Gedicht

Als mijn baby meid
haar nog wat wankele koppie
moe en voldaan tegen mijn schouder vleit
Als haar mondje gaapt
ze bijna slaapt
haar handjes
het is nog even winnen
om een spel te beginnen
met de ketting om mijn hals
Dan denk ik:
meisje wat ben je rijk
en kwetsbaar te gelijk.

Liefde
een leven lang
Klaar staan en geven
beloftes
worden gebroken
bloed
dat gaat koken
straf en pijn
eerst van jou
toen voor mij
het had
niet anders kunnen zijn.

Mijn  dochtertje van dertien
zo onzeker en lief
Een meisje van dertien
zo vrolijk en naief
Soms heel groot
maar je hartje nog klein
Mijn meisje van dertien
hoe zal jij over een jaartje zijn.

Ontwaken in de ncht
kijkend naar de man
die naast me ligt
Denkend aan het leven
dat we samen delen
Vol van voord en tegens
Maar al met al
Een leven precies zoals
Ik had verwacht

Stapjes op de trap
zachtjes gaat de deur open
slaapdronken komt ze bij me zitten
nesteld zich even
tegen mij aan
doet haar duim
in haar mond en zegt:
Oma  .. ik kan niet slapen

Als een foetus
met opgetrokken benen
armen gekruist op de borst
zo slaapt mijn vader
als een kind
wil ik hem wiegen
tot die laatste nacht begint.

Jij zit er midden in
dan ben ik je vijand
dan je vriendin
Regels in huis
daar verzet jij je tegen
die wil je continu van tafel vegen
Maar dit is een fase
die hoort bij je leven
en ik zal je in die tijd
alle steun en liefde geven.

Twee zusjes in de zon
samen buiten spelen
jasjes,laarsjes aan
schopjes en harkjes delen

Blonde krullen me strikken
blonde krullen met zand
trots,,kijk es,, mammaroepen
zand oliebol in de hand.
Blozende wangetjes
gravende handjes
lachende oogjes
nageltjes met randjes

Spijkerbroekjes steeds vuiler
Zij zitten er niet mee
lachend schud ik mijn hoofd
wat hou ik van die twee

Ik zou voor jou willen wensen
Alleen om je heen lieve mensen
Een wereld om van te houden
En in ieder het volste vertrouwen

Dat alle pijn je bespaard mag blijven
Geen donkere wolken voorbij zouden drijven
Waar ieder respeckt voor een ander heeft
Een wereld die niet op z,n grondvesten beeft.

Ik jullie Oma kan aleen maar wensen
Dat je blijft zoeken naar het goede in mensen
En als jullie later op je eigen beentjes kunt staan
Dan denk ik
Die  kunnen de wereld wel aan

Ik wou dat ik bij pappa was
waar hij dan ook is
Even vragen hoe het gaat
en zeggen dat ik hem zo mis

Al was het maar vijf minuut,jes
om te kijken of hij gelukkig leeft
en hem de groeten doen van mijn (klein)kinderen
zeggen dat iedereen nog om hem geeft

Dan denk ik maar aan vroeger
en weet dat hij gelukkig is geweest
Als is hij dan niet meer bij me
m,n pappa leeft nog steeds.

Dag , blonde duinen
drop,koetjes en kievits eieren
hagelslag en nieuwe haring
kluitjes in het riet

Dag vele fijne vrienden
moedertaal, goedhartig
zoet geboorteland
Nederland
Mijn hart doet stiekem pijn
als ik even aan je denk.

Na twee en vijftig mooie jaren
Wat zal ik nu nog sparen
Want rijkdom is geen geld alleen
gezondheid,dat weet iedereen
Dus je behoefd niet te klagen
Maar dragen, bovendien
Ook niets te vragen
Maar afwachten mischien
Want komt de tjd van scheiden
Al valt het nog zo zwaar
Bedenk dan toch nog even
Ons leven was niet zo zwaar.

Ze zeggen telkens tegen hem
Nee  meneer u bent te dik
Hij kijkt naar me
terwijl hij nog een koekje gapt
Ik kijk hem aan
en doe mijn ogen dicht
en heb niets gezien.

Samen kijken ze naar de bootjes
Samen gooien ze steentjes
in het water.
Samen stoeien ze
Samen lachen ze
Een opa met z,n kleinzoon
Mijn vader met mijn kind.

Al ben je dan sinds jaren
de luiers reeds ontgroeid
Al heb je grijze haren
en kijk je soms vermoeid
Al heb je zelf drie kinderen
die groter zijn als jij
Dat alles kan niet verhinderen
dat je kind blijft voor pa en mij.

Ik ben oud
mijn benen willen niet goed meer mee
en mijn handen beven.
Heb geduld met mij
Jullie wereld is zo snel
Sluit me niet uit
en laat me voelen
dat ik je niet tot last ben
Ik leef ook nog graag
en soms voel ik me eenzaam
ik moet nog leren
oud te worden
met een jong hart.

Als een bloem ,zo is het leven
,t begin is teer en klein
De een bloeit uitbundig
de andere geurt heel fijn
Sommige bloemen blijven lang
weer andere blijven even
Vraag niet bij welke groep je hoort
dat is ,t geheim van ,t leven.

De herinneringen zijn zo helder
de foto,s zo duidelijk
het gevoel zo tastbaar
toch is alles zo ver weg
zo voor ij
alsof het nooit heeft bestaan
niet vergeven
niet vergeten
bijna niet slijtbaar
Dat is het probleem
met het verleden.

Het regent zachtjes
in mijn ogen
en achter de wolken
verschuilt zich de zon
als ik kijk
naar de vrouw
met haar kinderlijk wezen
waarin,lang geleden
mijn leven begon.

Soms ben ik de oudste
en zij het kind
Soms noem ik haar ,,moeder"
als ik herkenning vind
Nu glimlacht ze zachtjes
en ik zit naast haar neer
Ik zoek in haar ogen
maar het regent alweer.