ze zeggen als je in pensioen gaat zie dat je niet in een zwart gat valt awel ik moet zeggen sinds mijn ventje op pensioen is heb ik daar nog niet veel van gemerkt,wel andersom,soms zijn de dagen nog tekort,zaterdag telefoon van de zoon of ik het niet erg zou vinden dat kleindochter twee de dag bij ons doorbrengt want het vrouwtje en hij moeten werken,voor mij niet, dus wat vroeger opgestaan om de spruit op te vangen en dan wel leterlijk want ze kwam binnen en sprong in mijn armen en gaf een dikke knuffel gevolgd met de vraag of ik weet hoe veel keer ze nog moet slapen eer de sint komt,want nu word ze wel heel ongeduldig,na de middag weer telefoon van de zoon of ze mag blijven slapen want zij zouden graag eens naar de cinema gaan geen probleem voor opa en oma,maar ze moeten ze wel komen halen zondag om 9uur want het is wandeldag,we zijn zondag gaan wandelen in weer en wind,het was opboksen tegen de rukwinden en regen met als gevolg op het einde twee kapot gewaaide paraplu's.Maar we zijn heelhuids terug.Vandaag dan moesten we ventje zijn ma naar de kliniek doen want ze word geopereerd om een nieuwe schouder,dus deze week wat geloop naar de kliniek om te zien of alles goed gaat.Dus vervelen doen we ons niet.
Toen mijn vader opgenomen was bleef ons ma met de schulden en het verdriet achter ze ging werken van s'morgens vroeg tot s'avonds laat ikzelf ging dus als meisje van veertien ook verder met het werken op de fabriek om mee de schulden af te betalen.Wanneer ons ma op bezoek ging moest ze soms een heel eind te voet omdat er geen geld meer over was op het einde van de maand,ik heb nog geweten dat ze met het bloed in haar schoenen thuis kwam, maar toch heeft ze hem niet in de steek gelaten en deed ze er alles voor om mijn zus en mij toch nog een beetje komfort te geven.Ik had liever gehad dat mijn pa niet zo veel schulden had gemaakt om ons bijvoorbeeld een sinterklaas te geven waar gans de familie ogen voor opentrok,maar als kind wist je niet beter dan dat het zo was, met alle gevolgen vandien,maar een mens trekt daar wel lessen uit want als ik grooter werd heb ik alles niet zo van zelf sprekend gevonden en heb er dan ook naar gehandeld
We zijn vrijdag naar de mosselsouper geweest van het rode kruis ,eerst had ik er niet zo veel zin in,maar daar het ventje bloedgever is kon ik er niet van uit,wel ik moet zeggen ik heb mij vergist het was er best gezellig en aangenaam we kwamen er nog mensen tegen van wie we een tijdje niet gehoord hadden en zo konden we nog wat bij praten en de avond was voorbij zonder ik er erg in had,heel lang zijn we niet gebleven daar de zondag wandeldag is,het was in zingem ik dacht tegen de vlaamse ardennen het zal goed zijn wat bossen en veldwegen ,wel dat is pas tegen gevallen het was door de bewoonde wijken dus veel macadam en geen bos of heuvel maar we hebben toch onze 15KM uitgedaan s'avonds was ik wel uitgeteld de spiertjes en gevrichten deden wat pijn van de harde ondergrond,maar na een lekkere douche en wat zalf en een pijnstiller toch nog een fijne avond in de luie zetel voor t.v.
We zijn vrijdag naar de mosselsouper geweest van het rode kruis ,eerst had ik er niet zo veel zin in,maar daar het ventje bloedgever is kon ik er niet van uit,wel ik moet zeggen ik heb mij vergist het was er best gezellig en aangenaam we kwamen er nog mensen tegen van wie we een tijdje niet gehoord hadden en zo konden we nog wat bij praten en de avond was voorbij zonder ik er erg in had,heel lang zijn we niet gebleven daar de zondag wandeldag is,het was in zingem ik dacht tegen de vlaamse ardennen het zal goed zijn wat bossen en veldwegen ,wel dat is pas tegen gevallen het was door de bewoonde wijken dus veel macadam en geen bos of heuvel maar we hebben toch onze 15KM uitgedaan s'avonds was ik wel uitgeteld de spiertjes en gevrichten deden wat pijn van de harde ondergrond,maar na een lekkere douche en wat zalf en een pijnstiller toch nog een fijne avond in de luie zetel voor t.v.
vanavond gaan we naar de mosselsouper van het rode kruis want ventje is er bloedgever!ik niet want ik denk dat ik zou flauwvallen,ben een flauwe trezebees!!!!
En ik wens aan allen een fijn weekend!
Toen ik zo een jaar meewerkte op de fabriek begon voor ons ma een andere lijdensweg,onze pa had zoveel schulden gemaakt dat hij er ziek van werd,hij begon zowat van alles in zijn hoofd te steken en werd er zenuwziek van het werd zo erg dat hij voor een periode moest opgenomen worden,na een tijdje ging het weer beter met hem maar genezen was hij niet ,het begon toen met zelfmoord neiging als ons ma even niet oplette liep hij naar het water tot ons moe hem ging halen,zo ging het van kwaad naar erger,toen we allen thuis waren zette hij de gaskraan open,sliep met een mes onder zijn kussen,hij ging een strop aan de trap,nooit deed hij iets alleen maar alles klaar maken,tot het zo niet meer kon en hij gedwongen werd opgenomen in een gesticht van zelzate,voor hem was het voorbij maar voor ons begon het nog maar.
Even iets over mijn jeugd,ma en pa waren fabrieksarbeiders,dus ze werkten in twee ploegen, wij mijn zus en ik gingen naar school en werden na school opgevangen door onze grootouders, toen ik 14jaar was en dus niet meer school plichtig moest ik om pa en ma financieel te helpen mee naar de fabriek, dat was geen lachertje want het was als we de vroege hadden opstaan om 4.30u.en dan toch wel een half uur te voet om naar het werk te gaan,met de slaapers nog in mijn ogen om dan te werken tot twee uur s'middags,ik zeg niet dat ik er een trauma aan over gehouden heb maar het zijn zo van die dingen waar je als je ouder word meer en meer begint na te denken,ook omdat we zien hoe fijn onze kleinkinderen het hebben,het moet nu zo niet meer zijn en ik ben blij dat het onze kinderen bespaart blijft.en ze iets beter van hun leven kunnen maken.
gisteren was het wandeldag,verleden week niet kunnen gaan wegens bronchitis,dus zijn we opgestaan om 8uur want ventje gaat de zondag voor we vertrekken om picoloos om mee te nemen,ik beleg ze dan met wat tomaat en komkomer ,wat prèpare en kaas om die dan s'middags op te eten op de kontrolepost met een soepje,de wandeling ging door in BEERNEM bij de club (de moedigewandelaars van Beernem) het was een heel mooie wandeling bijna volledig door bossen en dreven in volle herfsttooi, het mooiste van West-Vlaanderen.Het decor van het feuilleton de Bossen van Vlaanderen,dat een tijdje geleden opgenomen is voor t.v.en ook uitgezonden op tv1,dat om maar te zeggen dat het fijn was,het weer dat ze voor zondag voorspeld hadden is gelukkig niet uit gekomen want het was een heel zonnige dag en de buitenlucht heeft ons goed gedaan we hebben geslapen als twee roosjes.
nu even tijd, vrijdag was het grootouder feest op kleinkind nr,2haar school opa en oma moesten er zijn om twee uur, we stonden natuurlijk al om 1.30u.al aan de schoolpoort om zeker niet te laat te komen,mama had s'morgens gebeld naar ons alsdat ze al waker was om 6uur en riep mama vandaag is het feest voor oma en opa,om twee uur stipt begon het de opa's en oma's zaten allemaal paraat om de kleintjes toe te juichen,zo fier als wat kwamen ze op het toneel in de kleuren van de regenboog en aan elke kleur was een mooi verhaal verbonden, ons kleintje keek met groote ogen rond en zag ons zitten op de eerste rij en haar ogen begonnen te blinken als sterretjes.DAN was het moment om het kleurenfeestlied te zingen en dat gaat als volgt.
OMA enOPA jij zorgt zo goed voor mij daarom heb ik een sterretje bij!.OMA en OPA jij speelt zo leuk met mij daarom heb ik een hartje bij!,met oma en opa naar'tbos of naar de zee dat valt altijd reuze goed mee!Voor elk verhaal een hele dikke zoen!ROOD,GEEL,EN BLAUW en zeg met al die kleuren hoeveel ik van je hou!!het verdriet van konijntje valt al bij al nog mee want het is nu een sterretje die ze elke avond een kushandje werpt!!!