Eindelijk zon in de tuin..

De zon schildert
met een fijn penseel
alles tot een feeëriek geheel
de stilte zindert
een briesje tintelt...

HERFSTKLEUREN TOOIEN
BLADEREN EN BOMEN
GEEL,ORANJE,ROOD
ERTUSSEN EEN BRUINE NOOT..

Zuurstof in mijn longen
zon op mijn huid
kriebelingen in mijn maag
zout der aarde

muziek in mijn oren
kleur en geur van bloemen
geklater van water
fladderende vlinders
schitterende sterrenhemel
fontein van vreugde
je doet me leven!!!

Bloemen bontgekleurd
perken als een schilderij
hagen kunstig gesnoeid
de tuinman heeft zich gemoeid
er een meesterwerk van gemaakt
al het groen ontwaakt!

Vijvers met eenden en ganzen
ze kwaken en waggelen en zwanzen
brengen leven in het park
waar bomen naar de hemel reiken
kom,we gaan ook eens kijken!!

Hoe zou ik je niet
herkennen in de
nevels en de
zonnestralen,
in de wolkenslierten
in elke bloem
geurend door me heen...

In de wind
en de regen
kom ik je tegen
en zie ik jou!!

Mooie klinkend klanken
komen tot ons in ranken
vol kleur en geur
vervullen ons met weemoed
schenken vreugde aan ons gemoed.

Mozart,Lizt,Schuman,
romantiek,vervullen ons
wezen met ontroering
brengen ons in vervoering.

Sterren aan het firmament
onmogelijk dat je ze allemaal kent
de melkweg,de oerknal
zwarte gatenweet je'tal??
Hoe kunnen we achterhalen
hoe het allemaal begon??

Héél lang geleden
was er niets
of toch iets?
Nu is het onmetelijk
onvergetelijk
hoe mooi,de sterrenhemel
met veel gewemel!

Mysterieus,de zon
ik wou dat ik dat kon,
maar een mens is zo klein,
nietig in gans het zijn,
van miljarden wezens
in de kosmos!