
De vriendenboom Ergens op de wereld staat een levensboom een sterke boom, de vriendenboom. Een die niet van zon en regen leeft maar van een beetje tederheid, vriendschap en genegenheid we zijn het langzaam vergeten.
't Is misschien onvervulde kinderdroom, die boom van mij, de vriendenboom. Maar hij zou er moeten wezen. Overal waar mensen samen zijn arm of rijk en groot of klein dat moet de hele wereld weten.
Als je maar oprecht naar die boom wilt zoeken staat hij heel dichtbij misschien kun je 'm uit je venster zien maar hij staat nergens in de boeken.
Als je durft te leven zonder angst of schroom, dan groeit hij wel de vriendenboom. En je zult het met me eens zijn; 't allermooiste van de hele schepping is de vriendenboom.
Welke is de beste dag, de beste dag van het leven, de dag waarop je hopen mag, te lukken in je streven?
Welke is de beste dag, de beste dag in het leven, de dag waarop je durven mag en volop gas mag geven?
Het is vandaag die beste dag, waarop je niet alleen maar mag, maar je gewis je kans moet wagen, wil je gewis in het leven slagen, want wachten op wat morgen komt veel plannen van de tafel gomt.
Morgen is niet gegeven aan iedereen jong of oud. Maar vandaag zou het je laatste kans kunnen zijn om naast diegene te lopen, te liggen waarvan je houdt. Doe dus vandaag, wat je morgen wilde doen, zeggen. Als het morgen dan niet zou kunnen hoef je het niemand uit te leggen. Neem, vandaag die extra tijd, voor een knuffel, kus of lach waardoor je morgen door andere omstandigheden niet spijt kan hebben, wat je morgen niet geven mag. Hou diegene extra vast geef een knuffel en een kus. Vertel ze hoeveel je van ze houdt en dat je dat altijd zal blijven doen met een glimlach. Neem de tijd om te vertellen "Sorry" Vergeef me Dank je of het is goed. En als morgen dan niet meer zou komen heb je morgen geen spijt, en dat is zoals het gaan moet.
Ze waren met drieën
