kleurde in het eerst prilgroen en zomerde volwassen nu bladeren we tapijt maar in het samen oogsten is godzijdank een nieuwe lente voorbereid

Het ritselen van die bladeren heeft je rust, hoeveel onder jullie zijn zich daarvan bewust. Doe eens een inspanning en ga wandelen tussen de bomen, laat die rust in de harten komen.

Het ene blad is geel, het andere bruin, zelfs al een kale plek, in die boom zijn kruin. De zon piept door zijn kale takken, naar de blaadjes, die niet willen zakken.

Waarom zo?n slecht humeur? Kijk naar die bladeren hun kleur. geen kunstenaar, die dit kan evenaren, je blijft naar het spektakel staren.

Bolletjes in zachte aarde Plant ze elke winter weer Stukjes lente die ik bewaarde geven binnen bloemen elke keer

En als het dan ook nog zomer worden mag, met veel zon en lekker warm elke dag, hebben we echt niets meer te klagen en genieten we alleen van hele fijne dagen.

wuivend in de milde herfstzon schitteren de vele kleuren als op een schilderspalet strak tekenen de nerven zich af De wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich als een vliegend tapijt aaneen gesmeed voortbewegen opgejaagd en weer uiteengerukt om met een laatste buiteling zacht dwarrelend neer te komen op de zwarte aarde die hen wacht

Poedersuiker bedekt de paden Futen kruipen dicht bij elkaar Waar ik fiets moet ik steeds raden Alles lijkt zo wit en wonderbaar

Een betoverde wereld is verschenen Koud, stil, sereen en stijf Grijze wolken die zachtjes wenen Kippevel teistert heel mijn lijf