Archief

Eén dagje later dan beloofd ben ik hier dan alweer.
Sinterklaas vandaag ! En dat hebben ze hier ook gemerkt toen ze vanmorgend met kleine oogjes de woonkamer binnen kwamen.... de ganse tafel vol met lekkers én nuttigs.... en uiteraard is de Sint weer één iemand vergeten..... zou ik dan toch niet braaf genoeg zijn geweest ??? voor hem een weet, voor mij een vraag ;-)
En zo vertrekt de goed heilige man strakjes alweer terug naar Spanje - momenteel zit hij nog bij Manneke Paul zie ik .....
Daar de Sint dus vanmorgend hier langs is geweest, vond ik dat ik dus vandaag de toelating had om de kerstboom te zetten en t'ganse huis Kerst-klaar te maken, en daar ben ik dan ook in geslaagd vandaag..... een héle karwei maar de moeite waard.
Nu nog alleen de buitenversiering - dat wordt iets voor t'weekend want daar heb ik hulp bij nodig en dat zal dit jaar van de kids moeten zijn vrees ik want k'zie men zoetie nu niet direct op een ladder klimmen.
Wat m'n zoetie betreft : gistermorgend dus de onderhoudsbeurt gekregen en met de oncologe gesproken en buiten dat ze vond dat hij iets meer zou moeten drinken was alles toch gelukkig in orde.
Ikzelf had dus afspraak bij de handchirurg en ook dat viel best mee. K'heb dus voor de 1ste keer kennis gemaakt met die dokteres die me aan m'n rechterhand gaat opereren. Na t'bekijken van de genomen EMG moest ze ook vaststellen dat een ingreep niet meer weg te cijferen is dus vroeg ze me wanneer ik wou dat dit kon doorgaan. Even twijfelde ik en wou haar zeggen 'doe maar in de loop van januari' maar toen dacht ik aan de woorden van m'n kinderen & zoetie....: 'als je t'morgen kan laten doen mama!-niet aarzelen hoor!' dus....tja.....op woensdagmiddag de 19de december word ik geopereerd en ga ik voor 14 dagen in t'gips........ mag er niet aan denken.
Voor die ingreep heb ik niet zo veel angst maar wel voor wat nadien komen gaat......k'ben écht wel rechtshandig ....
Wel lief hoe m'n drie kinderen (ja toekomstige schoondochter is als een dochter voor me, zo lief!) hebben me beloofd dat ze me alle 3 gaan helpen !
Zenuwkes heb ik er 'nog' niet voor ......dat komt nog wel !
Dus....vandaag weer zeer hard en goed gewerkt en morgen dus hopelijk de buitenversiering - kids zijn beiden thuis morgen en gaan me helpen hebben ze gezegd. - t'Zal wel koud zijn buiten want amai, als je de weersberichten mag geloven gaat het écht wel winteren !
Vanmorgend hier al een staaltje gekregen en me al goed ingeoefend in t'sneeuw ruimen - normaal altijd t'werk van m'n zoetie.......maja...ook dat komt nu naar mij toe.
En dan komt t'weekend er aan waar ik op zaterdag wel wat kerstmarkt bezoekjes heb gepland - maar dat zal van de weersomstandigheden afhangen vrees ik want problemen op de baan moet je nu ook niet gaan zoeken hé.
k'heb al schrik genoeg als ik aan onze zoon denk die morgen naar de ardennen vertrekt, samen met z'n vriendin op EHBO cursus - speciaal voor trekkers. Papa hier zou ook t'liefst hebben dat ze niet gaan maar t'is allemaal geregeld, betaald enzo, dus tja......moeilijk hé. k'Zal toch maar eerst gerust zijn als ze veilig en wel daar geraakt zijn en dat ze zondagavond alweer veilig terug thuis zullen zijn hoor.
Dat is natuurlijk t'minder mooie aan dit weertype hé.
Toch proberen van te genieten hoor - t'is nu eenmaal winter !
fijn weekend !

Hier schrijft momenteel een full-time : huisvrouw....kuisvrouw...shoppingvrouw...kokkin...strijkster...mama....en momenteel ook nog verpleegster.....
Ondertussen zijn we woensdagavond en dus 2 nachten verder dan die vreselijke maandag.
Aan het mooi geïnstalleerde bed in de woonkamer, geraken we stilletjes aan alweer gewend ; zelfs onze viervoeter vindt het leuk om nu, uiterst ongewoon, van s'morgens tot s'avonds in de zetel, dicht bij papa te mogen luieren
Tja....we maken er hier t'allerbeste van hé....niets aan te doen.
Nog steeds dankzij de zware medicatie is de pijn, uitstralend naar z'n bovenbeen (bil) draaglijk maar het stappen lukt niet zonder krukken, maar ook dat gaat stilletjes aan beteren zegt de huisdokter.
Mijn zoetie zelf kan er maar niet van over en herhaalt steeds maar 'waarom nu dit weer mij moet overkomen'.... tja..... hij bedoelt natuurlijk vooral 'nu nét dat de rest allemaal zo goed is'..... een vraag waar we uiteraard geen antwoord op krijgen.
Ik doe men uiterste best om het hier allemaal in goede banen te laten gaan, maar soms is het toch niet makkelijk hoor. Nu komt er wel extreem veel op me af plus.....k'heb momenteel daarbij ook nog t'vervelende probleem aan men hand wat ipv had moeten beteren na die vreselijk nooit te vergeten spuit cortisone, sinds zondagmorgend een totaal verkeerde werking heeft. Mijn hand brand de ganse dag - mijn middenvinger en wijsvinger zijn zo goed als gevoelloos en alsof dat nog niet genoeg is heb ik daarbovenop nog 5 constant tintelende prikkelende precies met stroom beladen vingers ! Niet meer te doen !!!
Daarnet kwam onze dochter thuis....zag me sukkelen en in stilte afzien.....is m'n gsm gaan halen, heeft het nummer van de huisarts gedrukt en k'hoorde ze zeggen dat die morgenvroeg tot hier moet komen, eerstens om voor haar papa kiné voor te schrijven en 2des om voor mama een superdringende afspraak te maken voor operatie !!!! Voila......that's our child   En gelijk heeft ze natuurlijk, want nog verder uitstellen heeft écht geen zin meer.
Maar geloof me...k'heb bang.....néé niet vor de ingreep (alhoewel natuurlijk ook wel een beetje   ) maar vooral nadien....daarmee bedoel ik die 14 dagen gips waarin ik niets of niets ga kunnen doen want ik ben op dat punt zeer dom en k'kan  écht helemaal niets links.... dat beloofd !
........zucht........
k'Ben blij dat ik hier eventjes ben kunnen komen bijschrijven maar moet er helaas alweer mee stoppen want zoetie heeft me nodig - medicatie tijd
Tot strakjes misschien of morgenavond - dan weet ik meer over eventuele operatie - termijn....
ps : oja....extra merciekes voor de sympathieke medelevende lieve reacties op men blogje ! D a n k u w e l !

Gistermorgend was het dus mijn beurt....
Niet écht bang, maar toch met een klein hartje reden we tegen 11 uur richting ziekenhuis - niet wetende wat me stond te gebeuren (emg v m'n hand)
De dag daarvoor had ik reeds via internet op de site van het betreffende ziekenhuis, de dokter gaan opzoeken waar ik bij verwacht werd, dus....op foto had ik hem al gezien en leek hij best mee te vallen - in t'écht viel dit nog beter mee!
Bijna stipt op tijd kwam hij me uit de wachtzaal halen en volgde ik hem tot op zijn bureau.
Na eerst te hebben geantwoord op een  hele reeds vragen mocht ik dan, na het verwijderen van al m'n juwelen a men rechterhand, op zijn daarvoor bestemde tafel-bed gaan zitten.
Eerst ging hij men schouder/nek nakijken en na allerlei rare bewegingen met men rechterhand  -arm gemaakt te hebben mocht ik gaan liggan, alwaar mijn batterijtjes goed werden opgeladen.
Dit onderzoek is echt niet op zichzelf - buiten enkele prikjes die best te verdragen zijn, gebeurde er eigenlijk niets.
Zijn diagnose stond al vrij snel vast zegde hij : Carpel Tunnel Syndroom (nét dat wat ik had gehoopt en gedacht dat het niet zou zijn!)
Dan volgde de uitleg over de eventuele behandeling(en) want.......zoals gewoonlijk ben ik ook op dit punt 'een randgeval' (dat zijn zijn letterlijke woorden). Dus tja.....één: spuit cortisone OF twee : ingreep.
Moest ik géén randgeval geweest zijn, was de keuze voor mij veel makkelijker geweest dan nu natuurlijk.
Na lang overleg en nachtje slapen overwogen om spuit te laten zetten, in de hoop van...... 
Van die beslissing had ik al vrij snel een beetje spijt. Ik moest gisteravond toch naar een zeer gezellige Tupperware Avond en daar zat ik 'per toeval' midden tussen de Carpel Tunnel Patienten, dus......iedereen daar was reeds geopereerd en vonden mijn beslissing niet zo positief want volgens hen zou dit maar een tijdelijk lapmiddel zijn.
Tja......normaal zou ik maandagavond die spuit laten zetten bij de huisarts.............was het niet............dat nu nét uitgerekend vandaag de huisarts moest komen......voor men zoetie ! (t'Mag hier toch nooit niet écht goed meer gaan pffff) Wat was er nu gebeurd : eergisternacht, bij t'bruuske omdraaien in z'n bed, omdat hij naar beneden wou gaan om de hond buiten te laten, heeft hij een verkeerde beweging gemaakt en die veroorzaakte een helse pijn n z'n buikzijde. Op die moment word ik natuurlijk wakker en ga ik natuurlijk direct naar beneden zodat hij kan blijven liggen. Nadien was ik toch een beetje boos want reeds herhaaldelijke malen had ik hem op t'hart gedrukt dat hij mij zou wekken als hij de hond zou horen (ik hoor dat niet), maar......zoals mannen soms koppig kunnen zijn...... en tja.....voila nu sé.
En gister liep hij hier dus zuchtend en pijn-verbijtend rond, maar dat is ook niet leuk, en de dokter neen die moest niet komen....hij ging wel afwachten....
Maar er staat weer een weekend voor de deur hé, dus ikke maar wijselijk vanmorgend de dokter gebeld en dan ook in een keer gezegd dat mijn afspraak voor maandagavond dan zou vervallen als ze meteen vandaag dan ineens die spuit bij mij zou kunnen zetten.
Daar er hier in de buurt zovele zieken mensen zijn blijkbaar, was het pas rond half 4 deze namiddag dat ze hier kon zijn.
Na mijn zoetie gronding onderzocht te hebben kwam dan de geruststellende diagnose : waarschijnlijk een spiertje gescheurd, wat dus met niets te genezen valt maar gewoonweg zo moet genezen, zonder meer, maar dat heeft tijd nodig. oef !
Dan was het aan mij........was ik er klaar voor vroeg ze me ? .....Uiteraard...wat is nu een prikje ? 
Toen ik de spuit op tafel zag liggen, begon ik er al een beetje anders over te denken en toen ze me vroeg of ik niet beter zou gaan liggen, en ik haar liet blijken dat dat écht niet nodig zou zijn voor zo'n 'prikje' zegde ze me wel dat het wel een serieus venijnige spuit is...... Nog steeds van geen kwaad bewust en zeer fier legde ik men arm in de houding dat zij het wou en begon ze er aan...................................
Man man man !!!!!! Ik heb gehuild !!! van de pijn !!!!! Wat was me dat ????!!!!! Nooit of nooit zal ik nog zo'n spuit laten zetten ! Neen !!! Nooit meer !!!! Zo'n helse brandende pijn !!!
Met de steun van én zoetie én zoon heb ik het overleefd maar écht......nooit meer !!!!
Wat was dat !!!!
Enfin....de cortisone zit dus in men hand maar beterschap voel ik tot hiertoe niet ! Integendeel ! Hand slaapt nog erger dan gister ! (zou normaal zijn....)
Volgens mij zal er binnen enkele weken geopereerd worden...... zal er van afhangen in hoeverre deze spuit z'n werk doet. In stilte hoop ik dat ik het nog zou kunnen uitstellen dan tot na de feestdagen......
Gelukkig gaat het met men zoetie momenteel toch al iets beter, maar ik vrees dat het toch een tijdje zal duren alvorens de pijn helemaal zal weg zijn.
t'Weekend is alweer begonnen..... en morgen staat er hier een zusjes-bezoekje op t'programma - is véél te lang geleden en ik ben benieuwd naar haar verhalen. M'n metekindje gaat meekomen - super hé ! Ik kijk er naar uit !
Nu ga ik écht moeten stoppen met typen want men hand doet vreselijk pijn. Hopelijk voel ik snel wat verandering hierin.
slaapwel

Ook al is het typen niet zo makkelijk voor mij - nu met de nog steeds pijn in men hand/arm - toch voel ik me verplicht tegenover al die dikke duimpjes van vandaag mijn welgemeende dank te zeggen !!!
Want.......al die dikke duimpjes die hebben zoooooo ontzettend goed geholpen !!!!!
Mijn zoetie zijn scan onderzoek is zeer goed - oncologe super tevreden !!!!! Toestand is stabiel en goed onder controle !!! Meer moesten we niet horen om furorisch te reageren !
Een ongelooflijk pak ongerustheid dat van onze schouders is gevallen .... nog maar eens  pffff
Wat is die spanning toch onmenselijk groot !!! onbeschrijflijk.
Maar........nu zijn we méér dan tevreden en kan ik eindelijk gaan genieten van de terugkerende rust ten huize hier. Alle zware schuurwerken zijn voorbij - de grote kuis is voorbij en m'n zoetie zen toestand blijkt goed onder controle dus.......meer hoeft het écht niet te zijn - wij zijn kei kei blij en tevreden !!!!
Toen we daarstraks met een spannend hartje t'kantoor van onze oncologe binnen stapte, klopte men hart in m'n keel - onmenselijk ! Ze ging direct op haar pc kijken of t'resultaat van de nét daarvoor genomen scan reeds binnen was en aan het gedeelte dat ze reeds kon lezen kon ze konstateren dat dus alles goed stabiel is gebleven ; voor de kleine details zegde ze dat we haar morgennamiddag gerust konden bellen maar ze was er vrij gerust in.
Nadien hebben we nog dikke twintig minuten gezellig zitten praten met haar van mens tot mens, van mama tot mama - t'is zo een ongelooflijk prachtige madam - zowel in naam van haar functie als in naam van haar moeder zijn. De manier waarop ze over haar 4 kleine pagadders vertelt en vertelt.......ongelooflijk !!!! Hoe ze hun eerste pasjes zetten, hun eerste behoefte op t'potje doen, de dagdagelijkse familiebadjes die ze de kindjes geeft, de verhaaltjes die ze hen nadien voorleest en als ze dan alle vier als roosjes slapen de manier waarop ze alles opruimt beneden - de boekentasjes nog eens na kijkt en klaarzet, het met bloem benevelde aanrecht opkuist waar haar kindjes koekjesdeeg hebben mogen maken - écht ongelooflijk !!!
Groot was m'n verbazing dan ook toen ik vanavond bij t'avondeten plots een telefoon kreeg van een onbekend nummer.......ik nam beleefd af en hoorde haar stem.......onze oncologe...... mijn hart klopte in m'n keel toen ik haar zegde dat ik men man ging doorgeven...... Ik stopte met eten en volgde nauwkeurig zijn gesprek met haar en kon al snel afleiden aan z'n lach....zen ontspannen 'ja' en 'neen'.....en z'n eindwoorden 'dankjewel dokter voor het goeie nieuws en voor jou ook een fijne avond' dat het niets dan goed nieuws kon zijn en ja...... Wat was er gebeurd : wel toen we deze voormiddag bij haar zo zaten te babbelen hebben we ook nog maar eens het onderwerp 'angst bij t'afwachten van scan of bloed uitslagen' aangehaald - dat dit zo onmenselijk is en dus zal ze vanavond bij t'checken van mijn zoetie's scan, en nadat ze persoonlijk eerst nog eens gebeld had met de radioloog, gedacht hebben 'ik zal die ongeruste mensen nu al maar nog meer gerust stellen, dan hoeven ze mij morgen zelf niet meer te bellen' en dat heeft ze dus gedaan - ongelooflijk toch !!!!  En allemaal nieks dan goed nieuws ! 
Ja sorry......maar ik ben zo opgelucht..... ook al weet ik dat er nog zo'n momenten gaan komen maar daar wil ik nu écht niet aan denken ! Ik wil nu alleen nog genieten ! Genieten van de mooie winterse weken die er aan komen met de gezelligheid van Kerst - onze Kerst ! Niet de Kerst in de etalages of shopping centra's maar gewoon onze gezellige gezins-Kerst, zoals al die voorgaande jaren, niet meer, niet minder !
Morgen ja komt er nog effe een ziekenhuisbezoek momentje aan want dan ga ik eindelijk voor die controle van mijn arm-hand - ze gaan een emg maken - dus met stroom op men arm brrrrr - k'weet niet wat me te wachten staat maar in vergelijk van m'n zoetie is dit écht niets om dieper op in te gaan ..... alleen hoop ik maar dat ze gaan vinden wat er scheelt en niet alleen dat maar ook een oplossing aub !!!! Om 11 uur afspraak ziekenhuis (wordt vervolgd)
Slaapwel en groetjes van een very happy Niesje

Vanavond wou ik hier toch effe komen bij schrijven - ook al is het heel moeilijk met de nog steeds pijn in men hand/arm, maar zijn we t'sterke geslacht of niet .... ;-)
t'Gaat een slapeloze nachtje worden vrees ik ..... mijn hand ja, dat ook maar vooral de spanning voor morgen ..... zoetie onder de scan voor controle onderzoek en nadien hopelijk gewone onderhoudskuur die kan doorgaan.
t'Wordt een korte nacht want de wekker staat reeds geprogrammeerd om 6u. We willen rond  7u door rijden want volgens de verpleegster kunnen we reeds vanaf 7.30 terecht bop de dienst 'medische beeldvorming' voor de scan en nadien volgt er dan hopelijk de gewone veertien daagse onderhoudskuur.
Ik ga het niet gewoon worden....die kl** momenten (sorry voor uitdrukking) ; die spanningen om te wachten op uitslag zijn zo onmenselijk ; kunnen ze dit écht niet anders laten verlopen ???
k'ga er hier niet langer over 'zagen' want ik besef natuurlijk ook dat wij uiteraard niet de enigsten zijn en t'zijn alleen die mensen die ons t'beste gaan begrijpen.
Ik hoop alleen.....nu dat ik hier al mijn werken met voldoening, en dankzij de hulp van men zoetie, voltooid heb, dat we nu gaan kunnen genieten van de gezellige feestmaand die voor de deur staat.
Dikke duimpjes aub ???

Niesje