Archief

kel modern mens.Het aanvaarden , met gelatenheid, van

het kruis, daar trapt geen mens meer in.

Mag de mens dan niet opstandig zijn?Moet hij alles op

zich laten afkomen?Waar zijn zijn rechten,belooft door

het natuurrecht?Stel u het volgende voor.

Een aardbeving doet een gebouw instorten.Een meisje

raakt gekneld tussen de betonblokken , ze is geimmobili-

seerd aan armen en benen. Ze leeft,kan vrij ademen,zich

goed bewust van haar toestand. De dag gaat voorbij, de

honger knaagt.Roepen heeft geen zin. Ze krijgt geen ant-

woord. Bidden heeft geen zin, ze krijgt geen antwoord.

Er is een totale stilte rond haar.Ze voelt zich verlaten.

Ze heeft dorst, ze wil haar eigen urine opdrinken

doch dit lukt haar niet.Ze kan haar hoofd bewegen  dit is

alles.Ze weet dat zij zonder vocht het een paar dagen kan

uithouden.Het begint te regenen, onder haar hoofd vormt

zich een plas,daar kan ze zich aan laven.Ze beseft dat

haar doodstrijd een paar dagen kan gerokken worden.Ze

houdt het enkele dagen vol, haar nieren blokkeren, raakt

in coma en sterft.

Mag een mens die dit meemaakt,  niet vloeken van de

pijn?Wat is haar schuld aan dit ganse gebeuren?Mag hij

(zij), wat hem (haar) overkomt, niet aanvaarden?Zal God,

zo een persoon, zijn opstandigheid aanrekenen?Is God dan

zo grillig?Ik heb een ander beeld van God!

Een eigen Godsbeeld

Waarom heeft God de aarde geschapen?

In de lagere school leerde men dat God de eenzaamheid

wilde ontvluchten en daarom de mens schiep.Een andere

reden is schepping tot zijn eigen glorie, wat dicht in de

buurt komt van scheppen uit grilligheid.

Ik zie God als Creator, als ultieme Kunstenaar, volledig

opgaand in zijn Schepping, niet belemmerd door materië-

le beslommeringen en vrij denkend.

Voorafgaandelijk aan de eigenlijke schepping is alles

mogelijk.Vergelijk het met onze 'brainstorming'. Alle

remmen los, alle mogelijke problemen en oplossingen

kunnen wij bedenken.Totaal imaginair kunnen wij een

schepping benaderen.Duizend variaties kunnen wij uit

onze duim zuigen,wij zijn door niks gebonden.

Totdat wij inzoomen op een welbepaalde , specifieke op-

lossing.Van dan af zijn wij gebonden.Aan de causaliteit

van het geschapene, de oervorm en de finaliteit van waar

wij naartoe willen.Staat ons nog te bepalen hoe wij die

finaliteit willen bereiken , met welk mechanisme.

Dit idee ontstond uit de veronderstelling dat God één is

en slechts één.Wanneer God zich engageert is geen te-

rugweg mogelijk.Er kan geen tweede God zijn achter de

Schepping,om vandaar uit te besturen.Het is het één of

het ander.Men kan van geen twee walletjes eten. Dit is 

Gods uniciteit.

Is er slechts één schepping mogelijk?De huidige , de

beste?

Er zijn veel scheppingen mogelijk, afhankelijk van het

mechanisme welke van de oervorm naar de eindvorm

gaat.Hier heeft  God een steek laten vallen in Zijn god-

delijk breiwerk.

Hij wilde een Schepping die Hem kon verrassen.Een

Schepping die verliep zoals Hij het kon voorspellen, zin-

de Hem niet.God heeft zich laten meeslepen door de

 roes van de Cratie.Van de voorvorm van de Creatie,

gekenmerkt door de rede, tot de eigenlijke Creatie,ge-

kenmerkt door de passie, zien wij God kantelen van de

ene Persoon in de andere.Het was een sprong in het onge-

wisse.Van het Zijn in zichzelf, tot het Zijn voor een an-

der.Wat een lef!Wat een risico.

Wij zitten opgescheept met de schepping die wij hebben

en het is zeker niet de beste.

Bedenk eens een andere schepping,waarbij het dierenrijk

zich niet voedt met prooien maar met plantaardige voeding.

Of een voeding die gebaseerd is op waterstof en zuurstof

door splitsing van de basiselementen van water en die niet

steunt op koolstof met zijn 4-voudige bindingen en circu-

laire structuren.Hier verlaten we dr.Pangloss (Voltaire) om

het antropisch principe (zie Google) te omarmen.

Tijd voor een tweede parenthese.De wereld bestaat 13,7 mil-

jard jaar.De moderne mens 1 miljoen jaar.Op een tijdschaal

van 24 uur ,een etmaal, beslaat dit zes seconden.Dit probleem

hield mij reeds wakker in mijn jeugdjaren.

Wat deed God in de die tussentijd van 23 uur, 59 minuten en 54

seconden?

Het enige juiste antwoord is dat God niet op de mens (zoals wij

die kennen) zat te wachten.Hij genoot met volle teugen van

het schouwspel dat de Schepping Hem bood.

Genoeg 'wiskunde', terug naar God die een risico neemt.

Hij koos voor het evolutieprincipe.Vooruitgang door te

tasten en te proberen, volgens de wet der sterkste.Wat de

uitkomst is van deze evolutie is zelfs voor God een raad-

sel en daar was het Hem om te doen.

In de schepping moet vooreerst alles aanwezig zijn om

het latere leven toe te laten, in voldoende mate, niet enkel

om het begin toe te laten maar ook alle opeenvolgende

generaties.Dit alleen slaat mij met verbazing

Stel u een ogenblik voor dat u 100 miljoen jaar terug

gaat in de tijd.U ziet de aarde met een minimum aan

planten en dieren, primitief maar levendig.Stel nu die-

zelfde plek voor in deze tijd,met zijn auto's,vliegtuigen,

ijzer, plastic, aardolie,gas, energie, enz.

Onvoorstelbaar,de mensenmassa groeit aan en steeds is

daar de invulling van de behoeftes.Men zou eens een

breuk verwachten,een kink in de kabel van zo een com-

plex geheel.Maar nee, de Schepping voorziet steeds een

oplossing.

Rest dan nog de finaliteit, waar de atheïsten zo over

struikelen.Ik bedoel hier een open finaliteit, één die het

ongewisse toelaat, het toeval. Niet de gesloten finaliteit

waarlangs alles moet langs komen.God wenst niet uit te

komen op een parcours dat Hij al kent.God laat het toe-

val een rol spelen lang voor de komst van de mens en ge-

niet ervan.

Dit is Zijn doel.Er van genieten,verrast worden door

het samenspel van drie factoren die de Schepping be-

heersen.Zijn Rede (de  voorzienigheid), Zijn Grillig-

heid (de onzekerheid) en zijn Tijd, noodzakelijk om

de Rede en de Grilligheid te doen versmelten.

Gods fout is, het evolutiesysteem te hebben gekozen en

zo het lijden in de wereld te hebben gebracht.Eerst op

minimaal niveau, het dierlijke (weinig bewustzijn) later

op maximaal niveau bij de mens.

Voor God geldt,op dierlijk niveau, dat de som van de

positieve en negatieve ervaringen moeten gelijk zijn aan

een groot positief getal.Dit is een collectief gegeven,bij

de Schepping van de mens wordt dit een individueel ge-

geven.

Antropomorfe benadering

Een zwakte in de redenering?

Het is duidelijk dat bovenstaande benadering antropo-

morf is.Het boek Genesis zegt:"God schiep de mens

naar zijn beeld en gelijkenis".Het enige wat wij doen is

'reverse engineering' toepassen.Wij kennen ons zelf ta-

melijk goed en rekenen achteruit om de eigenschappen

van onze Schepper te kennen in benaderende vorm.

Een benadering is het zeker.Geen Schepsel zag ooit de

Schepper, geen individu was bij machte Hem aan te ra-

ken .Geen creatie was het ooit gegund om een blik te

werpen  in de hersenspinsels van de Creator.

Waarom zijn wij zeker dat onze benadering de juiste is?

Zolang wij blijven bij een zuivere rationalisatie, zolang

zijn wij onzeker.Het verstand is niet bij machte dit pro-

bleem op te lossen.

God en zijn schepping

God creatie omvat een materiële creatie (de vorm) en

een geestelijke (de gedreven materie).

De vorm is alles wat na de oerknal is voortgekomen.Wat

voor de oerknal komt ontsnapt aan ons bevattingsvermo-

gen.Ook de vraag hoe de oerknal tot stand kwam. 'Iets'

kan tot stand  komen uit twee tegengestelde zaken (fase

en tegenfase),zoals duisternis en silte in een interferen-

tiepratroon van bron en tegenbron, wanneer deze krachten

in evenwicht zijn. Doch deze uitleg is gekunsteld en

vraagt naar meer.Hoe ontstaan de twee tegengestelde za-

ken?Men komt er niet uit. Er komt een einde aan elke

bevraging omdat wij niet bij machte zijn het probleem te

doorgronden.

De gedreven materie kan men vergelijken met een inge-

nieur die een wagen ontwerpt.Niet de wagen van het ver-

stand, want die zijn allen aan elkaar gelijk, maar een

wagen voortgebracht door de hartstochten. Zijn creatie

zal de kenmerken vertonen van zijn creator, zijn schep-

ping zal hem verraden.

Is hij een Duitser, dan zal de wagen geen tierelantijnen

bevatten, maar degelijk zijn.Is hij echter Italiaan , dan

mag men zich aan alles verwachten.Is hij Fransman,dan

kan men iets verwachten met één koplamp en elastieken

als zitting.

De creator verraadt zich in zijn schepping, zo ook God.

Wat is er te zien in die Schepping?

-Verscheidenheid.

De veelheid aan soorten en variëteiten is onvoorstelbaar.

De kleurenpracht,het geurenpalet van de vele bloemen.

-De doeltreffendheid.

De geschapen zaak is af, het is geen tussenstadium waar

nog veel aan gewerkt moet worden. De camouflage tech-

niek van sommige insecten,slaat u met verstomming.

-De ingenieusiteit.

De manier waarop een dier aan zijn prooi komt.Het zijn

geen oplossingen 'out-of-the-box', maar regelrechte

wonderlijke zaken.Denk maar aan de sidderaal, welke een

stroomstoot kan geven tot 600 volt komende uit een se-

rieschakeling van batterijtjes.

God kon het met minder gedaan hebben.Juist het

hoogstnodige, een zuinige op prestatie gerichte Schep-

ping. Een Schepping op zijn Hollands.

God is geboeid door ieder moment der evolutie. Hij heeft

geen miljoenen jaren zitten wachten op de komst van de

mens.Voor Hem telt ook het nu en Hij geniet er van.Het

is de vraag of hij de mens in gedachte had zoals wij die

kennen .

Wij, gelovigen, maken er een punt van om daarin God

aan het werk te zien.

Hoe moeten wij ons dat voorstellen?

Zolang er geen bewustzijn verschijnt, is God niet gebon-

den om in te grijpen.Zijn ingreep kan slechts minimaal

zijn, gebonden als Hij is door zijn Schepping.Een correc-

tie in de Schepping is slechts mogelijk daar waar het toe-

val een opening laat.De correcties laten een (nu) zicht-

bare verandering toe.

Zijn er in de oudheid tekenen geweest van ingrepen?Wie

zal het zeggen.In de wordingsgeschiedenis van miljoe-

nen jaren zijn er wellicht ingrepen geweest die door pale-

ontologen en geologen aan de oppervlakte kunnen ge-

bracht worden.

De mens verschijnt ten tonele

Uiteindelijk verschijnt de mens.Van dier geëvolueerd

naar mens met bewustzijn, maar steeds in hoge mate on-

derhevig aan zijn animale oorsprong.Die primaire driften

(voeden,paren,verdedigen) en secundaire behoeften (in-

tellect,hogere emoties) vormen samen de ik-drift.Deze

worden in bedwang  gehouden door onze gemeensschapszin

(het wij-gevoel).Deze  twee polen vormen samen de

groepsdynamiek (dr.Adler-Individualpsychologie).

De erfzonde (Peccatorum originale-H.Augustinus) ver-

vangen door de evolutiegedachte.

"De erfzonde is de staat van zonde die van Adam op al

zijn nakomelingen overgaat" .(Catechismus 1964)

Nu kunnen wij voor de archaïsche erfzonde een beter be-

grip plaatsen, namelijk de evolutiegedachte.

Het is, op individueel vlak, het onevenwicht dat optreedt

als het ik-gevoel en het wij-gevoel niet in balans zijn.

Dit is een karaktertrek die in iedere mens besloten ligt en dit

is zo van jongs van aan.

De 'erfzonde = Bijbels begrip'  is een bewijs van onze

dierlijke oorsprong.Dit is Gods keuze, Gods verantwoor-

delijkheid!

Het lijden verschijnt ten tonele

Wie zegt lijden, zegt bewustzijn. Zonder bewustzijn geen

lijden. Wat is dat bewustzijn? Wanneer ontstaat het?

Evolueert het bewustzijn? Kan bewustzijn geblokkeerd

raken? Daar zal ik nader op in gaan.

Inwendig (zelfbewustzijn) en uitwendig (de omgeving

rond of ons) bewustzijn niet te splitsen. Men keert de

blik naar binnen of buiten.

Het eerste bewustzijn moet erg diffuus geweest zijn en

verbonden aan overlevingsstrategieën. Zich verdedigen

met de gepaste stokken of eenvoudige werktuigen maken

on voedsel te zoeken.Alle andere artefacten vragen om

een gedegen kennis van hun eigenschappen en de variabi-

liteit van hun omgeving.Denk maar eens aan vuur aan-

maken, gebruik van pijl en boog, conservering van voed-

sel, het maken van kledij.

Wij nemen het "kiezen" als maatstaf om te spreken van

waarneembaar bewustzijn.Die keuze die men doet, zegt

iets over de kennis die men bezit over de omgeving en

ook over de kennis van de gevolgen van de keuze die

men doet.Het bewustzijn evolueert naar een maatschap-

pij waar ethische regels meer en meer gelden,waar wij

ons bewust zijn van de keuzes die wij maken en ook van

de gevolgen daarvan.De ganse eco-evolutie is daar een

bewijs van.

Kan bewustzijn geblokkeerd geraken?Dit is zeker het

geval bij het zelfbewustzijn.Zaken die men niet aankan,

die niet psychisch te verwerken zijn, geven aanleiding tot

verdringing en dus tot het onbewuste.

Men spreekt van onderbewust wanneer

de voorvallen bewust te maken zijn met herinne-

ringsingrepen waartegen geen bezwaar geuit wordt.

Het uitwendige bewustzijn kan ook blokkeren wanneer

de groep waarin men leeft dit vereist.De naziperiode is

daar een voorbeeld van.

Wat is het Kwaad?

We zullen het kwaad bezien vanuit het standpunt der

uitvoerders en slachtoffers.Voor het eerste kunnen wij

nog een onderscheid maken tussen het Koude Kwaad en

het Warme.

-De uitvoerderds.

Met het Koude Kwaad bedoelen wij hier het onrecht dat

andere aanrichten zonder 'pardon',de 'Rücksichtslosig-

keit'.Het Kwaad waarvan Heydrich, Eichmann,Himmler

en Hitler voorbeelden van waren. Dit Kwaad gaat tot het

uiterste en steunt op de rede, op drogredenen waarmee zij

het Kwaad voeden.

Met het Warme Kwaad bedoelen wij het Kwaad dat ge-

milderd kan worden.Er is een uitweg, er is nog iets wat

kan aanzetten tot vermindering, hier gaat het om een in-

greep van de emotie die de rede tempert.Mussolini en

Degrelle zijn voorbeelden hiervan.

-De slachtoffers.

Het Kwaad wordt verricht wanneer mijn rechten,als

individu en als behorend tot een groep,worden aange-

tast.

Wie bepaalt die rechten?Welk recht  heb ik als individu?

En als behorend tot een groep?

Er zijn 30 basisrechten voorzien in The Universal Decla-

ration of Human Rights (1948) waarvan drie artikels

welbekend zijn:

-art18:freedom of thought,conscience and religion.

-art 19:freedom of opinion and expression.

-art 20:freedom of peaceful assembly and association.

Ieder individu heeft het recht zich te ontplooien.

Zelfbewustzijn,uitwendig bewustzijn en willen ageren