Woensdag 16 augustus 2006
Verdriet

Het laatste uur van ons gelukis dan toch eindelijk aangebroken
Ik had nooit kunnen dromen
dat het ooit zover kon komen
Vast houden zal ik de goede dingen
en heel misschien
dat ik hier later nog een lied
over zal zingen..maar nu...heb ik verdriet!
Ik kan er slechts naar gissen
maar ik voel
dat dat kleine jong me zal missen!
Alweer verdriet!
Kijk ik in het verschiet
dan hoop ik op onbreekbaar geluk
Ruines laat ik achter me staan
en ik vraag me af
was dit......mijn laatste traan?
Geschreven door oma om 23:17
Reageer op dit bericht


















