Archief

Rikkie en Slingertje was een Nederlands kinderprogramma dat van 18 juni 1966 tot 16 november 1974 werd uitgezonden door de AVRO.

De serie werd opgenomen in het Poppentheater Merlijn te Haarlem. Maaike Baartmans deed de stem van Rikkie en Rien Baartman van het aapje Slingertje.
Na de scheiding van het echtpaar in 1973 is Rien Baartmans tot de laatste aflevering alleen doorgegaan met Slingertje.

De muziek bij de liedjes was van Joop Stokkermans

Pippi Langkous (Zweeds: Pippi Långstrump) is de naam van een jeugdroman – en van de hoofdpersoon daarin – van Astrid Lindgren. Het is ook de naam van de afgeleide televisieserie, film, tekenfilmserie en musical.

Het eerste boek is uitgegeven in 1945. Astrid Lindgren verzon de verhalen voor haar dochter Karin en die vielen zo goed in de smaak dat ze besloot deze op te schrijven en voor publicatie aan te bieden.

De roman draait om een vrijgevochten jong meisje, Pippi (voluit Pippilotta Victualia Rolgordijna Kruizemuntina Efraïmsdochter) Langkous, wier moeder in de hemel woont en wier vader, Efraïm Langkous, piratenhoofdman, dik en koning van het eiland Taka Tukaland is. Bovendien is hij schatrijk en bijna even sterk als zijn dochter. Pippi heeft dan ook een tas vol met goudstukken. Ze woont samen met haar aapje, meneer Nilsson, en haar paard Witje in haar huis Villa Kakelbont. Dit tot groot ongenoegen van de morele voorhoede in het stadje, die vindt dat het gezin de basis van gezond opgroeien vormt en dat een kind niet alleen hoort te zijn, zelfs al wil het kind dat zelf.

Ze is immens rijk (betaalt altijd met goudstukken) en haar schat trekt behoorlijk wat criminele elementen aan, die Pippi echter altijd weet af te slaan, want ze beschikt over superkracht.

Met haar vriendjes Tommy en Annika beleeft ze allerlei avonturen.

De tv-serie - en later ook de films - bereikte een wereldwijde populariteit. De hoofdrol in zowel de tv-serie als in de films werd gespeeld door Inger Nilsson, maar in Nederland is ze vooral bekend geworden met de stem van Paula Majoor.

Films en televisieserie
Olle Hellbom maakte rond de jaren '70 van de twintigste eeuw een televisieserie en een speelfilm over Pippi Langkous, waar later nog vier films van werden gemaakt. In zowel de televisieserie als in de films zijn de hoofdrollen voor Inger Nilsson, Pär Sundberg en Maria Persson.

Peppi en Kokki was een Nederlands komische duo en televisieserie, gespeeld door Gerard van Essen (de dikke Peppi) en Herman Kortekaas (de dunne Kokki). Het werd geschreven door Nan de Vries.

Hun act was geïnspireerd door de Dikke en de Dunne. Net als zij gebruikten ze slapstick humor. Dat deze humor van een veel simpeler niveau was dan bij Laurel en Hardy komt doordat Peppi en Kokki zich voornamelijk richtten op kinderen, terwijl hun Amerikaanse collega's een volwassen publiek voor ogen hadden. Net als de eerste Laurel & Hardy films, waren Peppi & Kokki ook stom. De filmpjes werden wel voorzien van een pianomuziek en een voice-over (Will van Selst en Bob Verstraete) die uitlegde wat er precies gebeurde.

De eenvoudige verhaaltjes draaien om twee matrozen die korte avonturen beleven op zoek naar een baantje om 'centjes te verdienen'.

Hun avonturen werden vanaf 1973 door de KRO als kinderprogramma op de Nederlandse televisie vertoond. Tot 1978 verschenen 78 afleveringen. In 1976 verscheen een film getiteld Peppi en Kokki bij de marine.

In 1979 moest Herman Kortekaas vanwege een hernia zijn medewerking stoppen. Gerard van Essen heeft toen enige tijd met een andere acteur in de rol van Kokki gewerkt, maar dit is geen succes geworden. Hij is toen alleen verder gegaan, en trad op op (kinder)feesten en partijen.

Hun populariteit deed niet onder voor die van het vergelijkbare duo Bassie en Adriaan dat hen opvolgde en waarvan tussen 1978 en 1994 er 140 afleveringen op de tv verschenen. Het grote verschil tussen de beide duo's is dat laatstgenoemde de marketing en merchandising in eigen handen hielden.

De herkenningstune van het programma werd halverwege de jaren '90 verwerkt in een happy hardcore nummer van Gabber Piet, genaamd "Hakke & Zage".

Paulus de Boskabouter is een creatie van de Nederlandse striptekenaar Jan van Oort die in 1946 onder het pseudoniem Jean Dulieu (= franse vertaling van zijn naam) de eerste Paulusstrip tekende in Het Vrije Volk.

Naast kabouter Paulus komen in de verhalen figuren voor als de heks Eucalypta, de uil Oehoeboeroe, de das Gregorius, de raaf Salomo en de kraai Krakras. Dezelfde figuren komen ook voor in de Paulus-kinderboeken die Van Oort schreef. Tien van deze boeken zijn vertaald, onder andere in het Duits en het Japans.

Paulus was jarenlang een radiohoorspel van zo'n 10 minuten voor het slapengaan. Het opvallende was dat Jean Dulieu alle stemmen zelf deed, behalve de stem van Prinses Priegeltje die werd ingesproken door zijn dochter Dorinde van Oort. In totaal werden er 900 afleveringen gemaakt. De herkenningsmelodie was Dance of an ostracised imp van Frederic Curzon.

In 1967 kwam Paulus de Boskabouter als poppenserie op de Nederlandse televisie. Ook hier werden alle stemmen ingesproken door Jean Dulieu, die ook de marionetten maakte. Van 1 oktober tot 29 december werden 39 afleveringen uitgezonden. De serie werd geëxporteerd naar het Verenigd Koninkrijk, Nieuw-Zeeland, Canada en Australië.

In 1974 werd opnieuw een poppenserie over Paulus gemaakt, ditmaal door de studio van Thijs Chanowski met Loek de Levita als producent. Leen Valkenier schreef hiervoor de teksten. De afleveringen werden dagelijks uitgezonden van 29 september 1974 tot 31 mei 1975. Elsje Scherjon, Frans van Dusschoten en Ger Smit, die ook de Fabeltjeskrant inspraken, zorgden voor alle stemmen. De poppen waren ditmaal niet door Van Oort gemaakt, maar door de gebroeders Slabbers. Valkenier introduceerde ook nieuwe karakters, zoals Stien Fee, Laurens de Tuinkabouter en de robot Boelie (Joris het Vispaard was een karakter gebaseerd op één der boeken van Dulieu). Van Oort was ontevreden over het resultaat. Zijn karakters waren erg kleurloos geworden. Verder was Krakras een man geworden, en werd Gregorius veel netter uitgebeeld dan oorspronkelijk.

NOS  van  29-september-1974  tot  31-mei-1975: 250 afleveringen

Volgens de Televizier nr.39 van 28-Sep-1974 zouden er 250 afl. gemaakt worden.
Loek de Levita, rechterhand van Thijs Chanowski, bracht Leen Valkenier en Jean Dulieu samen om een nieuwe serie te creëren, waarvoor niet Jean Dulieu, maar Leen Valkenier de verhalen zou schrijven. Aldus gebeurde.
De stemmen waren dezelfde als van DE FABELTJESKRANT, Elsje Scherjon, Frans van Dusschoten en Ger Smit.
Er zaten ook liedjes in, waarvan de muziek van Ruud Bos was.
Meindert de Goede en Paul Zomer verzorgden de geluidsopnamen en Cocki Andreoli de film-regie. Evert Duetz was de cameraman en Ger van Wort deed de montage.
De verantwoording voor de decors had Henk Lou.
De poppen waren in overleg met Jean Dulieu gemaakt door de gebroeders Slabbers en ze werden bespeeld (de poppen!) door Jantien Windhouwer, Catherine van Woerden, Martien Oltmans en Els Schomaker.

Maar naast de gebruikelijke figuren introduceerde Leen Valkenier ook andere figuren, zoals Stien Fee, Joris en Laurens de tuinkabouter. Waar Jean Dulieu minder blij mee was, was een robot, genaamd: Boelie.

Okkie Trooy

27 afleveringen
1e aflevering: 29-09-1962
AVRO

Een koffertje gevuld met....krentebollen, maar alleen als hij de koffer zelf openmaakte. Dat was één van de uitvindingen van Okkie Trooy uit Kukelton. Okkie gaat Nono achterna als die per ongeluk het drankje drinkt waarmee men op Fabelonië terecht komt. Okkie en Nono komen nog terecht bij de Sajapiti-indianen en gaan samen met koningin Fifi op zoek naar de 'fluistervink'. Of ze die ooit vinden? Komen ze nog terug in Kukelton??

Op zaterdagmiddag 19 oktober 1968 werd de KRO ruw van het scherm gestoten door de 'stoorzender' OOOH, oftewel: de Oebeler Omroep voor Ontspanning Hoera. Een pleintje, een kinderkoor (o.l.v. Henk van der Velde), een rits akteurs (Rob de Nijs, Willem Nijholt, Ab Hofstee, Wieteke van Dort) en het duo dat de Nederlandse jeugdtelevisie voor de komende jaren zou beheersen (Harrie Geelen en Joop Stokkermans) zorgden voor een serie waarvan velen zich minstens de titel nog steeds herinneren. Denk alleen aan de voetbalperikelen tegen o.a.
Feijenoord (Eddie, wil je een snoepje?) en het woordje 'hupsakee' komt waarschijnlijk bovenborrelen....want:

Oebele is hupsakee-Oebele is hupfalderiere-
Oebele is jippiejee-driemaal in de rondte-olé.

Voor één van de vier Oebele LP's zou men zelfs een Edison ontvangen. Later zou bijna het hele team verantwoordelijk voor Oebele zorgen voor de langstlopende jeugdserie uit de omroepgeschiedenis, Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?

Oebele was een van de populairste Nederlandse televisieprogramma's voor kinderen in de zeventiger jaren. De serie werd van 1968 tot 1972 door de KRO uitgezonden en werd geschreven door Imme Dros en Harrie Geelen. De regie was in handen van Bram van Erkel. Veel Nederlandse acteurs zijn bekend geworden door deze serie, waarin ook veel kinderen meespeelden. De muziek was van Joop Stokkermans.

Uit Oebele ontstond de serie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?, met hetzelfde kinderkoor van Henk van de velde. In 2006 heeft een jeugd-talentenshow onder de naam Oebele door Nederland gereisd.

Het titellied is als volgt:

Welkom in Oebele
Oebele parompompom
Snel kom naar Oebele
Vraag niet waarom, maar kom !
enz.
Oebele is hupsakee
Oebele is hup falderiere
Oebele is jippiejee
Driemaal in de rondte, hollee!

In deze Japans/Oostenrijkse tekenfilmserie voor de kleintjes verschilt Maja de Bij al na haar geboorte van haar soortgenootjes.
De lerares Kassandra kan zich slechts verbazen: een bij die al vragen stelt, nog voordat ze één stap buiten de honingraat van de bijenkorf heeft gezet! Maar Maja stelt niet alleen vragen.
Ze wil de opwindende grote bijenwereld zo snel mogelijk ontdekken. Geen wonder dat reeds haar eerste vlucht een avontuur wordt.

Wat valt er veel op een papaverveld te ontdekken! Maja en haar duffe vriendje Willie drinken honing van de bloemen van de hommel- generaal en laten zich in een limonadefles over een meer drijven. Heerlijk vinden ze dat. Maar tussen de bloemen en de grassprieten is er ook gevaar! Maar goed dat de vriendelijke sprinkhaan Flip steeds een oogje in het zeil houdt.
Thekla de spin is de schrik van alle kleine diertjes, die als ze in het web terecht zijn gekomen, door Maja en Willie te hulp worden geschoten.

Deze vanaf 1976 door de kro uitgezonden serie is gebaseerd op verhalen van de Duitse schrijver Waldemar Bonsels (1880-1952), die met spannende en leerzame verhaaltjes op humoristische wijze het doen en laten van allerlei insecten met het leven van kleine kinderen vergelijkt. ‘De avonturen van Maja de Bij’ verschijnt voor het eerst in 1912.

Er was een land, ik weet niet waar
Daar leefde eens, een kleine bij
En die beleefde, het klinkt raar
Een avontuur voor jou en mij

Dat kleine bijtje had een naam en heette maja
m a j a, kleine bijtje maja
Kijk en luister allemaal
Altijd weer een nieuw verhaal
Dus ga maar zitten want hier heb je bijtje maja
Dat lieve, kleine slimme bijtje maja
MAJA, dolle dwaze maja
Maja (maja)
Maja (maja)

Maja beleeft een avontuur...

Klaas Vaak, het Zandmannetje, is de naam van een kabouter die zou komen om kinderen enkele korrels slaapzand in de ogen te strooien, zodat ze gaan slapen.

Als bewijs voor het nachtelijke bezoek van Klaas Vaak zijn dan in de ooghoeken zandkorrels te vinden. 's Morgens moet men dan ook zijn gezicht wassen om het zand weg te halen. De naam Vaak komt waarschijnlijk uit de (in Nederland) verouderde uitdrukking vaak hebben voor slaap hebben.

John Blund is de Zweedse variant op Klaas Vaak en is als figuur die kinderen helpt slapen van oorsprong te vinden in één van de sprookjes van Hans Christian Andersen, maar wordt inmiddels genoemd in ontelbare kinderboeken over de gehele wereld.

In 1965-1966 zond de NTS elke dag vóór het slapen gaan "Klaas Vaak" (Das Sandmännchen) uit, een TV serie die oorspronkelijk uit het toenmalige Oost-Duitsland komt, waar de SFB het vanaf 1959 uitzond, naar een idee van Ilse Obrig.[1]

Trivia
Klaas Vaak was ook het pseudoniem van radiodiskjockey Tom Mulder.
In 2005 presenteert Klaas van Kruistum op 3FM een nachtprogramma met de naam Klaas Vaak.
Klaas Vaak is ook een Bijnaam van de voetbalspeler Klaas Jan Huntelaar.
Tussen 1993 en 1999 speelde Dick Poons de rol van Klaas Vaak in het jeugdprogramma Droomshow.

Hadimassa was een populair satirisch Nederlands televisieprogramma dat van 1967 tot 1972 door de VARA werd uitgezonden. Het programma werd geregisseerd door Dimitri Frenkel Frank en gespeeld door Van Kooten en De Bie, Ton van Duinhoven, Ton Lensink, Annemarie Oster, Herman Schoonderwalt, Henk van Ulsen en anderen.

Hadimassa leverde Frenkel Frank in juni 1970 de Zilveren Nipkowschijf op, een prestigieuze Nederlandse televisie-prijs.

In 1972 ontstond een kleine rel toen Kees van Kooten en Wim de Bie in een sketch in het kader van weerzinwekkende gesprekken discriminerende opmerkingen maakten over joden, homoseksuelen en negers (uiteraard met de bedoeling mensen die dit soort dingen zeggen te kijk te zetten). Veel mensen vonden dit erg kwetsend. De onderliggende bedoeling vermoedde men wel, maar die kwam er te weinig uit. Van Kooten en De Bie boden toen voor de tv hun excuses aan voor deze uitglijder.

In dezelfde uitzending vertolkten Van Kooten en De Bie ook het nummer 1948 - Toen was geluk heel gewoon. Het is een nostalgisch nummer over het leven in Nederland in de wederopbouw, het Nederland onder Drees op melodie van het nummer Alone again (naturally) van Gilbert O'Sullivan. 1948 werd eind 1972 in een uitvoering van Gerard Cox een kleine hit. In 1994 begon Cox samen met Sjoerd Pleijsier de succesvolle televisieserie Toen was geluk heel gewoon, waarbij 1948 als openingstune werd gebruikt.

De Film van Ome Willem was een kinderprogramma, uitgezonden door de VARA tussen 1974 en 1990, met liedjes en kleine voorstellingen. In 2004, 2007 en 2008 werden de shows in de ochtenduren herhaald op Nederland 3 door Z@ppelin.

Ome Willem, gespeeld door Edwin Rutten, liet allerlei voor kinderen zeer herkenbare items de revue passeren. Steeds terugkerende zaken zijn de uitspraak lust je soms een broodje poep? in de door Rutten gezongen en op het drumstel begeleide begintune en het liedje deze vuist op deze vuist aan het eind van het programma. Tevens was de poppenkast met Jan Klaassen en Katrijn een regelmatig terugkerend onderdeel verzorgd door Pieke Dassen.

De muziek van het programma werd verzorgd door het combo van Harry Bannink die als hoofd-geitebreier van het orkestje jarenlang achter de piano zat, met Ome Willem op het drumstel. De overige geitebreiers waren Harry Mooten (de grote grijze geitebreier) en Frank Noya (de papjesgeitebreier).

In de voorstellingen speelden de acteurs Jennifer Willems (Teun), Aart Staartjes (Toon) en Pieke Dassen (August). Ook spraken zij de stemmen van de poppen in, Jennifer Willems leende haar stem voor Katrijn, Pieke Dassen de zijne voor Jan Klaassen en Aart Staartjes die van hem voor Jantje. Een schrijverscollectief van Willem Wilmink, Karel Eijkman, Hans Dorrestijn, Ries Moonen, Fetze Pijlman en Jan Riem leverde belangrijke tekstuele bijdragen aan het programma.

Na 1986 verdwenen Toon en Teun van de voorgrond en bleven, behalve de geitebreiers, alleen August en Ome Willem over. Aart Staartjes (Toon) bleef echter wel actief achter de schermen als regisseur en sprak tevens de stemmen van Katrijn en Jantje in.

August Pieke Dassen is op 18 april 2007 in Maastricht op 80 jarige leeftijd overleden.Hij was al een geruime tijd ziek.