Archief

Als je over de zestig bent
dan heb je al heel wat meegemaakt
Je jeugd was oorlog
Je huwelijk een moet
Je was in die jaren nog niet je dat
geen tijd om na te denken
niet opgewassen tegen het leven
Jaren was je alleen
je was pas achtien jaren
Geen geld om van de leven
je man was verdwenen
je familie, je wist niet
waar ze waren
Ik kon hewt niet begrijpen
dat ik dat was
Ik voelde mij zo verlaten
Ik heb jaren nodig gehad
om te begrijpen
dat ook dit oorlog was.

Vieze vinger afdrukken
op een glazen tafel plaat
geen stoel of kruk die nog
op z,n eigen plekje staat
een vloerkleed dat ligt te smullen
van de kruimels cake
zo gaat dat iedere dag, elke week
maar geen oma die daar iets om geeft
En als de  deur achter het kroost dicht valt
denkt ze
Hier word vandaag  geleefd.

Jij bent niet uit mijn buik gekomen
jij kwam uit een  heel ver land
Maar desondanks mijn kind
is er de moederband
Je bent een stukje van mezelf
precies zo als mijn eigen
En dat snappen alleen maar zij
die zelf een adoptie kindje krijgen.

Je kan soms zo,n heimwee hebben
naar mensen die er niet meer  zijn.
Mijn pappa,schoonmoeder,opa,oma,zwager
De tijden  ze keren niet weder
want dan waren jullie er nog.
Je wilt alles wel houden
maar je weet niet hoe
Zo is nu eenmaal het leven
Overal en nergens naar toe
En als ik moe gestreden bent
en ik ziet het niet meer zitten
Ik heb zoveel en toch weer niets
Maar ik heb nog steeds mijn raampje
het leidt naar de hemel toe
De zon en de maan en de sterren
en mijn lievelingsboom
geplaatst door mijn zoon
Nu is hij groot, net als die boom.

Het leven is een kluwen wol
dus mens: pak op die draad
Er zullen knopen en klitten zijn
waardoor je door dalen gaat

Ontwar de knopen
vraag waarom en hoe
en stap er middenin
Verdriet en pijn
zullen je deel dan zijn
maar het geeft je leven zin

En wanneer je de klitten
hebt uit gehaald
heel moeizaam , stuk voor stuk
Dan heb je een prachtige glade draad
en dat is dan
Geluk

Pas geboren oogkes knipperen tegen het licht
Het is nog wat te fel
zachtjes aan ze dicht
Pas geboren handjes
zoeken om zich heen
zoeken iets vertrouwd
maar vinden er nog geen.

Klein kleuterkindje
duimpje in de mond
zoekt mamma,s hand
als het de klas in komt
De oogjes zijn afwachtend
zoeken om zich heen
maar vinden er nog geen

De grote maatschappij
is het die op ze wacht
Velen zullen bereiken
wat ze hadden verwacht
Anderen proberen
hun leven op te bouwen
maar missen een belangrijk ding
een beetje zelf vertrouwen.

Het is s,avonds
alweer langer licht
De felle middag zon
verwarmd mijn gezicht
Vanochtend zag ik
de eerste krokussen staan
de lente komt eraan.

Diepe rimpels tekenen zijn gezicht
zijn rode haren zijn dun
zijn mond vormt een glimlach
Hij was gelukkig
zijn leven nog niet vervult
Ik droom graag over mijn vader
Maar waarom moest uitgerekend hij
een goed mens sterven.
Misschien was hij wel te goed voor deze wereld
en staat hij nu naast god
met rimpels en grijze haren
Dan weet ik  dat hij me ziet
dan voel ik zijn kracht zijn liefde
Dan moet ik niet langer  verdrietig zijn
want dan weet ik 
dat hij me altijd  beschermen zal.

Stilte in mij
Harde disco dreunen om me heen.
Eenzaamheid in mij
mensen om mij heen.
Een ontzichtbare muur  scheidt
me van de menigte
van het plezier.
De man naast me houdt van me
hij buigt zich naar mij toe
en geeft me een zoen.
Ik glimlach naar hem
maar mijn hart huilt.
Ik steek een sigaret aan
en in haleer diep.
Drink een slok van mijn glas
adem rustig en ontspannen.
Pogingen zonder resultaat.
Tranen dringen achter mijn oogleden.
Ik bevind me in een situatie
waarin ik tevreden zou moeten zijn.
Doch de leegte in mijn hart
bezorgt me rillingen.
De kracht van mijn ontervredenheid
is te sterk.
Ik kan ze niet onderdrukken
ik vlucht weg , laat alles achter
en ga verder op zoek
naar mezelf, naar haar
die ik nooit zal zijn.
Mijn spookbeeld
De perfecte ik
De gelukkige ik.

Een pijpenrekje aan de muur
dat is waar ik naar tuur
In gedachten loop ik door
is het jouw stem die ik hoor?
Ogen, stralend blauw
Pap.s,, alles herinnerd aan jou.