Archief

Mario en Lilian
Zo verliefd zo blij
met elkaar.
Helaas alles in het leven
kan zomaar over gaan.
Vond deze foto in
een album van
Mario met het opruimen
van de garage...voor een
paar weken geleden.
Was er erg door ontroerd.
Toevallig dat
Lilian mij vorige
week mailde
wat ik heel erg fijn vond.
Ze komt ons
binnenkort bezoeken..
we verheugen ons
er heel erg op.
We hebben elkaar 18 jaar niet
meer gezien en gesproken.
Dat zal vast zijn met
een lach en traan .
Gr Ans

Mario aan het oefenen..
Lijkt gevaarlijk dan het is.
In Dienst,vrijwillig 4 jaar, 
dit is Buuren in Duitsland.

Nee dit is niet
Noah maar Mario
denk zo 9 jaar oud
in carnavals teneu.


Rico het was
weer erg fijn
dat je ons
vanmiddag
kwam bezoeken
om samen
met ons over 
van alles,
en over Mario
herinneringen
op te halen.
Het deed ons
erg goed
om weer eens
met een vriend
over hem te praten.
Bedankt je bent altijd
van harte welkom.
 Zo al zijn vrienden.
Henk en Ans Visser

Deze vond ik tussen
mijn eigen foto's.
Ook een pracht foto.
Mario was hier nog
heel jong op.
In die tijd had hij dacht 
ik verkering
zoals men dat toen  
noemde met Jeannine.

Jeannine waar ik sinds
Mario's overlijden weer
een heel fijne warme
vriendschapsband mee
heb opgebouwd..
Die ik hoop nog heel lang 
te mogen koesteren.

Ans moeder van Mario

Mario
Hij hoorde bij ons en zal
dat ook al is hij overleden
altijd blijven doen.
Je mam

Mario was hier nog heel
jong en in Militaire Dienst
in Schaarsbergen.

Meer dan een week kon
ik geen foto's erop zetten
door de uploader.
Hoop dat met deze andere
uploader de foto's niet
zo op een dag weg zijn...
Alles kan..Vr gr Ans V

Na lange tijd vandaag begonnen met onze extra garage op te ruimen, waar nog veel spullen van Mario zijn.
Het brengt weer vele hevige emoties teweeg.
Mooie foto's weer gevonden tussen zijn spullen.
Waar deze een ervan is. Nee de pijn van het verlies is
echt niet over naar een jaar. Het zal wat verzachten maar nooit overgaan.

Gedicht

Een miljoen woorden brengen jou niet terug.
Ik weet het ik heb ze gesproken
ook niet een miljoentranen want ik weet het
ik heb ze gehuild.

Gemaakt door
Silvia van de Wall

Gr Ans V

En toch telkens
weer zullen
wij je tegen komen
Zeg nooit
het is voorbij...
Slechts je lichaam
is ons afgenomen
 Niet wie je was en
ook niet wat je zei.

****

Gr Ans V 

Pracht foto...
maar doet toch veel verdriet...
Waarom kon het niet zo blijven.

Kijk eens naar die neuzen...
staan beide de zelfde kant op

zo vertederend zo lief..

Zo had het moeten blijven.
samen en met elkaar...

jaar na jaar.

Helaas de mens wikt, god beschikt..
Maar god kun je ook niet overal
verantwoordelijk voor stellen.
Elk mens maakt vrijwillig
of onvrijwillig zijn eigen keuzes.

Het verdriet is een ietsje
milder geworden..
maar zal nooit echt overgaan.
Daar leer je mee  leven...
het zal altijd bij ons horen.
Het ergste is het gemis...
steeds te weten nooit meer..
maar dat geld voor zovele onder ons.
Vr gr Ans V