Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Hij is af
De eerste vrije tijd nadat we hem, in Kontich, opgehaald hadden, werd gespendeerd aan het afwerken van de passagiersruimte. Het rode tapijt en de zwarte deur- en flankbekleding werden geplaatst. De vernieuwde zetels werden gemonteerd evenals een sportieve, korte, versnellingspook.
Tenslotte werd ook de muziekinstallatie opnieuw aangesloten.
VANK rally 2006
18 juni 2006 was een streefdatum om onze 'bolide' te kunnen tonen aan het grote publiek. Op die dag was het weer verzamelen geblazen in Kontich op het Sint-Martinusplein voor de jaarlijks VANK rally. Jammer genoeg bleek deze datum nogal scherp. Ronny kreeg hem tegen dan niet klaar.
Jozef & Sandra hadden zo'n medelijden met ons dat ze ons spontaan uitnodigden om, samen met hen, de VANK te rijden in hun Renault Estafette. Zo klaarden, voor ons althans, de onweerswolken toch nog een beetje op.
We waren echter genoodzaakt om de inrichters in kennis te stellen dat onze voorinschrijving diende geannuleerd te worden.
Tof was het wel dat, bij de start, één van de initiatiefnemers, namelijk Erwin Obourdin, aan de Estafette even kwam informeren naar de toestand van ons Fiatje. Horende in wiens handen ons projectje was, beurde hij ons op door te zeggen dat het, in dat geval, zeker in orde zou komen.
Het concept van de VANK rally was echter wat gewijzigd. Vermoedelijk omdat er deelnemers hun ongenoegen hadden laten blijken over de lange wachttijden bij het gezamelijk vertrek, had men dit jaar beslist om ieder vrij te laten vertrekken. Bovendien kon men dan ook nog kiezen uit drie afstanden: een korte plaatselijke toer; de verkorte 'Groentestreekroute' of de grote 'Groentestreekroute'. Persoonlijk vond ik dit jammer. Alhoewel er, volgens de inrichters, minstens even veel deelnemers waren als de vorige jaren, heb ik hier niet veel van gezien. Het aantal oldtimers aanwezig bij ons vertrek en bij onze aankomst op het Sint-Martinusplein, leek eerder beperkt.
Was nu het feit dat wij voor de grootste toer gekozen hadden hiervan de oorzaak? Ik zou het niet weten.
Onderweg dienden we enkele vragen op te lossen en ook, na de aankomst, moesten er nog vragen opgelost worden bij de handelaars in de Molenstraat en op de Mechelsesteenweg.
Een feit was dat wij, mogelijks iets te laat vertrokken voor de grote toer, voor laatstgenoemde opdracht véél te weinig tijd hadden en bijgevolg ook forfait moesten geven voor de zoektocht.
Dit alles mag echter zeker geen kritiek zijn op de inrichters. Het was leuk en het is en het blijft een toffe happening.
De eigenlijke restauratie
Daar ons karretje toch minstens tot het seizoensbegin buiten strijd zou zijn werd van deze gelegenheid ineens gebruik gemaakt om het hart ook een onderhouds- en opsmukbeurt te geven, zodanig dat het naar buiten smijten van de motorolie ook verleden tijd zou worden. Swa Coeck fungeerde als chirurg van dienst.
Daar ikzelf, met mijn beperkte kennis terzake, de restauratie van de passagiersruimte voor mijn rekening zou nemen, kon ik voorlopig enkel overgaan tot de herbekleding van de zetels.
Omdat ik, bij de meeting in het attractiepark Walibi, een prachtig gerestaureerde zwarte 500 had gezien, waarvan er trouwens ook een foto in het album zit, wilde ik in die richting werken. Die bewuste 500 was niet voorzien van een dakje in canvas maar wel van één in een dikkere cabriostof. Dat wilde ik ook op ons karretje.
Uiteindelijk kwam ik terecht bij Max Garniering in Schoten, en de Max maakte een prachtig dakje voor mij.
Voorbereiding tot de tweede restauratie
De meeste stukken zijn zelfs nieuw te verkrijgen. Het gaat hier dan meestal wel om piraatstukken.
Na wat grasduinen op internet ontdek je al vlug dat, na het' thuisland' Italië, het 'mekka' voor het gezochte materiaal bij onze noorderburen ligt.
Het is wel raadzaam om eerst even de prijzen van de verschillende handelaars te vergelijken. Daar durft namelijk nogal eens een verschil op te zitten.
Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar Fiat 500 Ricambi uit Oostrum (NL).
http://fiat500ricambi.nl/index.html?lmd=38967.839387
De zaakvoerder, Frank Derksen, is een correct en vriendelijk man.
Mijn eerste bestelling bij hem omvatte bijna een heel nieuw voertuig (binnen- en buitenslijkweerders voor- en achteraan; motorkap; kofferdeksel; binnen- en buitendorpels; bodemplaten; voor- en achterbumper; binnenbekleding deuren; tapijt; zetelbekleding; allerhande rubbers; enz..).
Aangezien Frank, op 04 februari 2006, toch aanwezig zou zijn op een
Fiat 500 beurs in Utrecht (NL), werd met hem afgesproken dat ik de goederen daar zou ophalen.
Gewapend met een hele reeks oude dekens en een open aanhangwagen reed ik naar Utrecht. Na een bezoekje aan de vermelde beurs en na het fotograferen van enkele vijfhonderdjes die nog niet in mijn fotoverzameling zaten, begonnen wij met het plaatwerk zorgvuldig in te pakken in de dekens en daarna alles vast te sjorren op de aanhangwagen. Daarna keerden we huiswaarts.
Als we dan toch alles vernieuwden, dan kon er ineens een paar nieuwe schoenen af ook. Dus weer op verschillende sites gaan zoeken naar aluminium velgen die ons niet alleen bevielen maar die bovendien nog moesten passen ook. Uiteindelijk kwam ik bij Nanni Ricambi uit Bologna (I) terecht. http://www.fiat500sport.com/
Men deelde mij mede dat ik nooit aan die velgen ging aangeraken als ik de italiaanse taal niet machtig was.
Ik moest niets op voorhand betalen en had bijgevolg ook niets te verliezen. Ik deed gewoon de bestelling. Welgeteld negen (9) dagen later stond er een koerier aan mijn deur met mijn velgjes en ook nog een sportieve schakelpook. De goederen werden geleverd 'onder rembours'. Dit wil zeggen dat ik aan de koerierdienst moest betalen bij aflevering.
Perfectiekriebels
Als je de foto's bekijkt van de eerste restauratie zal je begrijpen dat hier en daar met 'kunst en vliegwerk' gewerkt werd. Vanop enige afstand ging het nog maar als men het Fiatje, van dichterbij, onder de loep nam zag men onmiddellijk dat het spuitwerk verre van gaaf was. De bekleding van de zetels en het tapijt begonnen tekens van slijtage te vertonen. Het motorcompartiment hing voortdurend vol met olie... Zodus namen we in overweging om een tweede, grondige, restauratie te laten uitvoeren. Het totale prijskaartje (onderdelen en werkuren) viel redelijk tegen, dus werd de optie bekeken om ons 'bolleke' van de hand te doen en, mits opleg, een ander maar beter exemplaar aan te schaffen. Wij dus beginnen zoeken op het internet.
Redelijk snel maakten we een schifting waaruit er drie 500-tjes naar voren kwamen als 'interessant'. De foto's van deze wagentjes zijn bijgevoegd in het album.
Ik kan U al meteen vertellen: 'We hebben het niet gedaan.'
Bolleke bleef bij ons en een totale restauratie zou geschieden.
VANK rally 2005
Ten gevolge van de bijscholingscursus in 2004 hadden we, half juni dat jaar, dus ook de VANK rally gemist. Een reden te meer om te zorgen dat dit in 2005 niet meer gebeurde.
Op 19 juni 2005 waren we van de partij. De inrichters hanteerden hetzelfde concept zoals bij onze vorige deelname twee jaar voordien.
Alle deelnemers kwamen samen op het Sint-Martinusplein in Kontich en wanneer het startschot van de rit werd gegeven moest je één voor één, volgens inschrijvingsnummer, voorrijden. Door presentator Guy Depré werd er dan een korte beschrijving gegeven van uw oogappel.
Ditmaal waren er meer dan 150 oldtimers aanwezig, waaronder wijzelf en ook onze buren Jozef & Sandra met hun beige Renault Estafette camper,
bouwjaar 1978.
Ook bij de aanvang van deze zomer waren de weergoden ons gunstig gezind. Gewoon schitterend. Laat ons hopen dat de VANK rally nog jaren zal bestaan.
Nationale Meeting Beauvechain
Er werd individueel naar de plaats van het gebeuren gereden. Hoe dichter je Bevekom naderde, hoe meer bejaarde voertuigen men zag rijden.
De eigenlijk verzamelplaats was het militaire vliegveld.
Het aantal en de diversiteit van de aanwezige voertuigen was enorm. Zo waren er tientallen oude legervoertuigen; een heuse paardentram; verschillende auto's van kort na de vorige eeuwwisseling en ook oude motorfietsen te bewonderen. Aan kraampjes kon je eten, drinken of oldtimerspullen kopen. De legerbasis leek wel omgetoverd tot een Vlaamse kermis.
Toch jammer dat zoiets niet elk jaar herhaald wordt.
's Avonds keerden we moe, maar voldaan, weer naar huis.
Valse start


Na het 'verloren jaar' kondigde het nieuwe seizoen zich aan.
We schreven ons in om, met de Fiat Club Belgio op zondag 03 april 2005, in groep, naar Hasselt te rijden. Aldaar zou een toertocht doorgaan die werd ingericht door een lid van de club.
De Antwerpse leden kwamen samen aan het benzinestation op de E313 in Ranst.
Wanneer bijna iedereen ter plaatse was stapte de voorzitter in zijn wagen en vertrok richting Hasselt.
Toen we een drie kwartier later op het algemeen verzamelpunt aankwamen werd ik onmiddellijk bij de voorzitter geroepen. Na een kort gesprek, waar ik in dit medium niet verder wil over uitwijden, besloot ik om, samen met mijn echtgenote terug in onze wagen te stappen en de bijeenkomst te laten voor wat ze was. Ik besliste eveneens dat ik niet langer lid wenste te zijn van een vereniging waar de leden als kleuters behandeld worden.
Via binnenwegen keerden we terug naar het Antwerpse. Zo hadden we onze rit toch gehad, zij het met een valse start.
De stille periode
Bij gelegenheid mochten we wel nog enkele keren op de foto met prachtig uitgedoste mensen.
Vijfhonderdrit in Wachtebeke
Fiat 500-bezitter, in Wachtebeke, op 07 september 2003 een oldtimertreffen enkel voorbehouden voor 'rugzakjes', zoal ze ook wel eens genoemd worden.
Bij onze aankomst leek het maar een mager beestje te worden, doch tegen het vertrek van de rondrit waren er toch een dertiental Fiatjes, uit België en Nederland, verzameld aan de feesttent. Vóór het vertrek van de rit mochten we eerst nog aanschuiven aan een Breugheltafel.
Rond 14 uur gingen we van start.
De 'ballade' situeerde zich in het gebied tussen Zelzate en Lokeren, en dit over een afstand van zo'n 45 kilometer. Onderweg was er een tussenstop voorzien in een taverne ergens in een bosrijke omgeving.
Na de rit werden onze wagentjes, door de plaatselijke jury, gekeurd en de drie mooiste exemplaren ontvingen (terecht trouwens) een trofee. De andere deelnemers, waaronder ons 'bolleke', kregen ook nog een aandenken.
Geitenrally Wilrijk
Op 10 augustus 2003 waren wij één van de 104 deelnemers. Het was die dag snikheet en het werd nog heter in onze kleine Fiat toen bleek dat één van onze twee passagiers op de achterbank, met haar voet, tegen de verwarmingshendel gestoten had en alzo de warme lucht, afkomstig van de motor, in de passagiersruimte deed stromen.
De voormiddag bestond uit een korte rondrit door Wilrijk en Hoboken. Onderweg dienden we 14 vragen op te lossen.
's Middags volgde er een grote barbeque op de Bist in Wilrijk. Na het eten maakten we een grotere rit langs Aartselaar - Reet - Boom -Terhagen - Rumst - Duffel - Lint - Hove - Edegem en zo terug naar Wilrijk. Er werden, tijdens dit gedeelte, 21 vragen gesteld en er moesten 13 kerktorens geïdentificeerd worden.
De prijsuitreiking ging door in het cultureel centrum De Kern (Wilrijk).
Met slechts 2 foute antwoorden strandden wij op een mooie 13° plaats.
VANK rally 2003
VANK staat trouwens voor Vereniging van Ambachten en Neringen Kontich. Het treffen wordt dan ook door de plaatselijke winkeliers gesteund.
http://rekup.net/link/midzomer/
Jaarlijks nemen er meer dan 100 oldtimers deel aan dit evenement. De inschrijving is gratis en je krijgt er nog een plastiek tasje, dat allerlei nuttige dingen bevat, bovenop. Dit is een ware aanrader.
Onze eerste deelname aan dit treffen vond plaats op 15 juni 2003.
Ondertussen was 'bolleke', na het gebeul in het Waasland, van een nieuwe koppeling voorzien.
Samen met onze buren, Jozef & Sandra, in hun Renault Estafette, maakten we er een aangename dag van.
Rally 'Dwars door het Waasland'
Aangezien we totaal geen ervaring hadden schreven we in bij de beginnelingen. Weer ontmoetten we hier, aan de inschrijftafel, een collega, namelijk Fredien Nachtegael.
Aan de start wisten we niet wat we zagen. Er reden voertuigen mee van
± 4 jaar oud met 140 pk onder de motorkap. En wij stonden daar met ons 'bolleke' van 33 jaar oud. Bovendien hadden we de nodige attributen niet bij ons om, op een deftige manier, de kaartleesoefeningen te doen (meetlat - vergrootglas - enz...). We deden ons uiterste best om, door de smalle wegeltjes, het grove geweld achter ons te houden. Hierdoor begon plots de koppeling van ons dwergje door te slippen.
Het eerste deel van de rally behaalden we nog een redelijk klassement doch het tweede deel liep het gewoon in de soep. We verzeilden op de Expressweg richting Kust en zagen de andere deelnemers, beneden ons, door de veldwegen vlammen. Eer we gekeerd waren aan de volgende afrit en terug op de plaats belandden waar het was misgelopen hadden we zodanig veel tijd verloren dat ons klassement een enorme buiteling maakte. Uiteindelijk waren we toch nog niet de laatste, maar wel een ervaring rijker.
Dit zou, in de toekomst, niet meer weggelegd zijn voor ons Fiatje. Hiermee rij je hem onherroepelijk in de prak.
Openingsrit Westvlaamse Oldtimerclub
Onderweg werd er, tijdens een tussenstop, koffie met gebak genuttigd, en aan het einde van de rit stond er een warme maaltijd te wachten.
Alhoewel wij, vooraf, geen enkele van de deelnemers kenden, werden we toch vriendschappelijk opgevangen door de leden van de WVOC.
Classic Car Races Zolder
Op 04 mei 2003 begaven we ons naar het circuit van Zolder. Dat weekend waren daar de Classic Car Races aan de gang.
We zagen de verschillende raceteams het in hun, soms anabolisch getunede, oldtimers tegen elkaar opnemen.
We ontmoetten daar ook een voormalige werkmakker, Paul Buelens, die rondjes draaide in zijn Mini Marcos en die bovendien de secretaris bleek te zijn van het Classic Race en Rally Team http://users.skynet.be/CRRT/
Ook Ronny Van Roosenbroek zette, in zijn knalgele 500, op het tarmac zijn beste beentje voor.
Oldtimerbeurs Nekkerhal te Mechelen
Weer konden we talrijke bolides bewonderen, zowel groot als klein. Het was ook hier, op de stand van de 'Vriendenkring voor Dwergauto's', dat we voor het eerst een Fiat 500 Jolly konden aanschouwen.
De 500 Jolly, van Ghia, die dak noch portieren had en waarin de stoeltjes van riet waren, was de grote rage bij de strandhotels. Dit niet alleen in Italië, maar ook bijvoorbeeld in Zuid-Afrika en Californië.
Het allereerste 'treffen'
Op de parking konden we onze ogen uitkijken op de juweeltjes uit het Italiaanse Torino. Na een koffie te hebben genuttigd in de ontvangsttent, mochten we ons gaan uitleven in het pretpark.
Alhoewel de hemelsluizen gesloten bleven viel de temperaruur niet echt mee. Toch was het een leuke ervaring.
De avonturen kunnen beginnen
Daar we als leken in het oldtimermilieu werden gekatapulteerd, besloten we, begin 2003, om lid te worden van de 'Fiat Club Belgio'.
Het verleden van onze Fiat 500
Uit de bijgeleverde documenten en foto's bleek het dat onze Fiat 500 Lusso op 15 september 1970 geboren was in Turijn (I). Het originele hart, een 499,5 cc metende tweecilinder in lijn die 18 pk kon ontwikkelen tegen 4600 toeren per minuut, was ergens tijdens zijn levensloop vervangen door een donorhart van zijn neef de Fiat 126 Personal. Voortaan ging hij dus door het leven met een 652 cc metende tweecilinder in lijn en 24 paardjes achteraan onder het motorkapje en een gesynchroniseerde versnellingsbak. Ons 'bolleke' was op 08 september 1997 ingevoerd vanuit de bakermat Italië. Bovendien bleek er, onder het Ferrarirood, een originele donkerblauwe jas te zitten.
De foto's, de eerste testritten en de visie van een betrouwbare
500-specialist brachten aan het licht dat de restauratie op een erg amateuristische manier gebeurd was.
Wanneer de wielen, tijdens een rit, een riooldeksel raakten, maakte de Fiat een ferme zijwaartse sprong. Eénmaal, tijdens een stapvoets tempo in een ondergrondse parking te Antwerpen, blokkeerden plots de achterste remmen zodat de achterste banden hun ongenoegen uitschreeuwden.
Een deftige check-up drong zich op.De remmen werden dan ook onder handen genomen en de fuséepennen werden vervangen.

