zondagavond 28.07.2013

Dit ga ik nu goed maken
Ondertussen zijn we alweer zondagavond en hebben we de laatse dagen 'leren leven' met het minder-goede nieuws van vorige week ; en leven we zo stilletjes aan naar aanstaande woensdag toe - de dag v de weeral 1ste chemo van wat we niet weten hoeveel.....
Dat is DE cruciale vraag voor woensdag : 'hoeveel chemo beurten moet m'n zoetie alweer krijgen nu'??? Ik smeek.....bid.....hoop......wens.....aub aub aub......niet al te veel want hoe moet een mens dit in Godsnaam blijven aan kunnen ???
Ondertussen gaat het leven door - erg hé pffff ; dat is wat ik bedoel met 'geen keuze hebben - met je rug tegen de muur staan - doen wat ze je zeggen dat t'beste voor je is' - zo oneerlijk allemaal !!! zo onrechtvaardig !!!
Van dat 'gaat t'leven door' proberen we er hier dan maar t'beste van te maken, in afwachting tot woensdag. Zoetie geniet van de familiale sfeer ten huize hier, maar vraag hem niet om naar hier of naar daar te gaan want.......neen, alweer krijg ik hem niet meer buiten
Gister was het hier mossel-dag ; broer en kids waren hier om te komen eten ; écht gezellig en tot de zware onweders hier zijn losgebarsten hebben we buiten gezeten en zelfs goed gelachen - heel ontspannend. Soms lukt dit al wel eens maar ALTIJD is er toch die 'domper' die op je schouders hangt...... ik kan het niet anders verwoorden.
De laatste dagen komt zelfs het gevoel van 'ik droom en hoop snel wakker te worden' weer terug. Raar hoor ! Had ik 2 jaar geleden ook een lange tijd.
Maar ik word niet wakker.....want ik ben wakker en dus is het geen droom maar pure realiteit !
Tot heden zit zoetie's smaak nog in de positieve richting - wreed te weten dat dit vanaf woensdag alweer terug de dieperik in zal gaan !!!
Hij eet niet écht veel maar eet al wel terug vlees en zelfs s'avonds terug een ijsje of een koekje (wetende dat mijn zoetie altijd een goeie snoeper is geweest);
Ik hou alles goed in de gaten maar kan niet ontkennen dat ik vreselijk bang ben.... (meer woorden zijn hier toch niet nodig denk ik om dit een beetje te begrijpen)
Onze kinderen hebben het ook moeilijker dan tevoren ; gister zegde onze zoon nog 'papa je hebt toch écht wel tot nu toe een pech jaar achter de rug.....' ; hij bedoelt hiermee : in februari terug chemo ; dan die rugproblemen (hernia) - dan die longontsteking - dan de stoelgang problemen - smaak problemen en dan nog die kei vervelende vermoeidheid. Hoeveel kan een mens verdragen ????
En toch blijft hij, ondanks alles, in zijn goede dagen humoristisch, opgewekt en moedig !!! vooral moedig !
Ook dit gaat nu alweer terug sterk verminderen, en dat vind ik zo kl****!!!
Woensdag gaat hij bezoek krijgen van de weduwenaar van zijn overleden lotgenote ; daar kijkt hij naar uit en vindt het zo sympathiek dat die man hem eens een bezoekje komt brengen in 'kamer 14'.....
Als ik er nu bij stil sta :.....nog 2 chemo-vrije dagen te goed...... dan heb ik het vreselijk moeilijk en hoop hoop hoop .........
Vanmorgend heb ik hier de 'schade' van de wateroverlast van vannacht opgeruimd en na de middag ben ik, na lang vragen van m'n dochter, dan toch eens mee geweest tot hier in de buurt een muziekfestival waar een zeer mooi en gezellig cultuur markt was. Best gezellig maar veel te warm toen de zon er alweer door kwam.
Deze overdreven warme temperaturen zijn niets voor ons - geef mij maar een 25° in de zon en dan zijn we meer dan tevreden.
Voila.....tot zover de laatste berichtjes.
Wat de komende week gaat brengen : wel.....woensdag hopelijk wat positiever nieuws en voor de rest wat mij persoonlijk betreft : de start van een nieuwe ervaring waar ik tot op heden nét geen nachtmerries van heb
Slaapwel

1 reactie op dit bericht
ik denk aan je