Gedichtje

Maandag 20 februari 2006

Gedicht

Opeens was ik ziek
En dacht aan duizend dingen
Toen kwam de pijn
Zodat ik niet meer kon zingen
Daar was de angst
Hoe moet ik het verwerken?
Toen kwam de kracht
En hoorde ik bij de sterke

Geschreven door oma om 22:38 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Weten en laten weten
Vergeten en weer vergeten
Peinzen, pikeren over problemen
steeds weer verdragen, geven en nemen
Denken en nog eens na denken
We willen krijgen
en moeten schenken
Het is fijn iets te kunnen delen
Belangrijk anderen te
acsepteren zoals ze zijn
Zelfrespect doet soms
erg veel pijn

Geschreven door oma om 22:37 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Moeder

Als ze eenmaal zijn geboren
wordt niets meer zoals toen
Leefde je voorheen voor jezelf
nu zul je dat nooit meer kunnen doen
Vanaf de eerste aanblok
Vanaf de eerste kreet
weven jullie levens zich samen
hecht aaneen gesmeed
Hebben zij verdriet
dan kun jij wel huilen
En zijn ze ziek
dan voel je de pijn
Al worden ze ooit tachtig
en jij honderd
tot de laatste adem
zul jij altijd moeder zijn.

Geschreven door oma om 22:30 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedichtje

Ik mag kijken als jij leeft
builen valten naarhet beste streeft
Ik mag troosten als jij ruilt
je wilde anders en je huilt
Ik zou je willen vagen voor je val
Maar ik weet er is geen top
zonder dal
Dus je zit in mijn hart
en ik maak me wat zorgen
En jij....
Jij denkt alleen maar
aan de dag van morgen

Geschreven door oma om 22:49 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Scheiden

Scheiden is een beetje dood gaan
afscheid nemen van iemand
die altijd naast je heeft gestaan
scheiden is de herinnering
aan iemand die eens je liefste was
en bij je weg ging.

Scheiden is verscheurheid, zielepijn
heel alleen vader en moeder zijn
scheiding is het pogen staken
er nog samen proberen iets goeds
van te maken.

Scheiden is een heleboel bidden
om kracht
Op zoek naar een morgen
in een duistere nacht.

Scheiden is weg gaan
van iemand die je lichaam streelt
maar met woorden
diepe wonden slaat
in plaats van heelt.

Geschreven door oma om 22:48 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedichtje

In zijn eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weg genomen uit zijn land
met pijn voor altijd ingebrand
Een jongetje nog zo
kwetsbaar en klein
dat steeds weer vraagt
waar zijn ouders zijn.

Geschreven door oma om 22:41 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

(On)zinnige woorden

Woorden zijn er vaak te weinig
om jou te laten weten
wat ik werkelijk voor je voel

zinnen zijn onzinnig
om jou te zeggen
dat ik zielsveel van je hou

Geschreven door oma om 22:40 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Het dorp ontwaakt

Het was vroeg in de morgen
en ,t regende zacht
Over pleinen en straten
lag nog iets van de nacht
Maar het dorp ontwaakte
kwam langzaam tot leven
Op een roep in de verte
werd andwoord gegeven
Geronk van een vliegtuig
dat kwam en verdween
Een eenzame fietser
op weg,maar waarheen?
Plotseling geknars van
piepende remmen.
Gehui van een hond
en mens,lijke stemmen.
Dan ineens stilte
beklemend,intens
En boven die stilte
de snik van een mens.

Geschreven door oma om 22:39 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Goud

De ondergaande zon
Zet ook boeren sloten
in vuur en vlam
Die als glanzende strepen
van zuiver goud galon
De weilanden omzommen.

Geschreven door oma om 22:37 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

De eerste Balet les

Die eerste ballet les
ik zie je nog gaan
een mooi pakje en
piepkleine zwarte schoentjes aan.

Je was nog maar een kleuter
maar vast besloten
om te dansen op je tenen.

Jaren lang keek ik toe
totdat je besloot
dat het genoeg was
te dansen in je eentje.

Nu leer je de tango,foxtrot,reggae
Of hoe dat mogen hete
Maar die eerste ballet les
Ik zal hem nooit vergeten

Geschreven door oma om 22:36 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Regenboog

Op de grens van zon en regen
Staat groots en weids
De regenboog
Die als een veel kleurig lint
de hemel een aarde verbindt

Geschreven door oma om 22:33 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedichtje

Laat mij stijgen
Laat mij dwalen
Laat mij zweven
Laat mij vallen.
Ik weet het zeker
Ik zal het halen
En het leven zal bevallen.

Geschreven door oma om 22:31 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Als een zeepbel

Beloften..... schitterende zeepbellen
mooi van vorm
prachtig van kleur
Als een ketting rijgen ze zich aaneen
Dit kan niet meer stuk
Maar helaas een zuchtje wind
en dan
niets meer

Geschreven door oma om 22:27 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedicht

De bomen laten van ellende
hun bladeren vallen
de winterkou is al voelbaar
in de stilte van de morgen.
We lopen op en bruin tapijt
van afgestorven liefde
En in de dichte ochtend mist
scheiden onze wegen.

Maar bomen laten zich niet kennen
als het voorjaar komt
zullen knoppen van geluk
open springen in de lente zon
We lopen door een bloezemtuin
de aarde ademt tederheid
en zonder het te weten
komen onze wegen saam.

Geschreven door oma om 22:26 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedicht

Er zijn van die dagen
dat alles je lukt
Geen lastige vragen
Fier, rechtop,niet gebukt
De zon schijnt
geen regen
geen wolk aan de lucht.
Het leven is een zegen
lange adem,geen zucht.
Soms valt het wat tegen
je gaat door een dal.
Bedenk dan dat na regen
de zon schijnen zal.

Geschreven door oma om 22:24 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

gedichtje

Mijn ogen
turend
langs velden, langs wegen
Nergens meer en glimp van jou
Ogen gevuld met tranen
Voorgoed
weg uit het heden
maar voor altijd in mij verleden

Geschreven door oma om 22:20 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedichtje

Zag laatst een meisje
met tranen op haar wangen

vroeg haar heel onbevagen
of ik ze drogen mocht.

en net toen zij mij verzocht
begon het zachtjes te regenen.

Geschreven door oma om 22:17 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Mijn lief kind

Mijn lief kind
Ik zie de chaos in jou
de onrust
Het maakt je onzeker
Maar ik wil je zo graag helen
Jou al mijn liefde geven
zodat je gelukkiger
kunt leven

Geschreven door oma om 20:45 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Voor mijn zus

Soms lijkt het leven
grauw en grijs
niets heeft nog enige kleur
verdwenen is het paradijs
de bloemen met hun geur

Maar als de deur dan open gaat
en jij lacht je stralende lach
dan zit er ineens weer
een gouden randje
om die grauwe dag

Geschreven door oma om 20:38 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen