morgenstond

De morgen blond en onbevangen
verwisselt momenten van verlangen
naar bloot ochtendrood, zonder vervolg

wijzer dan uren die verstrijken
glijdt mijn vinger door je haren
om dan met een leeg gevoel terug te keren

wij voelen ons God, zodra het verlangen zich laat horen...
en niemand, maar dan ook niemand
kan ons ooit van dit hemels gevoel beroven.