zaterdagnacht 17.03.2013

Zo gezellig dat ze zijn blijven zitten tot haast 14 uur !
Gelukkig had ik nog vele lekkere taart over van gister en heb ik nu niet meer
t'Zijn écht toffe madammen, alle 2 ! Mijn zoetie zijn nicht die spreekt, ondanks dat ze al haar hele leven in Australie woont, nog vrij goed vlaams ; haar schoonzus daarentegen die een pure Australische is spreekt alleen Australisch en dat wil zeggen : zeer speciale dialectvorm van Engels - heel moeilijk voor mij, maar toch doe ik m'n best om ook met die dame 'Janice' is haar naam, een babbeltje te doen.
Vandaag was onze zoon hier even en tja....onze kids die spreken perfect Engels dus Janice vond het super plezant om met onze zoon te babbelen
Morgenavond komen ze terug (ze vinden het hier heel leuk!) en gaan dan ook kennis maken met onze dochter, dus dat wordt een leuke avond want haar engels is ook perfect
Ongelooflijk vind ik het soms, wetende dat die mensen van zo'n ver land hier nu aan mijn tafel zitten en ik ben dan ook één en al oor voor hun mooie verhalen over hun cultuur. k'Ben écht blij dat ze hier voor 5 weken op vakantie zijn en kijk er naar uit om nog vaak met hen te praten en misschien zelfs ook eens een uitstapje te doen.
Dat zal van m'n zoetie afhangen, maar m'n schoonzus (waar ze verblijven) heeft me gezegd dat ze me zal verwittigen als ze uitstapjes maken en indien het dan uitkomt mag ik mee. Maar t'liefst zou ik natuurlijk hebben dat m'n zoetie er ook bij is natuurlijk. We zien wel want de komende week is het alweer chemo-kuur..... Dus nog 3 vrije dagen te gaan....
Vanmorgend is onze zoon mee gaan zoeken naar die vermiste vriend ; al bij al niets gevonden...... bizar hé ! Maar allen vrezen we het ergste al willen we natuurlijk de hoop niet opgeven.
Werk-collega's van die vriend hopen nog steeds dat hij dinsdag gewoon op z'n werk gaat verschijnen met een mooi verhaal, want tot heden toe was hij in verlof.
Wij en onze zoon zijn er ook niet gerust in en mijn zoetie (ooit brandweerman) weet maar al te goed hoe het soms kan aflopen....
Deze namiddag ben ik, nadat de Aussies hier de deur uit waren, gelukkig nog vlug naar de rozenkweker kunnen rijden voor een prachtig rozenboeket om te gaan afgeven in het rustoord hier in de buurt voor een lieve dame die vandaag maar liefst 82 lentes wordt en die ik al ken uit men kinderjaren. Ooit liep ik met haar dochter samen in de lagere school maar toen sloeg het noodlot toe en is haar dochter ziek geworden (hersentumor) ; toen in die tijd zéker ongeneesbaar. Ze is net geen 13 jaar geworden en ik heb vaak naast haar ziekbed gezeten. Die ouders zijn nooit of nooit écht over dat grote verlies over geraakt (wat ook normaal is). De mama dus zit sinds vorig jaar in een home want de papa is 2 jaar geleden overleden....aan kanker. Zo oud als ik ben zo lang al is die mama altijd de eerste geweest om mij met m'n verjaardag een mooie verjaardagskaart toe te sturen ; nu kan ze dit niet meer en daarom vind ik het een reden te meer om nu ook mijn klein deeltje bij te dragen om haar verblijf in dat home toch een klein beetje aangenaam te maken door haar zo af en toe eens een bezoekje te brengen.
Onze kinderen die vertrekken morgen op een 'oefen-trekkings-dag' naar de ardennen. Hun gigantische rugzakken staan klaar met de nodige kilo's aan inhoudsgewicht en dus morgen gaan ze eens testen hoe het aanvoelt om daar een ganse dag mee rond te lopen.......k'ben benieuwd.
Onze zoon heeft het traject helemaal uitgestippeld en alles in gereedheid gebracht zodat wij ze via sateliet-internet verbinding kunnen volgen. ... Om 7u morgenvroeg vertrekken ze.....k'ben benieuwd naar hun verhalen morgenavond.
Voila....dat was het dan alweer en morgen ben ik er weer
Slaapwel en fijne zondag voor iedereen !

1 reactie op dit bericht
Australie
Doei