Zondag 11 juni 2006
Waarom nou jij

Altijd voor anderen klaar gestaanNooit aan jezelf gedacht
Tot op die ene dag
Voor het eerst in je leven
klaagde jij over pijn.
Na veel onderzoeken
wisten ze het
je had die afschuwelijke ziekte
De ziekte die jij niet overwon
Al vocht je ervoor
zo hard je kon
Je ging heel hard achteruit
Maar je bleef vechten
Iedereen had veel verdriet
Tot op die ene dag
Die dag dat jij ons verliet
Die dag ging je van ons heen
Na al die liefde
die we van jou hebben gehad
Liet je ons alleen.
Gelukkig ben je vredig in geslapen
En we weten dat je altijd
over ons zal waken
Lieve Pappa ik mis je nog steeds
Waarom nou jij?
Geschreven door oma om 22:40
Reageer op dit bericht



















