Jij

Zaterdag 7 oktober 2006

Optimisme

Gedachten hebbben we om te zwijgen
over onrecht dat wordt aangedaan.
Een ziel om te lijden
over misverstanden die bestaan.

Ogen hebben we om te kijken
naar alles wat scheef is en verkeerd
hoe armen lijden onder rijken
een mens die van honger krepeert.

Monden hebben we om te spreken
over wat waarheid is of niet
maar we blijven vaak in gebreke
verloren moed die ons onrustig achterliet.

Handen hebben we om te vouwen
om te bidden voor rechtvaardigheid
om opnieuw een wereld op te bouwen
een waarin geen mens meer lijdt.

Geschreven door oma om 22:28 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 oktober 2006

tranen

De tranen die nu vloeien
waar komen ze vandaan?
Van verdriet of vreugde
of door droefheid in het bestaan?

De wereld draait steeds sneller
je houdt het haast niet bij
het is net een mallemolen
je voelt je niet meer vrij.

De haast waarmee je doorleert
geen tijd en ook misschien
wil je geen tijd meer voor die ander
zijn pijn en zorg niet zien.

Je hebt je eigen leven
je snelt er vlug doorheen
geen rustpunt kun je vinden
mijn god,waar gaat dat heen?

Want kom je eens tot rust
dan gaan de tranen vloeien
bedenk dan heel bewust
aan waarden die nog boeien.

Geschreven door oma om 21:13 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

M.n eigen leven

M,n familie, m,n vrienden
hebben niets meer met ons te maken
ze vonden dat ik beter dan jou verdiende
ze vonden het raar dat ik gehecht aan jou ging raken
Wat ik voor jou voel
interesseert hun allang niet meer
wat ik met de woorden Liefde, en geluk bedoel
snappen ze niet....dat doet soms best wel heel erg zeer.

Toch betrek ik hen nog steeds overal bij
maar ze zien niet in hoeveel ik om je geef
Ze snappen niet wat jij betekend voor mij
Ze vinden alleen dat ik maar raar leef.

Ach , ze maken bijna geen deel meer uit van mijn leven
We zijn uit elkaar gegroeid
blijven nog wel veel om elkaar geven
maar er is onbegrip , een generatie kloof
een wereld van verschil
wantrouwen en ongeloof.

En ik zit in een nieuwe fase van mijn leven
Ik maak nieuwe fouten
Ik maak weer ruzie met hen
maar ze zullem me vergeven
omdat ze altijd van me houden
omdat ik hun dochter blijf
alleen zelfstandiger
meer baas over mijn eigen leven en lijf.

Geschreven door oma om 22:35 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Verdriet

De nacht is donkerrood door vlammen
het vuur maait genadeloos om zich heen
het gedonder van tanks trilt diep door de aarde
er klinkt gekrijs ,gejammer van mensen,
die beschutting zoeken in de chaos van de nacht,
de chaos die geen weg meer kent.
De kerken luiden de doodsklok
de doden die gevallen zijn in een strijd van zinloze terreur, terreur die ze zelf niet wilden.
De dageraad breekt aan
afschrikkende beelden openbare zich
van verkoolde huizen en lichamen.
In de stilte klinken voetstappen
een oude vrouw loopt met gebogen hoofd
naar een bankje,
zachtjes gaat ze zitten en sluit haar ogen.
haar handen vouwen zich samen
en haar lippen prevelen een gebed
een gebed dat geen weg meer kent.

Geschreven door oma om 22:14 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Onbewust

Een stukje binnenin mijzelf is vandaag gestorven
Het ging heel plotselijng alsof het was bedorven
Helen zal het niet meer daarvoor was de pijn te groot
het is en blijft voor altijd dood
Misschien dat ik er zelf om heb gevraagd
maar onbewust, anders had ik mij er nimmer aan gewaagd.

Geschreven door oma om 22:08 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Met beiden benen weer op de grond

Jij bent voor mij het leven
een bodemloze kelk
mijn dorst
onlesbaar.

Ik heb je lief
maar je bent onbereikbaar
zo koel als je reageert
alsof het je totaal niks doet.

Maar ik droom even weg
om te zien hoe het zou kunnen zijn
strijkend door je blonde haren
terwijl ik diep in je bruine ogen kijk.

Dan fluister ik iets in je oor
om vervolgens je lippen leeg te drinken
tot jij mijn ogen opent
en alles plotseling weer realiteit is.

Geschreven door oma om 21:57 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

De dagen worden weer langer
het voorjaar komt eraan,
maar voor mij blijft het donker
sins jij bent weggegaan.

Geschreven door oma om 21:53 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Tijd

Zoals een hond ,verdrinkend
in zijn redders handen bijt
beet mijn gevoel zich
in de reddende gedachte
dat het enkel maar
een kwestie was van tijd
van nog even moeten wachten.

En ik gebruikte die tijd
met goed om me heen te kijken
Steeds verder dreef ik van je af
totdat jij mij niet meer kon bereiken.

Uit alle macht probeerde ik
terug naar jou te roeien
maar ,t was vergeefs
onze liefde wou niet groeien

M,n eerste liefde
eens zo mooi, helaas voorbij
ik wrik, ik trek, ik ruk me los
en eindelijk....ik ben vrij.

Beiden hebben we nu
weer een plaatsje in ons hart
voor elkaar gevonden
Het is waar, nu geloof ik het
tijd heelt alle wonden

Geschreven door oma om 21:51 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Overpeinzing

Wat is de zin van jouw leven?
Wat is de zin van jouw bestaan?
Wat voor vreugd kun jij mij geven?
Waarom moet jij zo anders door het leven gaan?

Het waarom van jouw leven
is iets wat ik niet berijpen kan
Want het is toch al zo moeilijk zich staande te houden
Ook voor de gewone man.

Wat is de zin van jouw leven?
Dat is iets dat mij steeds bezig houdt
Het antwoord kan ik niet geven
Het is iets dat mij steeds meer benauwt.

Maar met het klimmen de jaren
als de ergste pijnen zijn gesust
en de opstandigheid is verdwenen
dan krijgen mijn gedachten rust.

Want dan ga ik beseffen
dat jij mijn leven gaf een dieper bestaan
Door jou heb ik geleerd begrip op te brengen
en voor andere open te staan.

Geschreven door oma om 21:44 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

      De toekomst van het verleden
           is het heden .
      En het heden is de toekomst
          verleden tijd.

Geschreven door oma om 21:37 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Ik weet niet hoe je eruit ziet
Ik weet niet wie jij bent
en ik weet ook heel zeker
dat jij mij nog niet kent
Maar ik droom van je
elke nacht weer
Je loopt dan voor me uit
en hoe ik ,t ook probeer
Ik haal je niet in
je loopt te hard
en laat mij achter
in mij smart
Maar eens zal ik je ontmoeten
waar je ook bent
Eens zal ik je inhalen
hoe hart je ook rent

Geschreven door oma om 21:34 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

De laatste rozen.

De laatste rozen
lieve schat
stil, staande bij jou
voel ik de diepe smart van rouw
nu besef ik pas goed hoeveel ik van je hou!

De laatste rozen
stil, staande bij de kist
wenste ik .... dt ik hierop het andwoord wist
want,
dit is het afscheid...onbetwist!

De laatste rozen
de laatste zomer
jouw laatste wens: Eens zijn we weer samen!
Wat ik van harte wil beamen.

Verslagen heb ik voor het afscheid gekozen
deze eenendertig 'laatste rozen.

Geschreven door oma om 21:31 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Optimisme

Gedachten hebben we om te zwijgen
over onrecht wat wordt aan gedaan
Een ziel om te lijden
over misverstanden die bestaan.

Ogen hebbeb we om te kijken
naar alles wat scheef is en verkeerd
hoe armen lijden onder rijken
een mens die van honger krepeert.

Monden hebben we om te spreken
over wat waarheid is of niet
maar we blijven vaak in gebreke
verloren moed die ons onrustig achterliet.

Handen hebben wij om te vouwen
om te bidden voor rechtvaardigheid
om opnieuw een wereld op te bouwen
een waarin geen mens meer lijdt.

Geschreven door oma om 21:26 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Hoe zeg ik het?

De taal bestaat uit zoveel woorden
Alles is uit te drukken in de taal
behalve waar mijn leven
werkelijk om draait.

Jaren heb ik gezocht
naar de juiste woorden
om je te vertellen
hoeveel ik van je hou
hoeveel ik om je geef.

Ik denk dat we nu
onze mond maar eens moeten houden
en elkaar op en andere wijze
onze gevoelens duidelijk moeten maken.

Onze liefde bestaat niet allleen
uit een dagelijks: ik hou van jou
maar omvat veel , veel meer
Maar dat is niet in woorden uit te drukken
Begrijp je wel?

Geschreven door oma om 21:20 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Afscheid van een tweezijdige opdracht

Zoveel verdriet heb ik je gedaan
zo moeilijk heb ik het voor ons gemaakt
Ik kan je niet laten gaan
dat is iets dat mij te diep raakt.

Zonder jou is mijn leven incompleet
voel ik mij zo leeg
Gun mij wat tijd, ik wist niet wat ik deed
Had mijzelf niet meer in bedwang
en gaf jou een veeg
En jij...? Jij zweeg!

Ik wil met jou een toekomst opbouwen
samen gelukkig zijn
Alles delen, pure liefde, van elkaar houden
een waardevol leven, met niet te veel pijn.

Hopelijk is dit ideaal te realiseren
Ik ben bereid ervoor te vechten
en zal jij mij niet de rug toekeren
zodat wij ook geen wonden hoeven te hechten.

Onze liefde zal de stormen kunnen overwinnen
waardoor wij aan een mooie,zonnige toekomst
kunnen beginnen.
En , om hieraan te bouwen
geef ik je mijn hele vertrouwen.

Geschreven door oma om 21:17 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Tranen

De tranen die nu vloeien
waar komen ze vandaan?
Van verdriet of vreugde
of door droefheid in het bestaan?

De wereld draait steeds sneller
je houdt het haast niet bij
het is net een mallemolen
je voelt je niet meer vrij.

De haast waarmee je doorleert
geen tijd en ook misschien
wil je geen tijd meer voor die ander
zijn pijn en zorg niet zien

Je hebt je eigen leven
je snelt er vlug doorheen
geen rustpunt kun je vinden
mijn god,waar gaat dat heen?

Want kom je eens tot rust
dan gaan de tranen vloeien
bedenk dan heel bewust
aan waarden diie nog boeien.

Geschreven door oma om 21:09 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Hier wat foto,s van een lekker weekendje weg
met mijn zusje en zwager in Moers Duitsland

Geschreven door oma om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 september 2006

No Life Aint
Always what I wish
But in this big ocean
I am but one tiny fish

Some days are hard
other days are even harder
but the path upon which I walk
I pray can only get better

In You I have to trust
But some days I do question
But it is to You I look
as my only guiding beacon

There are days
full of confusion
as I try to sort
thru each illusion

Days when my heart is heavy
Yet my faith is steadfast
I drink Your word
as my only breakfast

Yet here I sit
with worry and confusion
And wrongly question
what You place on my children

In my desperation
when my fist at you I shake
I pray it is my heart you see
and know how bad it aches

But I know in my heart's depths
that as I walked life's road
When reflecting back
It is You that has carried my load.

To borrow a lyric from the song
'No Life Aint Always Beautiful
but I know I'll be fine
Hey Life Aint Always Beautiful
But Its a Beautiful Ride'

Geschreven door oma om 14:25 Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 september 2006

The you my heart came to know
I refuse to lose sight
The joy you gave
took the dark into light

The lonely times filled
The laughter and your dream we shared
Your soul to me
that was so openly bared

The reflection I gaze upon
does not reveal the flaw
I search and search
and yet can not see what you saw

Is what I give
too much
or is it I am not
of the right stuff

To change who I am
that path I can not trod
I am who I am
a creation of God

So I walk my path
as always before
for who knows for me
what God has in store

With head held high
this road of life I climb
With God as my guide
I search for my Place In Time

Geschreven door oma om 14:24 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen