Archief

Altijd voor anderen klaar gestaan
Nooit aan jezelf gedacht
Tot op die ene dag
Voor het eerst in je leven
klaagde jij over pijn.

Na veel onderzoeken
wisten ze het
je had die afschuwelijke ziekte
De ziekte die jij niet overwon
Al vocht je ervoor
zo hard je kon

Je ging heel hard achteruit
Maar je bleef vechten
Iedereen had veel verdriet
Tot op die ene dag
Die dag dat jij ons verliet

Die dag ging je van ons heen
Na al die liefde
die we van jou hebben gehad
Liet je ons alleen.

Gelukkig ben je vredig in geslapen
En we weten dat je altijd
over ons zal waken

Lieve Pappa ik mis je nog steeds
Waarom nou jij?

Verdriet, boosheid, alle geheimen
 We deelden alles samen
Hoe kon deze vriendschap verdwijnen?
Zomaar weg onze namen

Een vriendschap die al jaren bestond
 Gewoon twee goede vriendinnen
Die jij blijkbaar toch onbelangrijk vond
en verpeste
Door een andere vrienschap te beginnen.

Soms denk ik aan je terug
Aan je kinderen en je man
Het ging toch allemaal heel vlug
Nog snap ik niet hoe dit kan

Onze gezinnen ,t ging zo goed met elkaar
En dit is zomaar ineens voorbij
Soms denk ik wel eens
is het wel echt waar?
Was jij dan wel
een echte vriendin van mij.

Ik wil ,m naar beneden
      trekken
Gewoon dus met een heel dik
      touw
Ik weet zeker dat het wel zou
     lukken
als iedereen me helpen wou
Als alle mensen  van de wereld
eens samen werkten
dan zou het gaan!

Maar ach ze denken
wat een rare
en zeggen
kind loop naar de maan.

Ik draai er niet omheen
jouw wereld draait
anders dan de mijne
Soms wil ik heel even
het draaien van
jouw wereld beleven
Maar daarna neem ik
je bij de hand mee
naar de andere kant
Mijn wereld draait om jou
en soms word ik heel moe
want als ik naar je kijk
draai je me de rug toe.

Het meisje met haar rode strik
en ogen vol met pret
omklemde triomfantelijk
een overgroot boeket

Ik zag haar bij de bus
ze ging naar een echt feest
de voorpret in haar ogen
danste met haar kindergeest

een mongooltje noemt men haar
mislukt en toch
en toch heeft zij vandaag
de dag geplukt.

Heel even maar
heel even alleen
die stilte,die rust
alleen ik zelf
geen onderbreking
van gedachten
ik alleen met de zee
de golven , de wind.

Niet die moeder
niet die vrouw
maar even ,nog dat kind

Verredromen, sterk verlangen
waarom heb ik me
ooit laten vangen
in de regels van alle dag
naief dat ik dat niet zag.

Grijze wolken trekken
aan de hemel van ons heen
zoals  ook jij hier achter liet
helemaal alleen
pijn heb ik wel geleden
veel verdriet en grote smart
jij kon mij met handen breken
een diepe steek in mijn hart

Maar na vandaag geen griijze
wolken meer voor mij
Nu zijn het witte, die komen naderbij
weer zin in het leven
gestrekt met goede moed
niets houd mij nog tegen
erop af met grote spoed.

Voorbij zijn nu die tijden
van komer en kwel
dat leven met jou
was eigenlijk een hel
een nieuwe liefde geeft mij
nu weer kracht
dit had je van mij
natuurlijk niet verwacht.

Ik ben tevreden
zoals het nu zijn gangetje gaat
nu heb ik tenminsten iemand
die mij niet slaat
het ga je goed
dat zeg ik dan ook blij
laat ook jij je nieuwe liefde
in elk geval meer vrij.

Zittend op je kantoor
vroeg ik me af
wat doe ik hier?
Geen twijfel mogelijk
ik ben je kwijt
in feite heb ik je nooit gehad.

Ik heb nog zoveel vragen
ik wil je nog zoveel vertellen
maar wat is nu het nut van praten?
Bij elk woord raak je
meer en meer
van mij verwijderd
Bij elk woord voel ik
dat ik nog steeds van je hou
maar het kan niet

We zitten allebei
in het zelfde schuitje
jammer dat we twee aparte zijn
laten we allebei de zelfde kant op varen
Wie weet kunnen we dan toch ooit
samen in een bootje stappen
en verder gaan
al is het over twintig jaar

Nu moeten we
elk met onze eigen partner
maken wat er van te maken valt
maar vergeet nooit
dat ik mocht het zover zijn
mijn schip stuurloos achter laat
om in het jouwe over te stappen.

Ik vertel van de momenten
dat ik jou het meeste mis
van het besef dat er voor mij
nooit meer een moeder is
Van die keren dat er op mijn
buik een baby werd gelegd
wat had ik op die ogenblikken
graag tegen je gezegd
ach mam is het geen wondertje
dat kleine kind van mij
was jij met al je kinderen
ook zo ontmetelijk blij.

Ik vertel van mijn verbazing
dat die liefde echt bestaat
die van het prilste begin al
naar je kinderen gaat
Die liefde, mamma had
en heb ik nog steeds voor jou
je maakte van mij van baby
tot een meisje
en toen een vrouw.

Nu ben ik een moeder
had jij oma moeten zijn
het lot besliste anders
dat doet inmens veel pijn
Eens zullen we samen zijn
maar tot dan moet je weten
zolang ik leef, liefste mamma
zal ik je nooit vergeten.

Grijze wolken trekken
aan de hemel van ons heen
zoals ook jij mij hier
achter liet helemaal alleen
pijn heb ik wel geleden
veel verdriet en grote smart
jij kon mij met handen breken
een diepe steek in mijn hart.

Maar na vandaag geen grijze wolken
meer voor mij
Nu zijn het witte, die komen naderbij
weer zin in het leven
gestrekt met goede moed
Niets houd mij nog tegen
erop af met grote spoed.

Voorbij zijn nu de tijden
van komer en kwel
dat leven met jou
was eigenlijk een hel
een nieuwe liefde geeft mij
nu weer kracht
dit had je van mij
natuurlijk niet verwacht.

Ik ben tevreden
zoals het nu zijn gangetje gaat
nu heb ik tenminsten iemand
die mij niet slaat
het ga je goed
dat zeggen wij dan ook blij
laat ook jij je nieuwe liefde
in elke geval meer vrij.