Naar de inhoud

Oma Diny,s lievelingen

oma,s hobby
seniorennet.beseniorennet.be
Zondag 13 augustus 2006

Vergeef me

Vergeef me mijn gemene woorden
Vergeef me dat ik jou beloog
Vergeef me dat ik heb verloren
Vergeef me dat ik je bedroog

Vergeef me de verkeerde dingen
Vergeef me alles wat ik deed
Vergeef me het verkeerd beginnen
Vergeef me dat je voor mij leed.

Vergeef me al mijn valsen kussen
Vergeef me dat ik je heb mibruikt
Vergeef me dat mijn liefde bluste
Vergeef me dat ik je heb geruild

Vergeef me dat ik je vertrouwen schond
Vergeef me dat ik een ander vond
Vergeef me, al heb ik geen berouw
Vergeef me dat ik niet meer van je hou!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 22:37 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 13 augustus 2006

Waarom

Waarom ziet niemand mijn wanhoop
Waarom ziet niemand mijn smart
Ben ik dan alleen op de wereld
Of zijn er nog meer met een hart.

Een hart met vertrouwen
Een glimlach, een groet
Waarom ben ik steeds degene
Die zo iemand nooit eens ontmoet

Ik kijk om me heen en wat zie ik
Een maatschappij zo vol geweld
Ik wil gillen,, Wees lief voor elkander,
Hoe is het met ons toch gesteld

Een werelde van wapens, egoisme en afgunst
maar praten dat is men verleerd
Het helpen van anderen, het luisteren
Men denkt toch gauw , het is verkeerd.

Je komt op een keerpunt in het leven
Je twijfelt aan de zin van het bestaan
Alleen als je dan iemand vindt die je helpt
Dan kun je het leven weer aan.

Soms vraag ik me af , ben ik ziek soms
Verward of misschien abnormaal
Ik kan allleen leven met inhoud
Ik geef toch een duidelijk signaal

Als iemand toch zoekt naar wat liefde
Wat tederheid en een hartelijk gebaar
Waarom word je dan niet begrepen
Valt dat dan de mensen zo zwaar

Waarom moet je een ander verdriet doen
Verzacht toch die wanhoop en pijn
Dan zal die ander ook zorgen
Dat jou bestaan niet hopeloos zal zijn

En als je probeert om te geven
In plaats van te nemen altijd
Dan kun je aan het eind van je leven
Steeds zeggen,, Nee ik kende geen spijt.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 22:19 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Eenzaamheid

Waneer de dag ten einde is
en verandert in de nacht
dan weet ik dat ik je weer mis
jij, die mij zoveel vreugde bracht.

Telkens als ik denk aan jou
en de eenzaamheid mij kwelt
wordt mijn wereld grijs en grauw
ben ik alleen en uitgeteld

Vaak droom ik dat de lange wegen
die liggen tussen jou en mij
onder luid geweld van regen
verdwijnen in een zee van klei

Dit zal echter nooit gebeuren
dus vlucht ik in mijn fantasie
en zal ik altijd om je treuren
tot de dag dat ik je zie
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 22:05 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Voor jou

De klok staat stil
De tijd tikt door
Soms huil of schreeuw ik
En denk ik, waar doe ik het voor?

Waarom ga ik verder-zoals jij?
Seizoen na seizoen trekt voorbij
Er hangt gen blad meer aan de bomen
En ik kom allang niet meer voor, in jouw dromen.

En als je me nog tegenkomt-zonder moeten
Geef je me alleen nog uit de verte-stille groeten.

De evenzovele keren dat ik dan bijna huilde
Het binnen hield omdat ik wist
Ja jongen, dat zijn de kleine dingen, die je zo mist

Geloof me: het is moeilijk nog steeds van jou te houden
Maar het is moeilijker om het te negeren
Ik heb geleerd met m,n gevoel om te gaan
M,n eigen taal te verstaan
Je ziet dus, dat ik het begin te leren
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:59 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Paradijs

Een blad zweeft naar beneden
de stilte om mij heen
hier wordt geen leed geleden
Het is hier sereen

De wereld van vandaag
houdt deze plek zijn halt
hier kent men geen gejaag
maar de rust is hier gestald

Het leven is hier veilig
de natuur is schoon
de dingen zijn hier heilig
en toch weer zo gewoon

Kon ik hier maar wonen
in dit schone oord
geen mens zou mij meer honen
om mijn altijd vriend,lijk woord.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:53 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Beschutting

Door een nevelige waas aanschouw ik mijn ziel
Vind geen moed om de spiegel te schonen
Trouwens wie zal zo,n inspanning belonen
Littekens achterlatend als sporen van een karrewiel.

Beschutting zoekend sluip ik binnen en kniel
Laat mijn ogen dwalen langs de ikonen
Leg mijn geweten bloot om het te verschonen
Maar besef dan-pijnlijkerdan ooit-wat ik verniel.

Daarna, doelloos dwalend door donkere straten
word ik bevangen door een sterk verlangen
Om alles uit te praten :alles wat wij vroeger vergaten.

Weet nu zeker, mijn hart zal altijd aan jou hangen
Haastig hol ik huiswaarts en vind de deur open gelaten
Je vliegt in mijn armen en ik kus de tranen van je wangen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:49 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Heel even alleen

Heel even zou ik alleen willen zijn
Heel even niet denken aan moeite en pijn
Even aandacht voor al die vragen
die diep in mijn binnenste blijven knagen.

Even zou ik willen beseffen dat iemand luisterd
Even licht zien, in een wereld, die steeds verder verduistert
Een moment slechts zou ik wensen
te mogen zien door andere lezen.

Heel even zou ik willen blijven staan
Heel even maar, om daarna weer gelukkig verder te gaan
Heel even zou ik willen begrijpen de zin van alle dingen
Even allleen en dan blij te kunnen zingen.

Heel even weten dat er iemand is die hoort
En dan gelukkig te kunnen zeggen"ik heb antwoord.

Als het donker wordt om je heen
en je nergens uitkomst ziet
de muren grauwe schaduwen krijgen
dan, zou ik bij je willen zijn!

Als tranen je gezicht verzilten
en je armen moe op de leuning rusten
je aan niets meer kunt denken
dan, zou ik bij je willen zijn

Als je geen radio meer wilt horen
en geen T.V meer kan zien
ellende je in alles down maakt
dan zou ik bij je willen zijn.

Ik zou twaalf kaarsen aansteken
en je tranen afwissen
een dichtbundel zou ik openen
dan met mijn arm om je heen
voel je je mischien voor een moment
niet meer alleen.!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:44 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Aan de gedetineerden

Mensen veroordelen vaak zo snel
Wanneer men iemand opsluit in een cel
Er word dan over hen gesproekn ,koud en koel
Maar ook zij hebben toch gevoel.

Een misstap kan iedereen begaan
Maar moeten zij daarom alleen door het leven gaan?
Soms zijn zij innerlijk niet slecht
Doch om hen daden worden zij berecht.

Ook zij verlangen naar een vriendelijk woord
Maar word hen bede wel verhoord?
Al wat zij vragen in hun verdriet
Vergeet ons in deze eenzaamheid niet.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:31 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

Onzekerheid

Niet zonder zorgen
Denk ik aan de dag van morgen
Zal er wel een morgen zijn
zonder verdriet, ongeluk en pijn?
Morgen streven er mensen
Die nog zoveel hadden te wensen
Morgen worden er ook mensen geboren
Tot welke generatie zullen zij behoren?
Morgen kan de zon schijnen
Die alle zwarte gedachten doen verdwijnen
Maar morgen kan ook een wereld vergaan
Een wereld waar wij eens , vol plannen,
hebben gestaan
Mischien zullen wij morgen niet meer leven
Zullen atoom wapens onze wereld doen beven
Moord en doodslag , je hoort en leest het alle dagen
En daarom zou ik iedereen willen vragen
Laten we wat meer geduld en begrip voor elkaar tonen
Opdat liefde en vrede in ons hart kunnen wonen
En laten we niet  vergeten vandaag te leven
Want de dag van morgen duurt maar even.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:27 Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006

De weg naar het einde

Woorden, geschreven op papier
over verdriet, niet over plezier
gehaalt uit een oud gezicht
dat alles uit het leven bericht.

Heel eenzaam en verlaten
nooit iemand om mee te praten
Rimpeltjes verraden de wens
van de oud, gebogen mens

Een smeekbede gricht in de lucht
veroorzaakt een diepe zucht
Eenzaam loopt ze verder
helemaal in gedachten
van binnen veel hoop, heel veel verwachten

Dan ineens herkenning, een hand
een die neemt uit lichaam verstand
die nu samen met haar zal gaan
ver van deze wereld vandaan.

Rimpeltjes in een heel oud gezicht
ogen gesloten naar boven gericht
een lichaam koud op de grond
met een glimlach om de kleine mond
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:19 Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen

↑ Terug naar de berichten