Wat zou hij trots
zijn geweest
op zijn mooie meisje.

Prachtig gedicht door oma's 
drie kleindochters voorgelezen.
Op haar crematie
Vrijdag 26 Augustus 2011
Miran Simone en Tamara

Als een spinrag geweven
Broos, breekbaar en fijn

Zo was nog je leven Van dag tot dag

Door het diepe donker dwalend
Zoekend naar het licht

Naar een nieuw begin
Dromend dat het donker zou wijken

Voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken

Voor heerlijk zonlicht je gelukkig kon leven

Vandaag heb jij het zonlicht gevonden

Hoef je niet verder meer te zoeken

Lieve Oma, rust nu maar je strijd is gestreden

Wacht daar op ons want ooit zullen ook wij

Dat zonlicht mogen aanschouwen

En zien wij elkaar weer

Afscheid nemen

Soms maakt afscheid nemen
nauwelijks meer geluid,
dan stappen in het grind.

Soms maakt afscheid nemen
nauwelijks meer geluid,
dan blaren in de wind.

Soms maakt afscheid nemen
nauwelijks meer geluid,
dan de traan die je pinkt

Ons Mam is 89 jaar oud geworden,
en zag er natuulijk niet meer
 uit als op deze foto.
Gr Ans Visser Helmes

Na Mario hebben we Zondag afscheid genomen van ons Mam
Mia mijn zus en ik hebben Zondag de nachtwake bij haar gehouden.
Het was een zeer bijzondere ervaring zwaar maar ook mooi
dat we haar rustig hebben zien afscheid nemen van dit leven
zonder nog bij bewustzijn te zijn gekomen op een momentje
na in het begin van de avond, die zeer bijzonder was.
Veel verdriet is er zo kort na Mario ..
maar het was ons mams keuze,
we konden het alleen maar respecteren.
Ze is vredig ingeslapen en nu hopelijk bij Mario...
Liefs Ans en Henk

Nog een foto van Noorwegen
zo'n schitterend land
Hier een waterval die 
denderd van een berg af.
Boven aan de berg zie je de
laaghangende wolken..
pracht gezicht.
Veel moois gezien in dit land.
En zo proberen we
toch nog te genieten
van ook de mooie dingen
op deze aarde.
Vr gr Ans V

Mijn computer liet het even afweten, en kon niet met W7 overweg.
Is weer echt wennen.

Tja dit waren ze dan een van de meerdere Jacobs (kleine kraaisoort kouwtjes) die Mario heeft vertroeteld.
Hij voerde ze maakte ze tam...maar vroeg of laat waren ze of weg, of door een kat gepakt.
Hij vond ze prachtig..en dat waren ze ook.

Nog steeds is op bepaalde momenten zomaar ineens  heel onverwacht het verdriet om zijn heengaan verschrikkelijk.
En nog steeds voor ons allen niet te begrijpen, we missen hem allen zo vreselijk.
Lieve gr Ans V

Pracht gedicht

Het leven is
eeuwigdurend;
en de liefde is
eeuwigdurend;
en de dood is slechts
een horizon;
en een horizon is niets

behalve de begrenzing

van onze waarneming.

(Rossiter W. Raymond)