Poëzie in Domein Huizingen.

          als ik liefheb

          is dat poëzie

          als ik het opschrijf

                                         een poging daartoe

                                            (Wim Gijsen)

          Onderga de zon

          Als hij opkomt

          En als hij ondergaat

        Alle schoon dat de aard kan geven,

       blijkt een pad dat tot u voert

       En alleen is leven leven

                                      Als het tot de dood ontroert.

                                                                  (P.C. Boutens)

            De zon legt een weg aan

            van de kim tot de kust

            mijn kijken gaat op reis

                                           mijn voeten blijven staan.

                                                 (Willem Hussem)

        ... aan het meer.

 Gedachten

Indien de tijd geen droefheid sleet,

 'k Verging in 't leed;

Maar wijl de tijd de droefheid slijt

Raak ik ze kwijt:

En tijd en droefheid 't gaat al heen,

  Gelijk 't verscheen:

Als 't eind maar vrolijk wezen zal,

Dan hebbe ik 't al.

(J.Pluimer)

                 Kijk

          't is veel erger
          dan je denkt
          als je denkt
          is 't nog erger
                
              (Bert Schierbeek)

          Wolken boven Limburg

                                             Voor jou ben ik jou
                                    Voor mij ben ik mij
                                    Maar voor jou ben jij mij
                                    En voor mij ben jij jou
                                    En jij bent voor mij 
                                    En ik ben voor jou
                                                                (uit Het Boek Verzen)

          Eenvoud is onuitputtelijk.

             

          Eventjes ontspannen 
                  met een fijn haakwerkje...

          Met hoe minder ik tevreden ben,
                     hoe meer ik heb. 
                 (Marcel van de Velde)

•                       Kort verdriet
                          (Scheltema)
  
  
          Een traan loopt langs mijn linker wang
          En huppelt over naar mijn rechter,
                         Glijdt nog een eind zijn traanpad langs,
                         Valt in mijn mond als in een trechter.
  
                         Nu ligt hij ziltig op mijn tong,
                         Ik ga hem eten,
                         Het leed waardoor de traan ontstond
                         Dat is vergeten.

          
           Een leven zonder dromen is
           als een tuin zonder bloemen.
                      (G.Beese)