wuivend in de milde herfstzon schitteren de vele kleuren als op een schilderspalet strak tekenen de nerven zich af De wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich als een vliegend tapijt aaneen gesmeed voortbewegen opgejaagd en weer uiteengerukt om met een laatste buiteling zacht dwarrelend neer te komen op de zwarte aarde die hen wacht

Poedersuiker bedekt de paden Futen kruipen dicht bij elkaar Waar ik fiets moet ik steeds raden Alles lijkt zo wit en wonderbaar

Een betoverde wereld is verschenen Koud, stil, sereen en stijf Grijze wolken die zachtjes wenen Kippevel teistert heel mijn lijf

Aan de waterkant, een groene plant, met kleine gele bloemen, de zon komt door, een zachte wind, een dagje om te zoenen Een lenteteken.

Bollen komen uit de grond, vele kleuren wit en bont, het gras begint te groeien, de bloemen gaan weer bloeien, daar heb ik op gewacht, dat het zonnetje weer lacht, Een lenteteken.

Duizend kleine kikkervisjes, krioelen in een sloot. Heel veel vogels doen hun best, met het bouwen van hun nest. Een konijntje hipt voorbij, nu nog wachten op het kievitsei. Het lenteteken.

Het word weer voorjaar, ik zie het aan de bomen, Ik zie de knopjes aan de takken komen, De vogels fluiten, ze roepen naar elkaar, Bouw een nest, het is weer voorjaar. De mensen komen weer naar buiten, Ze maken praatjes met elkaar, We krijgen weer kleur op onze wangen, Het is toch weer voorjaar.. De ramen kunnen weer open We gaan er weer tegenaan, Het voorjaar is gekomen, De winter is gegaan

 herfst in roodgeel nazomert loom het groen werd jou door kou teveel glooit tapijt op moeder aarde beschermt de wortels die hun voedsel daar vergaarden kleurt de oogst van dit seizoen en met jouw vruchten zullen wij het deze winter moeten doen

Ook de vogeltjes hoor ik weer fluiten zij maken grote schoonmaak door de lente in hun nesten Nog even geduld en dan is alles door lentebloemen omhuld en horen we de bijtjes weer zoemen in al deze lentebloemen