Maandag 17 juli 2006
Gedicht

Nooit meer je ademhaling horennooit meer het kloppen van je hart
nooit meer de twinkeling in je ogen
waarin de glans mijn nog verward.
Ik kan het bijna niet geloven
dat je niet meer bij me bent
jij deed zoveel kleine dingen
jij hebt mij met je zorg verwend
ja, ik moet alleen nu verder
het leven is zo monotoon
ik wil alleen maar hopen
dat ik spoedig bij je woon.
Geschreven door oma om 22:24
Reageer op dit bericht















