Berichten van 1 maart 2007 tot 31 maart 2007

vanmorgen om 8.00u ging de telefoon ik vroeg me al af wie dat kon zijn zo vroeg,het was de schoondochter met de boodschap dat ik niet zo ongerust moest zijn maar de zoon had een werkongeval gehad,ik begon te beven over mijn lijf,wat er gebeurd was vroeg ik,hij was van de ladder gevallen zo'n 3meter hoog en was recht op zijn rug gevallen,hij kon zijn beenen niet opheffen en ze hadden de 100 gebeld,hij naar het ziekenhuis en wij mijn ventje en ik ook in aller haast er naar toe,toen we er aankwamen was hij naar de foto's,en dat duurde heel lang ,maar iemand die moet wachten is toch ongeduldig na voor mij een lange tijd kwamen ze met hem terug,niets gebroken maar wel een zwaar gekneusde rug,met een pijnstiller kon hij de benen weer bewegen wat een goed teken is maar, gaan of zitten is er voorloppig niet bij,k'was al bij al wel blij dat hij geen letsel had aan de ruggewervel want dat zou veel erger geweest zijn,hij nu in paniek omdat ze zaterdag moeten verhuizen,hijzelf mag het vergeten om ook maar iets te doen zou niet kunnen ook,en ze moeten verhuizen want het is de laatste van de maand, dus zullen ventje en ik en schoondochter morgen mogen beginnen want boven moet alles nog uiteen gedaan worden het zal dus een heel druk weekend worden,maar dat gaat voorbij het voornaamste is dat de zoon er weer boven op komt.

Neem een kopje vol opgeruimdheid,en een glaasje goede moed.Daags twee lepeltjes zelfbeheersing,niet te veel dat is niet goed.Vind je dan in dit receptje,je liefste wens nog niet vervuld?Neem dan voor het allerlaatste nog een pleister van geduld.

Het is weer een paar dagen geleden dat ik nog iets heb kunnen schrijven,er was nog eens een probleem met mijn p.c.hij is nog maar drie maanden oud en is al tweemaal moeten binnen gaan omdat of ik of de p.c.het niet eens waren met elkaar ik hoop nu dat het opgelost is want het is wel een beetje verveelend,maar ja er zijn ergere dingen dan dat.Gisteren zijn we alsnog gaan wandelen weer of geen weer,we hebben juist een flinke bui gehad in de morgen voor de rest van de dag bleef het droog,de start was in het hippodroom van Waregem en in de morgen waren de paarden aan het trainen,dat was eens mooi om te zien,een paard is toch een edel dier vind ik zoals ze er lopen prachtig om te zien,voor de inschijving was het in de heel mooie cafetaria van het hippodroom er was ook een proeverij van alle chimay kazen mmmmm lekker,na de wandeling kreeg elke deelnemer een bakje met zes omega drie eieren nog nooit geproefd maar dat zal deze week wel gebeuren al bij al was het toch nog een fijne dag.

Aan alle bloggertjes een fijn weekend gewenst,het zal zonnig en warm zijn,dus profiteer ervan .

Gelukkig is het bij ons nu wat rustig, met het geval van zoon en schoondochter,ze maken volop nieuwe plannen,vooreerst gaan ze verhuizen van een huis naar een appartement omdat de vrouw er niet zo graag woont,alles tussen hen is opgeklaard en daar ben ik heel blij om zoals ik zei ze maken nieuwe plannen om een goede start te nemen,zo kan ik me wat toeleggen op mijn zus die mij nu heel hard nodig heeft veel kan ik aan haar situatie niet doen maar als ze me nodig heeft sta ik er en mijn ventje ook natuurlijk want de lucht is daar nog niet uitgeklaard,ik hoop maar dat het maar uitdagingen zijn die haar kleindochter doet en ook alles op zijn pootjes terecht komt want mijn zus verdiend dat echt wel!

vrijdag is mijn zus haar kleindochter opgedoken ze had al die tijd bij vrienden? blijven slapen, mijn zus was blij dat ze terug was, maar dan ook niet omdat ze er geen lessen uit trekt,de politie is die nacht dat ze terug was geweest en ze werd ondervraagt maar ze wilde niet zeggen bij welke vrienden en zo kunnen ze natuurlijk niet veel doen,het is of ze wil niet op het rechte pad blijven ,de politie zei vrijdag dat ze voor de jeugdrechter zal moeten komen.Mijn zus en schoonbroer hadden haar nu gezegd dat ze op zaterdag avond mag weg gaan,ze willen haar niet teveel in haar vrijheid beknotten, maar wat gebeurde er zondag avond kreeg ik telefoon van mijn zus,ze was weer nog niet thuis en ze zijn teneinde raad en weten niet wat ze met haar moeten aanvangen,het is heel treurig ze willen haar een goede thuis geven maar ze wil niet mee.

Er is nog altijd geen nieuws van mijn zus haar kleindochter ,haar verdriet is groot ze heeft ze met liefde opgenomen in haar gezin en nu overkomt haar dat ook weeral,mijn zus en ik hebben maar elkaar en daarom is onze band zo sterk.Van nieuwjaar tot nu is ons nog niet veel verdriet gespaard gebleven en zo te horen is het nog niet gedaan ,ik mag hopen dat ze haar vlug terug vinden,want zoiets is bijna niet menselijk ,en toch doet men maar verder,hoe sterk is een mens en hoeveel kan hij verdragen.