Woensdag 4 oktober 2006
morgenstond
De morgen blond en onbevangen
verwisselt momenten van verlangen
naar bloot ochtendrood, zonder vervolg
wijzer dan uren die verstrijken
glijdt mijn vinger door je haren
om dan met een leeg gevoel terug te keren
wij voelen ons God, zodra het verlangen zich laat horen...
en niemand, maar dan ook niemand
kan ons ooit van dit hemels gevoel beroven.
Geschreven door lazey om 22:50
Reageer op dit bericht