Gedicht

Ik vertel van de momenten
dat ik jou het meeste mis
van het besef dat er voor mij
nooit meer een moeder is
Van die keren dat er op mijn
buik een baby werd gelegd
wat had ik op die ogenblikken
graag tegen je gezegd
ach mam is het geen wondertje
dat kleine kind van mij
was jij met al je kinderen
ook zo ontmetelijk blij.

Ik vertel van mijn verbazing
dat die liefde echt bestaat
die van het prilste begin al
naar je kinderen gaat
Die liefde, mamma had
en heb ik nog steeds voor jou
je maakte van mij van baby
tot een meisje
en toen een vrouw.

Nu ben ik een moeder
had jij oma moeten zijn
het lot besliste anders
dat doet inmens veel pijn
Eens zullen we samen zijn
maar tot dan moet je weten
zolang ik leef, liefste mamma
zal ik je nooit vergeten.

Grijze wolken trekken
aan de hemel van ons heen
zoals ook jij mij hier
achter liet helemaal alleen
pijn heb ik wel geleden
veel verdriet en grote smart
jij kon mij met handen breken
een diepe steek in mijn hart.

Maar na vandaag geen grijze wolken
meer voor mij
Nu zijn het witte, die komen naderbij
weer zin in het leven
gestrekt met goede moed
Niets houd mij nog tegen
erop af met grote spoed.

Voorbij zijn nu de tijden
van komer en kwel
dat leven met jou
was eigenlijk een hel
een nieuwe liefde geeft mij
nu weer kracht
dit had je van mij
natuurlijk niet verwacht.

Ik ben tevreden
zoals het nu zijn gangetje gaat
nu heb ik tenminsten iemand
die mij niet slaat
het ga je goed
dat zeggen wij dan ook blij
laat ook jij je nieuwe liefde
in elke geval meer vrij.

Een kusje links
een kusje rechts
het is niet meer te stoppen
een derde kusje in de lucht
ik kan het niet verkroppen
Waarom niet een spontane zoen
zoals in vroeger tijden
Wie wil er met mij tegen het
drie kussen stelsel strijden?.

Mijn  sterke man
mijn rots, mijn trots
mijn alles kan
Mijn sterke man
geveld,gekweld
geworden tot mij en hoop dingen niet meer kan.
Gebroken door het lot
Mijn lieveling gebroken
het is mischien te helen
en doen de barsten dan nog pijn
zal ik ze heel voorzichtig strelen
tot dat ze niet mee pijnlijk zijn.

We leven vaak in het verleden
Denkend: als ik dit anders had gedaan
Vergetend dat we toch het beste deden
Ons af vragend of het dan beter was gegaan.

We leven dikwijls in de toekomst
Denkend: als we dit kunnen bereiken
Vergetend sommige eerder  vertrekken
Ons af vragend hoe we naar alles zullen kijken.

Laat ons voor nemen dit jaar
er naar te streven
om nu lief te zijn voor elkaar
om nu te lachen
om nu te leven.

Licht is de dag
waneer ik een bos bloemen koop
en zingend door het huis heen loop

Licht is de dag
waneer ik naar de buren zwaai
een poes over haar kopje aai.

Licht is de dag
wanneer ik met de vogels praat
een nieuwe wereld open gaat.

Licht is de dag
waneer ik mijn vertrouwen geef
en licht ontvankelijk leef.

Ik loop altijd mensen maar te plezieren
dat is toch eigenlijk om je rot te gieren
,Nee, zeggen is taboe
maar voel ik me daarmee wel goed?
Nou , nee ik voel me vaak een voeteveeg
zou ik mij daarom zo alleen voelen,zo leeg?
Er word steeds gezegt , zit nou niet zo te zeuren
waarom laat ik dit steeds gebeuren?
Nee, zeggen komt niet in mijn woordenboek voor
maar zo ga ik niet langer door
Ze hebben mijn mening maar te respecteren
anders zal ik ze dat gauw eens leren
ik ben toch een mens met gevoel
Ik speel niet langer meer voor doel
Ik zal in plaats van ja
voortaan nee zeggen
als ik nee bedoel.

Wat heb ik
naar je uit gekeken
En duurde het lang
die laatste weken
Maar toen ik eindelijk
bij je kwam
En jou
in mijn armen nam
Zag ik, dit ben je nu
zo klein en lief
Sprekend haar mammie
haar oma,s hartedief
maar voor mij
als jouw oma
ben je zo mooi
en klein
En zul jij altijd
mijn prinsesje zijn.

Geluidloos word ik ouder
de veertig al voorbij
mijn handen hebben rimpels
mijn haar kijkt niet zo blij.

Ik wil het niet laten gebeuren
ik sta het nog niet toe
mid-life moet nog even wachten
ik ben het leven nog niet moe.

Koop kleurspoelingen  en nagellak
in mode kleuren
en zelf spaans en frans wil ik gaan leren
Een vulkaan van levensmoed
borreld in mij op
Ik ben op de berg geklommen
en blijf nog even aan de top.

Geluk is een handje in je jouwe
Geluk is iemand hebben die je kunt vertrouwen.
Geluk is niet te kijken
naar wat een ander heeft
Geluk is beseffen wat elke dag
je voor moois geeft.
Geluk zit in een klein gebaar
de dingen om je heen
Sta open voor dat geluk
dan voel je je nooit alleen.

Vaak voel ik me eenzaam
Het zal nooit over gaan
Ik kan het niet aan
aan andere mensen vertellen
Hoe die ziekte mij zal kwellen
Het is een gevoel
dat niet meer loslaat
En nog een lange tijd na
mijn ziekte door gaat.
Ik voel me zelf soms erg alleen
Maar omdat gevoel kan ik niet heen
Ik kan andere mensen
niet om mijn probleem
laten zweten
Al geven ze nog zoveel om mij
en willen ze het graag weten
Er is niemand die mij helpen kan
En soms maak ik mezelf
en andere mensen daarmee
wel eens bang.

Wie ben ik omdat te zeggen.
Wie ben ik om dat te doen.
Om je kinderen uit te leggen
dat het anders word als toen.

Waarom neem je zo,n beslissing
ook dat leg je aan ze uit
Dat het ook is geen vergissing
maar voor ons een weg vooruit.

Niet meer moeten kunnen zeggen
dat je samen alles mag
Binnen de perken van het leven
Morgen komt er weer een dag.

Hoe warm en teer toch zijn jou haren.
Hoe zacht en glad is toch jou huid
Hoe lief jou loop en jou gebaren
Ik hou het bijna niet meer uit
ik zou mijn ogen willen sluiten
me zachtjes vlijen in jou schoot
mijn liefde aan je willen uiten
want mijn genegenheid is groot
wie kan mijn zielepijn begrijpen?
wie kan er lezen in mijn hart?
wie o wie kent mijn verlangens?
wie ziet mijn stille, stille smart?
Ik kan en mag mijn weg niet von hart die duidelijk aan
ik kan en mag geen ander kwetsen
die voor mij door het vuur zou gaan
Ik mis de liefde in mijn leven
de warmte van geborgen zijn
iets wat hij mij niet kan geven
en dat doet mijn hart zo,n pijn
Ik kan hem daarom niet verlaten
want dan is hij heel alleen
Dus ga ik stil maar gelaten
met hem door het leven heen
Ik zie het als een opdracht
hou mijn gedachten stil voor mij
probeer mijn weg toch te vervolgen
want eens is alles toch voorbij.

Heel even

 

Heel even…..

Was jij in ons leven

Heel even……

Hebben we je al onze liefde gegeven

Veel te vroeg…..

Ben jij bij ons weggegaan

En heeft de ooievaar

Ons in de kou laten staan

Ook al was je

Nog maar heel klein

Er zal altijd voor jou

Een plekje in onze hart zijn

Je zat pas 10 weken in mijn buik
Het was voor ons een diepe blije duik
Een duik in een nieuwe toekomst
Jij was het aller welkomst

Je was nog maar zo klein
Toch mocht je niet meer in mij zijn
Al die warmte voor jou in mijn hart
Niet meer zwanger zijn dat maakt me zo verward.

Waarom moest ik jou verliezen
Hoe kon ik nou daar tussen kiezen
Kiezen tussen wachten of weg halen
Terwijl jij mij zo deed stralen

 

10 oktober is het dan gebeurd.
toen werd jij zo bruut uit ons leven gerukt.
O  wat een verdriet... wat een nood
Ons lieve kleine engeltje is dood