Naar de inhoud

Niet te bevatten deel 2

Mario een bijzonder mens
akke.beakke.be

Tijden waarin alles nog open lag..

In een tijd dat nog
alles mogelijk was.
Telefoneren op
mams hobbykamer.


Zomaar uit ons midden
zomaar verloren
zomaar kwijt
Je tijd was gekomen
een onmogelijke strijd

Zomaar plotseling kon je
lichaam het niet meer aan.
Zomaar ineens was je
bij ons vandaan.
Afscheid nemen
ging niet meer...
onmenselijk wat
deed dat zeer.
Zoveel dingen tolden
door ons hoofd,
zoveel dingen wat je nog aan
iedereen had beloofd.
Helaas je tijd was gekomen..

Aangepast gedicht door Ans
 

Geschreven door Ans om 12:47 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Oma Ans en kleinzoon Noah, zoon van Mario en Esther

Etentje Zondag 18 Juli alleen met kid, schoonkids en kleinkids.
Ter ere van Ans haar 65ste verjaardag.
Dinsdag 20 Juli was de echte verjaardag van Ans.(Ik)
Het bracht teveel herinneringen aan vorig jaar toen Henk 65 jaar werd
en ons Mario ook aanwezig was met Chantal en Noah.
Toen was er nog de hoop dat alles op de duur wel weer goed zou komen..
Het lot bepaalde anders.

Noah werd 15 Juli 11 jaar.
Gr Ans Visser
Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Frontaal.....



Waar mensen zijn
die elkaar verstaan
waar liefde is
daarheen wil ik gaan.
Waar het eeuwig
vrede is,
waar de
zon schijnt.
Waar een
nieuwe wereld is
die niet
meer verdwijnt.

          ****

2 roosjes
onder het glas van
Ans en Henk
oftewel
Pap en Mam

Geschreven door Ans om 09:42 Reageer op dit bericht

Gedenk-monument


Voor al degene voor wie
het niet mogelijk is
Mario's graf persoonlijk
te bezoeken.
Wij als naaste familie van Mario
vinden het heel mooi geworden.
En hem kennende weten
we dat hij het
ook heel mooi zou
hebben gevonden.
Het donkere silhouet van
het glas op het graniet
is de weerkaatsing van de zon.
En dus normaal
niet aanwezig.
We waren blij dat het
eindelijk geplaatst werd
maar het was ook weer
heel confronterend
wat ook met veel pijn
verdriet en gemis
voor ons allen gepaard ging.
Ans moeder van Mario

Gedicht

Soms is er zoveel
wat we voelen
Maar zo weinig wat
we kunnen zeggen.
            ****          

Geschreven door Ans om 01:09 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Niet te bevatten deel 2

↑ Terug naar de berichten