MIJN BETREURDE MAMA.

geschreven door mijn oudste dochter Karin

ZO EENTJE VIND JE NIET GAUW
ZE KWAM OP DE WERELD
IN NEGENTIEN ZESTIEN
ZO IEMAND ,HADDEN
 ZE NOG NIET GEZIEN

ZE VERSIERDE IN HAAR DORP,DE MOOISTE MAN
ZE HAD HEM HELEMAAL IN HAAR BAN
HIJ KON GOED OVERWEG MET PIJL EN BOOG
HIJ HAD EEN STIJL,DIE ER NIET OM LOOG
HIJ WERD KRIJGSGEVANGEN,DOOR DE MOFFEN
MAAR HIJ KWAM VRIJ,WAS DAT EVEN BOFFEN

ZE GAAT GRAAG NAAR DE OPPERETTE
EN IS VERZOT OP EEN MOOI  BALLET
ZE LUISTERT GRAAG NAAR WIENERMUZIEK
ZE IS EEN ECHTE CULTUUR FREAK!

DAT ZE ALTIJD HEEFT KUNNEN WERKEN
KAN JE NU NOG MERKEN
AL IS ZE MET PENSIOEN
EN GAAT HET NIET VOOR DE POEN
ZE ZORGT VOOR IEDERS KROOST
ZE HEEFT VOOR IEDER TRAANTJE TROOST!!

klik op de foto's
leuke meid

Mijn schattebout!

De kinderen werden groot

stapten zelf in de huwelijksboot

de familie breidde uit

met drie kleindochters,ons buit

we bleven daar wonen

waar konden we beter tronen

midden onze clan

soms vreugde,soms verdriet,want het kan

niet elke dag,zonneschijn zijn

eindelijk een zoon

Met pijn in het hart

weer een nieuwe start

naar het verre Brabant

daar kwam onze zoon

Jan,we werden het gewoon

met drie een groot gezin

we voelden ons niet te min

Eerst Mechelen,met de Sint Romboutstoren

daar werd ons oudste geboren

een mooie stad,wandelen met mijn eerste spruit

zo fier als een pauw,maar het liedje was uit!


We verhuisden naar Düren

Oostduitsers als buren

ze waren voor ons heel lief

ons dochter was hun hartedief.


Dan volgde Keulen,de Dom troonde

waar we met Belgen samen woonden

een Belgisch dorp,een goede sfeer

we hielpen elkaar weleer!!


Plots moesten we naar de zee

dat viel wel mee

Zeebrugge,dichter bij huis

we voelden er ons thuis

wandelen langs het strand

de wind, veel zand

mooie vogels in 't zwin

de zon,'t was voor ons gewin

winkelen in Brugge,Venetië van het Noorden

de mooie stad,de reien bekoorden

daar kreeg ik nog een dochter bij

wat waren we toen blij!!

hoe lief...

allemaal van de clan

Mijn oogappels

toen ze klein waren..