Archief

t'Is hier écht kl...!!

Vanmorgend was ik samen met onze zoon in de keuken bezig (ik voorbereidingen avondeten want dochter komt eten en zoon zo fier als een gieter verder broodjes bakken - iets wat hij normaal samen met z'n papa wou doen). Nu doet hij het aan de tafel waar papa zit 'af te zien' maar t'steunt hem als hij weet dat z'n papa toekijkt.
Toen kwam t'moment dat m'n zoetie zegde 'kzal me eens gaan wassen' dwz.....terug naar boven naar de badkamer..... Ikzelf heb dat niet graag ; ik heb t'liefst dat hij zich morgen direct doucht na t'opstaan, maar hij zelf gaat liever rustig naar toilet....naar beneden...sigaretje roken....zoals hij vroeger altijd deed en dan na een uurtje de douche in. Allemaal goed en wel als je goed te been bent maar nu zorgt hij er zelf voor dat hij twee keer de trappen moet doen.. Enfin....da's zijn beslissing natuurlijk en ik ga dit zeker nu niet in deze omstandigheden tegenspreken ; ik laat hem maar. Maar als hij dan uiteindelijk terug naar boven gaat, zo wankel dat hij momenteel op z'n voetjes staat, ben ik toch niet helemaal gerust en let er nauwlettend op dat hij steeds z'n gsm bij zich heeft.

M'n zoetie dus naar boven en ik werk verder in de keuken met m'n zoon, constant m'n gedachten afdwalend naar hem daar boven. Dan gaat m'n gsm...een smsje ; ik kijk vlug : onze dochter .... Even later terug smsje ....alweer dochter.... (al die gsm toestanden zijn niet meer uit onze leefwereld weg te denken, maar ooit waren er wel andere tijden hé, zo zonder gsm) enfin.....even later terug smsje.....ik was net men bechamelsaus aan t'maken voor de witloof-oven schotel en wou die saus wel afwerken, maar m'n smartphone blijft signaal geven tot ik het laatst binnengekomen smsje gelezen heb, dus constant dat signaal .... ik kijk en men hart bonkt in m'n keel ! wat lees ik 'boven aub' en zie direct dat dat v m'n zoetie komt ! Terwijl ik dat roep naar onze zoon rennen we met twee de trap op richting badkamer en wie zit er daar languit voor de wc......écht zielig !!!! Hij eet vrijwel nieks en dat beetje dat komt er dan nog uit ! pffff Zowel diaree als braken - t'houdt niet op !
'niet paniekeren' waren m'n zoon's woorden....hij kent z'n mama ... écht allemaal nieks voor mij, ik ben écht direct zo in paniek hé pfff
Ik ga op aanraden v mn zoon een kussen halen om achter papa's rug te zetten en beiden zetten we ons naast hem op de badkamer vloer en luisteren naar z'n verhaal (gewoon misselijk geworden tijdens t'tanden poetsen en om meer ellende te vermijden direct op de grond gaan zitten) ; tja k'ben met een pompier getrouwd hé en die weet gelukkig wel wat te doen in noodsituaties. Terwijl hij z'n verhaal deed kwam er zelfs alweer een humoristisch lachje bij te pas, maar ikzelf kon amper lachen. Als ik hem daar zo zag zitten ...... ik heb écht uiterlijk nu een zieke man en dat is zo verschrikkelijk !

Alweer wil hij dus niets meer eten vandaag - komt er nog bij dat hij sinds gisteravond een stijve nek heeft opgelopen door verkeerde beweging te doen t'is wreed ! miserie miserie !

Na een tijdje heb ik hem dan helpen verder wassen en aankleden zijn we héél langzaam terug beneden geraakt.

Momenteel is het bijna twee uur namiddag en slaapt hij alweer bijna twee uur met alleen plat water in z'n lichaam.....

Ik waak.....de open haard brand gezellig en de hond ligt tussen ons in, vandaar dat ik tijd heb om aan m'n pc te zitten

Het avondeten staat klaar ; alleen is de vraag met hoeveel gaan we aan tafel zitten vanavond ? ....

Maar ik probeer er t'beste van te maken ; mijn taak is : er voor hem zijn en me niet laten hangen en dat zal ik ook niet doen als hij het ziet, maar t'wordt enorm zwaar omdat de machteloosheid vergroot.

Héle dikke duimpjes heb ik nodig.....

een héle trieste schrijvertje....

De reden dat ik nu nog aan het tokkelen ben hier is : ten eerste omdat tot nu (bij mij althans) seniorennet er uit lag en ten tweede omdat de wasmachine en de droogkast nog op volle toeren draait en ik toch niet gerust ben alvorens die twee machines terug hun rust hebben.

Ik had gehoopt de voorbije twee dagen beter nieuws te kunnen schrijven, maar tot hiertoe is de toestand nog steeds hetzelfde : misselijk.....gewrichtspijnen.....en onbeschrijfelijk moe..... en we zijn een week en twee dagen verder..... Dus, misschien nog geen reden om te panikeren maar toch.....leuk is wel anders!

Al meer dan een week eet m'n zoetie niet zoals het hoort en dat komt z'n gewicht alweer niet ten goede, al moet ik zeggen dat ik daar vorige keer ook schrik over had maar al bij al viel het gewichtsverlies nog mee, dus laat ons hopen dat dat nu ook zo gaat zijn. Vandaag heeft hij een muizenmaaltijdje meer gegeten dan de vorige dagen, dus......misschien toch hoopvol ??

De komende dagen zullen het hopelijk bevestigen !

Vandaag was hier 'brood-bak-dag' ; onze zoon had vrij vandaag en had aan papa beloofd om van alles te komen uitproberen. M'n zoetie heeft altijd graag gebakken - vooral brood en pistoletjes en sandwiches maar geloof me.....vandaag stond zijn kopje daar écht niet naar. Wél heeft hij genoten van de heerlijke geur die in huis hing en van de leerzame commentaar van bakker-zoonlief. In totaal vier héél speciale broodjes gebakken en het vijfde moet een nacht rijzen in de koelkast, dus dat wordt morgen afgewerkt. En ik kan jullie verzekeren ...........lekker zijn ze !!! Maar ja, wat gaat er boven vers gebakken brood ....

Daarnet had ik weer één van mijn moeilijke momenten (die komen de laatste tijd wel al eens meer voor). Dan overvalt de angst me en begin ik te piekeren (meestal als ik hier helemaal alleen zit). Ik had geholpen met zoetie in bed te krijgen (helpen wil zeggen : achter hem gaan op de trap, moest hij z'n evenwicht eens verliezen.....ik weet dat IK hem niet zou kunnen tegenhouden, maar de eerste val zou ik toch kunnen breken denk ik), dan help ik hem in z'n pyama en zorg dat zen medicatie boven staat en vers drinken. Zolang hij dan nog in de badkamer is laat ik de woonkamer deur open zodat ik maar gerust ben als ik hoor dat hij goed en wel in bed ligt.

En dan komen er soms al eens momenten dat ik pieker... en dat ik bepaalde situaties enorm mis, situaties waar ik vroeger helemaal niet bij stil stond .... : ik mis zo veel om samen te doen met hem : wandelen met de hond, fietsen, samen boodschappen doen, samen in huis klussen, samen kokkerellen, samen in de tuin bezig zijn, samen op vrienden- of familiebezoek, samen eens naar de cinema, samen eens naar Ikea of de shoppingcentra en zo kan ik hier nog uren doorgaan en dat mis ik verdomme allemaal zo hard !!!! En dan beangstigt mij de vraag : komt dat allemaal nog wel terug????? daar vrees ik zo voor !

Van dat alles wat ik hiervoor opnoem gebeurd niets meer ......

De moestuin ligt te wachten om gevuld te worden met allerlei lekkers (sla, kruiden, peterselie, paprika, komkommer, pompoenen en noem maar op...) al het zaak heb ik reeds in huis en plannen om kleine plantjes te gaan kopen zijn er ook, maar als ik aan al dat werk nadien denk, al die verzorging, het aanvechten van de slakken etc etc etc....... dan vrees ik dat ik dat allemaal niet ga aankunnen - toch niet zonder zijn hulp, écht neen dat kan ik niet.

Weet je dat ik blij ben dat het weer, ondanks dat de lente vandaag begonnen is, omgeslagen is naar minder goed - erg hé ! Want dat goede weer vraagt naar tuin klusjes en ik heb men handen nu al zo vol met van alles en nog wat....

Als ik in de winkel sta en ik moet men portmonee nemen om een betaling te doen zie ik iedere keer weer die foto van men zoetie..... hij zit er al jaren in .... mijn knappe gezonde man..... zo'n ontzettend groot verschil met nu..... Wat kan deze wereld toch verdomme wreed zijn !!! En waarom ??? Waarom overkomt hem dat ???? Wat heeft hij misdaan om nu zo te moeten afzien ???? Wordt hij gestraft voor iets ? Worden wij gestraft voor iets ???? Ik weet het niet ! Ik weet alleen dat het zo verdomd oneerlijk is !!!

Sorry.....ik zit er effe door, maar gelukkig mag ik het hier effe neertokkelen  ; toch misschien een beetje een verademing voor t'slapen gaan.....

k'Ga nu naar de wasmachine-droogkast kijken en dan men bedje opzoeken.....

Morgen een nieuwe dag met......k'durf het haast nie meer te vragen ..... k'zal het sebiet in stilte in m'n bedje vragen...

Slaapwel en fijn weekend.

Greets

Vaderdag......dat is het vandaag en uiteraard hebben we dat toch een beetje 'gevierd'.

'er zijn' voor de allerliefste papa hier in ons midden is toch één van de mooiste geschenken voor hem denk ik en de lekkere meringue-patékes die zijn besteld voor volgende week, zo ook de champagne want vandaag had dat toch niet zo gesmaakt.

Vandaag was voor hem een klein beetje betere dagje.....alhoewel ik persoonlijk vind van niet, maar ik voel natuurlijk niet hoe hij zich voelt. Dankzij twee pijnstillers en de zoveelste dag platte rust in de zetel, hebben we deze dag alweer tot een goed einde kunnen brengen. Veel eten zat er alweer niet in ..... vanmorgend z'n papje (zonder suiker!) - vanmiddag een bordje vers gemaakte paprika soep (niet écht callorie rijk!) en vanavond een 300gr vette platte kaas met bruine suiker (mmmm DE callorierijkste maaltijd v vandaag!), dus.....een top-dieet voor iemand die wat wil afvallen zou ik zeggen ((

Maar me hierover druk of boos maken heeft helemaal geen zin ; hijzelf moet aanvoelen wat kan en niet kan en hopelijk gaat het iedere dag die nu volgt alweer terug een beetje in opgaande lijn ! (ik hoop het zo hard!)

t'énige serieuze pluspunt v vandaag is geweest : géén misselijkheid gevoel ! oef !

k'Ben zelfs, na hem zo goed als zetel-arrest te hebben gegeven - iets kunnen gaan drinken met twee vriendinnen. Dat was wel eens nodig want hen had ik al lang niet meer gezien, dus héél veel bij te praten. Best gezellig maar toch, zoals beloofd, op tijd terug naar huis want écht gerust was ik er niet in.

Morgenvroeg heb ik afspraak met onze dochter ; ze heeft nog een 'later'-vaderdag cadeautje in haar gedachten en vroeg m'n mening hierover en daar ze morgenvroeg vrij van lessen is had ze m'n steun en raad gevraagd. Dat kan je als ouder toch niet weigeren hé ;-) Onze zoon komt extra vroeg naar hier zodat ik zoetie niet of practisch niet alleen moet laten en zodat ik met een alweer gerust geweten even van huis kan.

En zo zijn we dan alweer donderdag en loopt de 'werkweek' alweer op z'n laatste en beginnen wij morgen aan week 2 - hopelijk met positievere dagen ......

....wordt vervolgd.....

Vandaag is het vaderdag ! - Hopelijk kan ik dat strakjes toch een kleine beetje 'vieren' met m'n zoetie ; k'had hem graag zo'n lekker patéker gaan halen - zo eentje met slagroom en méringue......dat lust hij normaal graag...... Maar k'vrees ervoor want pffffff t'kan hier weer tellen......

De keelpijn is alweer vreselijk dus met gevolg : geen eetlust want slikken doet pijn ! punt uit ! zo simpel is dat ! Ik hoef niet aan te dringen want dat helpt ook niet....

Wat de pijnlijke gewrichten betreft : gister is de huisdokter langs geweest : eerstens voor de antibiotica al voor te schrijven voor de opkomende keelpijn en tweedes voor die vreselijke gewrichtspijnen. Dokter haar woorden zijn 'we leven niet meer in de middeleeuwen dus afzien hoeft niet!' dus........Godzijdank bestaat er een zwaardere pijnstiller !

Ikke direct naar apotheker alles in huis gaan halen en gisteravond waren die pijnen al voelbaar verbeterd .... oef !

Vanmorgend goed gestart met alle medicatie - en ondertussen loopt dat al serieus op hoor : pilletje voor de maag - pilletje voor de misselijkheid - pilletje voor de gewrichtspijnen - pilletje voor de diaree  - pilletje voor de jeuk van de spuitjes én spuit bloedverdunner ! En dan kan de dag beginnen pffffff......    Maar heb hem vanmorgend gezegd dat er mensen zijn die NOG meer pilletjes moeten innemen iedere dag (mageren troost natuurlijk)

Dus....zwaardere pijnstiller is toppie MAAR eerlijk gezegd TE toppie....... zoetie was vandaag ganse dag zombie - écht niet leuk !!! Oké geen pijn meer maar zo zat als duizend man dus gevaar voor vallen was nog vergroot én eetlust nihil !!! (door nog ergere keelpijn)

Hier zitten we alweer in die vizieuse cirkel van miserie ! pfffffff En als kers op de taart kwam er vanavond nog een braak half uurtje bij te pas !!!! ook dat nog !!!!!

man man man toch.......... t'maakt me soms zo boos en zo verdrietig tegelijkertijd !!!! zo machteloos moeten toekijken is niet plezant hoor !

Ik hoop maar op beter dagen maar wanneer gaan die nu komen ????????????????????? Gauw aub !!!!!

k'Ga nu bedje opzoeken want t'is alweer veel te laat en hopelijk kan ik wat beter slapen......

....wordt vervolgd..... (met hopelijk wat betere berichten) duim duim duim ????

Even snel in t'kort .......

Gewrichtspijnen van m'n zoetie waren vandaag verschrikkelijk !!!!! De pijnstillers doen hun werk maar de pijnen zijn te hevig om ze volledig te onderdrukken ! Dus afzien van de morgend tot de avond !

Ik doe m'n best om die pijn te verzachten om er voor hem te zijn, iedere seconde van de dag !!! Maar soms ben ik héél erg verdrietig en boos omdat ik zo machteloos moet toekijken !

Morgenvroeg de huisdokter bellen want ook de keelpijn begon vanmiddag al de kop op te steken en die miserie er nog eens bij kan ik heus wel missen !!!! Gelukkig was het maar eventjes dat men zoetie dat meldde ; voor de rest v d dag heb ik daar niets meer over gehoord, maar toch het zekere voor het onzekere nemen en antibiotica laten voorschrijven PLUS hopelijk straffere pijnstillers of toestemming van hogere dosis.

Waar hij geen last van heeft (is tochallemaal raar hoor) is de misselijkheid met appelflauwtes ; Godzijdank natuurlijk ! maar de rest is dubbel zo hard ! Dus ik weet niet of ik nu blij moet zijn of niet met t'feit dat er geen appelflauwtes waren de voorbije dagen.....

Gelukkig eet hij vrij goed en slaapt hij goed (soms met soms zonder slaaptabletje)

Door de hevige gewrichtspijnen is zich verplaatsen bv van zetel naar tafel of v zetel naar toilet héél erg moeilijk en proberen we er ondanks alles nog steeds een vrolijke noot in te brengen door de zeer trage polognaise te doen, maar dan wel zeer traag......

Hopelijk morgen beter !!!!!! duim duim duim ?????

wordt vervolgd.....

t'Is miserie pfffff.

M'n zoetie heeft gans de dag afgezien van de spier- en gewrichtspijnen ! héél érg deze keer !!!! niet normaal (ttz wél normaal natuurlijk  - allemaal de schuld van dat vergif van taxotère in z'n lichaam!)

Normaal tot op heden kon hij die verschrikkelijke pijnen op voorhand onder controle houden door voorgeschreven pijnstillers, maar vandaag lukte dat niet ! gewoonweg niet !

Onze zoon heeft na de middag naar een apotheek v wacht gebeld om te informeren of hij van die bewuste pijnstiller niet meer mocht innemen en gelukkiglijk mag het, dus morgen zijn we hopelijk goed voorbereid!

Veel goed nieuws valt er hier dus vanavond niet te schrijven...... of toch....1 ding : van misselijkheid geen sprake vandaag ! en dat is ook possitief natuurlijk !

Zoals afgesproken waren de kids hier vandaag om me bij te staan indien nodig én om me gezelschap te houden ; nu is de stilte weergekeerd......

Meer kan ik hier spijtig genoeg niet schrijven

Hopelijk morgen beterschap !!!

Slaapwel

Dag 2 na de zoveelste chemo sessie.... Verlopen zoals gister en dat wil zeggen : rustig, op tijd en stond de nodige pijnstillers, héél héél moe dus héél véél slapen en eten : nét voldoende om geen honger te hebben. Voor de rest : af en toe eens diep zuchten.... en in stilte afzien met als troost wetende dat het het allemaal dubbel en dik waard is (en hopen dat het nog lang zo mag blijven...)

De nevenwerkingen laten maar liefst twee dagen vroeger van zich horen.....laat ons hopen dat ze dan ook al zéker twee dagen minder lang gaan duren....
En wat gaat morgen brengen......DE zaterdag waar wel sinds 9 weken zoveel schrik van hebben ; DE zaterdag waarvoor ons kinderen sinds 9 weken al hun plannen opzij zetten om bij hun papa (en mij) ge zijn; DE zaterdag waar zoetie zich op z'n slechtst voelt....

Ben er zoals de laatste 9 weken alweer een beetje bang voor wat morgen brengen zal, maar toch koester ik het tikkeltje hoop dat er misschien eens niets gaat gebeuren....wie weet..... duimen jullie aub ?

Onze zoon kan morgenvroeg hier niet aanwezig zijn want de arbeid roept en hij moet verplicht overuren gaan doen, dus alle begrip daarvoor / onze dochter, die heeft me gevraagd haar op de hoogte te houden en gaat hier kort na de middag pas kunnen verschijnen want door haar studies en haar vele taken maken ze het haar ook niet makkelijk ; maar toch één reddende engel die hier morgenvroeg gaat verschijnen : mijn lieve schoondochtertje.....een schat van een meisje en k'ben haar daar dan ook heel dankbaar voor.

Dus hopelijk blijft alls morgenvroeg althans, zeer rustig.....

Vandaag en gister ging, mijns inziens, tamelijk goed, ondanks de reeds erg voelbare nevenwerkingen. Ook zijn eetlust is volgens mij niet écht zeer slecht, dus laat ons hopen dat dit allemaal zo blijven mag. Gister was er zelfs een humoristische zoetie te horen - man man man dat deed deugd !!!

Veel staat er dus niet op mijn programma voor de komende dagen ; in de eerste plaats wil ik een full-time optimale verpleegster zijn.

....wordt vervolgd.....

Champagne !!!! DAT is wat we vanavond met z'n allen gedronken hebben als aperitief ..... want.....

na een slapeloze nacht....na drie helse weken......na een onbeschrijfelijke spanning en angsten kregen we vandaag het onverwachte goede nieuws dat 1/ mijn ventje zijn tumormerker alweer gezakt was van 10 naar 8!!! (we wisten zelfs helemaal niet van een controle deze keer) dus dit nieuws sloeg in als een zalige bom! en 2/ omdat hij het allemaal zo goed doet én omdat het kan, zijn we er nu voor vier weken 'vanaf' wat wil zeggen dat hij een extra weekje 'rust' krijgt in afwachting op 'meer rust' maar dat moest nog besproken worden.

Deze twee onverwachte goeie berichten verdienden champagne vanavond toen ons ganse gezinnetje aan de tafel zat om papa te feliciteren ! Iedereen héél erg blij !!!!

Zelfs onze dochter die, ondanks haar nog steeds erge pijn in kaak en arm, was ontzettend blij met de goeie nieuwtjes ivb met haar papa!

De nevenwerkingen en de helse weken zijn in die dokters hun ogen 'normaal' en daar valt niets tegen te doen, ttz niets meer dan het nemen van de daarvoor voorschreven pijnstillers en.....dat was spijtig genoeg daarnet al nodig.... want het reeds minder goeie nieuws is (hier begint het al!) : daarnet gaat zoetie slapen, niets aan de hand en kwartiertje later belt hij me op van boven om te vragen of ik twee zware pijnstillers wil brengen want pijn in gewrichten moet weer ontzettend zijn ! - normaal véél te vroeg want normaal zijn morgen en vrijdag nog vrij goeie dagen.... Dus dat beloofd alweer......

Uiteraard weten we alweer waar we voor staan maar toch.......stiekem koester ik de hoop dat die nevenwerkingen minder erg gaan worden, maar zo te zien.....denk ik het niet.

Oncologe heeft het daarstraks nog eens beaamt met de woorden 'het zijn geen lekkere snoepjes dat hij hier aangeboden krijgt'......

Op vakantie gaan is ook besproken en is zeker en vast géén enkel probleem - dus dat is ook leuk om te horen. Hopelijk kan zoetie daartegen toch een beetje recupereren!

Rest me nu nog al die lieve duimertjes hier hartelijk te bedanken !!!!! Ik weet....het zijn er niet veel maar.....ze tellen voor wél zeer veel !!! Dankjewel !!!

Ik probeer hier regelmatig ge komen bij schrijven hoe de komende dagen alweer gaan verlopen....

Aja...dochter was bij kinesiste vanavond en blijkbaar had onze huisdokter toch gelijk : aan arm is niets aan ; pijn komt wel degelijk van kaaksbeen. Kinesiste heeft bewuste plekje gemasseerd zodoende laten voelen waar het juist is en voorgesteld dat ze dat plekje zelf zou gaan masseren als ze terug pijn krijgt.Hopelijk komt ook dit probleem snel in orde.

Nu bedjestijd want morgenvroeg naar de kapster....

.....wordt vervolgd.....

Voor m'n zoetie was het vandaag een piepklein beetje een betere dagje, maar veel beter had beter geweest pfff

Veel gegeten heeft hij in mijn ogen niet, maar hij zegt dat hij meer dan verzadigd is, dus tja....

Morgen is het alweer.!!!!!!!......chemo-dag !!!! Nooit heb ik er zo tegen men zin naartoe gegaan als nu !

k'Ben benieuwd naar oncologe haar reactie als ze ons verhaal over de voorbije drie weken gaat horen.

Vraag is: morgen chemo ja of neen ? weekje uitstel nu of volgende keer ?? of gewoon verder doen ???

Ik weet het allemaal niet meer !

Morgenavond zal ik hier meer nieuws kunnen schrijven hoop ik.

Voor mij was de dag alweer véél te kort ! Normaal ging ik niet buiten komen vandaag..... tot ik vanmorgend hoorde dat onze zoon alweer problemen had met zijn auto batterij en alweer verplicht met de fiets is moeten gaan werken door t'feit dat z'n auto het vertikte om te starten. Hij had nog verschillende verplichte boodschappen na de middag en toen heb ik alweer m'n goeie wil getoond (voor je kids doe je toch alles hé....) zodoende dat ik de ganse namiddag ge-taxi-t heb, waaronder ook aankoop nieuwe auto-batterij. Vanavond is een vriend-garagist van hem die mee in z'n auto helpen plaatsen en hopelijk zijn nu die problemen opgelost. Kostelijke twee voorbije dagen voor hem ! (maar der zijn veel erger dingen)

Met onze dochter gaat het ook niet zo best ; de pijn in haar arm-schouder-kaak wil maar niet minderen, ondanks de voorgeschreven pijnstillers. Ik sta ook hier zo macheloos en mn hart breekt als ik met haar telefoneer en ik hoor haar wenen van de pijn. Hier moet dringend verandering in komen, alvorens haar studies hier onder gaan lijden. Dus heb ik met onze vertrouwde bijna familie-kinesiste gebeld (zij kent gans onze familiale toestand want eenieder v ons gezin & fam is klant bij haar) en heb haar zo goed als ik kon de situtatie v onze dochter uitgelegd. Uiteraard is een diagnose stellen via de telefoon niet mogelijk maar ze was direct bereid om morgenavond onze dochter eens te onderzoeken, ondanks dat ik 'nog' geen voorschrift heb van de huisarts. DAT vind ik nu super menselijk van haar sé ! Waren er zo maar meer mensen die niet alleen aan geld denken ! Hopelijk brengt haar diagnose meer duidelijkheid en hopelijk kan zij haar misschien met enkele behandelingen verder helpen !

Duimen jullie aub mee voor morgen ??????

....wordt vervolgd....

vandaag een échte KL.....dag !! sorry voor uitdrukking ! maar zachter kan ik het niet beschrijven !!

Vanmorgendvroeg begon al met smsje van onze dochter die alweer de 3de slapeloze nacht op rij had gehad én de pijn in arm, kaak en mond niet verbeterde, dus had ze haar school verwittigd voor afwezigheid en meldde ze me dat ze naar huis kwam om naar dokter te gaan en vroeg me of ik dokter wou bellen voor afspraak. Onze huisarts moet je altijd s'morgens stipt om half negen bellen en gegarandeerd dat het dan occupé is !

Toen m'n zoetie, alweer vrij misselijk aan de ochtendtafel zat vanmorgend en het verhaal hoorde van onze dochter én van t'feit dat ik plandde om de huisdokter te laten komen, vroeg hij me om tegen de huisdokter te zeggen dat ook hij haar wou spreken ivb met die aanhoudende misselijkheid. Zo gezegd zo gedaan had ik dokter eindelijk aan de lijn en vertelde haar de twee problemen. Ze verzekerde me dat ze rond half 1 hier kon zijn.

rond tien uur arriveerde onze dochter hier dan, erg afziend van de pijn. Die heb ik dan geinstalleerd met dekentje en kersenpittekussentje én Dafalgan in de zetel en zoetie in de andere kant van de zetel met Immodium tegen de misselijkheid en Buscopan tegen de buikkrampen. En dan ben ik even snel wat boodschappen gaan doen, wetende dat zoetie niet alleen thuis bleef.

Na de boodschappen ben ik dan aan m'n stoofpotje voor s'avonds begonnen - dat was de afspraak ! Dus.....de dubbeldraaiende verpleegster hier had alweer méér dan de handen vol !

Half 1 stipt werd er gebeld : huisdokter !

Diagnose zoetie : zwaardere pillen tegen de misselijkheid - extra voor chemo patienten. Wat de buikkrampen betreft : totaal verkeerd bezig met de inname van Buscopan. 1 pilletje per dag is voor een kindje !!! Hij MOET 3x 2pilletjes innemen ! Geen reden tot ongerustheid - symptomen zijn allemaal door dat vreselijke vergif in z'n lijf van die chemo !NOG een goeie raad van de dokter : zoetie moest verplicht in de tuin gaan zitten - excuses van 'ik heb het koud' werden door haar niet aanvaardt en raad hiervoor was : flace-dekentje mee én kersenpittekussentjes én sjaal, muts, dikke trui, t'is gelijk wat maar zon-vitamientjes gaan proeven !!

Diagnose dochter : géén ooronsteking maar wel een kaak-ontsteking (ontsteking op gewricht daar aan kaak-mondscharnier) - dus speciale pijnstiller daarvoor.

en zo waren we alweer dikke 70 euro armer en kon ik naar de apotheek.

Maar daarvoor ben ik de tuin ingedoken en heb daar alles klaar gezet om het zoetie zo aangenaam mogelijk te maken : ligzetel mét kussen erin én andere tuinstoelen der bij voor eventuele bezoekers Verse muntthee gemaakt en zoetie in de tuin geholpen - daar heeft hij toch een mooi dutje gedaan onder de warme lentezon !

Nog nooit hebben m'n tuinmeubelen zo vroeg buiten gestaan !

Voor onze zoon was het ook een verjaardag in mineur : hij heeft deze week vroege shift, wil vanmorgend naar zen werk vertrekken en wat blijkt : auto heeft platte batterij - dan maar de fiets genomen en nog nét op de valreep, kei bezweet op zen werk aangekomen. En alsof dat nog niet voldoende is om je verjaardag te verpesten kwam hij daarstraks thuis en auto was weg ! Getakeld naar grote takeldienst in Antwerpen dus : grote miserie : eerst naar politie in a'pen voor pv op te halen en te betalen en nadien auto gaan afhalen in de hoop dat hij hem gestart kreeg met de startkabels! Kostprijsje voor dit alles : 150 euro takeldienst PLUS 55 euro politie zegels pv !!!!! En dan mag je niet boos worden !!! man man man toch !

Wat kan het leven toch mooi zijn !!!!!!! pffffffff  k'heb het écht gehad voor vandaag ! En dan mag ik niet beginnen denken aan aanstaande woensdag : alweer terug nieuwe chemo dag !!!!

We overwegen om aan oncologe een weekje uitstel te vragen maar uiteindelijk moet zoetie daar zelf in beslissen. 'we zien wel' zegt hij, dus tja......we zullen dan maar zien woensdag hé .....

En zoetie.....die is al in z'n bedje van half acht deze avond - gelukkig hebben we daar ook een tv staan (die practisch nooit gebruikt wordt) maar toen ik hem voorstelde om daar samen met hem wat tv te kijken stemde hij daar in toe en dat was best gezellig.

Onze overbuurvrouw met haar lieve puppy hondje, die ik vaak help de laatste tijd omdat ze haar man verloren is ook aan de ziekte met de grote K....... wou daarstraks even een babbeltje met me op de stoep, ondanks dat ik alle mogelijke bewegingen maakte om dat te vermijden want ik wou niet dat vreemden m'n tranen zouden zien ; het was écht geen goeie moment, maja......k'hoopte dat ze het niet zou zien en dat puppy hondje is écht om te vertroetelen, dus dat zorgde voor mij voor wat afleiding. Maar het duurde geen twee minuten of ze vroeg me 'seg....heb jij geweend????'  ..... tja......vier woorden voldoende om m'n moed terug te laten volschieten.............

Dit was dus écht een KL...DAG !!!

wordt vervolgd !