Het verleden... deel 1

Via een levendig relaas van mijn collega A. W. wist ik reeds zaterdagavond dat mijn leerlingen inderdaad het gezochte deel van het document, alsook het begeleidend schrijven van Het Kleine Volkje in hun bezit hadden.

Ter plaatse hadden zij zich over deze meevaller zeer opgetogen en tevreden getoond.
Maar wat hen vooral intrigeerde, was dat de oplossingen, gevonden door het kleine volkje, in onzichtbare inkt geschreven waren.

Anderzijds waren zij voldoende bezorgd over de veiligheid van het gevonden document, want ondanks het feit dat een van de begeleiders voorgesteld had om daar ter plaatse reeds te trachten om het onzichtbare zichtbaar te maken, hadden ze toch maar beslist dat zij dat liever veilig op school zouden doen.

Toen ik maandagmiddag op school arriveerde, werd ik reeds opgewacht door een groepje leerlingen die er absoluut op stonden dat ik onmiddellijk het gevonden deel veilig in de kluis ging opbergen.
Wat ik dan ook deed.

Zij vertelden mij intussentijd in geuren en kleuren wanneer, waar en hoe zij het pakje gevonden hadden, hoe de begeleiders hierop gereageerd hadden en hoe moeilijk het geweest was iedereen ervan te overtuigen dat er best zo weinig mogelijk, om niet te zeggen niet, over dit voorval moest gepraat worden. Gelukkig hadden slechts een paar begeleiders weet van de vondst en zij wisten dat in dit geval zwijgen = goud !

Tijdelijk moest ik hun enthousiasme wel afremmen, want er was nu geen mogelijkheid om het document te onderzoeken en de volgende les moesten zij alweer op pad ... misschien terug in het verleden ?

Daarom werd er dadelijk beslist dat zij donderdag tijdens de middagpauze weer samen zouden komen om te zoeken naar oplossingen.

Dit was de inhoud van het begeleidend schrijven* van het kleine volkje:

“Vrede zij met U.

Mijn naam is Pien Woordvliet. Ik ben de schrijver in opdracht.
Wij zijn nakomelingen van het kleine volk en wij wonen hier al sinds het allereerste begin.
Wij leven in dezelfde ruimte ( als jullie ) maar… in een andere tijd.
Dat weten wij omdat er af en toe – hoe vreemd ook – scheuren zijn in het weefsel van de tijd.
Dan vinden wij in ons bos onverwacht vreemde dingen – zelfs verdwaalde reizigers – uit jullie tijd.
Omdat het soms jaren kan duren vooraleer er weer een scheur komt in het weefsel van de tijd, worden al die dingen eerst zorgvuldig gecontroleerd op “schoonheid”.
Al het goede dat wij vinden, wordt gekoesterd, met de grootste zorg omringd en soms zelfs met de nodige eerbied in ons leven gebruikt.
Al het foute wordt onmiddellijk onschadelijk gemaakt, ingekapseld en door de krachtigste geesten bewaakt.
En de vreemdelingen…
Wel…
Zij die zich hier gelukkig voelen, een goed aura tonen en die – net als onze jongeren die de stap naar de volwassenheid zetten – vrijwillig en ongedwongen “Titatovenaarskruid” gegeten hebben, leven als gerespecteerde leden in onze maatschappij.
En alhoewel zij niet zolang leven als wij – onze oudste ouderling is 555 jaar – ervaren wij hen als zeer levenslustig en gezond. Hun grote families zijn voor ons een bron van vreugde en een verrijking van onze samenleving.
De enkelen die jullie tijd niet kunnen missen, verdrietig en ongelukkig zijn hier bij ons laten wij “vergeetmijnietthee” drinken. Zij slapen dan en dromen hun verleden als heden.
Pas als er weer een scheur in het weefsel van de tijd ontdekt is, worden zij als bij weerlicht gewekt en weer hun tijd ingestuurd. Weliswaar enkel nadat eerst iedere herinnering aan hun verblijf in onze tijd definitief uit hun geheugen gewist is.

Maar nu ter zake.

Jaren geleden vond Speur Levendesteen, één van onze beste verkenners, in ons bos een onbekende stof vol met allerlei vreemde symbolen en kleuren.
Bij een eerste nazicht door onze onderzoekers bleek dat de vreemde materie bedekt was met sterrenstof , wat onze nieuwsgierigheid en inzet om te weten nog deed groeien.
Ook begrepen onze wijzen al snel dat zij slechts één beperkt deel van een document in bezit hadden.
Slechts na zeer grondige studie en veel zoekwerk ontdekten onze wetenschappers de betekenis van de vreemde tekens. Zij ontcijferden een en ander en vonden dat iemand ( Morgaine? ) in een andere tijd en wellicht zelfs in een andere ruimte naar de uiteindelijke oplossing van een verschrikkelijk probleem zocht.
Na raadpleging van onze beste voelers wisten wij dat het echt de bedoeling van Morgaine ( ? ) was kracht te gebruiken om geweldloos het goede weer recht te doen.
Onze geleerden hebben dan ook hun beste beentje voorgezet en vonden reeds een oplossing voor de meeste opdrachten en raadsels die zij onder ogen hadden.
Maar omdat één van onze droomvangers echter zeer boze beelden kreeg en één van onze zieners gevaar voorzag, zijn alle antwoorden met …. onzichtbare inkt genoteerd.
Enkel “als de tijd rijp zal zijn” zal onze beste zender de noodzakelijke informatie via gedachtestromen doorzenden aan de juiste persoon in jullie tijd, die dan het nodige zal doen…

Meer kan ik voor ieders veiligheid niet neerschrijven.

Behalve nog dit:
Bescherm het ‘document’ en de bijlagen van de brief
en laat wijsheid en kracht jullie leiden tot schoonheid.”

( * de tekst was geprint in de allerkleinste, leesbare druk )

Vrijdag was een bijzondere dag want dan gingen de leerlingen samen met leeftijdsgenoten van andere scholen op uitstap ter gelegenheid van hun feest van de vrijzinnige jeugd.

Zo’n speciale gelegenheid kon ik niet ongebruikt voorbij laten gaan.
Dus waren er voordien allerlei afspraken gemaakt.

Op donderdag had Tabeteb, ons leerling-heksje, alweer een mysterieuze e-mail verstuurd.

“Beste vrijdenkertje,
W – K – S
Het positielicht in het zuidoosten van jullie land wordt feller en feller…
Grote waakzaamheid is geboden!
Vrede zij met U.
Morgaine”

En mevr. A. W., één van de begeleiders, zou een speciaal pakje meenemen op uitstap..
Daarin zaten het 2^de deel van het verscheurde document, alsook een begeleidend schrijven van “het kleine volkje”.

Juf  A. zou ervoor zorgen dat mijn leerlingen het pakje tijdens de wandelrally konden vinden…

’s Maandags was ik bij de 6des al langs gegaan om te informeren hoe de G. W. P. verlopen was, maar ook om mijn leerlingen reeds mee te delen dat zij donderdag 3 opdrachten zouden moeten uitvoeren die nog dezelfde dag afgewerkt dienden te zijn…

Donderdag het 1^ste lesuur waren zij allen paraat om direct van start te gaan.
Het licht werd niet vergeten…

Tekst op hun opdrachtblad:
Opgelet!
Deze opdracht is een “ThuisMatch” waarbij er gespeeld wordt tegen de tijd…
Bovendien moet er ook nog waardig gekozen worden…

Van de hier volgende opdrachten moeten er minstens drie uitgevoerd worden binnen de voorziene tijd en tevens moeten ze gesitueerd kunnen worden in de juiste sfeer.
Elke groep kiest in onderling overleg één opdracht…
Verlies geen tijd!

Opdracht TM.1:
Schets en kleur ( door middel van plakkaatverf ) de wereld van Ayla zoals die eruit ziet als koningin Igraine en haar ridder-gemaal nog leven (mensen, dieren, dingen, de natuurlijke omgeving,…).

Opdracht TM.2:
Schets en kleur ( door middel van plakkaatverf ) de wereld van Ayla nadat Bulle Bak regent geworden is.

Opdracht TM.3:
maak een heel eenvoudige maquette van het koninklijke slot Schoonburg en omgeving in Democratia.

Opdracht TM.4:
a) boetseer de wapenschilden van Ayla en Will S’Kracht.
b) maak in klei kleine dieren en bloemen om de schrijn mee te versieren.

“Vrede zij met U”

Al snel hadden zij bepaald welke opdrachten zij zouden uitvoeren, want opdracht 2 werd unaniem weggestemd.
Maar bepalen wie wat ging doen, liep niet van een leien dakje…
Aai, aai… tijdsverlies !!!

Maar na enig “wel / toch niet” werden eindelijk de 3 groepen samengesteld.
Terwijl sommigen ijverig materialen verzamelden, deden anderen enig opzoekingwerk.
Er werden voorbeelden gevonden van wapenschilden, kledij, vervoer, kastelen…
Ook daarrond ontstond enige discussie, maar eens ze echt bepaald hadden wat ze wilden bereiken, kwam er schot in de zaak.

Er werd naar hartelust geschetst, ingekleurd, geboetseerd, geknipt, geplakt, e. d. m. …
Toch waren ze ver van klaar toen zij de plaats moesten ruimen voor de volgende klas.
Er werd dan maar opnieuw beslist om tijdens de middagpauze verder te komen werken.

En dat deden ze ook. De ene kwam al wat later dan de andere, maar allen waren op de afspraak.

Stilaan kregen hun werkstukken duidelijk vorm.
De geboetseerde wapenschilden, dieren en bloemen van groep A ( opdracht 4 ) zagen er kleurrijk uit.
Groep C, die opdracht 1 koos, had het gevraagde zeer flexibel geïnterpreteerd en een collage gemaakt waarin het kasteel van Disneyland als belangrijkste element verwerkt was.
Groep B ( opdracht 3 ) had met kartonnen dozen een waarachtig kasteel gebouwd, waarin zij zelfs een functionerende ophaalbrug geknutseld hadden.*

Wat mij betreft, waren ze met vlag en wimpel geslaagd…

( * later werd het kasteel volledig afgewerkt en geschonken aan de 1^ste kleuterklas )

De meeste leerlingen van de 6des waren op G. W. P.

Toch was er een "thuisblijvende vrijdenker".
Aangezien hij één van de leerlingen met een persoonlijk e-mailadres was, bood dat mij een prima gelegenheid om de spion Bett Weeter in het spel te brengen.

Via Tabeteb, het leerling-heksje, liet ik weer een e-mail aan alle leerlingen verzenden.

Inhoud van de e-mail:

“Beste vrijdenkertje,
W-K-S
Ongerust melden mijn trouwe elfen me dat zij 0012, de spion, sinds enkele tijd niet meer gezien of gehoord hebben.
Wees extra waakzaam, want misschien bevindt Bett Weeter zich in jullie tijd en ruimte om er op een of andere manier de goede afloop van jullie zoektocht te saboteren.
Denk eraan: volledige geweldloosheid is een absolute voorwaarde.
Moge de toekomst wijsheid, kracht en schoonheid brengen.
Vrede zij met U.
Morgaine”

Door een tijdelijke wijziging in het lessenrooster was ik pas eerst op donderdag weer op school aanwezig.
Die morgen zorgde ik ervoor om uitzonderlijk vroeg op school te zijn en strooide – in samenspraak met het poetspersoneel - op opvallende plaatsen blauwe glitterstof op de grond, alzo een spoor vormend tot in ons klaslokaal.

Nog voor de bel de start van de schooldag inluidde, kwam mijn leerling mij opzoeken in de leraarskamer.
Opgewonden vertelde hij over de inhoud van de nieuwe e-mail en dat hij gemerkt had dat er in de gang en ook op de trap glittersporen waren.
Of we misschien direct naar ons klaslokaal konden gaan om te kijken of er niks verdwenen was…

Wij dus samen op stap.
Ook in onze gang bleek een heleboel glitterstof te liggen.
En - ongehoord - de klasdeur stond op een kier...
Halverwege het lokaal stopte het spoor.
Gelukkiglijk was de kluis nog goed afgesloten. Bij grondig nazicht bleek alle verzamelde informaties aanwezig en ook het gevonden deel van het document zat nog veilig opgeborgen.

Mijn leerling en ik waren ervan overtuigd dat enkel ons snel optreden onheil voorkomen had.

Als de kameraadjes terug waren, zou er wel wat te vertellen zijn…

'k Ben ook eventjes op zoektocht...
Tot kijks !

De meeste leerlingen waren op uitstap...

Zoals afgesproken kwamen de leerlingen tijdens de middagpauze verder opzoekingswerk doen en puzzelen om zoveel mogelijk ontbrekende fragmenten op “het document” in te vullen.

Oei, bijna waren ze gestart zonder het licht te ontsteken…

Om het voor iedereen wat gemakkelijker te maken, had ik reeds vooraf de tekst gekopieerd, wat verkleind en opnieuw gekopieerd om zo aan ieder groepje leerlingen de mogelijkheid te geven met hun eigen informatie op hun kladblad verder te werken.

Nadat alles aandachtig bekeken en besproken was, gingen de werkzaamheden van start.

Diegenen die zich toegelegd hadden op het Brailleschrift, boekten het eerste succes. De omzetting van de gevonden tekens bleken inderdaad fragmenten van de spreuk “ Moge het licht van de sterren schijnen op de plaats waar onze wegen zullen kruisen " te zijn.

Deze vondst stimuleerde de anderen om intensief verder te zoeken.

Zo werd ontdekt wat zeer klein en nietig is, maar ook een scheikundig element.(atoom).
Ook een klein gedeelte van een technische tekening wellicht voorstellend een diafragma, maar bevreemdend met als uitleg “ ook het middenr ???? ” want er ontbrak een deel van het woord of van de zin… Gelukkig vond een van de meisjes in de documentatie die ze van de leraar gekregen hadden de biologische uitleg.
De eerste twee lettergrepen “amoe…???” werd vervolledigd tot amoebe en gelinkt aan ectoplasma.

Natuurlijk stonden er nog allerlei mysterieuze woorden en tekeningen ( of delen ervan ) op het gevonden stuk van het document, maar met de informatie die ze in het verleden, in de toekomst en nu verzameld hadden, waren ze reeds een flink eind opgeschoten.

De sfeer in de groep was prima. En zij waren er vast van overtuigd dat zij de opdrachten tot een goed einde zouden brengen.

Echt tof dat ze de komende week op G.W.P. zouden gaan, maar wel spijtig dat de zoektocht even stil zou vallen…

Wie weet...

Eens de leerlingen op pad waren, begon ik het kastje, dat ook reeds als “schrijn” gediend had in te richten als “kluis”.
Daar zou alle gevonden informatie veilig verzameld worden.

Terwijl ik daaraan bezig was, dacht ik terug aan de werkzaamheden van de voorbije dagen.
Het opstellen van het document had wel enige moeite gekost.
Want wat moest er allemaal gebeuren:
alle opdrachten op punt stellen,
een voorontwerp maken,
het document schrijven en tekenen,
het papier “strategisch” scheuren.
Na enig denkwerk werden de opdrachten definitief bepaald en wist ik wat op het document al dan niet vermeld moest worden.
In de winkel van het tekenatelier vond ik een vreemdsoortig dik papier waarop ik woorden, zinnen, symbolen, e.d.m tekende.
Dat deed ik zodanig dat na het scheuren de 3 delen enigszins in volgorde van mijn tijdschema konden ingevuld worden.
Om dat zware papier te scheuren moest er wel wat kracht gebruikt worden en dat kwam het uitzicht van de stroken zeker niet ten goede. Maar dat was net wat ik nodig had…

Donderdag na het laatste lesuur gaf ik het 1^ste deel van het document af in het leerlingensecretariaat van de secundaire afdeling. Daar zou het zichtbaar “verstopt” worden en misschien gevonden door mijn leerlingen…

Intussentijd was er reeds een half lesuur voorbij: de leerlingen zouden stilaan terugkomen…
Een timide klopje op de deur en even later stonden er 2 leerlingen bij mij.
Eén van beiden was erg ontdaan. Nadat zij hun klasbezoek beëindigd hadden, waren ze in de gangen op zoek gegaan om het document te vinden. Zijn groep was staande gehouden door een leerkracht en toen was hij tot de ontstellende ontdekking gekomen dat hij geen vrijgeleides bij zich had. Hij had opdracht gekregen de gangen te verlaten en zich onmiddellijk naar ons klaslokaal te begeven. Gelukkiglijk had zijn vriend hem willen vergezellen…

Weer werd er op de deur geklopt, maar nu klonk het levendig, zelfs uitbundig.
Een voltallig groepje, allemaal met een brede glimlach op het gezicht, kwam binnen.
Eén van hen hield angstvallig de handen achter de rug, maar hun lichaamstaal had het al verklapt: zij hadden een deel van het gezochte document.
Iedereen wou het graag vertellen. Dus gaf ik de spreekstok aan een van hen, zodanig dat het dadelijk veel rustiger werd.
Dit was hun relaas.

Zij waren goed ontvangen en hadden allerlei uitleg van de leraar gekregen. Zij hadden niet vergeten te bedanken en gevraagd of ze met iets konden helpen, maar dat hoefde niet. Zij waren dan maar direct op zoek gegaan, hadden overal gekeken en niks gevonden. Tot een van hen op het idee kwam dat het misschien al gevonden was én naar het leerlingensecretariaat gebracht.
Dus hadden zij hun stoute schoenen aangetrokken, waren binnengestapt en hun vraag gesteld.
Maar er was geen speciaal stuk papier afgegeven. De leerlingen vertrokken, maar hadden ook gemerkt dat er bovenop een van de kasten een verfrommelde strook papier lag.
Weer terug op hun stappen, opnieuw uitleg gegeven en aan een van de dames gevraagd of ze toch eens wou kijken wat er boven op de kast lag. En ja, daar was het…

De andere leerlingen waren ook teruggekeerd, enigszins ontgoocheld, tot ze hoorden dat we het 1^ste stuk in ons bezit hadden.
Nog net tijd om de tekst even te bekijken… Vreemde symbolen in een rooster, Brailleschrift, halfafgewerkte tekeningen, enz.

Nieuwsgierig als zij waren, werd snel afgesproken dat zij weer tijdens de middagpauze zouden bijeenkomen om te puzzelen, want volgende week waren zij op G.W.P. en dan kon er niet verder gezocht worden…

Vrijdag het 2^de lesuur...

Zodra alle leerlingen verzameld waren in ons klaslokaal kregen zij de keuze tussen 3 opdrachten. Dat hield natuurlijk in dat de groep zich moest opsplitsen in 3 aparte groepjes.
Nadat zij de opdrachten gelezen hadden, werden er spontaan keuzes gemaakt, want sommige leerlingen hadden immers reeds vooraf wat informatie verzameld ( vnl. over de werking van het diafragma ) en wilden daarover graag bijkomende uitleg krijgen.

De samenstelling stond vast, iedereen wist goed waaruit de opdracht bestond en in hun handen hadden zij schrijfgerief en papier, alsook hun amulet en vrijgeleides klaar.
Zij mochten vertrekken...  het onbekende tegemoet.

Dit stond op hun opdrachtenblad:

Om deze opdracht uit te voeren, moeten jullie zelfstandig op pad...
de toekomst tegemoet!

Jullie gaan vandaag op klasbezoek in de secundaire afdeling van het Kon. Atheneum.

Vooraleer te vertrekken kiest iedere groep in onderling overleg één opdracht.

Vergeet jullie vrijgeleide én de gemaakte afspraken niet.

En maak van de gelegenheid gebruik om tegelijkertijd uit te kijken naar de ontbrekende delen van “het document”.
Denk echter aan de tijd…

“Vrede zij met U”.

1// Morgaine zegt:

"...de tijdspoort wordt in stand gehouden als een ectoplasma..."

Opdracht SA.A:

Wat is een ectoplasma? Hoe werkt het?

2// Morgaine zegt:

"...en de veiligheidspoort opent en sluit als een diafragma..."

Opdracht SA.B:

Wat is een diafragma? Hoe functioneert het?

3// Morgaine zegt:

“…dat de schepping zowel in grootte als in kleinheid oneindig is. Iedere atoomkern zou een compleet heelal bevatten, waarvan de atoomkernen op hun beurt weer universums zijn, enz…

En het heelal zoals wij het kennen, zou dus ook gewoon een atoomkern zijn van weer een ander universum waarvan wij ons de grootte onmogelijk kunnen voorstellen”.

Haar verklaring is een stuk ingewikkelder dan dat, maar komt in essentie(= in geestelijk denken) daar op neer.

Volgens Morgan is dit de enige mogelijke uitleg waarom de formule
E=MC²
klopt en er ontzettend veel energie vrijkomt bij splitsing van een atoomkern.

Opdracht SA.C:

Noteer in eenvoudige woorden wat een atoom, een atoomkern en atoomsplitsing is.

( vergeet niet nuttige informatie uit de les te noteren! )

Nadat de leraar jullie met raad en daad heeft bijgestaan, danken jullie haar/hem en bieden jullie aan om in ruil iets te doen, b.v. het schoolbord vegen, de papierbak leeg maken of…

Breng dan onopvallend, maar snel alle wetenschappelijke informatie veilig naar “de kluis”.

De 3 groepen waren op pad...
En één van de leerlingen had, naast een boekentas, zijn / haar vrijgeleides vergeten...

Wegens tekort aan tijd hadden de leerlingen geen amulet kunnen ineen knutselen.
En bovendien moesten de vrijgeleides nog uitgedeeld worden…
Daarom werd na de les in een kort onderling overleg beslist om op vrijwillige basis tijdens de speeltijd weer samen te komen in ons klaslokaal om dan het persoonlijke amulet te maken.
Leerlingen die in de onmogelijkheid waren, zouden hun vrijgeleides en het gerief dat zij dachten nodig te hebben om hun amulet te vervaardigen, tijdens de namiddagpauze mogen afhalen en meekrijgen naar huis ( en de amulet als “huistaak” maken ).

Toen ik, na een hapje eten in het schoolrestaurant, tijdens de middagpauze weer het klaslokaal opende, stonden er al 11 leerlingen ongeduldig te wachten.
Het licht werd ontstoken...
Nadat zij een aantal afbeeldingen van amuletten bekeken en allerlei benodigdheden verzameld hadden, werd er met de nodige animo van start gegaan. Zij hadden er duidelijk zin in…

Een goed kwartier later werd er op de deur geklopt en kwamen nog 3 “thuisetertjes” vol enthousiasme de groep vervoegen.
Zij hadden hun middagmaal in record tempo genuttigd en hun ma / pa ervan overtuigd dat ze absoluut direct naar school terugwilden.
Eén leerling kon niet aanwezig zijn, maar kwam zijn gerief nadien afhalen.

De sfeer in de groep was prima, er werd met plezier gewerkt en iedereen was bereid om een ander een handje toe te steken als bvb. bleek dat pluimpjes tussen kralen vastknopen met elastiekdraad niet zo vlot lukte…

Terwijl zij druk bezig waren, deelde ik al de persoonlijke vrijgeleides uit en legde uit wat de bedoeling ervan was.
Iedere leerling moest tijdens de zoektochtactiviteiten op het schooldomein ten allen tijde die “documenten” bij zich dragen en ze op verzoek aan alle onderwijzend personeel kunnen tonen.
[ Indien zij de vrijgeleides niet kunnen tonen, wordt hun aanwezigheid beschouwd als onwettig en illegaal. Zij mogen dan niet langer deelnemen aan de zoekactiviteit van dat moment en worden onmiddellijk teruggestuurd naar hun thuisbasis, zijnde ons klaslokaal. ]
Ook hun zelfgemaakte amulet moest tijdens de uitstappen ( als extra bescherming ) gedragen worden.
Na wat heen en weer gevraag en antwoord scheen iedereen het duidelijk begrepen te hebben.

De amuletten zagen er “fantastisch” uit…
En morgen moesten zij er voor ’t eerst alleen op uit.
Eenieder was geweldig nieuwsgierig. Wat zou het worden?

Op zoektocht in ’t heden, terug naar het verleden of op weg naar de toekomst…?

Om de magische cirkel te kunnen vormen, gaf de wijze vrouwe de leerlingen de opdracht elkaars handen vast te pakken en rondjes te draaien met de klok mee…
Terwijl Ecinlaor voorzong:
“Trek de cirkel rond,
weef het web van donker en licht,
lucht, vuur, water en aarde
verbindt ons als één.”,
stapte iedereen verbonden in de kring rond het schrijn.

Dan sprak de wijze vrouwe:
“ De cirkel is getrokken.
Wij zijn nu tussen de werelden
en wat tussen de werelden gebeurt,
heeft invloed op alle werelden...”

Vervolgens werden de goede krachten aangeroepen en verwelkomd door de wijze vrouwe.

Gericht naar het oosten sprak Ecinlaor:
“Wachters van het oosten,
krachten van het element lucht,
van wolken en wervelwinden,
arend in de ijle lucht,
kracht van kennis en concentratie,
wees welkom…”

Gericht naar het zuiden:
“Wachters van het zuiden,
krachten van het element vuur,
richting van kunst en inspiratie,
moedige leeuw, rijzende feniks
en vuurspuwende draak,
wees welkom…”

Gericht naar het westen:
“Wachters van het westen,
krachten van het element water,
stromingen en getijden van het leven,
sierlijke zwaan, ranke dolfijn
en zeeslangen,
wees welkom…”

En gericht naar het noorden:
“Wachters van het noorden,
krachten van het element aarde,
richting van het mysterie en het ongeziene,
van bergen en metalen, bomen en graan,
machtige beer en huilende wolf,
wees welkom…”

De wijze vrouwe nam de “pratende stok” en zei:
“Iedereen krijgt om beurt de pratende stok en zal heel kort op zijn / haar eigen manier vertellen waarom zij / hij solidair wil samenwerken om het doel te bereiken, ook als er tegenslagen komen.”
Sommige leerlingen gaven kort en bondig hun mening; anderen sloten zich gewoon aan.

Dan nam Ecinlaor een mand gevuld met papierstrookjes en kleurpotloden en zei:
“Iedereen gaat nu zijn / haar naam schrijven, daaronder het zelf gekozen anagram en dan wordt alles naar eigen aanvoelen versierd.”
Eens dat gebeurd was, vroeg de wijze vrouwe om het papierstrookje te verfrommelen, in de linker hand vast te houden en dan samen te herhalen wat ze zei:
“In onderling overleg zullen wij steeds 3 groepen samenstellen
en naar onze eigen beste inzet samenwerken om ons doel te bereiken.
Wij zullen wijsheid gebruiken om de waarheid te zoeken,
kracht aanwenden om het goede te doen
en schoonheid om schoon te leven.”
Vervolgens verzamelde Ecinlaor al de papiertjes met namen, gooide ze in de vuurpot en stak ze in brand.
Toen zei ze:
“Tijdens de zoektocht zullen voor ieders veiligheid enkel nog de onbekende anagramnamen geschreven worden.”

Toen vertelde de wijze vrouwe dat ze verwachtte dat Bett Weeter wellicht zou proberen om te verhinderen dat de leerlingen in hun opzet zouden slagen.
Daarom zou ze nu een magische bezwering tegen een mogelijke vijand uitspreken.
Zij gooide gelijke delen van gedroogde kruiden in de vuurpot, stak ze aan en zei:
“Zeg samen met mij 3x de naam van de vijand.
En herhaal na mij:
Brand vuur, stijg op rook,
laat het ons gezonden kwaad
terugkeren naar zijn huis.
Brand vuur, stijg op rook…”

Toen zei Ecinlaor:
“Nu mag de magische cirkel weer ontsloten worden.”
Zij vroeg de leerlingen weer elkaars handen vast te pakken en rondjes te draaien tegen de klok in, terwijl zij zong:
“De cirkel is open,
maar ongebroken.
Laat wijsheid, kracht en schoonheid
voor altijd in ons hart.”

Net binnen de tijd, want toen rinkelde de schoolbel…

(Inspiratie werd voornamelijk gevonden in
"Het magische jaar - Zsuzsanna Budapest / "Heks" - Susan Smit )

Zodra ik donderdagmorgen het speelplein betrad, kwamen enkele leerlingen van de 6des mij vertellen dat hun gekozen vertegenwoordigers de vrijgeleides in de secundaire afdeling afgehaald en zorgvuldig bijgehouden hadden en dat alle groepsleden hun nieuwe naam uit het hoofd kenden.
Duidelijk ’n goeie start…

Vooraf had ik het klaslokaal enigszins “aangekleed”.
In het midden van onze zitmat werd een kastje, behangen met een mooi tafelkleed, geplaatst met daarop de 4 elementen, zijnde lucht, vuur, water en aarde.
- op het oosten: een staandertje met wierookstokje (= symbool van lucht ),
- op het zuiden: kaars (= symbool van vuur )
- op het westen: kelkje (= symbool voor water )
- op het noorden: pentakel (= symbool voor aarde )
Dit wordt het schrijn.

Als de leerlingen in de gang van ons klaslokaal kwamen, gaf ik iedereen een tekstkaartje, vroeg om het stil te lezen en dan rustig het klaslokaal binnen te gaan.
Eenmaal binnen deden zij gewoontegetrouw hun schoenen uit alvorens op de zitmat te gaan. Intussen verkleedde ik mij met een prachtige ( van een oud-leerlinge geleende ) djellaba.

Caroline werd Ecinlaor, de wijze vrouwe.

Zij vroeg aan de leerlingen om nu volledig stil en zeer aandachtig te zijn.
Ecinlaor las de tekst:
“ Ik weet wat ik doe. Vrij en ongedwongen wil ik deelnemen aan de zoektocht.”
Zij vroeg: “ Zijn er nog twijfels? Of is iedereen akkoord?”
Alle leerlingen willen deelnemen en samen werd de tekst luidop herhaald.

Dan ontstak de wijze vrouwe het licht en zei:
"Dat zal ieder keer opnieuw ontstoken moeten worden als er zoekactiviteiten gebeuren.
Eén gekozen leerling zal die taak gedurende de ganse queeste op zich moeten nemen."
Na enig rondkijken, werd unaniem beslist dat de oudste van de groep die verantwoordelijkheid op zich zou nemen.

Vervolgens liet de wijze vrouwe alle deelnemers plaatsnemen in een grote kring rond het schrijn.
Ecinlaor sprak tot de leerlingen:
“Zeg mij na:
Ik beloof
dat ik bescheiden
en trouw zal zijn.
Ik zal horen,
zien
en zwijgen.”

De wijze vrouwe gaf aan iedere leerling een berkentakje ( om zich hiermee te zuiveren )
En zei:
“ Herhaal na mij:
Met dit berkentakje zuiver ik mezelf.
Moge mijn geest tot nieuw leven komen
Terwijl het berkensap stroomt”

Nadat allen zich gezuiverd hadden, tekende de wijze vrouw met blauw, vettig potlood een smal maansikkeltje op de pols van ieder kind en zei:
“Ik teken jou met het symbool van de nieuwe maan,
de jonge maansikkel.
Jij hebt nu innerlijke bescherming.
Vrede zij met U”

Iedere leerling antwoordde:
“Ik ben dankbaar voor de bescherming.
Vrede zij ook met U.”

(Inspiratie werd voornamelijk gevonden in
"Het magische jaar - Zsuzsanna Budapest / "Heks" - Susan Smit )

Via de leerling-heks Tabeteb kregen de leerlingen onderstaand bericht.

Zonder dat zij in de mogelijkheid waren om mijn hulp in te roepen, moesten zij zelfstandig beslissingen nemen en individueel hun verantwoordelijkheid opnemen...

Bericht

Zoektocht W-K-S

In onderling overleg 2 leerling-vertegenwoordigers aanduiden die op maandag 24 maart 2003 tussen 12u30 en 12u55 de vrijgeleides gaan afhalen bij de Hr. Directeur Hoger Secundaire Afdeling KA., alsook bij Mevr. De Directrice Middenschool.
Denk aan de beleefdheid!

2. In onderling overleg 2 leerling-vertegenwoordigers aanduiden die op donderdag 27 maart 2003 tussen 10u10 en 10u25 de vrijgeleides gaan afhalen bij de Hr. Directeur Basisschool.
Denk aan de beleefdheid!

3. Maak een anagram (woord gemaakt door herschikking van de letters van een gegeven woord, b.v. Caroline=Ecinlaor) van je eigen voornaam, leer je anagram uit je hoofd en ken het zeker op donderdag 27.03.2003.

“Vrede zij met U”.

Donderdag voor de aanvang van het eerste lesuur kwam al een van de leerlingen vertellen dat er weer een mysterieuze e-mail aangekomen was. Bovendien hadden alle ontvangers er deze keer wel degelijk met de anderen over gepraat. In de groep waren ze reeds tot de bevinding gekomen dat het iets te maken kon hebben met het bezoek van de gastspreker, aangezien ze hun tastzin moesten gebruiken.

Het bezoek van de Hr. J-P. S., gastspreker van AHK bleek een voltreffer.

De vrijwilliger ( oud-leraar wiskunde ) wist de leerlingen onmiddellijk te boeien. Via anekdotes vertelde hij aan de leerlingen hoe zijn grote belangstelling voor blindentaal ontstaan én gegroeid was en om welke reden hij vrijwilliger bij het Atelier Helen Keller geworden was.
Na in het kort de geschiedenis van Louis Braille en het ontstaan van het Brailleschrift belicht te hebben, toonde hij op zeer begrijpbare manier aan de leerlingen hoe het schrift gestructureerd is.
Meteen daarna werd er volop in blindenschrift geoefend: eerst één letter uitproberen, dan je voornaam schrijven, nadien in kleine groepjes korte zinnetjes schrijven en ze onderling trachten te “ontcijferen”.

En dan kwam hét moment.

De hr. S. vertelde dat een onbekend iemand de omzetting van een zin in een vreemde taal, alsook de Nederlandse vertaling ervan in Brailleschrift aangevraagd had. Hij stelde voor deze zin te gebruiken als oefentekst.
Dit is de tekst die de spreker noteerde op het schoolbord:

“ Moge het licht van de sterren schijnen op de plaats waar onze wegen zullen kruisen”.

Achteraan in de klas zittend kon ik iedereen observeren.
Verschillende gezichten keken in mijn richting en uit de tintelende oogjes bleek dat zij het geweldig vonden dat hun vermoeden bevestigd werd en dat dit wellicht de spreuk was die zij moesten vangen.

Met veel enthousiasme werd de zin in perfect Brailleschrift omgezet.
De gastspreker loofde hun gezamenlijke inzet. De leerlingen glunderden…

Nadat hem door een leerling een bedankingswoordje en een piepklein cadeautje ( chocoladesnoepjes! ) gegeven was, vertrok de Hr S. ...

En toen kwam de ontlading!
Allemaal door elkaar pratend vertelden zij dat ze zeker gingen deelnemen, want zij waren er nu van overtuigd dat zij de opdrachten wel op een of andere manier tot een goed einde zouden kunnen brengen.
Zelfs zij die aanvankelijk echt weigerachtig waren, bleken gewonnen voor deelname aan de zoektocht…

'k Wens jullie allen in het komende jaar voor elke dag... een moment van geluk!

De bespreking tijdens de “speeltijd/vergadering” bevestigde de eerste vaststelling, nl dat de meeste leerlingen deelname aan de zoektocht best zagen zitten, maar dat 2 van hen allerminst overtuigd waren van het nut van zo’n vreemde onderneming.

Omdat een van de voorwaarden was dat alle leerlingen als hechte groep dienden samen te werken, stelde ik voor om de moeilijke beslissing, zijnde wel of geen deelname aan de zoektocht, voorlopig uit te stellen tot na het bezoek van onze gastspreker van het Atelier Helen Keller.

Wat de leerlingen – uiteraard – niet wisten, was dat ook de Hr. J-P.S. weet had van de zoektocht en tijdens het inoefenen van het Brailleschrift een elfenspreuk zou introduceren…

Als bijkomende stimulans zou oud-leerlinge Babette ( = ons leerling-heksje Tabeteb ) weer een mysterieuze e-mail verzenden en nadien contact opnemen met de leerlingen…

Dit was de tekst van de 2^de e-mail:

Beste vrijdenkertje,
W – K – S
Onze recente waarnemingen tonen aan dat er wellicht een spreuk in de lucht hangt.
Weef de nodige netten, zet de tastzin in hoogste versnelling en vang a.u.b. de juiste woorden.
“Vrede zij met U”.
Morgaine

Op het allerlaatste vel uit het metalen koffertje stond geschreven…

Beste vrijdenkertjes,
Misschien kunnen jullie al eens nadenken over…

1. Onze wetenschappers en ikzelf denken dat de tijdspoort in stand zou kunnen gehouden worden als een ectoplasma en dat de veiligheidspoort zich wellicht opent en sluit als een diafragma…

Kennen jullie de betekenis en werking van een ectoplasma?
Weten jullie wat een diafragma is en hoe het functioneert?
Misschien staan jullie in de wetenschap al verder dan wij en laten jullie ons delen in die kennis.

2. In onze tijd, in onze ruimte zijn er per kalenderjaar 13 maanden van 27 dagen en tussen het oude en het nieuwe jaar ontbreken er 14 dagen…

Probeer op jullie huidige kalender aan de hand van de maanstanden de 13 maanmaanden aan te duiden en de ontbrekende dagen tussen de jaren correct te situeren, zodanig dat wij jullie plaats in de tijd stipt kunnen bepalen.

3. Enkele van onze geleerden en ikzelf denken dat de schepping zowel in grootte als in kleinheid oneindig is. Dat iedere atoomkern een compleet heelal zou bevatten, waarvan de atoomkernen op hun beurt weer universums zijn, enz…
En het heelal zoals wij het kennen, zou dus ook gewoon een atoomkern zijn van weer een ander universum waarvan wij ons de grootte onmogelijk kunnen voorstellen.
Wij menen dat dit de enige mogelijke uitleg waarom de formule
E = MC²
klopt en er ontzettend veel energie vrijkomt bij splitsing van een atoomkern.

Kunnen jullie in eenvoudige woorden uitleggen wat een atoom, een atoomkern en atoomsplitsing is?
Welke betekenis heeft de formule “ E = MC² ” voor jullie?

4. Wij denken dat “Geloof begint waar kennis ophoudt.”

Hoe denken jullie over deze verklaring en waarom?

“Vrede zij met U”

Wegens tijdsgebrek kon er niet meer uitvoerig over de betekenis en inhoud van de verschillende vellen gepraat worden.
Wat echter wel onmiddellijk opviel, was dat de meningen ofwel fel pro medewerking, ofwel absoluut niet enthousiast te noemen waren.

Tevens moet gezegd dat eenieder onmiddellijk bereid was om tijdens de eerstvolgende grote speeltijd weer samen te komen om verder de gegevens te bekijken…

Jullie weten nu wie Ayla en Will S’Kracht, Bulle Bak en Bett Weeter zijn, alsook welke pijnlijke rol ik, Morgaine, in het gebeuren speel.

Hierbij vraag ik jullie formeel mij met al jullie wijsheid en kracht te helpen om Ayla en Will te verlossen uit de 2 verschillende tijdsspiralen om zo het land te bevrijden uit de ijzeren greep van Bulle Bak.
Ik weet quasi zeker dat 2 van de 3 gezochte delen van het document zich bevinden binnen de coördinaten van jullie schoolterrein.
Het 3^de deel straalt slechts een zeer zwak positielicht ( is het misschien al gevonden en beschermd? ) en situeert zich in het zuidoosten van jullie land.
Hopelijk vind ik daar ook bereidwillige handen en zoekende geesten…

Om opnieuw te komen tot schoonheid moeten de 3 delen van het verscheurde document, die in jullie tijd en ruimte beland zijn, weer teruggevonden en samengevoegd worden.
Dan zullen er raadsels opgelost en opdrachten moeten uitgevoerd worden, zodanig dat op het volledige document de nog ontbrekende symbolen, kleuren en spreuken ingevuld kunnen worden.

Jullie, mensenkinderen, die willen helpen zullen dus moeten beschikken over bepaalde vaardigheden, zoals vrij kunnen denken en een open geest hebben.
Tevens zullen jullie eventuele saboteurs tijdig én geweldloos moeten stoppen of de gemaakte schade zo snel mogelijk moeten herstellen.
Enkel zo zullen jullie mij daadwerkelijk helpen om de betovering te verbreken.
Eens Ayla en Will vrij zijn, zal er weer schoonheid, blijheid, geluk, levenslust en kleur in het land komen.

Maar… vooraleer jullie kunnen meewerken, moeten jullie opgenomen en opgeleid worden.
De oude wijze vrouw weet wat te doen en ook de leerling-heksjes staan klaar om te helpen.

Tot wijsheid groeien kan men niet alleen… dat kan alleen in broederschap.

Pas dan zullen jullie via allerlei berichten en aanwijzingen vernemen welke de opdrachten zijn en welke raadsels jullie tot een goed einde zullen moeten brengen.

Jullie vorderingen doorheen deze zoektocht kunnen enkel tot een goed einde gebracht worden als jullie echt samenwerken; als jullie elkaar bijstaan met raad en daad.

Kracht is hand in hand, oog in oog, hart aan hart, één wil om het goede te doen.

Houd er evenwel rekening mee dat jullie niet altijd alle elementen zelf in de hand hebben.

Vergeet niet dat Bett Weeter, alias 0012, ontspoorde elf en geheim agent-spion van Bulle Bak zal trachten het werk te saboteren om zo te verhinderen dat jullie de juiste en volledige formules kunnen vinden.

Ook dan blijft volledige geweldloosheid een duidelijke voorwaarde die onaangetast moet blijven.

Alleen zo kan men in schoonheid leven.

Moge de toekomst wijsheid, kracht en schoonheid brengen.

“Vrede zij met U”

Morgaine