Archief

De Fabeltjeskrant was een dagelijks terugkerende korte uitzending juist voor kinderbedtijd op de Nederlandse televisie over de gebeurtenissen in het Grote Dierenbos. Het nieuws werd voorgelezen door meneer de Uil (Jacob). Ook in Vlaanderen groeide een hele generatie op onder de vleugels van Meneer de Uil... echt waar? Echt waar! In 2005 werd het programma in Nederland verkozen tot beste kinderprogramma ooit.

Eerste serie
Het brein achter de Fabeltjeskrant was Leen Valkenier, het programma werd geproduceerd door Thijs Chanowski. De eerste poppen werden met de hand gemaakt door Joke Aletrino. De Fabeltjeskrant werd voor het eerst uitgezonden op 29 september 1968. De eerste fabels en personages waren geïnspireerd op de verhalen van Jean de La Fontaine, maar al snel ging het programma meer op het 'echte leven' lijken. In de vier jaar waarin de eerste serie op de TV was ontwikkelde de Fabeltjeskrant zich tot het best bekeken programma van die tijd. Het aantal kijkers lag tussen de één en twee miljoen per dag. Vertaalde versies van de Fabeltjeskrant waren ook buiten het Nederlandstalig gebied zeer in trek.

Ogenschijnlijk was het programma bedoeld voor kleuters, maar door allerlei toespelingen op de landelijke politiek was het ook voor veel volwassenen een leuk programma. Zo werkte bijvoorbeeld in een periode dat Joop den Uyl minister-president was van Nederland, een Meneer de Uil die uit de Fabeltjeskrant voorlas op vele lachspieren. Na vier jaar en 1041 afleveringen kwam er in 1973 een einde aan de Fabeltjeskrant.

 

Tweede Serie
In 1985 kwam producent Loek de Levita met een nieuwe reeks afleveringen, die meteen weer een groot succes werden. Het brein achter de serie was wederom Leen Valkenier. Inmiddels was Nederland veranderd in een multiculturele samenleving en dat is terug te zien in de nieuwe serie, waarin veel exotische dieren voorkomen. Deze dieren komen in het Dierenbos terecht vanuit het Derde Dierenbos (lees: de Derde Wereld) en elk hebben ze zo hun eigen problematiek. Voorbeelden van deze uitheemse dieren zijn o.a. Zaza Zebra, Chico Lama en Mister Maraboe. Tijdens verkiezingen voor een nieuwe burgemeester van Fabeltjesland werd Chico Lama door de kijkbuiskindertjes verkozen. De tweede serie eindigde in 1989. Het totaal aantal afleveringen van de Fabeltjeskrant kwam hiermee op 1640. Nadat de publieke omroep de Fabeltjeskrant had stopgezet kocht het nieuwe RTL 4 de serie en zond de krant uit tot 1992. Gevolg hiervan was wel dat er wat sluikreclame in de serie sloop. Zo bouwde Willem Bever op een gegeven moment een
schotelantenne zodat hij ook RTL 4 kan ontvangen omdat ze geen kabeltv hebben in het bos.

In de jaren zeventig verscheen als een soort spin-off de serie De Woefs en de Lamaars, waarvan enkele dieren zoals Woef Hector, Snoes Poes en Woefdram in de tweede serie van de Fabeltjeskrant hun opwachting maakten.

 

Het merendeel van de stemmen werd gedaan door Frans van Dusschoten, Ger Smit en Elsje Scherjon met daarnaast bijdragen van Aart Staartjes, Philippine Ackerlin, Trudy Libosan en Bert Plagman.

De personages met hun gevleugelde uitspraken (op alfabetische volgorde, de dieren uit het Nijverdal (Woefdram, Woef Hektor, Hondje Woef en Lamaar Snoespoes) staan gerangschikt op hun eigennaam):

Orm de Aap, een brutale aap die graag Droes de Beer uitdaagt
Droes de Beer, een humeurige beer (in het begin nog boosaardig genoemd)
Wasa de Beer, de vriendelijke broer van Droes
Ed en Willem Bever, rasechte sleutelaars met hun waterpomptang
Blinkert de Bliek
Marius de Bok, zeer goedgelovig en hier wordt door Lowieke de Vos vaak dankbaar gebruik van gemaakt
Margaretha Bontekoe
Borita, dochter van Bor de Wolf en Oléta Vulpecula, vriendinnetje van Greta 2 en Hondje Woef
Melis Das, de das met zijn reusachtige burcht en zijn bloemenverzameling
Woefdram
Wip de Eekhoorn
Frija Forel
Greta 2, dochter van Teun Stier en Margaretha Bontekoe
Zoef de Haas (zoefzoef)
de gezusters Hamster, Martha en Myra
Woef Hector
Timme de Hond
Pepijn de Kater
Plons de Kikvors
Cas de Kraai, krast graag door het gezang van Flora Nachtegaal
Irma de Krekel, de vrolijke buurvrouw van Truus de Mier
Chico Lama
Arthur de Leeuw, baas van het dierenbos, althans dat denkt hij zelf
Harry Lepelaar, de eerste geliefde van juffrouw Ooievaar, vriend en gabber van Piet de Pad
Hondje Woef, het vriendje van Greta 2
Juffrouw (Truus) Mier (tuut-tuut-tuut-tuut)
Mister Maraboe, de tweede geliefde van juffrouw Ooievaar
Jodokus de Marmot, die altijd op zijn nagels bijt
Momfer de Mol (mmf,mmf,ik neem wel een sigaartje)
Mia de Muilezel, vervoerde zakken met geld voor koning Arthur de Leeuw
Maup de Muis
Stokebrand de Mug, vindt zichzelf een zeer goedgebouwde mug
Flora Nachtegaal, een goede vriendin van meneer de Raaf
Toeter de Olifant
Juffrouw (Kato) Ooievaar, die het als een echte juffrouw altijd beter wist (laten wij de handen ineen slaan)
Meindert het Paard, de dierenarts van het Grote Dierenbos
Piet de Pad, verkoper van patat met smots en hete honden
Isadora Paradijsvogel
Gerrit de Postduif (Ome Gerrit)
Meneer (Crox) de Raaf
Arie de Rat, een onbetrouwbare rat, jegens koning Arthur de Leeuw zeer onderdanig
Tijl Schavuit
Sjefke Schelm
Lamaar Snoespoes
Stoffel de Schildpad (ik voel me appelig)
Asa de Spin
Teun Stier
Kirreke de Tortelduif, vormt een stel met Koer, geen familie van Ome Gerrit de Postduif
Koer de Tortelduif, vormt een stel met Kirreke, geen familie van Ome Gerrit de Postduif
Meneer (Jacob) de Uil (Dag lieve kijkbuiskinderen, oogjes dicht en snaveltjes toe)
Gies de Vlieg
Rocus de Vrije Vogel
Lowieke de Vos (Hatsikidee, smikkelen en smullen)
Oléta Vulpécula, het vriendinnetje van Bor de Wolf
George de Wezel, eet altijd veel te veel
Bor de Wolf (beukenootjes en Hoea, ik ga wel naar het Enge Bos), de kroegbaas
Zaza Zebra

Het andere oog van Meneer de Uil
Aan het einde van elke aflevering wenste meneer de Uil de kijkbuiskinderen een goede nachtrust toe. Hij deed dit door middel van een omgekeerde knipoog (een open knipoog, waarbij de ogen gesloten zijn) met zijn rechteroog (voor de kijkers links). Af en toe kwam er in de jaren zeventig een aflevering voorbij, waarbij hij juist een omgekeerde knipoog gaf met zijn linkeroog (voor de kijkers rechts). Ofschoon de samenstellers dit als een bewuste gimmick hadden gepresenteerd, was het toch wel iets wat diverse kijkbuiskinderen opviel en waarover ook brieven werden geschreven, waarbij waarschijnlijk opmerkingen als een grapje of een vergissing van meneer de Uil genoemd werden. In de nieuwere afleveringen in de jaren tachtig en bij de latere herhalingen van oudere afleveringen kwam deze gimmick niet meer voor.

Dagboek Van Een Herdershond

16 afleveringen
1e aflevering: 16-01-1978
KRO

 

Tegen de achtergrond van de opkomst van de mijnbouw in de jaren rond de Eerste Wereldoorlog speelt dit humoristisch verhaal rond de naieve kapelaan Erik Odekerke. Altijd in gesprek met zijn 'engelbewaarder', de stem van Kees Brusse, en vaak in botsing met de conservatieve pastoor Bonhomme. Door zijn onhandigheid weet hij de bevolking vaak tegenover zich. Gelukkig is er ook nog pastoor Lumens, een gemoedelijke vriend voor onze kapelaan. Als een rode draad door de vertelling heen weeft zich de belangstelling van menig man, inclusief Erik Odekerke, voor Miete van der Schoor. Haar aantrekkingskracht veroorzaakt dan ook menig conflict in de gemeenschap. Naar een verhaal van Jacques Schreurs 'Kroniek Ener Parochie'.

Citroentje Met Suiker
16 afleveringen
1e aflevering: 6-10-1972
KRO

Zonder Tante Toos (Adele Bloemendaal), die zat in Spanje, maar wel weer in een café. Dit keer was dat 'De Kip Met Gouden Eieren', waar de muziek nu niet door Harry Bannink, maar door Joop Stokkermans (zie ook tientallen andere series) werd gecomponeerd. Het leverde geen hits op. In tegenstelling tot 't Schaep' werden er nu 16 afleveringen gemaakt. De serie zou nog even doorleven in het quasi-vervolg 'Durmazon'.

Calimero is gemaakt door de twee Italiaanse broers Nino en Toni Pagot. Oorspronkelijk werd hij bedacht in 1963 om publiciteit te maken voor het wasmiddel Ava (daarom is hij ook zwart) maar het succes ging verder en hij groeide algauw uit tot een tekenfilmicoon. Van 1992 tot 1995 werd er een nieuwe reeks van 52 afleveringen gemaakt door de Japanse tekenfilmstudio Tôei Animation, waarin Calimero een meer modernere look kreeg.

Waar ging het nu ook alweer over ?

"Zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk !"

Calimero is een klein zwart kuikentje dat altijd in de problemen komt omdat hij zo braaf is. Hij is te herkennen aan het witte eierdopje dat is blijven zitten sinds zijn geboorte op z'n hoofd. Hij heeft een vriendinnetje die ook in zijn klas zit, Priscilla. Maar als hij weer iets doms uithaalt gaat ze er altijd vandoor met de pretentieuze eend Pieter.

 

Calimero is een tekenfilmfiguur; een klein zwart kuiken in een gezin met verder enkel gele kuikens. Op zijn kop draagt hij een halve eierdop (met een barst).

Calimero werd in 1963 voor het eerst getekend door de in 2001 overleden Italiaanse tekenaar Toni Pagot. De naam Calimero is ontleend aan de kerk in Milaan waar Pagot was getrouwd: San Calimero. De serie werd in Nederland voor het eerst uitgezonden in 1972. Er bestaan twee tekenfilmversies van Calimero. Allereerst de oorspronkelijke versie van de gebroeders Nino en Toni Pagot zelf; later werd in Japan een nieuwe serie gemaakt.

Er zijn diverse afleveringen van Calimero door de TROS uitgezonden; in de jaren tachtig werd Calimero samen met het programma Rosco leest voor van poppenspeler Ton Hasebos gecombineerd uitgezonden. Daartoe werd er ook een pop van Calimero gemaakt die samen met de hond Rosco het totaalprogramma presenteerde. De nieuwe afleveringen van Calimero waren in 2004 te volgen op de televisiezender Nickelodeon. In deze Nederlandstalige versie heeft Paul van Gorcum de regie op zich genomen.

De Bereboot van stripschrijver Lo Hartog van Banda was in de midden jaren '70 razend populair op de TV. De bemanning van de Bereboot bestond uit:
- Kapitein Brom, een brombeer met een hart van goud.
- Brilbeer de machinist, een vakman die alles wist van piefjes en palletjes.
- Maatje, een jong, maar slim zeebeertje.

Verder waren er nog enkele vaste personages, waaronder Tante Neel, een Rotterdamse die het zeemanshuis runde en dol was op haar kapitein Brom.
In elk verhaal doken meestal heel wat vreemde personages op, waarvan de meeste heel exotisch waren.

Van de poppen-serie zijn in totaal 407 afleveringen gemaakt, die van oktober 1976 tot en met september 1978 door de NOS (1976-1977) en de AVRO (1978) werden uitgezonden. In 2000 werd een aantal afleveringen herhaald op KinderNet 5.

De Bereboot werd orgineel uitgezonden door de NOS, daar had men de herkennings-melodie die hieronder als eerste staat. Toen de serie in 1978 verhuisde naar de AVRO, kreeg ze ook een andere herkennings-melodie en dat is de tweede.

1
Ahoy, daar komt de Bereboot
Met dikke beren, klein en groot
Met beren, met een beresnoet
Ze varen beren goed
En Brom de kapitein staat aan het stuur
Zo varen ze weer naar een ander avontuur
Ahoy, de Bereboot legt aan
Nu kunnen we beginnen gaan
Ahoy, ahoy, ahoy

2
Wie stapt er mee in de Bereboot
De Bereboot, de Bereboot
Wie stapt er mee in de Bereboot
Kom vaar nu met ons mee
Met Maatje en Brilbeer en Kapitein
Dus zorg nu maar wel om er bij te zijn
Wie stapt er mee in de Bereboot
De Bereboot legt aan

Beertje Colargol is het geestelijk kind van de Franse Olga Pouchine, die de verhalen over Colargol verzon in 1960 voor haar zoontje.
De televisieserie met poppen werd in de jaren zeventig gemaakt door Albert Barillé, samen met de Poolse animator Tadeazs Wilkoz. De serie was erg duur omdat er gewerkt werd met poppen en men dus enkel heel langzaam kon werken. Een stukje animatie van nog geen kwartier kostte meer dan honderdduizend gulden.

In de Engels sprekende landen werd hij 'Barnaby the Bear' genoemd, en in Canada is hij bekend als 'Jeremy the Bear'.

Ook in Vlaanderen en Nederland kwam Beertje Colargol op de buis. Verschillen zijn niet heel erg duidelijk wegens te weinig info. De intro's en de stemmen waren anders. In Vlaanderen leefde Beertje Colargol in het Mooibos, in Nederland was dat het Bloesembos.

 

De Vlaamse versie van Beertje Colargol was samen met Bollie en Billie, Vrouwtje Theelepel, later Boes en Ovide, een jaar lang te zien in het zondagochtendprogramma 'Zoetekoek' op BRT1 eind jaren '80.

Waar ging het nu ook alweer over ?

Beertje Colargol woont samen met zijn ouders in Mooibos. Hij is een jong beertje dat wil zingen. Zijn ouders zijn er niet blij mee, want beren zingen nou eenmaal niet. Bovendien zingt Beertje Colargol vals. In het bos ontmoet Beertje Colargol een nachtegaal die héél mooi zingt. De nachtegaal vertelt dat dat komt door een fluitje in zijn keel. De Koning der Vogels maakt deze fluitjes, maar alleen voor kleine vogeltjes. Beertje Colargol besluit hem te bezoeken.

Dat lukt hem met behulp van de vogels die hem op een vliegend tapijt naar de Koning van de Vogels brengen. Weer thuis vinden zijn ouders het maar niks, en hij loopt daarom weg. Als de directeur van 'Circus Pimoulu' Colargol dan hoort zingen, krijgt hij een baantje in het circus. Als Colargol het circus weer wil verlaten, sluit Pimoulu hem op want hij wilt zijn ster niet kwijt. Maar één van Colargol's vrienden helpt hem ontsnappen.

Colargol wil dan leren zwemmen, maar hij wordt de zee ingesleurd en opgepikt door een schip dat op weg is naar de Noordpool. Op het schip moet hij hard werken, maar hij ontsnapt van het schip en wordt vriendjes met een pinguïn. Ook ontmoet zijn vriendinnetje Nordine op de Noordpool.

Na dit avontuur besluit hij naar de maan te gaan, om de sterren te zien. Uiteindelijk reist hij dan de hele wereld rond.

De Fransman Claude Laydu is de geestelijke vader van Barend de Beer (Nounours in het frans).

De serie komt in frankrijk voor het eerst op de buis in december 1962. Van januari 1964 tot maart 1965 werd Barend de Beer in Nederland door de ncrv nagesynchroniseerd uitgezonden. De uitzendingen waren in het begin nog onregelmatig maar na 60 afleveringen werd Barend zes dagen per week uitgezonden. In juni 1968 start de nts met een nieuwe serie van 122 afleveringen.

Barend (stem Jan Duiveman) kwam samen met zijn baasje, de Zandman (stem Piet Ekel), op een wolk aanzweven en daalde dan via een trap af in de huiskamer van de kinderen, Klaasje (stem Joke van den Berg) en Pimpernel (stem Sylvia Schippers).

Als Barend te lang bij de kinderen bleef haalde de Zandman hem weer op, en nadat Barend met zijn zware stem ‘Welterusten’ had geroepen gingen alle kleintjes slapen.

 

Image Slideshow

010203040506

Het verhaal van De Zevensprong is gebaseerd op het gelijknamige boek van Tonke Dragt. Na romantische en nostalgische jeugdseries als Swiebertje en Pommetje Horlepiep ging de NCRV begin jaren tachtig met De Zevensprong een hele andere kant uit. Ruud Keers, toenmalig hoofd drama van de NCRV, noemde De Zevensprong eigentijds, fantasievol en zeer verassend. Het verhaal van Tonke Dragt heeft spanning en snelheid. Geheimzinnige gebeurtenissen volgen elkaar steeds op. De regisseur Karst van der Meulen was bij het lezen van het boek meteen enthousiast. Hij wilde het verhaal daarom ook graag uitwerken tot televisieserie.

Centraal in het verhaal staat Meester Frans van der Steg die zijn leerlingen iedere dag een zelfverzonnen verhaal vertelt waarin hij als Frans de Rode de held is. Op een dag, als hij niets meer weet te verzinnen, zegt hij dat hij een brief zal krijgen, waarna hij ze weer wat meer kan vertellen. Tot zijn grote verbazing krijgt hij inderdaad een brief waarin hij wordt uitgenodigd bij de Graaf Grisenstijn. Hij wordt opgehaald door een koets en zo begint zijn grote avontuur. Graaf Grisenstijn blijkt in het Trappenhuis te wonen waar hij zijn neefje Geert-Jan gevangen houdt. In het Trappenhuis ligt een schat verborgen die bestemd is voor Geert-Jan. De graaf doet er echter alles aan om er voor te zorgen dat zijn neefje niet de schat vindt zonder dat hij het weet. Meester Frans komt eigenlijk tegen zijn zin in een complot tegen de graaf terecht. Met zijn komst is het zevental samenzweerders compleet: meneer Thomtidom, de Brozem, tante Willemijn, juffrouw Rosmarijn, Jan Toereloer, Iwan de Verschrikkelijke en uiteindelijk dus meester Frans doen er alles aan om Geert-Jan te helpen met het vinden van de schat.

 Vele kinderen volgden de avonturen van meester Frans en de serie werd dan ook een ware hit. Sinds de eerste uitzending in 1982 is de serie nog regelmatig herhaald op de televisie.

Image Slideshow

01020304050607080910111213

1e aflevering: 01-10-1972
NOS

Hoog in de wolken, in een luchtkasteel, woont Ti Ta Tovenaar met zijn dochter Tika. Hij probeert al tijden om aardbesiën in kamelen te veranderen. Het is hem, meen ik, nooit gelukt. Er gaat ook nogal eens iets mis met de toverkunsten van vooral Tika. Maar die moet alles ook nog leren, natuurlijk. Vooral het heertje uit het dorp beneden op de grond is slachtoffer van de mislukte toverpogingen. Maar ook de andere dorpsbewoners (het kruideniertje, de ober, de agent) ontkomen niet aan allerlei vreemde gebeurtenissen. Dan zit daar zomaar een aapje op de stoel! En dan is het plotseling weer weg........

Over aapjes gesproken, eerst was er Tato en later Titi. In de latere afleveringen maakten we nog kennis met Opa, Kwarkje en Grobelia uit het Grobbedal. De serie werd uitgezonden in dagelijkse afleveringen van zo'n 4 minuten. Later werd de serie nog eens herhaald, maar nu in afgeronde verhaaltjes van ongeveer een half uur. Ti Ta Tovenaar was een grote hit getuige ook de enorme hoeveelheid produkten die uit de serie voortkwamen. Boeken, platen, verzamelplaatjesalbums, toverkijker met toverstrips. Ja, zelfs een Albert Hein papieren boodschappenzak.

In 1992 werd door Disky een serie van vijf videobanden uitgegeven. Vanaf 2000 volgden er, nu door de firma Bridge Ent., nog eens vijftien (drie dubbelboxen plus acht losse banden) en een DVD. In 2003 is de serie weer te zien op televisie: op zondagmorgen bij de zender Yorin.

Image Slideshow

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10

Van 1977 tot 1983 presenteerden Jan Fillekers en Henk van der Horst in het NCRV programm Showroom ongewone landgenoten. In Denkend aan Showroom bezoeken Jan en Henk de gasten of familieleden van destijds. Op deze DVD vindt u een unieke combinatie van oude en nieuwe beelden.

Onvergetelijke mensen
Bij het terugzien weet u het weer. Showroom bevat stuk voor stuk unieke en onvergetelijke mensen. Een feest om terug te zien! Zoals Daan Modderman, die zijn eigen lijkkoets in de schuur had staan. Ansje Gerding, de kabouterdeskundige en Henk Kuiper die met zijn ideaal Huttonia in de natuur wilde leven, maar dat van de overheid niet mocht. Of Peter Haack, de vliegtuigspotter en natuurlijk Dirk van Noort, de man die niet geloofde dat de mens op de maan is geweest

Het zal heel wat oh’s en ach ja’s opleveren

Samen met Henk van der Horst maakte Jan Fillekers een van de opvallendste televisieprogramma’s van de late jaren zeventig en vroege jaren tachtig. Wie in Showroom te gast was, verwierf eeuwige roem. Voor Denkend aan showroom spoorde hij de vreemde vogels van weleer op. Een hilarische reis terug in de tijd.

Tekst: Ellen Leijser

“Denkend aan Showroom... Zie ik kleurrijke mensen door het medialandschap gaan. Verder dan deze twee regels ben ik nog niet gekomen”, parafraseert Jan Fillekers lachend het beroemde gedicht van Hendrik Marsman. En kleurrijk waren ze zeker, de gasten van Showroom. Half Nederland zat dertig jaar geleden aan de buis gekluisterd, razend benieuwd welke vreemde vogels nu weer waren opgespoord.
Fillekers dook samen met zijn trouwe werkmaatje Henk van der Horst in het verleden van het roemruchte NCRV-programma om op zoek te gaan naar de gasten van weleer. Veruit de meeste geportretteerden bleken te zijn overleden, aangezien het merendeel van de gasten destijds al aardig op leeftijd was. Maar met kinderen, buren, vrienden en zelfs attributen wordt in acht afleveringen een aardig beeld geschetst van hoe het leven er uitzag na hun optreden in het populaire programma.